തതസ്തദ് രാക്ഷസം സൈന്യം ഘോരചര്മായുധധ്വജമ്। നിര്ജഗാമ ജനസ്ഥാനാന്മഹാനാദം മഹാജവമ്
അതിനുശേഷം, ഭയാനകമായ കവചവും ആയുധങ്ങളും പതാകകളും ഉള്ള ആ രാക്ഷസസൈന്യം, ജനസ്ഥാനത്തില് നിന്ന് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ, വേഗത്തില് പുറപ്പെട്ടു.
മുദ്ഗരൈഃ പട്ടിശൈഃ ശൂലൈഃ സുതീക്ഷ്ണൈശ്ച പരശ്വധൈഃ। ഖഡ്ഗൈശ്ചക്രൈശ്ച ഹസ്തസ്ഥൈര്ഭ്രാജമാനൈഃ സതോമരൈഃ
മുദ്ഗരങ്ങള്, കുന്തങ്ങള്, ത്രിശൂലങ്ങള്, അത്യന്തം മൂര്ച്ചയുള്ള പരശുക്കള്, വാളുകള്, ചക്രങ്ങള്, കൈകളില് പിടിച്ച മുത്തികളുമായി, തേജസ്സോടെ തൂണുകളും ആയുധങ്ങളും കൈവശംവെച്ച്.
ശക്തിഭിഃ പരിഘൈര്ഘോരൈരതിമാത്രൈശ്ച കാര്മുകൈഃ। ഗദാസിമുസലൈര്വജ്രൈര്ഗൃഹീതൈര്ഭീമദര്ശനൈഃ
ശക്തികള്, ഭയാനകമായ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങള്, അത്യന്തം വലിയ വില്ലുകള്, ഗദകള്, വാളുകള്, ഉലകള്, വജ്രങ്ങള് എന്നിവ കൈവശംവെച്ച്, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തില്.
രാക്ഷസാനാം സുഘോരാണാം സഹസ്രാണി ചതുര്ദശ। നിര്യാതാനി ജനസ്ഥാനാത് ഖരചിത്താനുവര്തിനാമ്
പതിനാലായിരം ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാര്, ഖരന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴായി, ജനസ്ഥാനത്തില് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
താംസ്തു നിര്ധാവതോ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാന് ഭീമദര്ശനാന്। ഖരസ്യാഥ രഥഃ കിംചിജ്ജഗാമ തദനന്തരമ്
അവ ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാരെ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു, ഖരന്റെ രഥം കുറച്ച് പിന്നിലായി പിന്തുടര്ന്നു.
സംചോദിതോ രഥഃ ശീഘ്രം ഖരസ്യ രിപുഘാതിനഃ। ശബ്ദേനാപൂരയാമാസ ദിശഃ സപ്രദിശസ്തഥാ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ഖരന്റെ രഥം ഉണര്ത്തപ്പെട്ടപ്പോള്, അതിന്റെ ശബ്ദം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇടക്കാലയങ്ങളിലും നിറഞ്ഞു.
പ്രവൃദ്ധമന്യുസ്തു ഖരഃ ഖരസ്വരോ രിപോര്വധാര്ഥം ത്വരിതോ യഥാന്തകഃ। അചൂചുദത് സാരഥിമുന്നദന് പുന- ര്മഹാബലോ മേഘ ഇവാശ്മവര്ഷവാന്
വലിയ കോപത്തോടെ, കഠിനമായ ശബ്ദത്തില്, ശത്രുവിന്റെ സംഹാരത്തിനായി, മരണദേവനെപ്പോലെ, ഖരന് സാരഥിയെ വീണ്ടും ഉണര്ത്തി, വലിയ മേഘം കല്ലുകള് വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ ഗര്ജിച്ചു.
thumb|ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം സര്ഗം കേള്ക്കൂ.
തത്പ്രയാതം ബലം ഘോരമശിവം ശോണിതോദകമ്। അഭ്യവര്ഷന്മഹാഘോരസ്തുമുലോ ഗര്ദഭാരുണഃ
ആ ഭയാനകവും അശുഭവുമായ സൈന്യം പുറപ്പെട്ടപ്പോള്, കുതിരയുടെ നിറമുള്ള രക്തംപോലെയുള്ള വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ഒരു രക്തമഴ അവര്മേല് പെയ്തു.
നിപേതുസ്തുരഗാസ്തസ്യ രഥയുക്താ മഹാജവാഃ। സമേ പുഷ്പചിതേ ദേശേ രാജമാര്ഗേ യദൃച്ഛയാ
ആ രഥത്തില് ചേര്ത്ത വേഗമുള്ള കുതിരകള്, പുഷ്പങ്ങള് വിരിഞ്ഞിരുന്ന രാജപഥത്തിലെ ഒരിടത്ത്, അപ്രത്യക്ഷമായി വീണു.
