സാ ദദര്ശ വിമാനാഗ്രേ രാവണം ദീപ്തതേജസമ്। ഉപോപവിഷ്ടം സചിവൈര്മരുദ്ഭിരിവ വാസവമ്
അവൾ രാവണനെ അതിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ മുകളിൽ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നതും, പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, മരുത്ഗണങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയും കണ്ടു.
ആസീനം സൂര്യസംകാശേ കാഞ്ചനേ പരമാസനേ। രുക്മവേദിഗതം പ്രാജ്യം ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്
സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉള്ള രാവണൻ പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച ഉന്നതമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെയും തോന്നി.
ദേവഗന്ധര്വഭൂതാനാമൃഷീണാം ച മഹാത്മനാമ്। അജേയം സമരേ ഘോരം വ്യാത്താനനമിവാന്തകമ്
ദേവന്മാർക്കും ഗാന്ധർവന്മാർക്കും ഭൂതങ്ങൾക്കും മഹർഷികൾക്കും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി, ഭയങ്കരമായ മുഖം തുറന്ന് മരണദേവനെപ്പോലെയും അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു.
ദേവാസുരവിമര്ദേഷു വജ്രാശനികൃതവ്രണമ്। ഐരാവതവിഷാണാഗ്രൈരുത്കൃഷ്ടകിണവക്ഷസമ്
ദേവാസുരയുദ്ധങ്ങളിൽ വജ്രവും മിന്നലും കൊണ്ട് പാടുകൾ പറ്റിയവനും, ഐരാവതത്തിന്റെ ദന്തം കൊണ്ട് നെഞ്ചിൽ അടയാളങ്ങൾ ഉള്ളവനും ആയിരുന്നു.
വിംശദ്ഭുജം ദശഗ്രീവം ദര്ശനീയപരിച്ഛദമ്। വിശാലവക്ഷസം വീരം രാജലക്ഷണലക്ഷിതമ്
ഇരുപത് കൈകളും പത്ത് തലകളും ഉള്ളവൻ, ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, വിശാലമായ നെഞ്ചും വീര്യവും രാജചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവനും ആയിരുന്നു.
നദ്ധവൈദൂര്യസംകാശം തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണമ്। സുഭുജം ശുക്ലദശനം മഹാസ്യം പര്വതോപമമ്
വൈഡൂര്യക്കല്ലുപോലെയും ചൂടുള്ള പൊന്നുപോലെയും തിളങ്ങുന്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ, ശക്തമായ കൈകളും വെള്ളയുള്ള പല്ലുകളും വലിയ വായും പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള രൂപവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
വിഷ്ണുചക്രനിപാതൈശ്ച ശതശോ ദേവസംയുഗേ। അന്യൈഃ ശസ്ത്രൈഃ പ്രഹാരൈശ്ച മഹായുദ്ധേഷു താഡിതമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം ഉൾപ്പെടെ അനേകം ദൈവായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് മഹായുദ്ധങ്ങളിൽ നൂറുകണക്കിന് പ്രാവശ്യം അടിയേറ്റവനായിരുന്നു.
അഹതാങ്ഗൈഃ സമസ്തൈസ്തം ദേവപ്രഹരണൈസ്തദാ। അക്ഷോഭ്യാണാം സമുദ്രാണാം ക്ഷോഭണം ക്ഷിപ്രകാരിണമ്
അവൻ്റെ അവയവങ്ങൾ ആ ദൈവായുധങ്ങൾ കൊണ്ടും തകർന്നില്ല; അപ്രത്യക്ഷമായ സമുദ്രങ്ങളെയും വേഗത്തിൽ ഉണർത്താൻ കഴിയുന്നവനായിരുന്നു.
ക്ഷേപ്താരം പര്വതാഗ്രാണാം സുരാണാം ച പ്രമര്ദനമ്। ഉച്ഛേത്താരം ച ധര്മാണാം പരദാരാഭിമര്ശനമ്
പർവതശിഖരങ്ങൾ എറിഞ്ഞ് ദേവന്മാരെ തകർക്കുകയും, ധർമ്മം നശിപ്പിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനായിരുന്നു.
സര്വദിവ്യാസ്ത്രയോക്താരം യജ്ഞവിഘ്നകരം സദാ। പുരീം ഭോഗവതീം ഗത്വാ പരാജിത്യ ച വാസുകിമ്
എല്ലാ ദിവ്യായുധങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, യജ്ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭംഗപ്പെടുത്തുന്നവൻ, വാസുകിയെ ജയിച്ച് ഭോഗവതിപുരിയിൽ കടന്നവനും ആയിരുന്നു.
