ഹസ്ത്യശ്വരഥഗാഢാനി നഗരാണി വിലോകയന്। തം സമം സര്വതഃ സ്നിഗ്ധം മൃദുസംസ്പര്ശമാരുതമ്
ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ നഗരങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു; ആ ഭൂമി എല്ലായിടത്തും സമതലവും പച്ചപച്ചയും, മൃദുവായ കാറ്റ് തഴുകുന്നതുമായിരുന്നു.
അനൂപേ സിന്ധുരാജസ്യ ദദര്ശ ത്രിദിവോപമമ്। തത്രാപശ്യത് സ മേഘാഭം ന്യഗ്രോധം മുനിഭിര്വൃതമ്
സിന്ധുരാജാവിന്റെ ചതുപ്പുകളിൽ, സ്വർഗത്തെപ്പോലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലം അവൻ കണ്ടു; അവിടെ, മേഘംപോലെയുള്ള ഒരു ആൽമരം മുനിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സമന്താദ് യസ്യ താഃ ശാഖാഃ ശതയോജനമായതാഃ। യസ്യ ഹസ്തിനമാദായ മഹാകായം ച കച്ഛപമ്
ആ ആൽമരത്തിന്റെ ശാഖകൾ എല്ലാതിക്കളിലും നൂറു യോജന ദൂരം വ്യാപിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് ഒരു ആനയും വലിയ ശരീരമുള്ള ഒരു ആമയും എടുത്തു.
ഭക്ഷാര്ഥം ഗരുഡഃ ശാഖാമാജഗാമ മഹാബലഃ। തസ്യ താം സഹസാ ശാഖാം ഭാരേണ പതഗോത്തമഃ
ഭക്ഷണത്തിനായി മഹാബലശാലിയായ ഗരുഡൻ ആ ശാഖയിൽ എത്തി; പക്ഷീരാജാവിന്റെ ഭാരത്തിൽ ആ ശാഖ അപ്രത്യക്ഷമായി ഒടുങ്ങി.
സുപര്ണഃ പര്ണബഹുലാം ബഭഞ്ജാഥ മഹാബലഃ। തത്ര വൈഖാനസാ മാഷാ വാലഖില്യാ മരീചിപാഃ
മഹാബലശാലിയായ സുപർണ്ണൻ പച്ച ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിച്ചു. അവിടെ വൈഖാനസന്മാർ, മാഷന്മാർ, വാലഖില്യന്മാർ, മരീചിപന്മാർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള മഹർഷിമാർ കൂടിച്ചേർന്നിരുന്നു.
ആജാ ബഭൂവുര്ധൂമ്രാശ്ച സംഗതാഃ പരമര്ഷയഃ। തേഷാം ദയാര്ഥം ഗരുഡസ്താം ശാഖാം ശതയോജനാമ്
അവിടെ കൂടിച്ചേർന്നിരുന്ന ആ മഹർഷിമാർ ആടുകളെപ്പോലെ ചാരനിറത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവരുടെ ദുഃഖം കാണുമ്പോൾ, ഗരുഡൻ ആ നൂറ് യോജന നീളമുള്ള കൊമ്പ് എടുത്തു.
ഭഗ്നാമാദായ വേഗേന തൌ ചോഭൌ ഗജകച്ഛപൌ। ഏകപാദേന ധര്മാത്മാ ഭക്ഷയിത്വാ തദാമിഷമ്
വേഗത്തിൽ ആ ഒടിഞ്ഞ കൊമ്പും ആനയെയും ആമയെയും എടുത്ത്, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ മാംസം കഴിച്ചു.
നിഷാദവിഷയം ഹത്വാ ശാഖയാ പതഗോത്തമഃ। പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ മോക്ഷയിത്വാ മഹാമുനീന്
ആ കൊമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നിഷാദരുടെ ദേശം നശിപ്പിച്ച ശേഷം, പക്ഷികളിൽ പ്രധാനനായവൻ മഹർഷിമാരെ മോചിപ്പിച്ച് അതുല്യമായ സന്തോഷം നേടി.
സ തു തേന പ്രഹര്ഷേണ ദ്വിഗുണീകൃതവിക്രമഃ। അമൃതാനയനാര്ഥം വൈ ചകാര മതിമാന് മതിമ്
അങ്ങനെ ആ സന്തോഷത്തിൽ ഇരട്ടിയായ ശക്തിയോടെ, അമൃതം കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ആ ബുദ്ധിമാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
തം മഹര്ഷിഗണൈര്ജുഷ്ടം സുപര്ണകൃതലക്ഷണമ്। നാമ്നാ സുഭദ്രം ന്യഗ്രോധം ദദര്ശ ധനദാനുജഃ
മഹർഷിമാർ നിറഞ്ഞു, സുപർണ്ണന്റെ അടയാളം ഉള്ള, സുഭദ്ര എന്ന പേരിലുള്ള ആലമരത്തെ ധനദയുടെ സഹോദരൻ കണ്ടു.
