യുഷ്മാകമേതത് പ്രത്യക്ഷം നാനൃതം കഥയാമ്യഹമ്। ദേവരാജമപി ക്രുദ്ധോ മത്തൈരാവതഗാമിനമ്
ഇത് നിങ്ങള്ക്കു നേരിട്ട് കാണാം; ഞാന് ഒരിക്കലും കള്ളം പറയുന്നില്ല. മദംപോലും നിറഞ്ഞ എരാവതത്തില് കയറി വരുന്ന ദേവേന്ദ്രനേയും, എങ്കില് കോപത്തോടെ വന്നാലും, ഞാന് കൊല്ലാന് കഴിയും.
വജ്രഹസ്തം രണേ ഹന്യാം കിം പുനസ്തൌ ച മാനവൌ। സാ തസ്യ ഗര്ജിതം ശ്രുത്വാ രാക്ഷസാനാം മഹാചമൂഃ
യുദ്ധത്തില് വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേയും ഞാന് ജയിക്കും; പിന്നെ ആ രണ്ടു മനുഷ്യരെന്ത്? അവന്റെ ഗര്ജനം കേട്ടു, രാക്ഷസരുടെ വലിയ സൈന്യം
പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ മൃത്യുപാശാവപാശിതാ। സമേയുശ്ച മഹാത്മാനോ യുദ്ധദര്ശനകാംക്ഷിണഃ
മരണത്തിന്റെ കയറില് കുടുങ്ങിയിട്ടും അതുല്യമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; യുദ്ധം കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച മഹാത്മാക്കള് അവിടെ കൂടി വന്നു.
ഋഷയോ ദേവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച സഹ ചാരണൈഃ। സമേത്യ ചോചുഃ സഹിതാസ്തേഽന്യോന്യം പുണ്യകര്മണഃ
മഹർഷിമാര്, ദേവന്മാര്, ഗന്ധര്വന്മാര്, സിദ്ധന്മാര്, ചാരണന്മാര് — ഇവര് ഒത്തുചേര്ന്ന്, പുണ്യപ്രവൃത്തിയുള്ളവനെ കുറിച്ച് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
സ്വസ്തി ഗോബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തു ലോകാനാം യേ ച സമ്മതാഃ। ജയതാം രാഘവോ യുദ്ധേ പൌലസ്ത്യാന് രജനീചരാന്
ഗോവിനും ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കും ലോകത്ത് മാന്യരായവര്ക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ. രാഘവന് യുദ്ധത്തില് പൗലസ്ത്യരെയും രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസരെയും ജയിക്കട്ടെ.
ചക്രഹസ്തോ യഥാ വിഷ്ണുഃ സര്വാനസുരസത്തമാന്। ഏതച്ചാന്യച്ച ബഹുശോ ബ്രുവാണാഃ പരമര്ഷയഃ
ചക്രം കൈവശമുള്ള വിഷ്ണു എങ്ങനെ എല്ലാ പ്രധാന അസുരന്മാരെയും നശിപ്പിച്ചുവോ, അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ. ഇതുപോലെയും മറ്റും പലവിധത്തില് പരമമഹർഷിമാര് പറഞ്ഞു.
ജാതകൌതൂഹലാസ്തത്ര വിമാനസ്ഥാശ്ച ദേവതാഃ। ദദൃശുര്വാഹിനീം തേഷാം രാക്ഷസാനാം ഗതായുഷാമ്
ആകാശവിമാനങ്ങളില് ഇരുന്ന ദേവന്മാര് അത്യന്തം കൗതുകത്തോടെ, ജീവശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട രാക്ഷസസൈന്യത്തെ നോക്കി.
രഥേന തു ഖരോ വേഗാത് സൈന്യസ്യാഗ്രാദ് വിനിഃസൃതഃ। ശ്യേനഗാമീ പൃഥുഗ്രീവോ യജ്ഞശത്രുര്വിഹംഗമഃ
അപ്പോള് ഖരന് തന്റെ രഥത്തില് കിളിയെപ്പോലെ വേഗത്തില് സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നില് നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു; പൃഥുഗ്രീവന്, യജ്ഞശത്രു, വിഹംഗമന്,
ദുര്ജയഃ കരവീരാക്ഷഃ പരുഷഃ കാലകാര്മുകഃ। ഹേമമാലീ മഹാമാലീ സര്പാസ്യോ രുധിരാശനഃ
ദുര്ജയന്, കരവീരാക്ഷന്, പരുഷന്, കാലകാര്മുകന്, ഹേമമാലി, മഹാമാലി, സര്പ്പാസ്യന്, രുധിരാശനന് —
ദ്വാദശൈതേ മഹാവീര്യാഃ പ്രതസ്ഥുരഭിതഃ ഖരമ്। മഹാകപാലഃ സ്ഥൂലാക്ഷഃ പ്രമാഥസ്ത്രിശിരാസ്തഥാ। ചത്വാര ഏതേ സേനാഗ്രേ ദൂഷണം പൃഷ്ഠതോഽന്വയുഃ
ഈ പന്ത്രണ്ടുപേരും മഹാശക്തിയോടെ ഖരനെ ചുറ്റി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; മഹാകപാലന്, സ്ഥൂലാക്ഷന്, പ്രമാഥന്, ത്രിശിരസ് — ഈ നാലുപേരും സൈന്യത്തിന്റെ പുറകില് ദൂഷണനെ പിന്തുടര്ന്നു.
