ഇതി തസ്യാം ബ്രുവാണായാം ചതുര്ദശ മഹാബലാന്। വ്യാദിദേശ ഖരഃ ക്രുദ്ധോ രാക്ഷസാനന്തകോപമാന്
അവൾ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, ഖരൻ കോപത്തോടെ, കാലാന്ത്യത്തെപ്പോലെയുള്ള ഭയങ്കരരായ പതിനാലു ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ വിളിച്ചു.
മാനുഷൌ ശസ്ത്രസമ്പന്നൌ ചീരകൃഷ്ണാജിനാമ്ബരൌ। പ്രവിഷ്ടൌ ദണ്ഡകാരണ്യം ഘോരം പ്രമദയാ സഹ
അവിടെ ആയുധധാരികളായ, ചീരയും കറുത്ത മാൻചർമ്മവും ധരിച്ച രണ്ടു മനുഷ്യർ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഭയങ്കരമായ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തൌ ഹത്വാ താം ച ദുര്വൃത്താമുപാവര്തിതുമര്ഹഥ। ഇയം ച ഭഗിനീ തേഷാം രുധിരം മമ പാസ്യതി
അവരിരുവരെയും ആ ദുഷ്ട സ്ത്രീയെയും കൊല്ലി, നിങ്ങൾ തിരിച്ചു വരണം; ഇവരുടെ സഹോദരി അവരുടെ രക്തം എനിക്ക് വേണ്ടി കുടിക്കും.
മനോരഥോഽയമിഷ്ടോഽസ്യാ ഭഗിന്യാ മമ രാക്ഷസാഃ। ശീഘ്രം സമ്പാദ്യതാം ഗത്വാ തൌ പ്രമഥ്യ സ്വതേജസാ
എന്റെ സഹോദരിയുടെ ആഗ്രഹം ഇതാണ്, രാക്ഷസന്മാരേ; അതിവേഗം നടപ്പാക്കണം—നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ അവരെ ജയിച്ച് വരിക.
യുഷ്മാഭിര്നിഹതൌ ദൃഷ്ട്വാ താവുഭൌ ഭ്രാതരൌ രണേ। ഇയം പ്രഹൃഷ്ടാ മുദിതാ രുധിരം യുധി പാസ്യതി
നിങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ആ സഹോദരന്മാരെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഇവൾ സന്തോഷത്തോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി അവരുടെ രക്തം കുടിക്കും.
ഇതി പ്രതിസമാദിഷ്ടാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। തത്ര ജഗ്മുസ്തയാ സാര്ധം ഘനാ വാതേരിതാ ഇവ
ഇങ്ങനെ ഉത്തരവിട്ടപ്പോൾ, ആ പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ അവളോടൊപ്പം അവിടേക്ക് പോയി, കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന മേഘങ്ങളെപ്പോലെ.
thumb|വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപതാം സർഗം കേൾക്കുക.
തതഃ ശൂര്പണഖാ ഘോരാ രാഘവാശ്രമമാഗതാ। രാക്ഷസാനാചചക്ഷേ തൌ ഭ്രാതരൌ സഹ സീതയാ
ശൂർപ്പണഖാ, ഭയങ്കരിയായ അവൾ, രാഘവന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, രാമനും ലക്ഷ്മണനും സീതയുമൊക്കെ രാക്ഷസന്മാരോട് അറിയിച്ചു.
തേ രാമം പര്ണശാലായാമുപവിഷ്ടം മഹാബലമ്। ദദൃശുഃ സീതയാ സാര്ധം ലക്ഷ്മണേനാപി സേവിതമ്
അവർ വലിയ ബലശാലിയായ രാമനെ പർണശാലയിൽ സീതയോടും ലക്ഷ്മണനോടും കൂടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
താം ദൃഷ്ട്വാ രാഘവഃ ശ്രീമാനാഗതാംസ്താംശ്ച രാക്ഷസാന്। അബ്രവീദ് ഭ്രാതരം രാമോ ലക്ഷ്മണം ദീപ്തതേജസമ്
അവളെയും ആ രാക്ഷസന്മാരെയും എത്തിയതുകണ്ട്, മഹത്വമുള്ള രാഘവൻ, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
മുഹൂര്തം ഭവ സൌമിത്രേ സീതായാഃ പ്രത്യനന്തരഃ। ഇമാനസ്യാ വധിഷ്യാമി പദവീമാഗതാനിഹ
സൗമിത്രി, നീ ഒരു നിമിഷം സീതയുടെ അടുത്ത് ഇരിക്കൂ. ഈ വഴിയിലൂടെ വന്നവരെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും.