തം തു ഗത്വാ പരം പാരം സമുദ്രസ്യ നദീപതേഃ। ദദര്ശാശ്രമമേകാന്തേ പുണ്യേ രമ്യേ വനാന്തരേ
നദികളുടെ രാജാവായ സമുദ്രത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്കു കടന്ന്, അവൻ ഒരു ശാന്തവും പുണ്യവുമായ വനാന്തരത്തിൽ ഒരു ആശ്രമം കണ്ടു.
തത്ര കൃഷ്ണാജിനധരം ജടാമണ്ഡലധാരിണമ്। ദദര്ശ നിയതാഹാരം മാരീചം നാമ രാക്ഷസമ്
അവിടെ കറുത്ത മയില്പ്പട്ടയും ചുരുളൻമുടിയും ധരിച്ച, ആഹാരത്തിൽ നിയന്ത്രണമുള്ള, മാരീചനെന്ന രാക്ഷസനെ അവൻ കണ്ടു.
സ രാവണഃ സമാഗമ്യ വിധിവത് തേന രക്ഷസാ। മാരീചേനാര്ചിതോ രാജാ സര്വകാമൈരമാനുഷൈഃ
രാവണൻ ആ രാക്ഷസനോടു യുക്തമായ രീതിയിൽ സമീപിച്ചപ്പോൾ, മാരീചൻ മനുഷ്യസുഖങ്ങൾകൊണ്ടു രാജാവിനെ ആദരിച്ചു.
തം സ്വയം പൂജയിത്വാ ച ഭോജനേനോദകേന ച। അര്ഥോപഹിതയാ വാചാ മാരീചോ വാക്യമബ്രവീത്
സ്വയം ഭക്ഷണവും വെള്ളവും നൽകി ആദരിച്ച്, ആവശ്യമായ വാക്കുകൾ മാരീചൻ പറഞ്ഞു.
കച്ചിത്തേ കുശലം രാജന് ലങ്കായാം രാക്ഷസേശ്വര। കേനാര്ഥേന പുനസ്ത്വം വൈ തൂര്ണമേവ ഇഹാഗതഃ
"ലങ്കയിൽ രാജാവേ, രാക്ഷസാധിപതിയായ നീ സുഖമാണോ? ഇത്രയും വേഗത്തിൽ വീണ്ടും ഇവിടെ വരാൻ കാരണമെന്താണ്?"
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ മാരീചേന സ രാവണഃ। തതഃ പശ്ചാദിദം വാക്യമബ്രവീദ് വാക്യകോവിദഃ
ഇങ്ങനെ മാരീചൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാതേജസ്സുള്ള രാവണൻ, വാക്കുകളിൽ നിപുണനായവൻ, പിന്നെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
thumb|ഷട്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ഷട്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്താറാം സർഗം കേൾക്കൂ.
മാരീച ശ്രൂയതാം താത വചനം മമ ഭാഷതഃ। ആര്തോഽസ്മി മമ ചാര്തസ്യ ഭവാന് ഹി പരമാ ഗതിഃ
"മാരീചാ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. ഞാൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആണ്; ദുഃഖിതനായി ഞാൻ നിന്നെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്രയമായി കാണുന്നു."
ജാനീഷേ ത്വം ജനസ്ഥാനം ഭ്രാതാ യത്ര ഖരോ മമ। ദൂഷണശ്ച മഹാബാഹുഃ സ്വസാ ശൂര്പണഖാ ച മേ
"ജനസ്ഥാനം നിനക്ക് അറിയാം, അവിടെ എന്റെ സഹോദരൻ ഖരനും, ബലവാനായ ദൂഷണനും, എന്റെ സഹോദരി ശൂർപണഖയും താമസിക്കുന്നു."
ത്രിശിരാശ്ച മഹാബാഹൂ രാക്ഷസഃ പിശിതാശനഃ। അന്യേ ച ബഹവഃ ശൂരാ ലബ്ധലക്ഷാ നിശാചരാഃ
"അവിടെ മഹാബലശാലിയായ, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന ത്രിശിരസും, ലക്ഷ്യം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള അനേകം വീരരായ നിശാചരന്മാരും ഉണ്ട്."
