കര്മണാനേന കേനാസി കാപഥം പ്രതിപാദിതഃ। സുഖസുപ്തസ്യ തേ രാജന് പ്രഹൃതം കേന മൂര്ധനി
ഈ ദുഷ്പഥത്തിലേക്ക് നിന്നെ ആരാണ് നയിച്ചത്? രാജാവേ, സുഖമായി ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആരാണ് നിന്റെ തലയിൽ അടിച്ചത്?
വിശുദ്ധവംശാഭിജനാഗ്രഹസ്ത- തേജോമദഃ സംസ്ഥിതദോര്വിഷാണഃ। ഉദീക്ഷിതും രാവണ നേഹ യുക്തഃ സ സംയുഗേ രാഘവഗന്ധഹസ്തീ
ശുദ്ധമായ വംശത്തിൽ ജനിച്ച, ശക്തിയിൽ അഭിമാനമുള്ളവൻ, വലിയ കൊമ്പുകളുള്ള ആനപോലെയുള്ളവൻ—രാവണാ, സമരത്തിൽ ആ രാഘവനെ നേരിടുന്നത് യുക്തിയല്ല.
അസൌ രണാന്തഃസ്ഥിതിസംധിവാലോ വിദഗ്ധരക്ഷോമൃഗഹാ നൃസിംഹഃ। സുപ്തസ്ത്വയാ ബോധയിതും ന ശക്യഃ ശരാങ്ഗപൂര്ണോ നിശിതാസിദംഷ്ട്രഃ
യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന, മനുഷ്യസിംഹനായവൻ; അമ്പുകളും കത്തികളും നിറഞ്ഞവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നീ അവനെ ഉണർത്താൻ കഴിയില്ല.
ചാപാപഹാരേ ഭുജവേഗപങ്കേ ശരോര്മിമാലേ സുമഹാഹവൌഘേ। ന രാമപാതാലമുഖേഽതിഘോരേ പ്രസ്കന്ദിതും രാക്ഷസരാജ യുക്തമ്
കൈകളുടെ ശക്തിയുടെ ചതളത്തിൽ, വലിയ യുദ്ധത്തിന്റെ തിരമാലകളിൽ, അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കിലും വില്ലുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നിടത്തും—രാക്ഷസരാജാവേ, രാമന്റെ ഭയങ്കരമായ വായിലേക്ക്, പാതാളത്തിൽ ചാടുന്നതുപോലെ, ചാടുന്നത് യുക്തിയല്ല.
പ്രസീദ ലങ്കേശ്വര രാക്ഷസേന്ദ്ര ലങ്കാം പ്രസന്നോ ഭവ സാധു ഗച്ഛ। ത്വം സ്വേഷു ദാരേഷു രമസ്വ നിത്യം രാമഃ സഭാര്യോ രമതാം വനേഷു
ലങ്കാധിപതിയായ രാക്ഷസരാജാവേ, ദയവായി ദയചെയ്യണം; സന്തോഷത്തോടെ ലങ്കയിലേക്ക് മടങ്ങൂ. നീ എപ്പോഴും നിന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ; രാമനും ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടുകളിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ഏവമുക്തോ ദശഗ്രീവോ മാരീചേന സ രാവണഃ। ന്യവര്തത പുരീം ലങ്കാം വിവേശ ച ഗൃഹോത്തമമ്
ഇങ്ങനെ മാരീചൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പത്തുമുഖനായ രാവണൻ തിരിഞ്ഞ് ലങ്കാപുരത്തിലേക്ക് പോയി, തന്റെ ഉത്തമമായ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.
thumb|ദ്വാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ദ്വാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ്വാല്മീകിരാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കൂ.
തതഃ ശൂര്പണഖാ ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാണി ചതുര്ദശ। ഹതാന്യേകേന രാമേണ രക്ഷസാം ഭീമകര്മണാമ്
അപ്പോൾ സൂർപണഖാ കണ്ടു, രാമൻ ഒറ്റയ്ക്കായി പതിനാലായിരം ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരെ കൊല്ലുന്നത്.
ദൂഷണം ച ഖരം ചൈവ ഹതം ത്രിശിരസം രണേ। ദൃഷ്ട്വാ പുനര്മഹാനാദാന് നനാദ ജലദോപമാ
ദൂഷണനും ഖരനും ത്രിശിരസ്സും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ടു, അവൾ വീണ്ടും ഇടിമുഴക്കംപോലെയുള്ള വലിയ ഒരു കൂക്കു മുഴക്കി.
സാ ദൃഷ്ട്വാ കര്മ രാമസ്യ കൃതമന്യൈഃ സുദുഷ്കരമ്। ജഗാമ പരമോദ്വിഗ്നാ ലങ്കാം രാവണപാലിതാമ്
രാമൻ ചെയ്ത അതി ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു, സൂർപണഖാ വളരെ ഭയപ്പെട്ട് രാവണൻ ഭരിക്കുന്ന ലങ്കയിലേക്ക് പോയി.