വാക്യമേതത് തതഃ ശ്രുത്വാ രാമസ്യ വിദിതാത്മനഃ। തഥേതി ലക്ഷ്മണോ വാക്യം രാഘവസ്യ പ്രപൂജയന്
സ്വയം അറിയുന്ന രാമന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ലക്ഷ്മണൻ ആദരപൂർവ്വം 'ശരി' എന്ന് സമ്മതിച്ചു.
രാഘവോഽപി മഹച്ചാപം ചാമീകരവിഭൂഷിതമ്। ചകാര സജ്യം ധര്മാത്മാ താനി രക്ഷാംസി ചാബ്രവീത്
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാഘവൻ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച വലിയ വില്ലെടുത്ത് അതിൽ അമ്പ് ഘടിപ്പിച്ചു, ആ രാക്ഷസന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
പുത്രൌ ദശരഥസ്യാവാം ഭ്രാതരൌ രാമലക്ഷ്മണൌ। പ്രവിഷ്ടൌ സീതയാ സാര്ധം ദുശ്ചരം ദണ്ഡകാവനമ്
നാം ദശരഥന്റെ മക്കളായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും, സീതയോടൊപ്പം ഈ കഠിനമായ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവരാണ്.
ഫലമൂലാശനൌ ദാന്തൌ താപസൌ ബ്രഹ്മചാരിണൌ। വസന്തൌ ദണ്ഡകാരണ്യേ കിമര്ഥമുപഹിംസഥ
നാം പഴവും കിഴങ്ങും കഴിച്ച്, നിയന്ത്രണത്തിലും വ്രതത്തിലും ഉറച്ചവരും, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവരുമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?
യുഷ്മാന് പാപാത്മകാന് ഹന്തും വിപ്രകാരാന് മഹാഹവേ। ഋഷീണാം തു നിയോഗേന സമ്പ്രാപ്തഃ സശരാസനഃ
നിങ്ങളെ പോലുള്ള ദുഷ്ടഹൃദയരായവരെ ഈ മഹാസമരത്തിൽ സംഹരിക്കാൻ, ഋഷിമാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ വില്ലും അമ്പും എടുത്ത് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
തിഷ്ഠതൈവാത്ര സംതുഷ്ടാ നോപവര്തിതുമര്ഹഥ। യദി പ്രാണൈരിഹാര്ഥോ വോ നിവര്തധ്വം നിശാചരാഃ
നിങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ സന്തോഷത്തോടെ നിൽക്കൂ, പിന്മാറേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ജീവൻ വിലമതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മാറിപ്പോകൂ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। ഊചുര്വാചം സുസംക്രുദ്ധാ ബ്രഹ്മഘ്നാഃ ശൂലപാണയഃ
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാർ ആയ, കത്തികൾ കൈവശമുള്ള പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ അതീവ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സംരക്തനയനാ ഘോരാ രാമം സംരക്തലോചനമ്। പരുഷാ മധുരാഭാഷം ഹൃഷ്ടാ ദൃഷ്ടപരാക്രമമ്
ഭയാനകമായ, കണ്ണുകൾ ചുവന്ന, രാമന്റെ ചുവന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവർ കടുപ്പമുള്ളതും പരിഹാസമുള്ളതുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; രാമന്റെ വീര്യം കണ്ടതിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ക്രോധമുത്പാദ്യ നോ ഭര്തുഃ ഖരസ്യ സുമഹാത്മനഃ। ത്വമേവ ഹാസ്യസേ പ്രാണാന് സദ്യോഽസ്മാഭിര്ഹതോ യുധി
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഞങ്ങളുടെ യജമാനനായ ഖരന്റെ കോപം ഉണർത്തിയതുകൊണ്ട്, നീ മാത്രം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടും.
കാ ഹി തേ ശക്തിരേകസ്യ ബഹൂനാം രണമൂര്ധനി। അസ്മാകമഗ്രതഃ സ്ഥാതും കിം പുനര്യോദ്ധുമാഹവേ
നീ ഒരാളായി, ഇത്രയും പേരുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളാൻ എന്ത് ശക്തിയുണ്ട്? പിന്നെ ഞങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു പറയേണ്ടതില്ല.