വസന്തി മന്നിയോഗേന അധിവാസം ച രാക്ഷസാഃ। ബാധമാനാ മഹാരണ്യേ മുനീന് യേ ധര്മചാരിണഃ
"എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവിടെ രാക്ഷസന്മാർ താമസിക്കുന്നു; അവർ ധർമ്മപാലകരായ മഹർഷിമാരെ ആ വലിയ കാട്ടിൽ ഉപദ്രവിക്കുന്നു."
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രക്ഷസാം ഭീമകര്മണാമ്। ശൂരാണാം ലബ്ധലക്ഷാണാം ഖരചിത്താനുവര്തിനാമ്
"ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാർ, വീരരും ലക്ഷ്യം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ഖരന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ചും അവിടെ താമസിക്കുന്നു."
തേ ത്വിദാനീം ജനസ്ഥാനേ വസമാനാ മഹാബലാഃ। സങ്ഗതാഃ പരമായത്താ രാമേണ സഹ സംയുഗേ
ഇപ്പോൾ ജനസ്ഥാനത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ മഹാബലികൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി, രാമനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ മുഴുകി, അവനിൽ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിച്ചു.
നാനാശസ്ത്രപ്രഹരണാഃ ഖരപ്രമുഖരാക്ഷസാഃ। തേന സംജാതരോഷേണ രാമേണ രണമൂര്ധനി
വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള ഖരന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള രാക്ഷസർ, യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ ക്രുദ്ധനായ രാമനെ നേരിട്ടു.
അനുക്ത്വാ പരുഷം കിംചിച്ഛരൈര്വ്യാപാരിതം ധനുഃ। ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രക്ഷസാമുഗ്രതേജസാമ്
ഒരുവാക്കും കഠിനമായി പറഞ്ഞില്ല; അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വില്ല് ചലിപ്പിച്ചു, രാമൻ പടികയുള്ള പതിനാലായിരം ഭയങ്കര രാക്ഷസരെ സംഹരിച്ചു.
നിഹതാനി ശരൈര്ദീപ്തൈര്മാനുഷേണ പദാതിനാ। ഖരശ്ച നിഹതഃ സംഖ്യേ ദൂഷണശ്ച നിപാതിതഃ
പദാതിയായ മനുഷ്യൻ ദഹിക്കുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ വീഴ്ത്തി; ഖരനും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ദൂഷണനും നിലംപതിച്ചു.
ഹത്വാ ത്രിശിരസം ചാപി നിര്ഭയാ ദണ്ഡകാഃ കൃതാഃ। പിത്രാ നിരസ്തഃ ക്രുദ്ധേന സഭാര്യഃ ക്ഷീണജീവിതഃ
ത്രീശിരസിനെയും കൊല്ലുകയും ദണ്ഡകാരണ്യത്തെ ഭയരഹിതമാക്കുകയും ചെയ്തു; കോപിതനായ പിതാവാൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ട അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം ജീവൻ ക്ഷയിച്ചവനായി കഴിയുന്നു.
സ ഹന്താ തസ്യ സൈന്യസ്യ രാമഃ ക്ഷത്രിയപാംസനഃ। അശീലഃ കര്കശസ്തീക്ഷ്ണോ മൂര്ഖോ ലുബ്ധോഽജിതേന്ദ്രിയഃ
അവൻ, ആ സൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ച രാമൻ, ക്ഷത്രിയരിൽ അപമാനം; ധർമ്മം ഇല്ലാത്തവൻ, കഠിനസ്വഭാവി, ക്രൂരൻ, അജ്ഞാനി, ലോഭി, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവൻ.
ത്യക്തധര്മാ ത്വധര്മാത്മാ ഭൂതാനാമഹിതേ രതഃ। യേന വൈരം വിനാരണ്യേ സത്ത്വമാസ്ഥായ കേവലമ്
ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ, അധർമ്മത്തിൽ മനസ്സുള്ളവൻ, ജീവികൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവൻ; വൈരം ഇല്ലാതെ തന്നെ കാട്ടിൽ ഹിംസയെ സ്വീകരിച്ചു.
കര്ണനാസാപഹാരേണ ഭഗിനീ മേ വിരൂപിതാ। അസ്യ ഭാര്യാം ജനസ്ഥാനാത് സീതാം സുരസുതോപമാമ്
കാതും മൂക്കും മുറിച്ചെടുത്ത് എന്റെ സഹോദരിയെ അവൻ ഭംഗം ചെയ്തു; ജനസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ദേവകന്യകയെപ്പോലെയുള്ള സീതയെ അവന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.