സാ ഭീമവേഗാ സമരാഭികാംക്ഷിണീ സുദാരുണാ രാക്ഷസവീരസേനാ। തൌ രാജപുത്രൌ സഹസാഭ്യുപേതാ മാലാ ഗ്രഹാണാമിവ ചന്ദ്രസൂര്യൌ
ഭയങ്കരമായ വേഗവും യുദ്ധത്തിനുള്ള ആഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ രാക്ഷസവീരസൈന്യം, അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ രാജകുമാരന്മാരെ നേരിട്ടു. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ, മാലകളണിഞ്ഞ ഗ്രഹങ്ങള് അവരെ സമീപിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു.
thumb|ചതുര്വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ചതുര്വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ഇനി ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ സര്ഗം കേള്ക്കൂ. മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ സര്ഗം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
ആശ്രമം പ്രതിയാതേ തു ഖരേ ഖരപരാക്രമേ। താനേവൌത്പാതികാന് രാമഃ സഹ ഭ്രാത്രാ ദദര്ശ ഹ
ഖരന് തന്റെ മഹാശക്തിയോടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയപ്പോള്, രാമനും സഹോദരനും കൂടി അതേ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകള് കണ്ടു.
താനുത്പാതാന് മഹാഘോരാന് രാമോ ദൃഷ്ട്വാത്യമര്ഷണഃ। പ്രജാനാമഹിതാന് ദൃഷ്ട്വാ വാക്യം ലക്ഷ്മണമബ്രവീത്
ആ ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകള് കണ്ട രാമന്, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ഓര്ത്തു, മനസ്സില് വേദനയോടെ ലക്ഷ്മണനോടു പറഞ്ഞു:
ഇമാന് പശ്യ മഹാബാഹോ സര്വഭൂതാപഹാരിണഃ। സമുത്ഥിതാന് മഹോത്പാതാന് സംഹര്തും സര്വരാക്ഷസാന്
മഹാബാഹുവായേ, നോക്കൂ, എല്ലാ ജീവികളെ നശിപ്പിക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വലിയ ദുരിതസൂചനകള് ഉയര്ന്നിരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കാനാണ്.
അമീ രുധിരധാരാസ്തു വിസൃജന്തേ ഖരസ്വനാഃ। വ്യോമ്നി മേഘാ നിവര്തന്തേ പരുഷാ ഗര്ദഭാരുണാഃ
ഇവിടെ രക്തം പോലെ ഒഴുകുന്ന, ഭയങ്കരമായ ശബ്ദങ്ങളോടുകൂടിയ പ്രവാഹങ്ങള് കാണാം; ആകാശത്ത്, കഴുതയുടെ രക്തംപോലെയുള്ള നിറത്തിലുള്ള കനലുകള് തിരിച്ച് പോവുന്നു.
സധൂമാശ്ച ശരാഃ സര്വേ മമ യുദ്ധാഭിനന്ദിതാഃ। രുക്മപൃഷ്ഠാനി ചാപാനി വിചേഷ്ടന്തേ വിചക്ഷണ
പുകപിടിച്ചും പൊന്നുപുറമുണ്ടായിട്ടുമുള്ള എന്റെ അമ്പുകള് എല്ലാം യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച് അശാന്തമായി ചലിക്കുന്നു, വിവേകമുള്ളവനേ.
യാദൃശാ ഇഹ കൂജന്തി പക്ഷിണോ വനചാരിണഃ। അഗ്രതോ നോഽഭയം പ്രാപ്തം സംശയോ ജീവിതസ്യ ച
ഇവിടെ വനത്തില് ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികള് അപൂര്വ്വമായി വിളിക്കുന്നു; നമ്മള്ക്ക് മുന്നില് സുരക്ഷിതത്വമില്ല, ജീവന് പോലും സംശയത്തിലാണ്.
സമ്പ്രഹാരസ്തു സുമഹാന് ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। അയമാഖ്യാതി മേ ബാഹുഃ സ്ഫുരമാണോ മുഹുര്മുഹുഃ
ഒരു വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടാകുമെന്ന് സംശയമില്ല; എന്റെ കൈ വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതാണ് ഈ യുദ്ധം വരാനിരിക്കുന്നതെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
സംനികര്ഷേ തു നഃ ശൂര ജയം ശത്രോഃ പരാജയമ്। സുപ്രഭം ച പ്രസന്നം ച തവ വക്ത്രം ഹി ലക്ഷ്യതേ
നമുക്ക് ശത്രുക്കളെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ജയവും അവർക്കു തോൽവിയും ഉറപ്പാണ്, ധൈര്യശാലിയായ നീയുടെ മുഖം പ്രകാശവാനും സന്തോഷവാനുമാണ്.
ഉദ്യതാനാം ഹി യുദ്ധാര്ഥം യേഷാം ഭവതി ലക്ഷ്മണ। നിഷ്പ്രഭം വദനം തേഷാം ഭവത്യായുഃ പരിക്ഷയഃ
ലക്ഷ്മണാ, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുന്നവരുടെ മുഖം മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ, അവരുടെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയാണ് എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.
രക്ഷസാം നര്ദതാം ഘോരഃ ശ്രൂയതേഽയം മഹാധ്വനിഃ। ആഹതാനാം ച ഭേരീണാം രാക്ഷസൈഃ ക്രൂരകര്മഭിഃ
രാക്ഷസന്മാർ കത്തിയുള്ള ചീത്ത ശബ്ദവും, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള അവരാൽ അടിച്ചുപൊള്ളുന്ന മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദവും ഭയാനകമായി കേൾക്കുന്നു.
അനാഗതവിധാനം തു കര്തവ്യം ശുഭമിച്ഛതാ। ആപദം ശങ്കമാനേന പുരുഷേണ വിപശ്ചിതാ
നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കായി മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യണം; അപകടം വരുമെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയാകണം.
തസ്മാദ് ഗൃഹീത്വാ വൈദേഹീം ശരപാണിര്ധനുര്ധരഃ। ഗുഹാമാശ്രയ ശൈലസ്യ ദുര്ഗാം പാദപസംകുലാമ്
അതിനാൽ, വൈദേഹിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മലയുടെ ഒരു സുരക്ഷിതമായ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടു.
പ്രതികൂലിതുമിച്ഛാമി ന ഹി വാക്യമിദം ത്വയാ। ശാപിതോ മമ പാദാഭ്യാം ഗമ്യതാം വത്സ മാ ചിരമ്
ഞാൻ തന്നെ അവരെ നേരിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് വാദിക്കേണ്ട. എന്റെ കല്പന പ്രകാരം നീ പോകൂ, മടിക്കരുത്, മകനേ.
ത്വം ഹി ശൂരശ്ച ബലവാന് ഹന്യാ ഏതാന് ന സംശയഃ। സ്വയം നിഹന്തുമിച്ഛാമി സര്വാനേവ നിശാചരാന്
നീ ധൈര്യശാലിയും ശക്തനുമാണ്; ഈ ശത്രുക്കളെ നീ കൊല്ലാൻ കഴിയുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. എങ്കിലും, ഈ എല്ലാ രാത്രിവാസികളെ ഞാൻ തന്നെ സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ ലക്ഷ്മണഃ സഹ സീതയാ। ശരാനാദായ ചാപം ച ഗുഹാം ദുര്ഗാം സമാശ്രയത്
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ലക്ഷ്മണൻ സീതയോടൊപ്പം അമ്പുകളും വില്ലും എടുത്ത് സുരക്ഷിതമായ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടി.
തസ്മിന് പ്രവിഷ്ടേ തു ഗുഹാം ലക്ഷ്മണേ സഹ സീതയാ। ഹന്ത നിര്യുക്തമിത്യുക്ത്വാ രാമഃ കവചമാവിശത്
ലക്ഷ്മണനും സീതയും ഗുഹയിൽ കയറിയപ്പോൾ, രാമൻ 'ഇനി അവർ വരട്ടെ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് കവർച്ച ധരിച്ചു.
സ തേനാഗ്നിനികാശേന കവചേന വിഭൂഷിതഃ। ബഭൂവ രാമസ്തിമിരേ മഹാനഗ്നിരിവോത്ഥിതഃ
അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ കവർച്ച ധരിച്ച രാമൻ, അന്ധകാരത്തിൽ വലിയ തീപോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
സ ചാപമുദ്യമ്യ മഹച്ഛരാനാദായ വീര്യവാന്। സമ്ബഭൂവാസ്ഥിതസ്തത്ര ജ്യാസ്വനൈഃ പൂരയന് ദിശഃ
വലിയ ധൈര്യശാലിയായ രാമൻ വില്ലും വലിയ അമ്പുകളും എടുത്ത്, വില്ലിന്റെ നാദം കൊണ്ട് ദിക്കുകൾ മുഴുവൻ നിറച്ച് അവിടെ ഉറച്ചു നിന്നു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച സഹ ചാരണൈഃ। സമേയുശ്ച മഹാത്മാനോ യുദ്ധദര്ശനകാംക്ഷയാ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും, ആ മഹാത്മാക്കളെല്ലാവരും യുദ്ധം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവിടേക്ക് വന്നു.
ഋഷയശ്ച മഹാത്മാനോ ലോകേ ബ്രഹ്മര്ഷിസത്തമാഃ। സമേത്യ ചോചുഃ സഹിതാസ്തേഽന്യോന്യം പുണ്യകര്മണഃ
ലോകത്തിലെ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരും ശ്രേഷ്ഠ ബ്രഹ്മർഷിമാരും ഒരുമിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, അവർ തമ്മിൽ പുണ്യപ്രവർത്തികൾ ചെയ്തവരായി സംസാരിച്ചു.
സ്വസ്തി ഗോബ്രാഹ്മണാനാം ച ലോകാനാം ചേതി സംസ്ഥിതാഃ। ജയതാം രാഘവോ യുദ്ധേ പൌലസ്ത്യാന് രജനീചരാന്
പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ലോകങ്ങൾക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ! രാഘവൻ പോളസ്ത്യരായ രാത്രിവാസികളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കട്ടെ!
ചക്രഹസ്തോ യഥാ യുദ്ധേ സര്വാനസുരപുംഗവാന്। ഏവമുക്ത്വാ പുനഃ പ്രോചുരാലോക്യ ച പരസ്പരമ്
യുദ്ധത്തിൽ ചക്രം കൈവശമുള്ളവൻ എങ്ങനെ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവർ വീണ്ടും പരസ്പരം നോക്കി സംസാരിച്ചു.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രക്ഷസാം ഭീമകര്മണാമ്। ഏകശ്ച രാമോ ധര്മാത്മാ കഥം യുദ്ധം ഭവിഷ്യതി
ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരും, ഒരുവൻ മാത്രം ധർമ്മാത്മാവായ രാമനും; ഈ യുദ്ധം എങ്ങനെയാകും?
ആവിഷ്ടം തേജസാ രാമം സംഗ്രാമശിരസി സ്ഥിതമ്। ദൃഷ്ട്വാ സര്വാണി ഭൂതാനി ഭയാദ് വിവ്യഥിരേ തദാ
യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് തേജസ്സോടെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന രാമനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്താൽ വിറച്ചു.
രൂപമപ്രതിമം തസ്യ രാമസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മണഃ। ബഭൂവ രൂപം ക്രുദ്ധസ്യ രുദ്രസ്യേവ മഹാത്മനഃ
കഷ്ടം അറിയാത്ത കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്ന രാമന്റെ രൂപം അതുല്യമായിരുന്നു; കോപിതനായ മഹാത്മാവായ രുദ്രന്റെ ഭയങ്കരമായ രൂപംപോലെയായിരുന്നു അത്.
ഇതി സമ്ഭാഷ്യമാണേ തു ദേവഗന്ധര്വചാരണൈഃ। തതോ ഗമ്ഭീരനിര്ഹ്രാദം ഘോരചര്മായുധധ്വജമ്
ദേവന്മാരും ഗന്ധര്വ്വന്മാരും ചാരണന്മാരും തമ്മില് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോള്, ഭയങ്കരമായ ചർമ്മം ധരിച്ച് ആയുധങ്ങളും പതാകകളും കൈവശം വച്ചുള്ള ഒരു വലിയ കൂട്ടം ഭയാനകമായ ഗംഭീര ശബ്ദത്തോടെ ഉയർന്നു.
അനീകം യാതുധാനാനാം സമന്താത് പ്രത്യപദ്യത। വീരാലാപാന് വിസൃജതാമന്യോന്യമഭിഗച്ഛതാമ്
ആ യാതുധാനരുടെ കൂട്ടം ചുറ്റും കൂടി, വീരന്മാരുടെ വിളിച്ചുപറയലുകള് മുഴക്കി, പരസ്പരം നേരെ മുന്നേറി.
ചാപാനി വിസ്ഫാരയതാം ജൃമ്ഭതാം ചാപ്യഭീക്ഷ്ണശഃ। വിപ്രഘുഷ്ടസ്വനാനാം ച ദുന്ദുഭീംശ്ചാപി നിഘ്നതാമ്
അവര് അമ്പുകള് വലിച്ച് വെടിഞ്ഞു, വീണ്ടും വീണ്ടും വായ് വെട്ടി, അവരുടെ കഠിനമായ ശബ്ദവും മൃദംഗങ്ങളുടെ മുഴക്കവും മുഴുവന് ഇടവും നിറഞ്ഞു.