യുഷ്മാന് പാപാത്മകാന് ഹന്തും വിപ്രകാരാന് മഹാഹവേ। ഋഷീണാം തു നിയോഗേന സമ്പ്രാപ്തഃ സശരാസനഃ
നിങ്ങളെ പോലുള്ള ദുഷ്ടഹൃദയരായവരെ ഈ മഹാസമരത്തിൽ സംഹരിക്കാൻ, ഋഷിമാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ വില്ലും അമ്പും എടുത്ത് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
തിഷ്ഠതൈവാത്ര സംതുഷ്ടാ നോപവര്തിതുമര്ഹഥ। യദി പ്രാണൈരിഹാര്ഥോ വോ നിവര്തധ്വം നിശാചരാഃ
നിങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ സന്തോഷത്തോടെ നിൽക്കൂ, പിന്മാറേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ജീവൻ വിലമതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മാറിപ്പോകൂ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। ഊചുര്വാചം സുസംക്രുദ്ധാ ബ്രഹ്മഘ്നാഃ ശൂലപാണയഃ
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാർ ആയ, കത്തികൾ കൈവശമുള്ള പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ അതീവ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സംരക്തനയനാ ഘോരാ രാമം സംരക്തലോചനമ്। പരുഷാ മധുരാഭാഷം ഹൃഷ്ടാ ദൃഷ്ടപരാക്രമമ്
ഭയാനകമായ, കണ്ണുകൾ ചുവന്ന, രാമന്റെ ചുവന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവർ കടുപ്പമുള്ളതും പരിഹാസമുള്ളതുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; രാമന്റെ വീര്യം കണ്ടതിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ക്രോധമുത്പാദ്യ നോ ഭര്തുഃ ഖരസ്യ സുമഹാത്മനഃ। ത്വമേവ ഹാസ്യസേ പ്രാണാന് സദ്യോഽസ്മാഭിര്ഹതോ യുധി
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഞങ്ങളുടെ യജമാനനായ ഖരന്റെ കോപം ഉണർത്തിയതുകൊണ്ട്, നീ മാത്രം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടും.
കാ ഹി തേ ശക്തിരേകസ്യ ബഹൂനാം രണമൂര്ധനി। അസ്മാകമഗ്രതഃ സ്ഥാതും കിം പുനര്യോദ്ധുമാഹവേ
നീ ഒരാളായി, ഇത്രയും പേരുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളാൻ എന്ത് ശക്തിയുണ്ട്? പിന്നെ ഞങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു പറയേണ്ടതില്ല.
ഏഭിര്ബാഹുപ്രയുക്തൈശ്ച പരിഘൈഃ ശൂലപട്ടിശൈഃ। പ്രാണാംസ്ത്യക്ഷ്യസി വീര്യം ച ധനുശ്ച കരപീഡിതമ്
ഞങ്ങളുടെ കൈകളാൽ എറിയുന്ന ഈ ഗദകളും കുന്തങ്ങളും കത്തികളും കൊണ്ട്, നീ ജീവനും ശക്തിയും കൈവശമുള്ള വില്ലും നഷ്ടപ്പെടും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സംരബ്ധാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। ഉദ്യതായുധനിസ്ത്രിംശാ രാമമേവാഭിദുദ്രുവുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തോടെ ആയുധങ്ങളും വാളുകളും ഉയർത്തി, പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ നേരെ രാമന്റെ നേരെ ഓടി.
ചിക്ഷിപുസ്താനി ശൂലാനി രാഘവം പ്രതി ദുര്ജയമ്। താനി ശൂലാനി കാകുത്സ്ഥഃ സമസ്താനി ചതുര്ദശ
അവർ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത രാഘവന്റെ നേരെ പതിനാലു കുന്തങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
താവദ്ഭിരേവ ചിച്ഛേദ ശരൈഃ കാഞ്ചനഭൂഷിതൈഃ। തതഃ പശ്ചാന്മഹാതേജാ നാരാചാന് സൂര്യസംനിഭാന്
പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവയെല്ലാം രാമൻ വെട്ടിമുറിച്ചു; പിന്നെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന നാരാചങ്ങൾ എടുത്തു.
