സ്ഥാതവ്യം ദുഷ്ടഭാവാനാം വീര്യോത്സിക്താ ഹി രാക്ഷസാഃ । തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വിശ്വാമിത്രോഽഭ്യഭാഷത ॥൧-൨൦-
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരെ നേരിടുമ്പോൾ ഉറച്ചുനിൽക്കണം, കാരണം രാക്ഷസന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയിൽ അത്യന്തം അഭിമാനിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിശ്വാമിത്രൻ സംസാരിച്ചു.
പൌലസ്ത്യവംശപ്രഭവോ രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ । സ ബ്രഹ്മണാ ദത്തവരസ്ത്രൈലോക്യം ബാധതേ ഭൃശമ് ॥൧-൨൦-
പൗലസ്ത്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാക്ഷസനായ രാവണൻ എന്നവൻ ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു വരം ലഭിച്ചവൻ മൂന്നു ലോകത്തെയും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
മഹാബലോ മഹാവീര്യോ രാക്ഷസൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ । ശ്രൂയതേ ച മഹാരാജ രാവണോ രാക്ഷസാധിപഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവനും മഹാശൂരനുമാണ്, അനേകം രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനുമാണ്. മഹാരാജാവേ, രാക്ഷസന്മാരുടെ അധിപൻ രാവണനാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു.
സാക്ഷാദ്വൈശ്രവണഭ്രാതാ പുത്രോ വിശ്രവസോ മുനേഃ । യദാ ന ഖലു യജ്ഞസ്യ വിഘ്നകര്താ മഹാബലഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ വൈശ്രവണന്റെ സഹോദരനും, വിശ്രവസു മഹർഷിയുടെ മകനുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ ആ യജ്ഞം നേരിട്ട് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
തേന സംചോദിതൌ തൌ തു രാക്ഷസൌ സുമഹാബലൌ । മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച യജ്ഞവിഘ്നം കരിഷ്യതഃ ॥൧-൨൦-
അവന്റെ പ്രേരണയാൽ മഹാശക്തിയുള്ള രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ, മാരീചനും സുബാഹുവും, യജ്ഞം തകർക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നു.
സ ത്വം പ്രസാദം ധര്മജ്ഞ കുരുഷ്വ മമ പുത്രകേ । മമ ചൈവാല്പഭാഗ്യസ്യ ദൈവതം ഹി ഭവാന് ഗുരുഃ ॥൧-൨൦-
അതിനാൽ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, എന്റെ മകനോട് ദയ കാണിക്കണം. ഞാൻ ഭാഗ്യരഹിതനാണ്, ഭഗവാനെ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ദൈവം പോലെയാണ്.
ദേവദാനവഗന്ധര്വാ യക്ഷാഃ പതഗപന്നഗാഃ । ന ശക്താ രാവണം സോഢും കിം പുനര്മാനവാ യുധി ॥൧-൨൦-
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും പക്ഷികളും പാമ്പുകളും ഒരാളും രാവണനെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നില്ല; മനുഷ്യർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എങ്ങനെ നേരിടാൻ കഴിയും?
സ തു വീര്യവതാം വീര്യമാദത്തേ യുധി രാവണഃ । തേന ചാഹം ന ശക്തോഽസ്മി സംയോദ്ധും തസ്യ വാ ബലൈഃ ॥൧-൨൦-
യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ വീരന്മാരുടെ ശക്തി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അവനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും ഞാൻ നേരിടാൻ കഴിയില്ല.
സബലോ വാ മുനിശ്രേഷ്ഠ സഹിതോ വാ മമാത്മജൈഃ । കഥമപ്യമരപ്രഖ്യം സംഗ്രാമാണാമകോവിദമ് ॥൧-൨൦-
എന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയോടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നാലും, അമരന്മാരെപ്പോലെയും യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും ഞാൻ എങ്ങനെയും നേരിടാൻ കഴിയില്ല, മഹർഷിയേ.
