ശരധാരാസമൂഹാന് സ മഹാമേഘ ഇവോത്സൃജന്। വ്യസൃജത് സദൃശം നാദം ജലാര്ദ്രസ്യേവ ദുന്ദുഭേഃ
വലിയ മേഘം പോലെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം വിട്ടു, വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ മൃദംഗത്തിന്റെ ശബ്ദംപോലുള്ള ഒരു ഗംഭീരനാദം ഉണ്ടാക്കി.
ആഗച്ഛന്തം ത്രിശിരസം രാക്ഷസം പ്രേക്ഷ്യ രാഘവഃ। ധനുഷാ പ്രതിജഗ്രാഹ വിധുന്വന് സായകാന് ശിതാന്
ത്രിശിരസ് എന്ന രാക്ഷസൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട രാമൻ, വില്ലെടുത്ത് കുത്തിയ അമ്പുകൾ അലയിച്ചു, അവനെ നേരിട്ടു സ്വീകരിച്ചു.
സ സമ്പ്രഹാരസ്തുമുലോ രാമത്രിശിരസോസ്തദാ। സമ്ബഭൂവാതിബലിനോഃ സിംഹകുഞ്ജരയോരിവ
അപ്പോൾ രാമനും ത്രിശിരസ്സും തമ്മിൽ അതിശക്തരായ രണ്ടു പേരുടെ പോരായ്മ, സിംഹവും ആനയും തമ്മിലുള്ള പോരായ്മപോലെ, ഭയങ്കരമായ ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലായി.
തതസ്ത്രിശിരസാ ബാണൈര്ലലാടേ താഡിതസ്ത്രിഭിഃ। അമര്ഷീ കുപിതോ രാമഃ സംരബ്ധ ഇദമബ്രവീത്
തുടർന്ന്, ത്രിശിരസ് മൂന്ന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാമന്റെ നെറ്റിയിൽ അടി നൽകിയപ്പോൾ, രോഷവും ക്രോധവും നിറഞ്ഞ രാമൻ ഉഗ്രതയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹോ വിക്രമശൂരസ്യ രാക്ഷസസ്യേദൃശം ബലമ്। പുഷ്പൈരിവ ശരൈര്യോഽഹം ലലാടേഽസ്മി പരിക്ഷതഃ
അയ്യോ, ഈ വീരനായ രാക്ഷസന് എത്ര വലിയ ശക്തിയാണുള്ളത്! അവന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എന്റെ നെറ്റിയിൽ പുഷ്പങ്ങൾ പോലെ തന്നെ വേദനയുണ്ടായി.
മമാപി പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ ശരാംശ്ചാപഗുണാച്ച്യുതാന്। ഏവമുക്ത്വാ സുസംരബ്ധഃ ശരാനാശീവിഷോപമാന്
എന്റെ വില്ലിൽ നിന്നു വിടുവിച്ച ഈ അമ്പുകളും നീ സ്വീകരിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അതിയായ കോപത്തോടെ, പാമ്പുപോലെ ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾ അവൻ എടുത്തു.
ത്രിശിരോവക്ഷസി ക്രുദ്ധോ നിജഘാന ചതുര്ദശ। ചതുര്ഭിസ്തുരഗാനസ്യ ശരൈഃ സംനതപര്വഭിഃ
കോപത്തോടെ, അവൻ ത്രിശിരസിന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിനാലു അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു; അതോടൊപ്പം നാലു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കുതിരകളെയും വെട്ടി.
ന്യപാതയത തേജസ്വീ ചതുരസ്തസ്യ വാജിനഃ। അഷ്ടഭിഃ സായകൈഃ സൂതം രഥോപസ്ഥേ ന്യപാതയത്
ശക്തശാലിയായ രാമൻ അവന്റെ നാലു കുതിരകളെയും വീഴ്ത്തി; എട്ടു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രഥത്തിലെ സാരഥിയെയും താഴെ വീഴ്ത്തി.
രാമശ്ചിച്ഛേദ ബാണേന ധ്വജം ചാസ്യ സമുച്ഛ്രിതമ്। തതോ ഹതരഥാത് തസ്മാദുത്പതന്തം നിശാചരമ്
രാമൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ ഉയർത്തിയ പതാകയും വെട്ടി; അതിനുശേഷം, രഥം തകർന്നതോടെ, ആ നിശാചരൻ അതിൽ നിന്ന് ചാടിപ്പോയപ്പോൾ—
ചിച്ഛേദ രാമസ്തം ബാണൈര്ഹൃദയേ സോഽഭവജ്ജഡഃ। സായകൈശ്ചാപ്രമേയാത്മാ സാമര്ഷസ്തസ്യ രക്ഷസഃ
രാമൻ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വെട്ടി, അവൻ ബോധംകെട്ടുപോയി; അതിനുശേഷം, അതിയായ ആത്മാവോടെ, രാമൻ കൂടുതൽ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആ രാക്ഷസനെ തുളച്ചു.