സാ ദദര്ശ വിമാനാഗ്രേ രാവണം ദീപ്തതേജസമ്। ഉപോപവിഷ്ടം സചിവൈര്മരുദ്ഭിരിവ വാസവമ്
അവൾ രാവണനെ അതിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ മുകളിൽ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നതും, പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, മരുത്ഗണങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയും കണ്ടു.
ആസീനം സൂര്യസംകാശേ കാഞ്ചനേ പരമാസനേ। രുക്മവേദിഗതം പ്രാജ്യം ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്
സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉള്ള രാവണൻ പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച ഉന്നതമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെയും തോന്നി.
ദേവഗന്ധര്വഭൂതാനാമൃഷീണാം ച മഹാത്മനാമ്। അജേയം സമരേ ഘോരം വ്യാത്താനനമിവാന്തകമ്
ദേവന്മാർക്കും ഗാന്ധർവന്മാർക്കും ഭൂതങ്ങൾക്കും മഹർഷികൾക്കും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി, ഭയങ്കരമായ മുഖം തുറന്ന് മരണദേവനെപ്പോലെയും അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു.
ദേവാസുരവിമര്ദേഷു വജ്രാശനികൃതവ്രണമ്। ഐരാവതവിഷാണാഗ്രൈരുത്കൃഷ്ടകിണവക്ഷസമ്
ദേവാസുരയുദ്ധങ്ങളിൽ വജ്രവും മിന്നലും കൊണ്ട് പാടുകൾ പറ്റിയവനും, ഐരാവതത്തിന്റെ ദന്തം കൊണ്ട് നെഞ്ചിൽ അടയാളങ്ങൾ ഉള്ളവനും ആയിരുന്നു.
വിംശദ്ഭുജം ദശഗ്രീവം ദര്ശനീയപരിച്ഛദമ്। വിശാലവക്ഷസം വീരം രാജലക്ഷണലക്ഷിതമ്
ഇരുപത് കൈകളും പത്ത് തലകളും ഉള്ളവൻ, ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, വിശാലമായ നെഞ്ചും വീര്യവും രാജചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവനും ആയിരുന്നു.
നദ്ധവൈദൂര്യസംകാശം തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണമ്। സുഭുജം ശുക്ലദശനം മഹാസ്യം പര്വതോപമമ്
വൈഡൂര്യക്കല്ലുപോലെയും ചൂടുള്ള പൊന്നുപോലെയും തിളങ്ങുന്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ, ശക്തമായ കൈകളും വെള്ളയുള്ള പല്ലുകളും വലിയ വായും പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള രൂപവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
വിഷ്ണുചക്രനിപാതൈശ്ച ശതശോ ദേവസംയുഗേ। അന്യൈഃ ശസ്ത്രൈഃ പ്രഹാരൈശ്ച മഹായുദ്ധേഷു താഡിതമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം ഉൾപ്പെടെ അനേകം ദൈവായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് മഹായുദ്ധങ്ങളിൽ നൂറുകണക്കിന് പ്രാവശ്യം അടിയേറ്റവനായിരുന്നു.
അഹതാങ്ഗൈഃ സമസ്തൈസ്തം ദേവപ്രഹരണൈസ്തദാ। അക്ഷോഭ്യാണാം സമുദ്രാണാം ക്ഷോഭണം ക്ഷിപ്രകാരിണമ്
അവൻ്റെ അവയവങ്ങൾ ആ ദൈവായുധങ്ങൾ കൊണ്ടും തകർന്നില്ല; അപ്രത്യക്ഷമായ സമുദ്രങ്ങളെയും വേഗത്തിൽ ഉണർത്താൻ കഴിയുന്നവനായിരുന്നു.
ക്ഷേപ്താരം പര്വതാഗ്രാണാം സുരാണാം ച പ്രമര്ദനമ്। ഉച്ഛേത്താരം ച ധര്മാണാം പരദാരാഭിമര്ശനമ്
പർവതശിഖരങ്ങൾ എറിഞ്ഞ് ദേവന്മാരെ തകർക്കുകയും, ധർമ്മം നശിപ്പിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനായിരുന്നു.
സര്വദിവ്യാസ്ത്രയോക്താരം യജ്ഞവിഘ്നകരം സദാ। പുരീം ഭോഗവതീം ഗത്വാ പരാജിത്യ ച വാസുകിമ്
എല്ലാ ദിവ്യായുധങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, യജ്ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭംഗപ്പെടുത്തുന്നവൻ, വാസുകിയെ ജയിച്ച് ഭോഗവതിപുരിയിൽ കടന്നവനും ആയിരുന്നു.
