thumb|ഏകോനവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ഏകോനവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ പതിനൊമ്പതാം സര്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
താം തഥാ പതിതാം ദൃഷ്ട്വാ വിരൂപാം ശോണിതോക്ഷിതാമ്। ഭഗിനീം ക്രോധസംതപ്തഃ ഖരഃ പപ്രച്ഛ രാക്ഷസഃ
അങ്ങനെ വീണു കിടക്കുന്ന, ഭംഗംചെയ്യപ്പെട്ടും രക്തത്തിൽ കുളിച്ചും കിടക്കുന്ന സഹോദരിയെ കണ്ട ഖരൻ, രാക്ഷസൻ, കോപത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു.
ഉത്തിഷ്ഠ താവദാഖ്യാഹി പ്രമോഹം ജഹി സമ്ഭ്രമമ്। വ്യക്തമാഖ്യാഹി കേന ത്വമേവംരൂപാ വിരൂപിതാ
എഴുന്നേൽക്കു, ഭയവും ഭ്രമവും വിട്ടു സത്യമായിട്ട് പറയൂ. ആരാണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഭംഗംചെയ്തത് എന്ന് വ്യക്തമായി പറയണം.
കഃ കൃഷ്ണസര്പമാസീനമാശീവിഷമനാഗസമ്। തുദത്യഭിസമാപന്നമങ്ഗുല്യഗ്രേണ ലീലയാ
കറുത്ത പാമ്പിനെ കളിയായി വിരൽതുമ്പാൽ തൊടുന്നവനെപ്പോലെ, ആരാണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ അവഗണ്യമായി തൊട്ടത്?
കാലപാശം സമാസജ്യ കണ്ഠേ മോഹാന്ന ബുധ്യതേ। യസ്ത്വാമദ്യ സമാസാദ്യ പീതവാന് വിഷമുത്തമമ്
മരണത്തിന്റെ കയ്പ് കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ടും മനസ്സിലാക്കാതെ, ഇന്ന് നിന്നെ കണ്ടവൻ ഏറ്റവും വിഷം കുടിച്ചവനല്ലേ?
ബലവിക്രമസമ്പന്നാ കാമഗാ കാമരൂപിണീ। ഇമാമവസ്ഥാം നീതാ ത്വം കേനാന്തകസമാഗതാ
ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളതും ഇഷ്ടംപോലെ എവിടെയും പോകാനും രൂപം മാറ്റാനും കഴിയുന്ന നീ, മരണനെ നേരിട്ടതുപോലെ ആരാൽ ആണ് ഇങ്ങനെ ദയനീയാവസ്ഥയിലായത്?
ദേവഗന്ധര്വഭൂതാനാമൃഷീണാം ച മഹാത്മനാമ്। കോഽയമേവം മഹാവീര്യസ്ത്വാം വിരൂപാം ചകാര ഹ
ദേവന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും ഭൂതങ്ങളിലും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരിലും, ആരാണ് ഇങ്ങനെ നിന്നെ ഭംഗംചെയ്യാൻ ശക്തനായത്?
നഹി പശ്യാമ്യഹം ലോകേ യഃ കുര്യാന്മമ വിപ്രിയമ്। അമരേഷു സഹസ്രാക്ഷം മഹേന്ദ്രം പാകശാസനമ്
ലോകത്തിൽ ആരും, അമരന്മാരിലും, ആയുധം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രനിലും പോലും, എനിക്കു ദോഷം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നവനില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പാണ്.
അദ്യാഹം മാര്ഗണൈഃ പ്രാണാനാദാസ്യേ ജീവിതാന്തഗൈഃ। സലിലേ ക്ഷീരമാസക്തം നിഷ്പിബന്നിവ സാരസഃ
ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ ജീവൻ എടുത്ത് തീർക്കും; ഹംസം വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പാലു കുടിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ അവനെ സംഹരിക്കും.
നിഹതസ്യ മയാ സംഖ്യേ ശരസംകൃത്തമര്മണഃ। സഫേനം രുധിരം കസ്യ മേദിനീ പാതുമിച്ഛതി
യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ പ്രധാന അസ്ഥികൾ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു, അപ്പോൾ ആരുടെ രക്തം അണയും കഫം കൂടിയതായ രക്തം ഭൂമി കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കും?
കസ്യ പത്രരഥാഃ കായാന്മാംസമുത്കൃത്യ സംഗതാഃ। പ്രഹൃഷ്ടാ ഭക്ഷയിഷ്യന്തി നിഹതസ്യ മയാ രണേ
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ കൊല്ലുന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, പക്ഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇറങ്ങി അവന്റെ മാംസം കൊത്തിക്കുടിക്കും.
തം ന ദേവാ ന ഗന്ധര്വാ ന പിശാചാ ന രാക്ഷസാഃ। മയാപകൃഷ്ടം കൃപണം ശക്താസ്ത്രാതും മഹാഹവേ
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഭൂതങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും ചേർന്നാലും, മഹായുദ്ധത്തിൽ എന്റെ കൈയിൽപ്പെട്ട ആ ദയനീയനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഉപലഭ്യ ശനൈഃ സംജ്ഞാം തം മേ ശംസിതുമര്ഹസി। യേന ത്വം ദുര്വിനീതേന വനേ വിക്രമ്യ നിര്ജിതാ
അവൾ മനസ്സു തിരിച്ചുവാങ്ങിയപ്പോൾ, നീ എങ്ങനെയാണ് ആ കപടൻ കാട്ടിൽ നിന്നെ ജയിച്ചുവെന്നത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.
ഇതി ഭ്രാതുര്വചഃ ശ്രുത്വാ ക്രുദ്ധസ്യ ച വിശേഷതഃ। തതഃ ശൂര്പണഖാ വാക്യം സബാഷ്പമിദമബ്രവീത്
സഹോദരന്റെ ഈ വാക്കുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞതും കേട്ടശേഷം, ശൂർപ്പണഖാ കണ്ണീരോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
തരുണൌ രൂപസമ്പന്നൌ സുകുമാരൌ മഹാബലൌ। പുണ്ഡരീകവിശാലാക്ഷൌ ചീരകൃഷ്ണാജിനാമ്ബരൌ
അവിടെ രണ്ടു യുവാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇരുവരും സുന്ദരരും, സൗമ്യരൂപികളും, വലിയ ബലമുള്ളവരും, പടർപ്പൂവുപോലെയുള്ള വലിയ കണ്ണുകളുമുള്ളവരും, ചീരയും കറുത്ത മാൻചർമ്മവസ്ത്രവും ധരിച്ചവരുമായിരുന്നു.
ഫലമൂലാശനൌ ദാന്തൌ താപസൌ ബ്രഹ്മചാരിണൌ। പുത്രൌ ദശരഥസ്യാസ്താം ഭ്രാതരൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
അവർ പഴവും കിഴങ്ങും മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ള, വ്രതശീലികളായ, ദശരഥന്റെ മക്കളായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും എന്ന സഹോദരന്മാരാണ്.
ഗന്ധര്വരാജപ്രതിമൌ പാര്ഥിവവ്യഞ്ജനാന്വിതൌ। ദേവൌ വാ ദാനവാവേതൌ ന തര്കയിതുമുത്സഹേ
അവർ ഗന്ധർവർാജനെപ്പോലെയുള്ള രൂപവും, രാജകീയ ലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളവരാണ്. ദേവന്മാരോ ദാനവന്മാരോ എന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.
തരുണീ രൂപസമ്പന്നാ സര്വാഭരണഭൂഷിതാ। ദൃഷ്ടാ തത്ര മയാ നാരീ തയോര്മധ്യേ സുമധ്യമാ
അവരുടെ ഇടയിൽ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, സുന്ദരരൂപവും സുന്ദരമായ നടുവും ഉള്ള ഒരു യുവതിയെ ഞാൻ അവിടെ കണ്ടു.
താഭ്യാമുഭാഭ്യാം സമ്ഭൂയ പ്രമദാമധികൃത്യ താമ്। ഇമാമവസ്ഥാം നീതാഹം യഥാനാഥാസതീ തഥാ
അവരിരുവരും ചേർന്ന് ആ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നെ ഈ അവസ്ഥയിലാക്കി, ഞാൻ അനാഥയും ദുർഭാഗവതിയുമാണ്.
ഏഷ മേ പ്രഥമഃ കാമഃ കൃതസ്തത്ര ത്വയാ ഭവേത്। തസ്യാസ്തയോശ്ച രുധിരം പിബേയമഹമാഹവേ
എന്റെ ആദ്യ ആഗ്രഹം ഇതാണ്: നീ അവിടെ പോയി, അവരെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലണം; അവരുടെ രക്തം ഞാൻ കുടിക്കട്ടെ.