ഏഭിര്ബാഹുപ്രയുക്തൈശ്ച പരിഘൈഃ ശൂലപട്ടിശൈഃ। പ്രാണാംസ്ത്യക്ഷ്യസി വീര്യം ച ധനുശ്ച കരപീഡിതമ്
ഞങ്ങളുടെ കൈകളാൽ എറിയുന്ന ഈ ഗദകളും കുന്തങ്ങളും കത്തികളും കൊണ്ട്, നീ ജീവനും ശക്തിയും കൈവശമുള്ള വില്ലും നഷ്ടപ്പെടും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സംരബ്ധാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। ഉദ്യതായുധനിസ്ത്രിംശാ രാമമേവാഭിദുദ്രുവുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തോടെ ആയുധങ്ങളും വാളുകളും ഉയർത്തി, പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ നേരെ രാമന്റെ നേരെ ഓടി.
ചിക്ഷിപുസ്താനി ശൂലാനി രാഘവം പ്രതി ദുര്ജയമ്। താനി ശൂലാനി കാകുത്സ്ഥഃ സമസ്താനി ചതുര്ദശ
അവർ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത രാഘവന്റെ നേരെ പതിനാലു കുന്തങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
താവദ്ഭിരേവ ചിച്ഛേദ ശരൈഃ കാഞ്ചനഭൂഷിതൈഃ। തതഃ പശ്ചാന്മഹാതേജാ നാരാചാന് സൂര്യസംനിഭാന്
പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവയെല്ലാം രാമൻ വെട്ടിമുറിച്ചു; പിന്നെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന നാരാചങ്ങൾ എടുത്തു.
ജഗ്രാഹ പരമക്രുദ്ധശ്ചതുര്ദശ ശിലാശിതാന്। ഗൃഹീത്വാ ധനുരായമ്യ ലക്ഷ്യാനുദ്ദിശ്യ രാക്ഷസാന്
അതി കോപത്തോടെ, രാമൻ പതിനാലു കല്ലുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ഛിതമായ അമ്പുകൾ എടുത്തു, വില്ല് വലിച്ച് രാക്ഷസന്മാരെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു.
വിനിഷ്പേതുസ്തദാ ഭൂമൌ വല്മീകാദിവ പന്നഗാഃ। തൈര്ഭഗ്നഹൃദയാ ഭൂമൌ ഛിന്നമൂലാ ഇവ ദ്രുമാഃ
അവർ പാമ്പുകൾ പുല്ല് കുഴികളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ നിലത്തേക്ക് വീണു; ഹൃദയം തകർന്നു, വേരുമുറിഞ്ഞ മരങ്ങൾ പോലെ നിലത്ത് കിടന്നു.
നിപേതുഃ ശോണിതസ്നാതാ വികൃതാ വിഗതാസവഃ। താന് ഭൂമൌ പതിതാന് ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസീ ക്രോധമൂര്ഛിതാ
അവർ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച്, രൂപം വിചിത്രമായി, ജീവൻ വിട്ട് നിലത്ത് വീണു; അവരെ നിലത്ത് വീണത് കണ്ട രാക്ഷസി കോപത്തിൽ മുങ്ങി.
ഉപഗമ്യ ഖരം സാ തു കിംചിത്സംശുഷ്കശോണിതാ। പപാത പുനരേവാര്താ സനിര്യാസേവ വല്ലരീ
അവൾ അല്പം ഉണങ്ങിയ രക്തംകൊണ്ടു ഖരന്റെ അടുത്തെത്തി, വല്ലരിപോലെ ദുഃഖിതയായി വീണ്ടും നിലംപതിച്ചു.
ഭ്രാതുഃ സമീപേ ശോകാര്താ സസര്ജ നിനദം മഹത് । സസ്വരം മുമുചേ ബാഷ്പം വിവര്ണവദനാ തദാ
സഹോദരന്റെ അടുത്ത് വേദനയോടെ അവൾ വലിയൊരു നിലവിളി ഉഴിഞ്ഞുവിട്ടു; ശബ്ദം വിറയ്ത് കണ്ണുനീർ ചൊരിഞ്ഞു, മുഖം നിറംകെട്ടിരുന്നു.