തക്ഷകസ്യ പ്രിയാം ഭാര്യാം പരാജിത്യ ജഹാര യഃ। കൈലാസം പര്വതം ഗത്വാ വിജിത്യ നരവാഹനമ്
ടക്ഷകന്റെ പ്രിയഭാര്യയെ ജയിച്ച് പിടിച്ചവനും, നരവാഹനനെ ജയിച്ച് കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് എത്തിയവനും ആയിരുന്നു.
വിമാനം പുഷ്പകം തസ്യ കാമഗം വൈ ജഹാര യഃ। വനം ചൈത്രരഥം ദിവ്യം നലിനീം നന്ദനം വനമ്
ആശയമനുസരിച്ച് പോകുന്ന പുഷ്പകവിമാനവും, ദിവ്യമായ ചൈത്രരഥം, നളിനി, നന്ദനം എന്ന വനങ്ങളും അവൻ സ്വന്തമാക്കി.
വിനാശയതി യഃ ക്രോധാദ് ദേവോദ്യാനാനി വീര്യവാന്। ചന്ദ്രസൂര്യൌ മഹാഭാഗാവുത്തിഷ്ഠന്തൌ പരംതപൌ
കോപത്തിൽ ദൈവങ്ങളുടെ ഉദ്യാനങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവൻ, ശക്തിയാൽ ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും തടഞ്ഞവനും ആയിരുന്നു.
നിവാരയതി ബാഹുഭ്യാം യഃ ശൈലശിഖരോപമഃ। ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തപസ്തപ്ത്വാ മഹാവനേ
പർവതശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് അവൻ അവരെ തടഞ്ഞു; മഹാവനത്തിൽ പത്ത് ആയിരം വർഷം തപസ്സ് ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
പുരാ സ്വയംഭുവേ ധീരഃ ശിരാംസ്യുപജഹാര യഃ। ദേവദാനവഗന്ധര്വപിശാചപതഗോരഗൈഃ
പണ്ടു സ്വയംഭുവിന്റെ കാലത്ത്, ധൈര്യശാലിയായവൻ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും പിശാചുകളുടെയും പക്ഷികളുടെയും പാമ്പുകളുടെയും തലകൾ വെട്ടി വീഴ്ത്തിയിരുന്നു.
അഭയം യസ്യ സംഗ്രാമേ മൃത്യുതോ മാനുഷാദൃതേ। മന്ത്രൈരഭിഷ്ടുതം പുണ്യമധ്വരേഷു ദ്വിജാതിഭിഃ
യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യനെ ഒഴികെ മരണത്തെയും ആരെയും പോലും ഭയപ്പെട്ടില്ല; യജ്ഞങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ മന്ത്രങ്ങളാൽ പാടി പുകഴ്ത്തിയവൻ ആയിരുന്നു അവൻ.
ഹവിര്ധാനേഷു യഃ സോമമുപഹന്തി മഹാബലഃ। പ്രാപ്തയജ്ഞഹരം ദുഷ്ടം ബ്രഹ്മഘ്നം ക്രൂരകാരിണമ്
മഹാബലശാലിയായവൻ ഹവിരാഹാരങ്ങളിൽ സോമം അപഹരിക്കുകയും, യജ്ഞങ്ങൾ തകർക്കുകയും, ദുഷ്ടനും ബ്രാഹ്മണഹന്താവും ക്രൂരപ്രവൃത്തിയുമായിരുന്നു.
കര്കശം നിരനുക്രോശം പ്രജാനാമഹിതേ രതമ്। രാവണം സര്വഭൂതാനാം സര്വലോകഭയാവഹമ്
കഠിനനും കരുണയില്ലാത്തവനും ജീവികൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നതിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും ആയ രാവണൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ലോകങ്ങൾക്കും ഭയം വിതറുന്നവനാണ്.
രാക്ഷസീ ഭ്രാതരം ക്രൂരം സാ ദദര്ശ മഹാബലമ്। തം ദിവ്യവസ്ത്രാഭരണം ദിവ്യമാല്യോപശോഭിതമ്
രാക്ഷസിയായ അവൾ, ക്രൂരനും മഹാബലശാലിയുമായ തന്റെ സഹോദരനെ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും ഭൂഷണങ്ങളും ധരിച്ച് ദിവ്യമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ആസനേ സൂപവിഷ്ടം തം കാലേ കാലമിവോദ്യതമ്। രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹാഭാഗം പൌലസ്ത്യകുലനന്ദനമ്
അവൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, സമയത്ത് ഉയർന്ന യമനെപ്പോലെ, മഹാഭാഗനായ രാക്ഷസരാജാവും പൗലസ്ത്യകുലത്തിലെ മഹാനുമായിരുന്നു.