ശ്യാമം രുധിരപര്യന്തം ബഭൂവ പരിവേഷണമ്। അലാതചക്രപ്രതിമം പ്രതിഗൃഹ്യ ദിവാകരമ്
സൂര്യന്റെ ചുറ്റും, കറുത്തും രക്തവതും, തീപൊന്തിയ ചക്രംപോലും ഒരു വളയം പ്രത്യക്ഷമായി.
തതോ ധ്വജമുപാഗമ്യ ഹേമദണ്ഡം സമുച്ഛ്രിതമ്। സമാക്രമ്യ മഹാകായസ്തസ്ഥൌ ഗൃധ്രഃ സുദാരുണഃ
അതിനുശേഷം, ഉയര്ത്തിയ പൊന്നിന്റെ പതാകയിലേക്കു വന്ന്, വലിയ ശരീരവും ഭയാനകമായ രൂപവുമുള്ള ഒരു കഴുകന് അതില് ഇരുന്നു.
ജനസ്ഥാനസമീപേ ച സമാക്രമ്യ ഖരസ്വനാഃ। വിസ്വരാന് വിവിധാന് നാദാന് മാംസാദാ മൃഗപക്ഷിണഃ
ജനസ്ഥാനത്തിന് സമീപം, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും, ഖരന്റെ ശബ്ദം പോലെ ഭയങ്കരമായ പലവിധമായ വിളികൾ മുഴക്കി, അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.
വ്യാജഹ്രുരഭിദീപ്തായാം ദിശി വൈ ഭൈരവസ്വനമ്। അശിവം യാതുധാനാനാം ശിവാ ഘോരാ മഹാസ്വനാഃ
അവിടത്തെ തീപിടിച്ച ദിശയിൽ, ഭയാനകവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ യാതുദാനങ്ങൾ, ശുഭമായതുപോലും ഭയങ്കരമായ വലിയ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി.
പ്രഭിന്നഗജസംകാശാസ്തോയശോണിതധാരിണഃ। ആകാശം തദനാകാശം ചക്രുര്ഭീമാമ്ബുവാഹകാഃ
പൊട്ടിത്തെറിച്ച ആനകളെപ്പോലെയും, വെള്ളവും രക്തവും ഒഴുകുന്ന വൻവൻ മേഘങ്ങൾ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി, ആകാശമില്ലാത്തതുപോലെ ആക്കി മാറ്റി.
ബഭൂവ തിമിരം ഘോരമുദ്ധതം രോമഹര്ഷണമ്। ദിശോ വാ പ്രദിശോ വാപി സുവ്യക്തം ന ചകാശിരേ
അവിടെ രോമം നിൽക്കുന്ന തരത്തിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഇരുണ്ടതും കലഹഭരിതവുമായ അന്ധകാരം പടർന്നു; ദിശകളും ഇടക്കാല ദിശകളും ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാനായില്ല.
ക്ഷതജാര്ദ്രസവര്ണാഭാ സംധ്യാ കാലം വിനാ ബഭൌ। ഖരം ചാഭിമുഖം നേദുസ്തദാ ഘോരാ മൃഗാഃ ഖഗാഃ
സന്ധ്യ, സമയമില്ലാതെ, പുതിയ രക്തത്തിന്റെ നിറത്തിൽ തിളങ്ങി; അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഖരനെ നോക്കി വിളിച്ചു.
കങ്കഗോമായുഗൃധ്രാശ്ച ചുക്രുശുര്ഭയശംസിനഃ। നിത്യാശിവകരാ യുദ്ധേ ശിവാ ഘോരനിദര്ശനാഃ
കാക്ക, നായ്ക്കളും, കഴുകൻപക്ഷികളും, യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ദുഷ്ശുഭം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി; അവ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദൃശ്യമാകുന്നു.
നേദുര്ബലസ്യാഭിമുഖം ജ്വാലോദ്ഗാരിഭിരാനനൈഃ। കബന്ധഃ പരിഘാഭാസോ ദൃശ്യതേ ഭാസ്കരാന്തികേ
ബലനെ നേരെ നോക്കി, തീ പുകുന്ന വായുകളോടെ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം പോലെയുള്ള കബന്ദൻ സൂര്യന്റെ അടുത്ത് ദൃശ്യമായി.
