ഹാ ലക്ഷ്മണ മഹാബാഹോ ഗുരുചിത്തപ്രസാദക। ഹ്രിയമാണാം ന ജാനീഷേ രക്ഷസാ കാമരൂപിണാ
ഹേ ലക്ഷ്മണ, മഹാബാഹുവായവനേ, ഗുരുക്കളുടെ മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകുന്നവനേ, ഒരു രൂപം മാറുന്ന രാക്ഷസൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നതു നിനക്ക് അറിയില്ലല്ലോ!
ജീവിതം സുഖമര്ഥം ച ധര്മഹേതോഃ പരിത്യജന്। ഹ്രിയമാണാമധര്മേണ മാം രാഘവ ന പശ്യസി
ജീവണവും സുഖവും സമ്പത്തും ധർമ്മത്തിനായി ഉപേക്ഷിച്ച രാഘവാ, നീ അന്യായമായി എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് കാണുന്നില്ല.
നനു നാമാവിനീതാനാം വിനേതാസി പരംതപ। കഥമേവംവിധം പാപം ന ത്വം ശാധി ഹി രാവണമ്
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, നീ അക്രമികളെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടവനല്ലേ? ഇങ്ങനെ ഒരു പാപം ചെയ്ത രാവണനെ നീ എന്തുകൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കുന്നില്ല?
ന തു സദ്യോഽവിനീതസ്യ ദൃശ്യതേ കര്മണഃ ഫലമ്। കാലോഽപ്യങ്ഗീഭവത്യത്ര സസ്യാനാമിവ പക്തയേ
അക്രമിയായുള്ള പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ഉടൻ കാണാനാവില്ല; വിളവു പാകമാകുന്നതുപോലെ അതിനും സമയം വേണ്ടിവരും.
ത്വം കര്മ കൃതവാനേതത് കാലോപഹതചേതനഃ। ജീവിതാന്തകരം ഘോരം രാമാദ് വ്യസനമാപ്നുഹി
നിന്റെ മനസ്സ് കാലത്തിന്റെ ബാധയാൽ മങ്ങിയതുകൊണ്ട് നീ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; ഇനി നീ രാമനിൽ നിന്ന് ജീവൻ നഷ്ടമാകുന്ന ഭയങ്കരമായ ദുരന്തം അനുഭവിക്കണം.
ഹന്തേദാനീം സകാമാ തു കൈകേയീ ബാന്ധവൈഃ സഹ। ഹ്രിയേയം ധര്മകാമസ്യ ധര്മപത്നീ യശസ്വിനഃ
ഇപ്പോൾ കൈകേയിയും അവളുടെ ബന്ധുക്കളും സന്തോഷിക്കട്ടെ; ധർമ്മത്തിനും യശസ്സിനും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയെ ഇവർ കവർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ആമന്ത്രയേ ജനസ്ഥാനേ കര്ണികാരാംശ്ച പുഷ്പിതാന്। ക്ഷിപ്രം രാമായ ശംസധ്വം സീതാം ഹരതി രാവണഃ
ജനസ്ഥാനത്തിലെ പൂത്ത കർണികാരമരങ്ങളേ, ദയവായി വേഗം രാമനോട് പറഞ്ഞുതരൂ, സീതയെ രാവണൻ കവർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന്.
ഹംസസാരസസംഘുഷ്ടാം വന്ദേ ഗോദാവരീം നദീമ്। ക്ഷിപ്രം രാമായ ശംസ ത്വം സീതാം ഹരതി രാവണഃ
ഹംസകളും സാരസങ്ങളും നിറഞ്ഞു മുഴങ്ങുന്ന ഗോദാവരി നദിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; ദയവായി വേഗം രാമനോട് പറഞ്ഞുതരൂ, സീതയെ രാവണൻ കവർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന്.
ദൈവതാനി ച യാന്യസ്മിന് വനേ വിവിധപാദപേ। നമസ്കരോമ്യഹം തേഭ്യോ ഭര്തുഃ ശംസത മാം ഹൃതാമ്
ഈ കാടിലെ വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ദേവതകളെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; ദയവായി എന്റെ ഭർത്താവിനോട് ഞാൻ കവർന്നുപോയെന്ന് അറിയിക്കൂ.
യാനി കാനിചിദപ്യത്ര സത്ത്വാനി വിവിധാനി ച। സര്വാണി ശരണം യാമി മൃഗപക്ഷിഗണാനി വൈ
ഇവിടെ ഉള്ള ഏതു ജീവികളും, എങ്ങനെയായാലും, എല്ലാം, മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും, ഞാൻ എല്ലാവരോടും അഭയം തേടുന്നു.