ഉപഗമ്യാബ്രവീദ് വാക്യം രാക്ഷസീ ഭയവിഹ്വലാ। രാവണം ശത്രുഹന്താരം മന്ത്രിഭിഃ പരിവാരിതമ്
ഭയത്തിൽ വിറയുന്ന രാക്ഷസി, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന രാവണനെ മന്ത്രിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു സമീപിച്ചു വന്നു വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തമബ്രവീദ് ദീപ്തവിശാലലോചനം പ്രദര്ശയിത്വാ ഭയലോഭമോഹിതാ। സുദാരുണം വാക്യമഭീതചാരിണീ മഹാത്മനാ ശൂര്പണഖാ വിരൂപിതാ
ദീപ്തമായ വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള രാവണനോട്, ഭയവും ലോഭവും മോഹവും പ്രകടിപ്പിച്ച് ഭയങ്കരമായ വാക്കുകൾ ഭയമില്ലാതെ പറഞ്ഞത്, മഹാത്മാവായ ശൂര്പണഖയാണ്, അവൾ അവശേഷിച്ചവളായിരുന്നു.
thumb|ത്രയസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ത്രയസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിമൂന്നാമത്തെ സർഗം കേൾക്കൂ.
തതഃ ശൂര്പണഖാ ദീനാ രാവണം ലോകരാവണമ്। അമാത്യമധ്യേ സംക്രുദ്ധാ പരുഷം വാക്യമബ്രവീത്
അപ്പോൾ ദുഃഖിതയായ ശൂര്പണഖ, ലോകങ്ങൾക്ക് ഭയമായ രാവണനോട്, മന്ത്രിമാരുടെ നടുവിൽ കോപത്തോടെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
പ്രമത്തഃ കാമഭോഗേഷു സ്വൈരവൃത്തോ നിരങ്കുശഃ। സമുത്പന്നം ഭയം ഘോരം ബോദ്ധവ്യം നാവബുധ്യസേ
ഭോഗങ്ങളിൽ മുഴുകി, സ്വൈരചാരിയായും നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവനായി നീ ഉദയമായ ഈ ഭയങ്കരമായ അപകടം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
സക്തം ഗ്രാമ്യേഷു ഭോഗേഷു കാമവൃത്തം മഹീപതിമ്। ലുബ്ധം ന ബഹു മന്യന്തേ ശ്മശാനാഗ്നിമിവ പ്രജാഃ
ഗ്രാമ്യസുഖങ്ങളിൽ ആസ്വാദനത്തിലും, ആസക്തിയും ലോഭവും നിറഞ്ഞ രാജാവിനെ, ജനങ്ങൾ ശ്മശാനത്തിലെ തീയെപോലെ അവഗണിക്കുന്നു.
സ്വയം കാര്യാണി യഃ കാലേ നാനുതിഷ്ഠതി പാര്ഥിവഃ। സ തു വൈ സഹ രാജ്യേന തൈശ്ച കാര്യൈര്വിനശ്യതി
തക്ക സമയത്ത് തന്റെ കടമകൾ നിർവഹിക്കാത്ത രാജാവും, തന്റെ രാജ്യവും ആ കടമകളും ഒന്നിച്ച് നശിക്കും.
അയുക്തചാരം ദുര്ദര്ശമസ്വാധീനം നരാധിപമ്। വര്ജയന്തി നരാ ദൂരാന്നദീപങ്കമിവ ദ്വിപാഃ
ചാരന്മാരെ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാത്തതും, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, സ്വയം നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതുമായ രാജാവിനെ, ആനകൾ പുഴയുടെ ചതുപ്പിനെ ഒഴിവാക്കുന്നതുപോലെ ജനങ്ങൾ അകറ്റി നിൽക്കും.
യേ ന രക്ഷന്തി വിഷയമസ്വാധീനം നരാധിപാഃ। തേ ന വൃദ്ധ്യാ പ്രകാശന്തേ ഗിരയഃ സാഗരേ യഥാ
സ്വയം നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, തന്റെ രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാത്ത രാജാക്കന്മാർക്ക് സമൃദ്ധി ഉണ്ടാകില്ല; സമുദ്രത്തിൽ മലകൾ കാണപ്പെടാത്തതുപോലെ.
ആത്മവദ്ഭിര്വിഗൃഹ്യ ത്വം ദേവഗന്ധര്വദാനവൈഃ। അയുക്തചാരശ്ചപലഃ കഥം രാജാ ഭവിഷ്യസി
സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ള ദേവന്മാരെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും നേരിടുമ്പോൾ, നീ ചിന്തയില്ലാത്തതും സ്ഥിരതയില്ലാത്തതുമായവനായി എങ്ങനെ രാജാവാവാൻ കഴിയും?