ശിരാംസ്യപാതയത് ത്രീണി വേഗവദ്ഭിസ്ത്രിഭിഃ ശരൈഃ। സ ധൂമശോണിതോദ്ഗാരീ രാമബാണാഭിപീഡിതഃ
വേഗമുള്ള മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ മൂന്ന് തലകളും രാമൻ വീഴ്ത്തി; പുകയും രക്തവും ഒഴുകി, രാമന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പീഡിതനായി—
ന്യപതത് പതിതൈഃ പൂര്വം സമരസ്ഥോ നിശാചരഃ। ഹതശേഷാസ്തതോ ഭഗ്നാ രാക്ഷസാഃ ഖരസംശ്രയാഃ
ആ നിശാചരൻ, മുൻപ് തന്നെ പരിക്കേറ്റവൻ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു; ശേഷിച്ച രാക്ഷസന്മാർ, തോൽവി ഏറ്റു, ഖരന്റെ അടുക്കൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദ്രവന്തി സ്മ ന തിഷ്ഠന്തി വ്യാഘ്രത്രസ്താ മൃഗാ ഇവ। താന് ഖരോ ദ്രവതോ ദൃഷ്ട്വാ നിവര്ത്യ രുഷിതസ്ത്വരന്। രാമമേവാഭിദുദ്രാവ രാഹുശ്ചന്ദ്രമസം യഥാ
പുലിയെ കണ്ടു പേടിച്ച മൃഗങ്ങൾപോലെ അവർ ഓടിപ്പോയി, ഒരിടത്തും നിന്നില്ല; അവരെ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ട ഖരൻ, കോപത്തോടെ അവരെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു, വേഗത്തിൽ രാമന്റെ നേരെ ചുമന്നു, രാഹു ചന്ദ്രനെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
thumb|അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
മഹത്വമുള്ള വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
നിഹതം ദൂഷണം ദൃഷ്ട്വാ രണേ ത്രിശിരസാ സഹ। ഖരസ്യാപ്യഭവത് ത്രാസോ ദൃഷ്ട്വാ രാമസ്യ വിക്രമമ്
യുദ്ധത്തിൽ ദൂഷണനും ത്രിശിരസും കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, രാമന്റെ വീര്യം കണ്ട ഖരനും ഭയപ്പെട്ടു.
സ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസം സൈന്യമവിഷഹ്യം മഹാബലമ്। ഹതമേകേന രാമേണ ദൂഷണസ്ത്രിശിരാ അപി
രാമൻ ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ, മഹാശക്തിയുള്ള രാക്ഷസസൈന്യത്തെയും ദൂഷണനെയും ത്രിശിരസിനെയും സംഹരിച്ചതും ഖരൻ കണ്ടു.
തദ്ബലം ഹതഭൂയിഷ്ഠം വിമനാഃ പ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസഃ। ആസസാദ ഖരോ രാമം നമുചിര്വാസവം യഥാ
തന്റെ സൈന്യം ഭൂരിഭാഗവും നശിച്ചതും കണ്ട രാക്ഷസൻ, മനസ്സിൽ നിരാശയോടെ, ഖരൻ, നമുചി ഇന്ദ്രനെ ആക്രമിച്ചതുപോലെ രാമനെ നേരെ സമീപിച്ചു.
വികൃഷ്യ ബലവച്ചാപം നാരാചാന് രക്തഭോജനാന്। ഖരശ്ചിക്ഷേപ രാമായ ക്രുദ്ധാനാശീവിഷാനിവ
ശക്തിയുള്ള വില്ല് വലിച്ച്, രക്തം കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ ഖരൻ കോപത്തോടെ രാമന്റെ നേരെ പാമ്പുകൾപോലെ എറിഞ്ഞു.
ജ്യാം വിധുന്വന് സുബഹുശഃ ശിക്ഷയാസ്ത്രാണി ദര്ശയന്। ചചാര സമരേ മാര്ഗാന് ശരൈ രഥഗതഃ ഖരഃ
വില്ലിന്റെ നൂൽ പലതവണ അലയിച്ചു, ആയുധവിദ്യയിൽ തന്റെ കഴിവ് കാണിച്ചു, രഥത്തിൽ കയറി ഖരൻ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
സ സര്വാശ്ച ദിശോ ബാണൈഃ പ്രദിശശ്ച മഹാരഥഃ। പൂരയാമാസ തം ദൃഷ്ട്വാ രാമോഽപി സുമഹദ് ധനുഃ
ആ മഹാരഥി അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും നിറച്ചു; അത് കണ്ട രാമൻ തന്റെ മഹത്തായ വില്ല് എടുത്തു.