ഹ്രിയമാണാം പ്രിയാം ഭര്തുഃ പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീമ്। വിവശാ തേ ഹൃതാ സീതാ രാവണേനേതി ശംസത
ഭർത്താവിന് ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ട സീതയെ രാവണൻ കവർന്നുപോകുന്നു; ഞാൻ അശക്തയായി പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞുതരൂ.
വിദിത്വാ തു മഹാബാഹുരമുത്രാപി മഹാബലഃ। ആനേഷ്യതി പരാക്രമ്യ വൈവസ്വതഹൃതാമപി
ഇത് അറിഞ്ഞാൽ, മഹാബലനും ദീർഘബാഹുവും ആയ രാമൻ, വൈവസ്വതന്റെ പിടിയിൽ നിന്നെങ്കിലും തന്റെ ധൈര്യത്തോടെ എന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.
സാ തദാ കരുണാ വാചോ വിലപന്തീ സുദുഃഖിതാ। വനസ്പതിഗതം ഗൃധ്രം ദദര്ശായതലോചനാ
അങ്ങനെ, അത്യന്തം ദുഖിതയായി, കരുണയോടെ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള സീത, ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഗൃധ്രത്തെ കണ്ടു.
സാ തമുദ്വീക്ഷ്യ സുശ്രോണീ രാവണസ്യ വശംഗതാ। സമാക്രന്ദദ് ഭയപരാ ദുഃഖോപഹതയാ ഗിരാ
സുന്ദരമായ കമരും ഉള്ള അവൾ, രാവണന്റെ പിടിയിൽ ആയിരിക്കെ, ഭയത്തിൽ വിറയച്ചു, ദുഃഖം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ വിളിച്ചു.
ജടായോ പശ്യ മാമാര്യ ഹ്രിയമാണാമനാഥവത്। അനേന രാക്ഷസേന്ദ്രേണാകരുണം പാപകര്മണാ
ജടായുവേ, മഹാനായവനേ, ഈ ക്രൂരനും പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ എന്നെ രക്ഷയില്ലാത്തവളെപ്പോലെ കവർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നു, നോക്കൂ.
നൈഷ വാരയിതും ശക്യസ്ത്വയാ ക്രൂരോ നിശാചരഃ। സത്വവാഞ്ജിതകാശീ ച സായുധശ്ചൈവ ദുര്മതിഃ
നീ ഈ ക്രൂരനായ നിശാചരനെ തടയാൻ കഴിയില്ല; അവൻ ശക്തനും കപടനും ആയുധധാരിയും ദുഷ്ടനും ആണ്.
രാമായ തു യഥാതത്ത്വം ജടായോ ഹരണം മമ। ലക്ഷ്മണായ ച തത് സര്വമാഖ്യാതവ്യമശേഷതഃ
ജടായുവേ, എന്റെ കവർച്ചയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ രാമനോടും ലക്ഷ്മണനോടും മുഴുവനായി പറഞ്ഞുതരിക.
thumb|പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ പഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ഇപ്പോൾ അമ്പതാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ. മഹത്തായ വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതാമത്തെ സർഗ്ഗം.
തം ശബ്ദമവസുപ്തസ്തു ജടായുരഥ ശുശ്രുവേ। നിരൈക്ഷദ് രാവണം ക്ഷിപ്രം വൈദേഹീം ച ദദര്ശ സഃ
അപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നില്ലാത്ത ജടായു ആ ശബ്ദം കേട്ടു; ഉടൻ രാവണനെയും വൈദേഹിയെയും കണ്ടു.
തതഃ പര്വതശൃങ്ഗാഭസ്തീക്ഷ്ണതുണ്ഡഃ ഖഗോത്തമഃ। വനസ്പതിഗതഃ ശ്രീമാന് വ്യാജഹാര ശുഭാം ഗിരമ്
അതിനുശേഷം, പർവതശൃംഗംപോലെ മൂർച്ഛിച്ച തൂവലുള്ള, വൃക്ഷത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, മഹത്വമുള്ള പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ജടായു, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദശഗ്രീവ സ്ഥിതോ ധര്മേ പുരാണേ സത്യസംശ്രയഃ। ഭ്രാതസ്ത്വം നിന്ദിതം കര്മ കര്തും നാര്ഹസി സാമ്പ്രതമ്
ദശമുഖനേ, നീ ഒരിക്കൽ സത്യം ആചരിച്ചും, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചും നിന്നവനല്ലേ? സഹോദരാ, ഇപ്പൊഴിതു നിന്ദിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ നിന്നെ യോജ്യമല്ല.