സാ ഭീമവേഗാ സമരാഭികാംക്ഷിണീ സുദാരുണാ രാക്ഷസവീരസേനാ। തൌ രാജപുത്രൌ സഹസാഭ്യുപേതാ മാലാ ഗ്രഹാണാമിവ ചന്ദ്രസൂര്യൌ
ഭയങ്കരമായ വേഗവും യുദ്ധത്തിനുള്ള ആഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ രാക്ഷസവീരസൈന്യം, അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ രാജകുമാരന്മാരെ നേരിട്ടു. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ, മാലകളണിഞ്ഞ ഗ്രഹങ്ങള് അവരെ സമീപിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു.
thumb|ചതുര്വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ചതുര്വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ഇനി ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ സര്ഗം കേള്ക്കൂ. മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ സര്ഗം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
ആശ്രമം പ്രതിയാതേ തു ഖരേ ഖരപരാക്രമേ। താനേവൌത്പാതികാന് രാമഃ സഹ ഭ്രാത്രാ ദദര്ശ ഹ
ഖരന് തന്റെ മഹാശക്തിയോടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയപ്പോള്, രാമനും സഹോദരനും കൂടി അതേ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകള് കണ്ടു.
താനുത്പാതാന് മഹാഘോരാന് രാമോ ദൃഷ്ട്വാത്യമര്ഷണഃ। പ്രജാനാമഹിതാന് ദൃഷ്ട്വാ വാക്യം ലക്ഷ്മണമബ്രവീത്
ആ ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകള് കണ്ട രാമന്, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ഓര്ത്തു, മനസ്സില് വേദനയോടെ ലക്ഷ്മണനോടു പറഞ്ഞു:
ഇമാന് പശ്യ മഹാബാഹോ സര്വഭൂതാപഹാരിണഃ। സമുത്ഥിതാന് മഹോത്പാതാന് സംഹര്തും സര്വരാക്ഷസാന്
മഹാബാഹുവായേ, നോക്കൂ, എല്ലാ ജീവികളെ നശിപ്പിക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വലിയ ദുരിതസൂചനകള് ഉയര്ന്നിരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കാനാണ്.
അമീ രുധിരധാരാസ്തു വിസൃജന്തേ ഖരസ്വനാഃ। വ്യോമ്നി മേഘാ നിവര്തന്തേ പരുഷാ ഗര്ദഭാരുണാഃ
ഇവിടെ രക്തം പോലെ ഒഴുകുന്ന, ഭയങ്കരമായ ശബ്ദങ്ങളോടുകൂടിയ പ്രവാഹങ്ങള് കാണാം; ആകാശത്ത്, കഴുതയുടെ രക്തംപോലെയുള്ള നിറത്തിലുള്ള കനലുകള് തിരിച്ച് പോവുന്നു.
സധൂമാശ്ച ശരാഃ സര്വേ മമ യുദ്ധാഭിനന്ദിതാഃ। രുക്മപൃഷ്ഠാനി ചാപാനി വിചേഷ്ടന്തേ വിചക്ഷണ
പുകപിടിച്ചും പൊന്നുപുറമുണ്ടായിട്ടുമുള്ള എന്റെ അമ്പുകള് എല്ലാം യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച് അശാന്തമായി ചലിക്കുന്നു, വിവേകമുള്ളവനേ.
യാദൃശാ ഇഹ കൂജന്തി പക്ഷിണോ വനചാരിണഃ। അഗ്രതോ നോഽഭയം പ്രാപ്തം സംശയോ ജീവിതസ്യ ച
ഇവിടെ വനത്തില് ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികള് അപൂര്വ്വമായി വിളിക്കുന്നു; നമ്മള്ക്ക് മുന്നില് സുരക്ഷിതത്വമില്ല, ജീവന് പോലും സംശയത്തിലാണ്.
