തയാ പരുഷിതഃ പൂര്വം പുനരേവ പ്രശംസിതഃ। അബ്രവീദ് ദൂഷണം നാമ ഖരഃ സേനാപതിം തദാ
മുൻപ് അവളാൽ കഠിനമായി പറഞ്ഞതും, ഇപ്പോൾ വീണ്ടും പ്രശംസിച്ചതും കേട്ട ഖരൻ അന്നു തന്റെ സേനാനായകനായ ദൂഷണനോട് പറഞ്ഞു.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി മമ ചിത്താനുവര്തിനാമ്। രക്ഷസാം ഭീമവേഗാനാം സമരേഷ്വനിവര്തിനാമ്
നിന്റെ മനസ്സനുസരിക്കുന്ന, യുദ്ധത്തിൽ പിന്നോട്ടു പോകാത്ത, ഭയങ്കരവേഗമുള്ള പതിനാലായിരം റാക്ഷസന്മാർ എനിക്ക് ഉണ്ടു.
നീലജീമൂതവര്ണാനാം ലോകഹിംസാവിഹാരിണാമ്। സര്വോദ്യോഗമുദീര്ണാനാം രക്ഷസാം സൌമ്യ കാരയ
മഴമേഘംപോലെയുള്ള നിറം, ലോകത്തിന് ദോഷം ചെയ്യുന്നതും, എല്ലാം സജ്ജമായിരിക്കുന്ന റാക്ഷസന്മാരെ നീ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടൂ, സ്നേഹിതാ.
ഉപസ്ഥാപയ മേ ക്ഷിപ്രം രഥം സൌമ്യ ധനൂംഷി ച। ശരാംശ്ച ചിത്രാന് ഖഡ്ഗാംശ്ച ശക്തീശ്ച വിവിധാഃ ശിതാഃ
എന്റെ രഥവും വില്ലുകളും, വിവിധതരം അമ്പുകളും വാൾകളും കൂരായായ ശൂലങ്ങളും നീ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക.
അഗ്രേ നിര്യാതുമിച്ഛാമി പൌലസ്ത്യാനാം മഹാത്മനാമ്। വധാര്ഥം ദുര്വിനീതസ്യ രാമസ്യ രണകോവിദ
നാന്ദി പോവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പോളസ്ത്യരെന്ന മഹാത്മാക്കളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, യുദ്ധത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ ദുഷ്ടനായ രാമനെ സംഹരിക്കാനായി.
ഇതി തസ്യ ബ്രുവാണസ്യ സൂര്യവര്ണം മഹാരഥമ്। സദശ്വൈഃ ശബലൈര്യുക്തമാചചക്ഷേഽഥ ദൂഷണഃ
അവന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ദൂഷണന് സൂര്യനുപോലെയുള്ള മഹാരഥം, പച്ചപ്പുള്ളിക്കളുള്ള കുതിരകള് ചേര്ത്തത്, അവന് വേണ്ടി ഒരുക്കി.
തം മേരുശിഖരാകാരം തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണമ്। ഹേമചക്രമസമ്ബാധം വൈദൂര്യമയകൂബരമ്
അത് മേരു പര്വതത്തിന്റെ ചൂഡിപോലും, ഉരുക്കിയ പൊന്നാല് അലങ്കരിച്ചതും, പൊന്നിന്റെ ചക്രങ്ങള് നിറഞ്ഞതും, വൈഡൂര്യക്കല്ലുകൊണ്ടുള്ള യോക്സും ഉള്ളതായിരുന്നു.
മത്സ്യൈഃ പുഷ്പൈര്ദ്രുമൈഃ ശൈലൈശ്ചന്ദ്രസൂര്യൈശ്ച കാഞ്ചനൈഃ। മാങ്ഗല്യൈഃ പക്ഷിസങ്ഘൈശ്ച താരാഭിശ്ച സമാവൃതമ്
ആ രഥം മീനുകളുടെ, പുഷ്പങ്ങളുടെ, മരങ്ങളുടെ, പര്വതങ്ങളുടെ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, മംഗളപ്രദമായ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ധ്വജനിസ്ത്രിംശസമ്പന്നം കിംകിണീവരഭൂഷിതമ്। സദശ്വയുക്തം സോഽമര്ഷാദാരുരോഹ ഖരസ്തദാ
പതാകകളും വാളുകളും ചേര്ന്ന, ഉത്തമമായ മണികള് കെട്ടിയ, എപ്പോഴും നല്ല കുതിരകള് ചേര്ത്ത രഥത്തില്, ഖരന് കോപത്തോടെ കയറി.