ജടായുര്നാമ നാമ്നാഹം ഗൃധ്രരാജോ മഹാബലഃ। രാജാ സര്വസ്യ ലോകസ്യ മഹേന്ദ്രവരുണോപമഃ
എന്റെ പേര് ജടായു. ഞാൻ ശക്തിയുള്ള ഗൃധ്രരാജാവാണ്. എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും രാജാവായി മഹേന്ദ്രനും വരുണനും സമാനനായി ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ലോകാനാം ച ഹിതേ യുക്തോ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। തസ്യൈഷാ ലോകനാഥസ്യ ധര്മപത്നീ യശസ്വിനീ
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ എല്ലായിടത്തുമുള്ള ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവനാണ്. ഈ മഹത്വമുള്ള സ്ത്രീ ആ ലോകനാഥന്റെ ധർമ്മപത്നിയാണ്.
സീതാ നാമ വരാരോഹാ യാം ത്വം ഹര്തുമിഹേച്ഛസി। കഥം രാജാ സ്ഥിതോ ധര്മേ പരദാരാന് പരാമൃശേത്
നീ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയുടെ പേര് സീത. ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവായവൻ എങ്ങനെ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കും?
രക്ഷണീയാ വിശേഷേണ രാജദാരാ മഹാബല। നിവര്തയ ഗതിം നീചാം പരദാരാഭിമര്ശനാത്
മഹാബലശാലിയായ രാജാവേ, പ്രത്യേകിച്ചും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് രാജാവിന്റെ കടമയാണല്ലോ. നീ ഈ താഴ്ന്ന വഴിയിൽ നിന്ന്, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മോഹിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറുക.
ന തത് സമാചരേദ് ധീരോ യത് പരോഽസ്യ വിഗര്ഹയേത്। യഥാഽഽത്മനസ്തഥാന്യേഷാം ദാരാ രക്ഷ്യാ വിമര്ശനാത്
പൊതുവെ മറ്റുള്ളവർ കുറ്റം ചൂണ്ടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ധീരനായവൻ ചെയ്യരുത്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കുമോ, അതുപോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെയും സംരക്ഷിക്കണം.
അര്ഥം വാ യദി വാ കാമം ശിഷ്ടാഃ ശാസ്ത്രേഷ്വനാഗതമ്। വ്യവസ്യന്ത്യനുരാജാനം ധര്മം പൌലസ്ത്യനന്ദന
ലാഭത്തിനായാലും, ആഗ്രഹത്തിനായാലും, നല്ലവരും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ വ്യക്തമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിലും യഥാർത്ഥ ധർമ്മം തിരിച്ചറിയുന്നു, പുലസ്ത്യകുലജനായവനേ.
രാജാ ധര്മശ്ച കാമശ്ച ദ്രവ്യാണാം ചോത്തമോ നിധിഃ। ധര്മഃ ശുഭം വാ പാപം വാ രാജമൂലം പ്രവര്തതേ
രാജാവും, ധർമ്മവും, ആഗ്രഹവും, സമ്പത്തും ഏറ്റവും വലിയ നിധികളാണ്. രാജാവിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ് നല്ലതും, ചീത്തയും, ഐശ്വര്യവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
പാപസ്വഭാവശ്ചപലഃ കഥം ത്വം രക്ഷസാം വര। ഐശ്വര്യമഭിസമ്പ്രാപ്തോ വിമാനമിവ ദുഷ്കൃതീ
ദുഷ്ടസ്വഭാവവും ചഞ്ചലതയും ഉള്ളവനേ, രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നീ എങ്ങനെ ഈ രാജ്യം കൈവശമാക്കി? ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗവിമാനത്തിൽ കയറിയതുപോലെയാണ് ഇത്.
കാമസ്വഭാവോ യഃസോഽസൌ ന ശക്യസ്തം പ്രമാര്ജിതുമ്। നഹി ദുഷ്ടാത്മനാമാര്യമാവസത്യാലയേ ചിരമ്
ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന സ്വഭാവം എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റാനാവില്ല. നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ദുഷ്ടഹൃദയങ്ങളിലുള്ളവരുടെ വീട്ടിൽ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ല.