സ സായകൈര്ദുര്വിഷഹൈര്വിസ്ഫുലിങ്ഗൈരിവാഗ്നിഭിഃ। നഭശ്ചകാരാവിവരം പര്ജന്യ ഇവ വൃഷ്ടിഭിഃ
സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത, തീയുടെ ചിതലുകൾ പോലെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, ആകാശം മുഴുവൻ മഴപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെ നിറച്ചു.
തദ് ബഭൂവ ശിതൈര്ബാണൈഃ ഖരരാമവിസര്ജിതൈഃ। പര്യാകാശമനാകാശം സര്വതഃ ശരസംകുലമ്
അപ്പോൾ, ഖരനും രാമനും വിട്ട മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആകാശം മുഴുവൻ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞു, എവിടെയും ശൂന്യതയില്ലാതായി.
ശരജാലാവൃതഃ സൂര്യോ ന തദാ സ്മ പ്രകാശതേ। അന്യോന്യവധസംരമ്ഭാദുഭയോഃ സമ്പ്രയുധ്യതോഃ
അന്നേരം അമ്പുകളുടെ കൂട്ടം സൂര്യനെ മറച്ചു, അതുകൊണ്ട് സൂര്യപ്രകാശം കാണാനായില്ല. ഇരുവരും പരസ്പരം കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് ഭയങ്കരമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
തതോ നാലീകനാരാചൈസ്തീക്ഷ്ണാഗ്രൈശ്ച വികര്ണിഭിഃ। ആജഘാന രണേ രാമം തോത്രൈരിവ മഹാദ്വിപമ്
അപ്പോള് ഖരന് നാളിക, നാരാചം, മൂര്ച്ചയുള്ള വികര്ണി അമ്പുകള് എന്നിവകൊണ്ട് യുദ്ധത്തില് രാമനെ കുത്തി, വലിയാനയെ ആണിയാല് കുത്തുന്നതുപോലെ.
തം രഥസ്ഥം ധനുഷ്പാണിം രാക്ഷസം പര്യവസ്ഥിതമ്। ദദൃശുഃ സര്വഭൂതാനി പാശഹസ്തമിവാന്തകമ്
രഥത്തില് നിന്നു വില്ല് പിടിച്ച് ചുറ്റും ഭീകരമായി നിന്നിരുന്ന ആ രാക്ഷസനെ, പാശം പിടിച്ച യമനെപ്പോലെ, എല്ലാ ജീവികളും കണ്ടു.
ഹന്താരം സര്വസൈന്യസ്യ പൌരുഷേ പര്യവസ്ഥിതമ്। പരിശ്രാന്തം മഹാസത്ത്വം മേനേ രാമം ഖരസ്തദാ
എല്ലാ സൈന്യത്തെയും സംഹരിക്കാന് ശേഷിയുള്ള, ധൈര്യത്തില് ഉറച്ച, മഹാത്മാവായ രാമന് ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അന്നേരം ഖരന് വിചാരിച്ചു.
തം സിംഹമിവ വിക്രാന്തം സിംഹവിക്രാന്തഗാമിനമ്। ദൃഷ്ട്വാ നോദ്വിജതേ രാമഃ സിംഹഃ ക്ഷുദ്രമൃഗം യഥാ
സിംഹത്തെപ്പോലെ ധൈര്യവും സിംഹനടയും ഉള്ള ഖരനെ കണ്ടിട്ടും, രാമന് ഭയം തോന്നിയില്ല; സിംഹം ചെറു മൃഗത്തെ ഭയപ്പെടാത്തതുപോലെ.
തതഃ സൂര്യനികാശേന രഥേന മഹതാ ഖരഃ। ആസസാദാഥ തം രാമം പതങ്ഗ ഇവ പാവകമ്
പിന്നീട് സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന വലിയ രഥത്തില് ഖരന് രാമനോട് സമീപിച്ചു, ചിറകുള്ള പുഴു അഗ്നിയിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ.
തതോഽസ്യ സശരം ചാപം മുഷ്ടിദേശേ മഹാത്മനഃ। ഖരശ്ചിച്ഛേദ രാമസ്യ ദര്ശയന് ഹസ്തലാഘവമ്
അപ്പോള് ഖരന് തന്റെ കൈപാടിന്റെ ചുരുക്കത്തില് രാമന്റെ വില്ലും അതിലുണ്ടായിരുന്ന അമ്പും വെട്ടി, തന്റെ കൈക്കഴിവ് കാണിച്ചു.
സ പുനസ്ത്വപരാന് സപ്ത ശരാനാദായ മര്മണി। നിജഘാന രണേ ക്രുദ്ധഃ ശക്രാശനിസമപ്രഭാന്
അതിനുശേഷം രാമന് കുപിതനായി, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രംപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഏഴു പുതിയ അമ്പുകള് എടുത്ത്, യുദ്ധത്തില് ഖരന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങളില് കുത്തി.