ഖരസ്തു തന്മഹത്സൈന്യം രഥചര്മായുധധ്വജമ്। നിര്യാതേത്യബ്രവീത് പ്രേക്ഷ്യ ദൂഷണഃ സര്വരാക്ഷസാന്
ഖരന് ആ മഹാസൈന്യത്തെ, രഥങ്ങളും കവചങ്ങളും ആയുധങ്ങളും പതാകകളും ഉള്ളതിനെ കണ്ടു, ദൂഷണനോടും എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും 'പുറപ്പെടൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തദ് രാക്ഷസം സൈന്യം ഘോരചര്മായുധധ്വജമ്। നിര്ജഗാമ ജനസ്ഥാനാന്മഹാനാദം മഹാജവമ്
അതിനുശേഷം, ഭയാനകമായ കവചവും ആയുധങ്ങളും പതാകകളും ഉള്ള ആ രാക്ഷസസൈന്യം, ജനസ്ഥാനത്തില് നിന്ന് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ, വേഗത്തില് പുറപ്പെട്ടു.
മുദ്ഗരൈഃ പട്ടിശൈഃ ശൂലൈഃ സുതീക്ഷ്ണൈശ്ച പരശ്വധൈഃ। ഖഡ്ഗൈശ്ചക്രൈശ്ച ഹസ്തസ്ഥൈര്ഭ്രാജമാനൈഃ സതോമരൈഃ
മുദ്ഗരങ്ങള്, കുന്തങ്ങള്, ത്രിശൂലങ്ങള്, അത്യന്തം മൂര്ച്ചയുള്ള പരശുക്കള്, വാളുകള്, ചക്രങ്ങള്, കൈകളില് പിടിച്ച മുത്തികളുമായി, തേജസ്സോടെ തൂണുകളും ആയുധങ്ങളും കൈവശംവെച്ച്.
ശക്തിഭിഃ പരിഘൈര്ഘോരൈരതിമാത്രൈശ്ച കാര്മുകൈഃ। ഗദാസിമുസലൈര്വജ്രൈര്ഗൃഹീതൈര്ഭീമദര്ശനൈഃ
ശക്തികള്, ഭയാനകമായ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങള്, അത്യന്തം വലിയ വില്ലുകള്, ഗദകള്, വാളുകള്, ഉലകള്, വജ്രങ്ങള് എന്നിവ കൈവശംവെച്ച്, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തില്.
രാക്ഷസാനാം സുഘോരാണാം സഹസ്രാണി ചതുര്ദശ। നിര്യാതാനി ജനസ്ഥാനാത് ഖരചിത്താനുവര്തിനാമ്
പതിനാലായിരം ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാര്, ഖരന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴായി, ജനസ്ഥാനത്തില് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
താംസ്തു നിര്ധാവതോ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാന് ഭീമദര്ശനാന്। ഖരസ്യാഥ രഥഃ കിംചിജ്ജഗാമ തദനന്തരമ്
അവ ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാരെ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു, ഖരന്റെ രഥം കുറച്ച് പിന്നിലായി പിന്തുടര്ന്നു.
സംചോദിതോ രഥഃ ശീഘ്രം ഖരസ്യ രിപുഘാതിനഃ। ശബ്ദേനാപൂരയാമാസ ദിശഃ സപ്രദിശസ്തഥാ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ഖരന്റെ രഥം ഉണര്ത്തപ്പെട്ടപ്പോള്, അതിന്റെ ശബ്ദം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇടക്കാലയങ്ങളിലും നിറഞ്ഞു.
പ്രവൃദ്ധമന്യുസ്തു ഖരഃ ഖരസ്വരോ രിപോര്വധാര്ഥം ത്വരിതോ യഥാന്തകഃ। അചൂചുദത് സാരഥിമുന്നദന് പുന- ര്മഹാബലോ മേഘ ഇവാശ്മവര്ഷവാന്
വലിയ കോപത്തോടെ, കഠിനമായ ശബ്ദത്തില്, ശത്രുവിന്റെ സംഹാരത്തിനായി, മരണദേവനെപ്പോലെ, ഖരന് സാരഥിയെ വീണ്ടും ഉണര്ത്തി, വലിയ മേഘം കല്ലുകള് വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ ഗര്ജിച്ചു.
thumb|ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം സര്ഗം കേള്ക്കൂ.
തത്പ്രയാതം ബലം ഘോരമശിവം ശോണിതോദകമ്। അഭ്യവര്ഷന്മഹാഘോരസ്തുമുലോ ഗര്ദഭാരുണഃ
ആ ഭയാനകവും അശുഭവുമായ സൈന്യം പുറപ്പെട്ടപ്പോള്, കുതിരയുടെ നിറമുള്ള രക്തംപോലെയുള്ള വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ഒരു രക്തമഴ അവര്മേല് പെയ്തു.
നിപേതുസ്തുരഗാസ്തസ്യ രഥയുക്താ മഹാജവാഃ। സമേ പുഷ്പചിതേ ദേശേ രാജമാര്ഗേ യദൃച്ഛയാ
ആ രഥത്തില് ചേര്ത്ത വേഗമുള്ള കുതിരകള്, പുഷ്പങ്ങള് വിരിഞ്ഞിരുന്ന രാജപഥത്തിലെ ഒരിടത്ത്, അപ്രത്യക്ഷമായി വീണു.