തക്ഷകസ്യ പ്രിയാം ഭാര്യാം പരാജിത്യ ജഹാര യഃ। കൈലാസം പര്വതം ഗത്വാ വിജിത്യ നരവാഹനമ്
ടക്ഷകന്റെ പ്രിയഭാര്യയെ ജയിച്ച് പിടിച്ചവനും, നരവാഹനനെ ജയിച്ച് കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് എത്തിയവനും ആയിരുന്നു.
വിമാനം പുഷ്പകം തസ്യ കാമഗം വൈ ജഹാര യഃ। വനം ചൈത്രരഥം ദിവ്യം നലിനീം നന്ദനം വനമ്
ആശയമനുസരിച്ച് പോകുന്ന പുഷ്പകവിമാനവും, ദിവ്യമായ ചൈത്രരഥം, നളിനി, നന്ദനം എന്ന വനങ്ങളും അവൻ സ്വന്തമാക്കി.
വിനാശയതി യഃ ക്രോധാദ് ദേവോദ്യാനാനി വീര്യവാന്। ചന്ദ്രസൂര്യൌ മഹാഭാഗാവുത്തിഷ്ഠന്തൌ പരംതപൌ
കോപത്തിൽ ദൈവങ്ങളുടെ ഉദ്യാനങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവൻ, ശക്തിയാൽ ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും തടഞ്ഞവനും ആയിരുന്നു.
നിവാരയതി ബാഹുഭ്യാം യഃ ശൈലശിഖരോപമഃ। ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തപസ്തപ്ത്വാ മഹാവനേ
പർവതശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് അവൻ അവരെ തടഞ്ഞു; മഹാവനത്തിൽ പത്ത് ആയിരം വർഷം തപസ്സ് ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.
പുരാ സ്വയംഭുവേ ധീരഃ ശിരാംസ്യുപജഹാര യഃ। ദേവദാനവഗന്ധര്വപിശാചപതഗോരഗൈഃ
പണ്ടു സ്വയംഭുവിന്റെ കാലത്ത്, ധൈര്യശാലിയായവൻ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും പിശാചുകളുടെയും പക്ഷികളുടെയും പാമ്പുകളുടെയും തലകൾ വെട്ടി വീഴ്ത്തിയിരുന്നു.
അഭയം യസ്യ സംഗ്രാമേ മൃത്യുതോ മാനുഷാദൃതേ। മന്ത്രൈരഭിഷ്ടുതം പുണ്യമധ്വരേഷു ദ്വിജാതിഭിഃ
യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യനെ ഒഴികെ മരണത്തെയും ആരെയും പോലും ഭയപ്പെട്ടില്ല; യജ്ഞങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ മന്ത്രങ്ങളാൽ പാടി പുകഴ്ത്തിയവൻ ആയിരുന്നു അവൻ.
ഹവിര്ധാനേഷു യഃ സോമമുപഹന്തി മഹാബലഃ। പ്രാപ്തയജ്ഞഹരം ദുഷ്ടം ബ്രഹ്മഘ്നം ക്രൂരകാരിണമ്
മഹാബലശാലിയായവൻ ഹവിരാഹാരങ്ങളിൽ സോമം അപഹരിക്കുകയും, യജ്ഞങ്ങൾ തകർക്കുകയും, ദുഷ്ടനും ബ്രാഹ്മണഹന്താവും ക്രൂരപ്രവൃത്തിയുമായിരുന്നു.
കര്കശം നിരനുക്രോശം പ്രജാനാമഹിതേ രതമ്। രാവണം സര്വഭൂതാനാം സര്വലോകഭയാവഹമ്
കഠിനനും കരുണയില്ലാത്തവനും ജീവികൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നതിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും ആയ രാവണൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ലോകങ്ങൾക്കും ഭയം വിതറുന്നവനാണ്.
രാക്ഷസീ ഭ്രാതരം ക്രൂരം സാ ദദര്ശ മഹാബലമ്। തം ദിവ്യവസ്ത്രാഭരണം ദിവ്യമാല്യോപശോഭിതമ്
രാക്ഷസിയായ അവൾ, ക്രൂരനും മഹാബലശാലിയുമായ തന്റെ സഹോദരനെ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും ഭൂഷണങ്ങളും ധരിച്ച് ദിവ്യമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ആസനേ സൂപവിഷ്ടം തം കാലേ കാലമിവോദ്യതമ്। രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹാഭാഗം പൌലസ്ത്യകുലനന്ദനമ്
അവൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, സമയത്ത് ഉയർന്ന യമനെപ്പോലെ, മഹാഭാഗനായ രാക്ഷസരാജാവും പൗലസ്ത്യകുലത്തിലെ മഹാനുമായിരുന്നു.