ജഗ്രാഹ പരമക്രുദ്ധശ്ചതുര്ദശ ശിലാശിതാന്। ഗൃഹീത്വാ ധനുരായമ്യ ലക്ഷ്യാനുദ്ദിശ്യ രാക്ഷസാന്
അതി കോപത്തോടെ, രാമൻ പതിനാലു കല്ലുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ഛിതമായ അമ്പുകൾ എടുത്തു, വില്ല് വലിച്ച് രാക്ഷസന്മാരെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു.
വിനിഷ്പേതുസ്തദാ ഭൂമൌ വല്മീകാദിവ പന്നഗാഃ। തൈര്ഭഗ്നഹൃദയാ ഭൂമൌ ഛിന്നമൂലാ ഇവ ദ്രുമാഃ
അവർ പാമ്പുകൾ പുല്ല് കുഴികളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ നിലത്തേക്ക് വീണു; ഹൃദയം തകർന്നു, വേരുമുറിഞ്ഞ മരങ്ങൾ പോലെ നിലത്ത് കിടന്നു.
നിപേതുഃ ശോണിതസ്നാതാ വികൃതാ വിഗതാസവഃ। താന് ഭൂമൌ പതിതാന് ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസീ ക്രോധമൂര്ഛിതാ
അവർ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച്, രൂപം വിചിത്രമായി, ജീവൻ വിട്ട് നിലത്ത് വീണു; അവരെ നിലത്ത് വീണത് കണ്ട രാക്ഷസി കോപത്തിൽ മുങ്ങി.
ഉപഗമ്യ ഖരം സാ തു കിംചിത്സംശുഷ്കശോണിതാ। പപാത പുനരേവാര്താ സനിര്യാസേവ വല്ലരീ
അവൾ അല്പം ഉണങ്ങിയ രക്തംകൊണ്ടു ഖരന്റെ അടുത്തെത്തി, വല്ലരിപോലെ ദുഃഖിതയായി വീണ്ടും നിലംപതിച്ചു.
ഭ്രാതുഃ സമീപേ ശോകാര്താ സസര്ജ നിനദം മഹത് । സസ്വരം മുമുചേ ബാഷ്പം വിവര്ണവദനാ തദാ
സഹോദരന്റെ അടുത്ത് വേദനയോടെ അവൾ വലിയൊരു നിലവിളി ഉഴിഞ്ഞുവിട്ടു; ശബ്ദം വിറയ്ത് കണ്ണുനീർ ചൊരിഞ്ഞു, മുഖം നിറംകെട്ടിരുന്നു.
നിപാതിതാന് പ്രേക്ഷ്യ രണേ തു രാക്ഷസാന് പ്രധാവിതാ ശൂര്പണഖാ പുനസ്തതഃ। വധം ച തേഷാം നിഖിലേന രക്ഷസാം ശശംസ സര്വം ഭഗിനീ ഖരസ്യ സാ
യുദ്ധത്തിൽ വീണു കിടക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാരെ കണ്ടശേഷം, ശൂർപ്പണഖാ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ട്, അവരുടെയൊക്കെ വധം സഹോദരൻ ഖരനോടു വിശദമായി പറഞ്ഞു.
thumb|ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ സർഗം കേൾക്കൂ.
സ പുനഃ പതിതാം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധാച്ഛൂര്പണഖാം പുനഃ। ഉവാച വ്യക്തയാ വാചാ താമനര്ഥാര്ഥമാഗതാമ്
വീണ്ടും നിലംപതിച്ച ശൂർപ്പണഖയെ കണ്ട്, കോപത്തോടെ ഖരൻ അവളോട് വ്യക്തമായി ചോദിച്ചു; അവൾ സഹായത്തിനായി വന്നതായിരുന്നു.
മയാ ത്വിദാനീം ശൂരാസ്തേ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ। ത്വത്പ്രിയാര്ഥം വിനിര്ദിഷ്ടാഃ കിമര്ഥം രുദ്യതേ പുനഃ
നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ വീര്യശാലിയായ രാക്ഷസന്മാരെ അയച്ചിരിക്കുന്നു. പിന്നെ നീ വീണ്ടും എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?
ഭക്താശ്ചൈവാനുരക്താശ്ച ഹിതാശ്ച മമ നിത്യശഃ। ഹന്യമാനാ ന ഹന്യന്തേ ന ന കുര്യുര്വചോ മമ
അവർ എപ്പോഴും എനിക്ക് ഭക്തരായും വിശ്വസ്തരായും നല്ലവരായും ഇരിക്കുന്നു; അവർ കൊല്ലപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് അവഗണിക്കില്ല.