സമ്പ്രഹാരസ്തു സുമഹാന് ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। അയമാഖ്യാതി മേ ബാഹുഃ സ്ഫുരമാണോ മുഹുര്മുഹുഃ
ഒരു വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടാകുമെന്ന് സംശയമില്ല; എന്റെ കൈ വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതാണ് ഈ യുദ്ധം വരാനിരിക്കുന്നതെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
സംനികര്ഷേ തു നഃ ശൂര ജയം ശത്രോഃ പരാജയമ്। സുപ്രഭം ച പ്രസന്നം ച തവ വക്ത്രം ഹി ലക്ഷ്യതേ
നമുക്ക് ശത്രുക്കളെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ജയവും അവർക്കു തോൽവിയും ഉറപ്പാണ്, ധൈര്യശാലിയായ നീയുടെ മുഖം പ്രകാശവാനും സന്തോഷവാനുമാണ്.
ഉദ്യതാനാം ഹി യുദ്ധാര്ഥം യേഷാം ഭവതി ലക്ഷ്മണ। നിഷ്പ്രഭം വദനം തേഷാം ഭവത്യായുഃ പരിക്ഷയഃ
ലക്ഷ്മണാ, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുന്നവരുടെ മുഖം മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ, അവരുടെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയാണ് എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.
രക്ഷസാം നര്ദതാം ഘോരഃ ശ്രൂയതേഽയം മഹാധ്വനിഃ। ആഹതാനാം ച ഭേരീണാം രാക്ഷസൈഃ ക്രൂരകര്മഭിഃ
രാക്ഷസന്മാർ കത്തിയുള്ള ചീത്ത ശബ്ദവും, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള അവരാൽ അടിച്ചുപൊള്ളുന്ന മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദവും ഭയാനകമായി കേൾക്കുന്നു.
അനാഗതവിധാനം തു കര്തവ്യം ശുഭമിച്ഛതാ। ആപദം ശങ്കമാനേന പുരുഷേണ വിപശ്ചിതാ
നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കായി മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യണം; അപകടം വരുമെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയാകണം.
തസ്മാദ് ഗൃഹീത്വാ വൈദേഹീം ശരപാണിര്ധനുര്ധരഃ। ഗുഹാമാശ്രയ ശൈലസ്യ ദുര്ഗാം പാദപസംകുലാമ്
അതിനാൽ, വൈദേഹിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മലയുടെ ഒരു സുരക്ഷിതമായ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടു.
പ്രതികൂലിതുമിച്ഛാമി ന ഹി വാക്യമിദം ത്വയാ। ശാപിതോ മമ പാദാഭ്യാം ഗമ്യതാം വത്സ മാ ചിരമ്
ഞാൻ തന്നെ അവരെ നേരിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് വാദിക്കേണ്ട. എന്റെ കല്പന പ്രകാരം നീ പോകൂ, മടിക്കരുത്, മകനേ.
ത്വം ഹി ശൂരശ്ച ബലവാന് ഹന്യാ ഏതാന് ന സംശയഃ। സ്വയം നിഹന്തുമിച്ഛാമി സര്വാനേവ നിശാചരാന്
നീ ധൈര്യശാലിയും ശക്തനുമാണ്; ഈ ശത്രുക്കളെ നീ കൊല്ലാൻ കഴിയുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. എങ്കിലും, ഈ എല്ലാ രാത്രിവാസികളെ ഞാൻ തന്നെ സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ ലക്ഷ്മണഃ സഹ സീതയാ। ശരാനാദായ ചാപം ച ഗുഹാം ദുര്ഗാം സമാശ്രയത്
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ലക്ഷ്മണൻ സീതയോടൊപ്പം അമ്പുകളും വില്ലും എടുത്ത് സുരക്ഷിതമായ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടി.
തസ്മിന് പ്രവിഷ്ടേ തു ഗുഹാം ലക്ഷ്മണേ സഹ സീതയാ। ഹന്ത നിര്യുക്തമിത്യുക്ത്വാ രാമഃ കവചമാവിശത്
ലക്ഷ്മണനും സീതയും ഗുഹയിൽ കയറിയപ്പോൾ, രാമൻ 'ഇനി അവർ വരട്ടെ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് കവർച്ച ധരിച്ചു.
സ തേനാഗ്നിനികാശേന കവചേന വിഭൂഷിതഃ। ബഭൂവ രാമസ്തിമിരേ മഹാനഗ്നിരിവോത്ഥിതഃ
അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ കവർച്ച ധരിച്ച രാമൻ, അന്ധകാരത്തിൽ വലിയ തീപോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
സ ചാപമുദ്യമ്യ മഹച്ഛരാനാദായ വീര്യവാന്। സമ്ബഭൂവാസ്ഥിതസ്തത്ര ജ്യാസ്വനൈഃ പൂരയന് ദിശഃ
വലിയ ധൈര്യശാലിയായ രാമൻ വില്ലും വലിയ അമ്പുകളും എടുത്ത്, വില്ലിന്റെ നാദം കൊണ്ട് ദിക്കുകൾ മുഴുവൻ നിറച്ച് അവിടെ ഉറച്ചു നിന്നു.