ജഗ്രാഹ സൂര്യം സ്വര്ഭാനുരപര്വണി മഹാഗ്രഹഃ। പ്രവാതി മാരുതഃ ശീഘ്രം നിഷ്പ്രഭോഽഭൂദ് ദിവാകരഃ
സുരഭാനു എന്ന മഹാഗ്രഹം, തെറ്റായ സമയത്ത് സൂര്യനെ പിടിച്ചു; കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി, സൂര്യൻ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഉത്പേതുശ്ച വിനാ രാത്രിം താരാഃ ഖദ്യോതസപ്രഭാഃ। സംലീനമീനവിഹഗാ നലിന്യഃ ശുഷ്കപങ്കജാഃ
രാത്രിയില്ലാതെ തന്നെ, അഗ്നിപരാഗം പോലെ തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉയർന്നു; മീനുകളും പക്ഷികളും ഒളിച്ചുപോയതുകൊണ്ട് താമരകൾ ഉണങ്ങി വരണ്ടതായി.
തസ്മിന് ക്ഷണേ ബഭൂവുശ്ച വിനാ പുഷ്പഫലൈര്ദ്രുമാഃ। ഉദ്ധൂതശ്ച വിനാ വാതം രേണുര്ജലധരാരുണഃ
അന്നേരം, മരങ്ങൾ പൂവും പഴവും ഇല്ലാതെ മാറി; കാറ്റില്ലാതെ തന്നെ മേഘംപോലെയുള്ള ചുവന്ന പൊടി ഉയർന്നു.
ചീചീകൂചീതി വാശ്യന്ത്യോ ബഭൂവുസ്തത്ര സാരികാഃ। ഉല്കാശ്ചാപി സനിര്ഘോഷാ നിപേതുര്ഘോരദര്ശനാഃ
അവിടെ, സാരികകൾ 'ചീചീ', 'കൂചീ' എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ചു; ഭയാനകമായ ഉല്കകൾ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ താഴെ വീണു.
പ്രചചാല മഹീ ചാപി സശൈലവനകാനനാ। ഖരസ്യ ച രഥസ്ഥസ്യ നര്ദമാനസ്യ ധീമതഃ
പർവതങ്ങളും കാടുകളും വനങ്ങളും ചേർന്ന് ഭൂമി വിറച്ചു; അപ്പോൾ ധീരനായ ഖരൻ തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഉരുണ്ടു വിളിച്ചു.
പ്രാകമ്പത ഭുജഃ സവ്യഃ സ്വരശ്ചാസ്യാവസജ്ജത। സാസ്രാ സമ്പദ്യതേ ദൃഷ്ടിഃ പശ്യമാനസ്യ സര്വതഃ
അവന്റെ ഇടതു കൈ വിറച്ചു, ശബ്ദം മുടങ്ങി, ചുറ്റുമെല്ലാം നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.
ലലാടേ ച രുജോ ജാതാ ന ച മോഹാന്ന്യവര്തത। താന് സമീക്ഷ്യ മഹോത്പാതാനുത്ഥിതാന് രോമഹര്ഷണാന്
ലലാടത്തിൽ വേദന പിറന്നു, എങ്കിലും ആശങ്കകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു പോയില്ല; ആ വലിയ, രോമം നിൽക്കുന്ന അശുഭസൂചനകൾ കണ്ടു.
അബ്രവീദ് രാക്ഷസാന് സര്വാന് പ്രഹസന് സ ഖരസ്തദാ। മഹോത്പാതാനിമാന് സര്വാനുത്ഥിതാന് ഘോരദര്ശനാന്
അപ്പോൾ ഖരൻ ചിരിച്ച് എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും പറഞ്ഞു: 'ഈ വലിയ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലാം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ന ചിന്തയാമ്യഹം വീര്യാദ് ബലവാന് ദുര്ബലാനിവ। താരാ അപി ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ പാതയേയം നഭസ്തലാത്
എനിക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഭയം ഇല്ല; എന്റെ ശക്തിയാൽ, ശക്തരെയും ദുർബലരെയും ഒരുപോലെ ഞാൻ കാണുന്നു. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളേയും കൂരായിരം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് താഴെ വീഴ്ത്താൻ ഞാൻ കഴിയും.
മൃത്യും മരണധര്മേണ സംക്രുദ്ധോ യോജയാമ്യഹമ്। രാഘവം തം ബലോത്സിക്തം ഭ്രാതരം ചാപി ലക്ഷ്മണമ്
കോപത്തോടെ, മരണത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം, ആ ബലത്തിൽ അഹങ്കരിക്കുന്ന രാഘവനും അവന്റെ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനും ഞാൻ മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
അഹത്വാ സായകൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്നോപാവര്തിതുമുത്സഹേ। യന്നിമിത്തം തു രാമസ്യ ലക്ഷ്മണസ്യ വിപര്യയഃ
കൂരായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ കൊല്ലാതെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോകാൻ കഴിയില്ല; രാമനും ലക്ഷ്മണനും നശിക്കേണ്ടതാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം.