തേഷാം സുതുമുലഃ ശബ്ദഃ പൂരയാമാസ തദ് വനമ്। തേന ശബ്ദേന വിത്രസ്താഃ ശ്വാപദാ വനചാരിണഃ
അവരുടെ അത്യന്തം ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം ആ വനമൊക്കെയും നിറച്ചു; ആ ശബ്ദം കേട്ട് വനത്തില് കഴിയുന്ന മൃഗങ്ങള് ഭയന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദുദ്രുവുര്യത്ര നിഃശബ്ദം പൃഷ്ഠതോ നാവലോകയന്। തച്ചാനീകം മഹാവേഗം രാമം സമനുവര്തത
അവ മൃഗങ്ങള് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാതെയും ശബ്ദമില്ലാത്തിടത്തേക്ക് ഓടി; ആ വലിയ വേഗമുള്ള കൂട്ടം രാമനെ നേരെ മുന്നേറി.
ധൃതനാനാപ്രഹരണം ഗമ്ഭീരം സാഗരോപമമ്। രാമോഽപി ചാരയംശ്ചക്ഷുഃ സര്വതോ രണപണ്ഡിതഃ
വിവിധ ആയുധങ്ങള് കൈവശമുള്ള, സമുദ്രംപോലെ ഗംഭീരമായ ആ കൂട്ടം രാമന് മുന്നില് നിന്നു; യുദ്ധത്തില് നിപുണനായ രാമന് ചുറ്റും നോക്കി അവരെ നിരീക്ഷിച്ചു.
ദദര്ശ ഖരസൈന്യം തദ് യുദ്ധായാഭിമുഖോ ഗതഃ। വിതത്യ ച ധനുര്ഭീമം തൂണ്യാശ്ചോദ്ധൃത്യ സായകാന്
യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറുന്ന ഖരയുടെ സൈന്യം രാമന് കണ്ടു; ഭയങ്കരമായ വില്ല് വെട്ടി, ക്വിവറില് നിന്നു അമ്പുകള് എടുത്തു.
ക്രോധമാഹാരയത് തീവ്രം വധാര്ഥം സര്വരക്ഷസാമ്। ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യശ്ചാഭവത് ക്രുദ്ധോ യുഗാന്താഗ്നിരിവ ജ്വലന്
എല്ലാ റാക്ഷസന്മാരെയും സംഹരിക്കാനായി രാമന് ശക്തമായ കോപം ഉണർത്തി; കോപത്തോടെ, ദുർദർശനനായ, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെ ദഹിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ തേജസാഽഽവിഷ്ടം പ്രാവ്യഥന് വനദേവതാഃ। തസ്യ രുഷ്ടസ്യ രൂപം തു രാമസ്യ ദദൃശേ തദാ। ദക്ഷസ്യേവ ക്രതും ഹന്തുമുദ്യതസ്യ പിനാകിനഃ
അവനെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞതായി കണ്ട വനദേവതകള് വിറച്ചു; കോപത്തോടെ നില്ക്കുന്ന രാമന്റെ രൂപം അന്നവേളയില് ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ച പിനാകധാരിയായ ശിവനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
തത്കാര്മുകൈരാഭരണൈ രഥൈശ്ച തദ്വര്മഭിശ്ചാഗ്നിസമാനവര്ണൈഃ। ബഭൂവ സൈന്യം പിശിതാശനാനാം സൂര്യോദയേ നീലമിവാഭ്രജാലമ്
വില്ലുകളും അലങ്കാരങ്ങളും രഥങ്ങളും അഗ്നിപോലെയുള്ള കിരീടങ്ങളും ധരിച്ച, മാംസംഭക്ഷിക്കുന്ന റാക്ഷസരുടെ സൈന്യം സൂര്യോദയത്തില് കറുത്ത മേഘക്കൂട്ടംപോലെയായിരുന്നു.
thumb|പഞ്ചവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ പഞ്ചവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കേണ്ടതാണ്.
അവഷ്ടബ്ധധനും രാമം ക്രുദ്ധം തം രിപുഘാതിനമ്। ദദര്ശാശ്രമമാഗമ്യ ഖരഃ സഹ പുരഃസരൈഃ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന രാമന് ക്രോധത്തോടെ വില്ല് പിടിച്ച് നില്ക്കുന്നത് ഖരന് അവന്റെ പ്രധാന സേനാനികളോടൊപ്പം ആശ്രമത്തിലെത്തി കണ്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ സഗുണം ചാപമുദ്യമ്യ ഖരനിഃസ്വനമ്। രാമസ്യാഭിമുഖം സൂതം ചോദ്യതാമിത്യചോദയത്
വില്ല് വെട്ടി ഉയര്ത്തിയ രാമനെ കണ്ട ഖരന് ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം മുഴക്കി, രാമനെ നേരെ ചെന്ന് എത്താന് തന്റെ രഥസാരഥിയെ ആജ്ഞാപിച്ചു.
സ ഖരസ്യാജ്ഞയാ സൂതസ്തുരഗാന് സമചോദയത്। യത്ര രാമോ മഹാബാഹുരേകോ ധുന്വന് ധനുഃ സ്ഥിതഃ
ഖരന്റെ കല്പനപ്രകാരം രഥസാരഥി കുതിരകളെ ഉണര്ത്തി, മഹാബാഹുവായ രാമന് വില്ല് വെടിഞ്ഞ് ഒറ്റയ്ക്ക് നില്ക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഓടിച്ചു.
തം തു നിഷ്പതിതം ദൃഷ്ട്വാ സര്വതോ രജനീചരാഃ। മുഞ്ചമാനാ മഹാനാദം സചിവാഃ പര്യവാരയന്
അവനെ മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ട എല്ലാ രാവണന്മാരും, അവന്റെ മന്ത്രിമാര് വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി ചുറ്റി നിന്നു.
സ തേഷാം യാതുധാനാനാം മധ്യേ രഥഗതഃ ഖരഃ। ബഭൂവ മധ്യേ താരാണാം ലോഹിതാങ്ഗ ഇവോദിതഃ
ആ യാതുധാനരുടെ നടുവില് രഥത്തില് നിന്ന ഖരന് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നടുവില് ഉദിക്കുന്ന ചുവന്ന ഗ്രഹം പോലെ തെളിഞ്ഞു.
തതഃ ശരസഹസ്രേണ രാമമപ്രതിമൌജസമ്। അര്ദയിത്വാ മഹാനാദം നനാദ സമരേ ഖരഃ
പിന്നീട് ഖരന് ആയിരം അമ്പുകള് കൊണ്ട് അപരിമിതമായ ശക്തിയുള്ള രാമനെ ആക്രമിച്ചു, യുദ്ധഭൂമിയില് വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി.
തതസ്തം ഭീമധന്വാനം ക്രുദ്ധാഃ സര്വേ നിശാചരാഃ। രാമം നാനാവിധൈഃ ശസ്ത്രൈരഭ്യവര്ഷന്ത ദുര്ജയമ്
അതിനുശേഷം, അതിക്രൂരമായ വില്ലുമായി അജേയനായ രാമനെ കണ്ട്, കോപഭരിതരായ എല്ലാ രാത്രിവാസികളും പലതരം ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് രാമന്റെ മേൽ മഴപോലെ വീശിച്ചു.
മുദ്ഗരൈരായസൈഃ ശൂലൈഃ പ്രാസൈഃ ഖഡ്ഗൈഃ പരശ്വധൈഃ। രാക്ഷസാഃ സമരേ ശൂരം നിജഘ്നൂ രോഷതത്പരാഃ
രാക്ഷസന്മാർ ക്രോധത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, സമരഭൂമിയിൽ ധൈര്യശാലിയായ രാമനെ ഇരുമ്പ് മുത്തികൾ, കുന്തങ്ങൾ, കത്തികൾ, വാളുകൾ, കുരിശ്ശുകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
തേ ബലാഹകസംകാശാ മഹാകായാ മഹാബലാഃ। അഭ്യധാവന്ത കാകുത്സ്ഥം രഥൈര്വാജിഭിരേവ ച
മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള വലിപ്പവും ശക്തിയും ഉള്ള അവർ, രഥങ്ങളിലെയും കുതിരകളിലെയും കാകുത്സ്ഥനായ രാമനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ഗജൈഃ പര്വതകൂടാഭൈ രാമം യുദ്ധേ ജിഘാംസവഃ। തേ രാമേ ശരവര്ഷാണി വ്യസൃജന് രക്ഷസാം ഗണാഃ
പർവതശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ആനകളുമായി, രാമനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച അവർ, രാക്ഷസസംഘങ്ങൾ രാമന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു.
ശൈലേന്ദ്രമിവ ധാരാഭിര്വര്ഷമാണാ മഹാഘനാഃ। സര്വൈഃ പരിവൃതോ രാമോ രാക്ഷസൈഃ ക്രൂരദര്ശനൈഃ
ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട രാമൻ, മഴപെയ്യുന്ന വലിയ മേഘങ്ങൾ പർവതാധിപതിയെ ചുറ്റുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
തിഥിഷ്വിവ മഹാദേവോ വൃതഃ പാരിഷദാം ഗണൈഃ। താനി മുക്താനി ശസ്ത്രാണി യാതുധാനൈഃ സ രാഘവഃ
പൊങ്കാലദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ മഹാദേവൻ അനുചരസംഘങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, യാതുധാനന്മാർ എറിഞ്ഞ ആയുധങ്ങൾ രാഘവൻ ഏറ്റുവാങ്ങി.