കിമേതച്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി കാരണം യത്കൃതേ പുനഃ। ഹാ നാഥേതി വിനര്ദന്തീ സര്പവച്ചേഷ്ടസേ ക്ഷിതൌ
ഇത് എന്താണ്? നീ 'ഹാ രക്ഷകനേ' എന്ന് നിലവിളിച്ച് പാമ്പുപോലെ നിലത്ത് വലിച്ചുമറിഞ്ഞ് കരയുന്നതിന് കാരണമെന്തെന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അനാഥവദ് വിലപസി കിം നു നാഥേ മയി സ്ഥിതേ। ഉത്തിഷ്ഠോത്തിഷ്ഠ മാ മൈവം വൈക്ലവ്യം ത്യജ്യതാമിതി
ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ നീ രക്ഷകനില്ലാത്തവളെപ്പോലെ എന്തിന് വിലപിക്കുന്നു? എഴുന്നേൽക്കു, എഴുന്നേൽക്കു; ഇങ്ങനെ ദുർബലത കാണിക്കരുത്.
ഇത്യേവമുക്താ ദുര്ധര്ഷാ ഖരേണ പരിസാന്ത്വിതാ। വിമൃജ്യ നയനേ സാസ്രേ ഖരം ഭ്രാതരമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരനായ ഖരൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൾ കണ്ണുനീർ തട്ടി, സഹോദരനായ ഖരനോട് പറഞ്ഞു.
അസ്മീദാനീമഹം പ്രാപ്താ ഹതശ്രവണനാസികാ। ശോണിതൌഘപരിക്ലിന്നാ ത്വയാ ച പരിസാന്ത്വിതാ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ കാതും മൂക്കും മുറിഞ്ഞു, രക്തം കവിഞ്ഞ്, നിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു; നീ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
പ്രേഷിതാശ്ച ത്വയാ ശൂരാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। നിഹന്തും രാഘവം ഘോരം മത്പ്രിയാര്ഥം സലക്ഷ്മണമ്
നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി, ഭയങ്കരനായ രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും കൊല്ലാൻ നീ പതിനാലു വീര്യശാലിയായ രാക്ഷസന്മാരെ അയച്ചു.
തേ തു രാമേണ സാമര്ഷാഃ ശൂലപട്ടിശപാണയഃ। സമരേ നിഹതാഃ സര്വേ സായകൈര്മര്മഭേദിഭിഃ
അവർ എല്ലാവരും കോപത്തോടെയും ആയുധങ്ങളുമായി, യുദ്ധത്തിൽ രാമന്റെ കൃത്യമായ അമ്പുകളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
താന് ഭൂമൌ പതിതാന് ദൃഷ്ട്വാ ക്ഷണേനൈവ മഹാജവാന്। രാമസ്യ ച മഹത്കര്മ മഹാംസ്ത്രാസോഽഭവന്മമ
അവരെ അതിവേഗം നിലത്ത് വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, രാമന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ, എനിക്ക് വലിയ ഭയം പിടിച്ചു.
സാസ്മി ഭീതാ സമുദ്വിഗ്നാ വിഷണ്ണാ ച നിശാചര। ശരണം ത്വാം പുനഃ പ്രാപ്താ സര്വതോ ഭയദര്ശിനീ
അങ്ങനെ ഞാൻ ഭയത്താൽ വിറയുകയും വിഷാദത്തോടെ നിരാശയാകുകയും ചെയ്തു; എല്ലായിടത്തും ഭയം കാണുന്നവളായി, വീണ്ടും നിന്നെ ആശ്രയിക്കാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
വിഷാദനക്രാധ്യുഷിതേ പരിത്രാസോര്മിമാലിനി। കിം മാം ന ത്രായസേ മഗ്നാം വിപുലേ ശോകസാഗരേ
വിഷാദം എന്ന मगरയുമായി, ഭയത്തിന്റെ തിരകളുമായി നിറഞ്ഞ ഈ വലിയ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എന്നെ നീ എന്തിന് രക്ഷിക്കുന്നില്ല?
ഏതേ ച നിഹതാ ഭൂമൌ രാമേണ നിശിതൈഃ ശരൈഃ। യേ ച മേ പദവീം പ്രാപ്താ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ
എന്റെ സഹായത്തിനായി വന്ന പിശിതഭോജി രാക്ഷസന്മാരെ രാമൻ കൂർമുരിയുള്ള അമ്പുകളാൽ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.