ഇതി തസ്യാം ബ്രുവാണായാം ചതുര്ദശ മഹാബലാന്। വ്യാദിദേശ ഖരഃ ക്രുദ്ധോ രാക്ഷസാനന്തകോപമാന്
അവൾ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, ഖരൻ കോപത്തോടെ, കാലാന്ത്യത്തെപ്പോലെയുള്ള ഭയങ്കരരായ പതിനാലു ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരെ വിളിച്ചു.
മാനുഷൌ ശസ്ത്രസമ്പന്നൌ ചീരകൃഷ്ണാജിനാമ്ബരൌ। പ്രവിഷ്ടൌ ദണ്ഡകാരണ്യം ഘോരം പ്രമദയാ സഹ
അവിടെ ആയുധധാരികളായ, ചീരയും കറുത്ത മാൻചർമ്മവും ധരിച്ച രണ്ടു മനുഷ്യർ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഭയങ്കരമായ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തൌ ഹത്വാ താം ച ദുര്വൃത്താമുപാവര്തിതുമര്ഹഥ। ഇയം ച ഭഗിനീ തേഷാം രുധിരം മമ പാസ്യതി
അവരിരുവരെയും ആ ദുഷ്ട സ്ത്രീയെയും കൊല്ലി, നിങ്ങൾ തിരിച്ചു വരണം; ഇവരുടെ സഹോദരി അവരുടെ രക്തം എനിക്ക് വേണ്ടി കുടിക്കും.
മനോരഥോഽയമിഷ്ടോഽസ്യാ ഭഗിന്യാ മമ രാക്ഷസാഃ। ശീഘ്രം സമ്പാദ്യതാം ഗത്വാ തൌ പ്രമഥ്യ സ്വതേജസാ
എന്റെ സഹോദരിയുടെ ആഗ്രഹം ഇതാണ്, രാക്ഷസന്മാരേ; അതിവേഗം നടപ്പാക്കണം—നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ അവരെ ജയിച്ച് വരിക.
യുഷ്മാഭിര്നിഹതൌ ദൃഷ്ട്വാ താവുഭൌ ഭ്രാതരൌ രണേ। ഇയം പ്രഹൃഷ്ടാ മുദിതാ രുധിരം യുധി പാസ്യതി
നിങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ആ സഹോദരന്മാരെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഇവൾ സന്തോഷത്തോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി അവരുടെ രക്തം കുടിക്കും.
ഇതി പ്രതിസമാദിഷ്ടാ രാക്ഷസാസ്തേ ചതുര്ദശ। തത്ര ജഗ്മുസ്തയാ സാര്ധം ഘനാ വാതേരിതാ ഇവ
ഇങ്ങനെ ഉത്തരവിട്ടപ്പോൾ, ആ പതിനാലു രാക്ഷസന്മാർ അവളോടൊപ്പം അവിടേക്ക് പോയി, കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന മേഘങ്ങളെപ്പോലെ.
thumb|വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപതാം സർഗം കേൾക്കുക.
തതഃ ശൂര്പണഖാ ഘോരാ രാഘവാശ്രമമാഗതാ। രാക്ഷസാനാചചക്ഷേ തൌ ഭ്രാതരൌ സഹ സീതയാ
ശൂർപ്പണഖാ, ഭയങ്കരിയായ അവൾ, രാഘവന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, രാമനും ലക്ഷ്മണനും സീതയുമൊക്കെ രാക്ഷസന്മാരോട് അറിയിച്ചു.
തേ രാമം പര്ണശാലായാമുപവിഷ്ടം മഹാബലമ്। ദദൃശുഃ സീതയാ സാര്ധം ലക്ഷ്മണേനാപി സേവിതമ്
അവർ വലിയ ബലശാലിയായ രാമനെ പർണശാലയിൽ സീതയോടും ലക്ഷ്മണനോടും കൂടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
താം ദൃഷ്ട്വാ രാഘവഃ ശ്രീമാനാഗതാംസ്താംശ്ച രാക്ഷസാന്। അബ്രവീദ് ഭ്രാതരം രാമോ ലക്ഷ്മണം ദീപ്തതേജസമ്
അവളെയും ആ രാക്ഷസന്മാരെയും എത്തിയതുകണ്ട്, മഹത്വമുള്ള രാഘവൻ, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.