ശ്യാമം രുധിരപര്യന്തം ബഭൂവ പരിവേഷണമ്। അലാതചക്രപ്രതിമം പ്രതിഗൃഹ്യ ദിവാകരമ്
സൂര്യന്റെ ചുറ്റും, കറുത്തും രക്തവതും, തീപൊന്തിയ ചക്രംപോലും ഒരു വളയം പ്രത്യക്ഷമായി.
തതോ ധ്വജമുപാഗമ്യ ഹേമദണ്ഡം സമുച്ഛ്രിതമ്। സമാക്രമ്യ മഹാകായസ്തസ്ഥൌ ഗൃധ്രഃ സുദാരുണഃ
അതിനുശേഷം, ഉയര്ത്തിയ പൊന്നിന്റെ പതാകയിലേക്കു വന്ന്, വലിയ ശരീരവും ഭയാനകമായ രൂപവുമുള്ള ഒരു കഴുകന് അതില് ഇരുന്നു.
ജനസ്ഥാനസമീപേ ച സമാക്രമ്യ ഖരസ്വനാഃ। വിസ്വരാന് വിവിധാന് നാദാന് മാംസാദാ മൃഗപക്ഷിണഃ
ജനസ്ഥാനത്തിന് സമീപം, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും, ഖരന്റെ ശബ്ദം പോലെ ഭയങ്കരമായ പലവിധമായ വിളികൾ മുഴക്കി, അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.
വ്യാജഹ്രുരഭിദീപ്തായാം ദിശി വൈ ഭൈരവസ്വനമ്। അശിവം യാതുധാനാനാം ശിവാ ഘോരാ മഹാസ്വനാഃ
അവിടത്തെ തീപിടിച്ച ദിശയിൽ, ഭയാനകവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ യാതുദാനങ്ങൾ, ശുഭമായതുപോലും ഭയങ്കരമായ വലിയ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി.
പ്രഭിന്നഗജസംകാശാസ്തോയശോണിതധാരിണഃ। ആകാശം തദനാകാശം ചക്രുര്ഭീമാമ്ബുവാഹകാഃ
പൊട്ടിത്തെറിച്ച ആനകളെപ്പോലെയും, വെള്ളവും രക്തവും ഒഴുകുന്ന വൻവൻ മേഘങ്ങൾ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി, ആകാശമില്ലാത്തതുപോലെ ആക്കി മാറ്റി.
ബഭൂവ തിമിരം ഘോരമുദ്ധതം രോമഹര്ഷണമ്। ദിശോ വാ പ്രദിശോ വാപി സുവ്യക്തം ന ചകാശിരേ
അവിടെ രോമം നിൽക്കുന്ന തരത്തിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഇരുണ്ടതും കലഹഭരിതവുമായ അന്ധകാരം പടർന്നു; ദിശകളും ഇടക്കാല ദിശകളും ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാനായില്ല.
ക്ഷതജാര്ദ്രസവര്ണാഭാ സംധ്യാ കാലം വിനാ ബഭൌ। ഖരം ചാഭിമുഖം നേദുസ്തദാ ഘോരാ മൃഗാഃ ഖഗാഃ
സന്ധ്യ, സമയമില്ലാതെ, പുതിയ രക്തത്തിന്റെ നിറത്തിൽ തിളങ്ങി; അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഖരനെ നോക്കി വിളിച്ചു.
കങ്കഗോമായുഗൃധ്രാശ്ച ചുക്രുശുര്ഭയശംസിനഃ। നിത്യാശിവകരാ യുദ്ധേ ശിവാ ഘോരനിദര്ശനാഃ
കാക്ക, നായ്ക്കളും, കഴുകൻപക്ഷികളും, യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ദുഷ്ശുഭം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി; അവ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദൃശ്യമാകുന്നു.
നേദുര്ബലസ്യാഭിമുഖം ജ്വാലോദ്ഗാരിഭിരാനനൈഃ। കബന്ധഃ പരിഘാഭാസോ ദൃശ്യതേ ഭാസ്കരാന്തികേ
ബലനെ നേരെ നോക്കി, തീ പുകുന്ന വായുകളോടെ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം പോലെയുള്ള കബന്ദൻ സൂര്യന്റെ അടുത്ത് ദൃശ്യമായി.
ജഗ്രാഹ സൂര്യം സ്വര്ഭാനുരപര്വണി മഹാഗ്രഹഃ। പ്രവാതി മാരുതഃ ശീഘ്രം നിഷ്പ്രഭോഽഭൂദ് ദിവാകരഃ
സുരഭാനു എന്ന മഹാഗ്രഹം, തെറ്റായ സമയത്ത് സൂര്യനെ പിടിച്ചു; കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി, സൂര്യൻ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു.