കര്മ ലോകവിരുദ്ധം തു കുര്വാണം ക്ഷണദാചര। തീക്ഷ്ണം സര്വജനോ ഹന്തി സര്പം ദുഷ്ടമിവാഗതമ്
ലോകത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാവരും ഉടൻ തന്നെ ദുഷ്ടസർപ്പത്തെപ്പോലെ കൊല്ലും.
ലോഭാത് പാപാനി കുര്വാണഃ കാമാദ് വാ യോ ന ബുധ്യതേ। ഹൃഷ്ടഃ പശ്യതി തസ്യാന്തം ബ്രാഹ്മണീ കരകാദിവ
ലാഭം കൊണ്ടോ മോഹം കൊണ്ടോ പാപം ചെയ്യുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം മനസ്സിലാക്കാതെ സന്തോഷത്തോടെ നേരിടും, ബ്രാഹ്മണിയുടെ മുന്നിൽ പാമ്പുപിടുത്തക്കാരൻപോലെ.
വസതോ ദണ്ഡകാരണ്യേ താപസാന് ധര്മചാരിണഃ। കിം നു ഹത്വാ മഹാഭാഗാന് ഫലം പ്രാപ്സ്യസി രാക്ഷസ
ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന, ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മഹാഭാഗ്യശാലികളായ തപസ്സികളെ കൊന്നതുകൊണ്ട്, നീ എന്ത് ഫലം നേടും ദാനവാ?
ന ചിരം പാപകര്മാണഃ ക്രൂരാ ലോകജുഗുപ്സിതാഃ। ഐശ്വര്യം പ്രാപ്യ തിഷ്ഠന്തി ശീര്ണമൂലാ ഇവ ദ്രുമാഃ
ലോകം വെറുക്കുന്ന ക്രൂരവും പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ അധികംകാലം ഐശ്വര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കില്ല, വേരുകൾ ഉണങ്ങിയ മരങ്ങൾപോലെ.
അവശ്യം ലഭതേ കര്താ ഫലം പാപസ്യ കര്മണഃ। ഘോരം പര്യാഗതേ കാലേ ദ്രുമഃ പുഷ്പമിവാര്തവമ്
പാപം ചെയ്യുന്നവൻക്ക് അതിന്റെ ഫലം നിർബന്ധമായും ലഭിക്കും; കാലം വന്നപ്പോൾ, വസന്തത്തിൽ പൂക്കുന്ന മരത്തെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായ ഫലമാണ് കിട്ടുക.
നചിരാത് പ്രാപ്യതേ ലോകേ പാപാനാം കര്മണാം ഫലമ്। സവിഷാണാമിവാന്നാനാം ഭുക്താനാം ക്ഷണദാചര
പാപപ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം ഈ ലോകത്ത് ഉടൻ തന്നെ ലഭിക്കും, വിഷം കലർന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചവനു എങ്ങനെ ഫലം ഉടൻ കാണപ്പെടുന്നുവോ അതുപോലെ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവാ.
പാപമാചരതാം ഘോരം ലോകസ്യാപ്രിയമിച്ഛതാമ്। അഹമാസാദിതോ രാജ്ഞാ പ്രാണാന് ഹന്തും നിശാചര
ലോകത്തിന് ദോഷം ആഗ്രഹിച്ച് ഭയങ്കരമായ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെ കൊല്ലാൻ രാജാവിന്റെ today ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലാൻ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവാ.
അദ്യ ഭിത്ത്വാ മയാ മുക്താഃ ശരാഃ കാഞ്ചനഭൂഷണാഃ। വിദാര്യാതിപതിഷ്യന്തി വല്മീകമിവ പന്നഗാഃ
ഇന്ന് ഞാൻ വിടുന്ന പൊന്നുകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച അമ്പുകൾ, നീയെന്ന പുഴുവിനെ തുളച്ച്, പാമ്പുകൾ വള്മീകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതുപോലെ കീറിത്തുറക്കും.
യേ ത്വയാ ദണ്ഡകാരണ്യേ ഭക്ഷിതാ ധര്മചാരിണഃ। താനദ്യ നിഹതഃ സംഖ്യേ സസൈന്യോഽനുഗമിഷ്യസി
നീ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ ഭക്ഷിച്ച ധർമ്മനിഷ്ഠരായവരെ, ഇന്നിതാ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട്, നിന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം അവരെ പിന്തുടരേണ്ടിവരും.