പ്രതിജഗ്രാഹ വിശിഖൈര്നദ്യോഘാനിവ സാഗരഃ। സ തൈഃ പ്രഹരണൈര്ഘോരൈര്ഭിന്നഗാത്രോ ന വിവ്യഥേ
നദികളുടെ ഒഴുക്കുകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന സമുദ്രംപോലെ, രാമൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ ആയുധങ്ങളെ തടഞ്ഞു; ആ ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ തൊട്ടെങ്കിലും അവൻ ചലിച്ചില്ല.
രാമഃ പ്രദീപ്തൈര്ബഹുഭിര്വജ്രൈരിവ മഹാചലഃ। സ വിദ്ധഃ ക്ഷതജാദിഗ്ധഃ സര്വഗാത്രേഷു രാഘവഃ
അനേകം ജ്വലിച്ച വജ്രങ്ങൾ കൊണ്ടു തറച്ച വലിയ പർവതംപോലെ, രാഘവൻ രാമന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു, രക്തം പുരണ്ട നിലയിലായിരുന്നു.
ബഭൂവ രാമഃ സംധ്യാഭ്രൈര്ദിവാകര ഇവാവൃതഃ। വിഷേദുര്ദേവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ
സന്ധ്യാകാലത്തിലെ മേഘങ്ങൾ സൂര്യനെ മറച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ രാമൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ദേവന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും മഹർഷിമാർക്കും മനസ്സിൽ വിഷാദം നിറഞ്ഞു.
ഏകം സഹസ്രൈര്ബഹുഭിസ്തദാ ദൃഷ്ട്വാ സമാവൃതമ്। തതോ രാമസ്തു സംക്രുദ്ധോ മണ്ഡലീകൃതകാര്മുകഃ
ഒറ്റയാൾ ആയ രാമനെ ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതുകണ്ട്, രാമൻ അതിവിശേഷം കോപത്തോടെ വില്ല് വൃത്താകൃതിയിൽ പിടിച്ചു.
സസര്ജ നിശിതാന് ബാണാന് ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ। ദുരാവാരാന് ദുര്വിഷഹാന് കാലപാശോപമാന് രണേ
രാമൻ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കഠിനമായ അമ്പുകൾ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞു; അവയെ തടയാനും സഹിക്കാനും കഴിയാത്ത, മരണത്തിന്റെ പാശംപോലെയുള്ളവയായിരുന്നു.
മുമോച ലീലയാ കങ്കപത്രാന് കാഞ്ചനഭൂഷണാന്। തേ ശരാഃ ശത്രുസൈന്യേഷു മുക്താ രാമേണ ലീലയാ
സുവർണ്ണം അലങ്കരിച്ച കങ്കപക്ഷങ്ങളുള്ള അമ്പുകൾ രാമൻ ലാളിത്യത്തോടെ എറിഞ്ഞു; അവ അമ്പുകൾ ശത്രുസൈന്യത്തിൽ മഴപോലെ വീണു.
ആദദൂ രക്ഷസാം പ്രാണാന് പാശാഃ കാലകൃതാ ഇവ। ഭിത്ത്വാ രാക്ഷസദേഹാംസ്താംസ്തേ ശരാ രുധിരാപ്ലുതാഃ
കാലൻ നിർമ്മിച്ച പാശങ്ങൾപോലെ, ആ അമ്പുകൾ രാക്ഷസന്മാരുടെ ജീവൻ പിടിച്ചു; രാക്ഷസരുടെ ശരീരം തുളച്ച്, അമ്പുകൾ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു.
അന്തരിക്ഷഗതാ രേജുര്ദീപ്താഗ്നിസമതേജസഃ। അസംഖ്യേയാസ്തു രാമസ്യ സായകാശ്ചാപമണ്ഡലാത്
ആ അമ്പുകൾ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശം പുറപ്പെടുവിച്ചു; രാമന്റെ വില്ലിൽ നിന്നു അനവധി അമ്പുകൾ പുറത്ത് വന്നു.
വിനിഷ്പേതുരതീവോഗ്രാ രക്ഷഃപ്രാണാപഹാരിണഃ। തൈര്ധനൂംഷി ധ്വജാഗ്രാണി ചര്മാണി കവചാനി ച
അവ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായി പുറത്ത് വന്നു, രാക്ഷസരുടെ ജീവൻ എടുത്തു; ആ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വില്ലുകളും പതാകയുടെ അഗ്രങ്ങളും കവചങ്ങളും തുരങ്കങ്ങളും വെട്ടി തകർത്തു.
ബാഹൂന് സഹസ്താഭരണാനൂരൂന് കരികരോപമാന്। ചിച്ഛേദ രാമഃ സമരേ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കങ്കണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ കൈകളും ആനക്കൊമ്പുപോലെയുള്ള തുണ്ടുകളും വെട്ടി വീഴ്ത്തി.