അദ്യ ത്വാം നിഹതം ബാണൈഃ പശ്യന്തു പരമര്ഷയഃ। നിരയസ്ഥം വിമാനസ്ഥാ യേ ത്വയാ നിഹതാഃ പുരാ
നീ മുമ്പ് കൊല്ലപ്പെട്ട മഹർഷിമാർ, ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവരും, നീ നരകത്തിലായിരിക്കുന്നതും, ഇന്നെൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നിന്നെ വീഴുന്നതും അവർ കാണട്ടെ.
പ്രഹരസ്വ യഥാകാമം കുരു യത്നം കുലാധമ। അദ്യ തേ പാതയിഷ്യാമി ശിരസ്താലഫലം യഥാ
നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ആക്രമിക്കൂ, എത്ര ശ്രമം വേണമെങ്കിലും ചെയ്യൂ, വംശത്തിന് അപമാനമായവനേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ തല താളപ്പഴം പോലെ താഴെയിടും.
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ ക്രുദ്ധഃ സംരക്തലോചനഃ। പ്രത്യുവാച തതോ രാമം പ്രഹസന് ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രോധത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ഖരൻ, കോപം നിറഞ്ഞു, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാമനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രാകൃതാന് രാക്ഷസാന് ഹത്വാ യുദ്ധേ ദശരഥാത്മജ। ആത്മനാ കഥമാത്മാനമപ്രശസ്യം പ്രശംസസി
സാധാരണ രാക്ഷസന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലിയ ദശരഥപുത്രാ, പ്രശംസിക്കാനൊത്തതല്ലാത്ത കാര്യത്തിൽ നീ എങ്ങനെ നിന്നെ തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു?
വിക്രാന്താ ബലവന്തോ വാ യേ ഭവന്തി നരര്ഷഭാഃ। കഥയന്തി ന തേ കിംചിത് തേജസാ ചാതിഗര്വിതാഃ
ശക്തരും ധൈര്യശാലികളുമായ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ, തങ്ങളുടെ വീര്യംകൊണ്ടു എത്ര അഭിമാനമുള്ളവരായാലും, ഒരിക്കലും അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല.
പ്രാകൃതാസ്ത്വകൃതാത്മാനോ ലോകേ ക്ഷത്രിയപാംസനാഃ। നിരര്ഥകം വികത്ഥന്തേ യഥാ രാമ വികത്ഥസേ
പക്ഷേ, സാധാരണയും ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരും, ക്ഷത്രിയരിൽ അപമാനമായവരും, ലോകത്ത് അർത്ഥമില്ലാതെ അഹങ്കരിക്കുന്നു, നീ അഹങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ.
കുലം വ്യപദിശന് വീരഃ സമരേ കോഽഭിധാസ്യതി। മൃത്യുകാലേ തു സമ്പ്രാപ്തേ സ്വയമപ്രസ്തവേ സ്തവമ്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ, തന്റെ വംശം പറഞ്ഞ്, ആരാണ് വീരൻ സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നത്? പ്രത്യേകിച്ച് മരണസമയത്ത്, ആരും ചോദിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ.
സര്വഥാ തു ലഘുത്വം തേ കത്ഥനേന വിദര്ശിതമ്। സുവര്ണപ്രതിരൂപേണ തപ്തേനേവ കുശാഗ്നിനാ
എന്തായാലും, നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരപ്രകടനം നിന്റെ ചെറുപ്പത്തനമെന്നു തെളിയിക്കുന്നു; പൊന്നുപോലെയാണെങ്കിലും പുറംപലിശയോ, കുശത്തിണ്ണയിൽ തീയിട്ടതുപോലെയോ.
ന തു മാമിഹ തിഷ്ഠന്തം പശ്യസി ത്വം ഗദാധരമ്। ധരാധരമിവാകമ്പ്യം പര്വതം ധാതുഭിശ്ചിതമ്
പക്ഷേ, ഗദയുമായി ഇവിടെ നില്ക്കുന്ന എന്നെ നീ കാണുന്നില്ല; ധാതുക്കളാൽ മൂടിയ, അകമ്പാവില്ലാത്ത ഒരു പർവ്വതംപോലെയാണ് ഞാൻ.
പര്യാപ്തോഽഹം ഗദാപാണിര്ഹന്തും പ്രാണാന് രണേ തവ। ത്രയാണാമപി ലോകാനാം പാശഹസ്ത ഇവാന്തകഃ
ഗദ കൈവശമുള്ള ഞാൻ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ ജീവൻ എടുക്കാൻ പൂർണ്ണശേഷിയുള്ളവനാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ തയാറായ യമൻപോലെയാണ് ഞാൻ.
കാമം ബഹ്വപി വക്തവ്യം ത്വയി വക്ഷ്യാമി ന ത്വഹമ്। അസ്തം പ്രാപ്നോതി സവിതാ യുദ്ധവിഘ്നസ്തതോ ഭവേത്
നിനക്കു പറയാൻ എനിക്കു പലതുമുണ്ട്, പക്ഷേ ഞാൻ പറയില്ല; സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുകയാണ്, വൈകിപ്പോയാൽ യുദ്ധം തടസ്സപ്പെടും.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രാക്ഷസാനാം ഹതാനി തേ। ത്വദ്വിനാശാത് കരോമ്യദ്യ തേഷാമശ്രുപ്രമാര്ജനമ്
പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെ നീ കൊല്ലി; ഇന്ന് നിന്നെ നശിപ്പിച്ച്, അവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ ഞാൻ പോകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ പരമക്രുദ്ധഃ സ ഗദാം പരമാങ്ഗദാമ്। ഖരശ്ചിക്ഷേപ രാമായ പ്രദീപ്താമശനിം യഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായ ഖരൻ, അതിശക്തിയുള്ള, ഉഗ്രമായ ഗദയെ രാമനിലേക്ക് ഇടിച്ചു, അതു മിന്നൽപോലെ ദഹിച്ചുപോയി.
ഖരബാഹുപ്രമുക്താ സാ പ്രദീപ്താ മഹതീ ഗദാ। ഭസ്മ വൃക്ഷാംശ്ച ഗുല്മാംശ്ച കൃത്വാഗാത് തത്സമീപതഃ
ഖരന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടുവന്ന ആ മഹത്തായ ജ്വലിച്ച ഗദ, വഴിയിൽ വന്ന മരങ്ങളും ചെടികളും ചാരമാക്കി രാമന്റെ അടുത്തെത്തി.
താമാപതന്തീം മഹതീം മൃത്യുപാശോപമാം ഗദാമ്। അന്തരിക്ഷഗതാം രാമശ്ചിച്ഛേദ ബഹുധാ ശരൈഃ
മരണപാശംപോലെ വേഗത്തിൽ വരുന്ന ആ വലിയ ഗദയെ, രാമൻ ആകാശത്തിൽ തന്നെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പല ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു.
സാ വിശീര്ണാ ശരൈര്ഭിന്നാ പപാത ധരണീതലേ। ഗദാ മന്ത്രൌഷധിബലൈര്വ്യാലീവ വിനിപാതിതാ
അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർന്ന് തുളച്ച ആ ഗദ, മന്ത്രവൈദ്യശക്തിയാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട പാമ്പുപോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു.
thumb|ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പതാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
ഭിത്ത്വാ തു താം ഗദാം ബാണൈ രാഘവോ ധര്മവത്സലഃ। സ്മയമാന ഇദം വാക്യം സംരബ്ധമിദമബ്രവീത്
ധർമ്മത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന രാഘവൻ, അപ്പുറത്തുള്ള ഗദയെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തശേഷം, പുഞ്ചിരിയോടെ ക്രോധത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏതത് തേ ബലസര്വസ്വം ദര്ശിതം രാക്ഷസാധമ। ശക്തിഹീനതരോ മത്തോ വൃഥാ ത്വമുപഗര്ജസി
രാക്ഷസാധമാ, ഇതാണ് നിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഞാൻ കാണിച്ചു. നീ എന്നേക്കാൾ ശക്തിയില്ലാത്തവനാണ്, വെറുതെ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഏഷാ ബാണവിനിര്ഭിന്നാ ഗദാ ഭൂമിതലം ഗതാ। അഭിധാനപ്രഗല്ഭസ്യ തവ പ്രത്യയഘാതിനീ
അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളഞ്ഞു ഭൂമിയിൽ വീണ ഈ ഗദ, നിന്റെ വലിയ വാക്കുകൾക്ക് അവസാനം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു.
യത് ത്വയോക്തം വിനഷ്ടാനാമിദമശ്രുപ്രമാര്ജനമ്। രാക്ഷസാനാം കരോമീതി മിഥ്യാ തദപി തേ വചഃ
നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, കൊല്ലപ്പെട്ട രാക്ഷസന്മാരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാമെന്നത് പൊള്ളയായ വാക്കാണ്.