ബാലം മേ തനയം ബ്രഹ്മന് നൈവ ദാസ്യാമി പുത്രകമ് । അഥ കാലോപമൌ യുദ്ധേ സുതൌ സുന്ദോപസുന്ദയോഃ ॥൧-൨൦-
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ബാലനായ മകനെ ഞാൻ കൊടുക്കില്ല; യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ രണ്ട് മക്കളും സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും പോലെയാണെങ്കിലും ഞാൻ മകനെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.
യജ്ഞവിഘ്നകരൌ തൌ തേ നൈവ ദാസ്യാമി പുത്രകമ് । മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച വീര്യവന്തൌ സുശിക്ഷിതൌ ॥൧-൨൦-
യജ്ഞം തകർക്കുന്ന മാരീചനും സുബാഹുവും ശക്തിയുള്ളവരും നല്ല പരിശീലനം നേടിയവരുമാണ്; ഞാൻ എന്റെ മകനെ കൊടുക്കില്ല.
തയോരന്യതരം യോദ്ധും യാസ്യാമി സസുഹൃദ്ഗണഃ । അന്യഥാ ത്വനുനേഷ്യാമി ഭവന്തം സഹബാന്ധവഃ ॥൧-൨൦-
അവരിൽ ഒരാളെ നേരിടാൻ ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പോകും; അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെയും അപേക്ഷിക്കും.
ഇതി നരപതിജല്പനാത് ദ്വിജേന്ദ്രം :::കുശികസുതം സുമഹാന് വിവേശ മന്യുഃ । സുഹുത ഇവ മഖേഽഗ്നിരാജ്യസിക്തഃ :::സമഭവദുജ്ജ്വലിതോ മഹര്ഷിവഹ്നിഃ ॥൧-൨൦-
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദ്വിജന്മാരുടെ പ്രഭുവായ കുശികപുത്രന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ കോപം പടർന്നു. യജ്ഞത്തിൽ നന്നായി ആജ്യം ഒഴിച്ചതുപോലെ മഹർഷിയുടെ കോപം അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
thumb|ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സ്നേഹപര്യാകുലാക്ഷരമ് । സമന്യുഃ കൌശികോ വാക്യം പ്രത്യുവാച മഹീപതിമ് ॥൧-൨൧-
ആ സ്നേഹപൂർണമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കോപം നിറഞ്ഞ കൗശികൻ രാജാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പൂര്വമര്ഥം പ്രതിശ്രുത്യ പ്രതിജ്ഞാം ഹാതുമിച്ഛസി । രാഘവാണാമയുക്തോഽയം കുലസ്യാസ്യ വിപര്യയഃ ॥൧-൨൧-
നീ മുമ്പ് വാക്ക് നല്കി, ഇപ്പോള് ആ വാഗ്ദാനം ഉപേക്ഷിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; രഘുവംശത്തിലും ഈ മഹത്തായ കുടുംബത്തിലും ഇങ്ങനെയുള്ള തിരിഞ്ഞുപോകല് യോജിക്കുന്നതല്ല.
യദീദം തേ ക്ഷമം രാജന് ഗമിഷ്യാമി യഥാഗതമ് । മിഥ്യാപ്രതിജ്ഞഃ കാകുത്സ്ഥ സുഖീ ഭവ സുഹ്ദ്വൃതഃ ॥൧-൨൧-
രാജാവേ, ഇത് തന്നെയാണ് നിന്റെ തീരുമാനമെങ്കില് ഞാന് വന്നപോലെ തന്നെ മടങ്ങും; കാകുത്സ്ഥന്, നീ സുഖത്തോടെ, നല്ല പേര് നിലനിര്ത്തി ജീവിക്കൂ, എങ്കിലും നീ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചില്ല.
തസ്യ രോഷപരീതസ്യ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ । ചചാല വസുധാ കൃത്സ്നാ ദേവാനാം ച ഭയം മഹത് ॥൧-൨൧-
ധീരനായ വിശ്വാമിത്രന് കോപം പിടിച്ചപ്പോള് ഭൂമി മുഴുവന് വിറച്ചു, ദേവന്മാരെ വലിയ ഭയം പിടിച്ചു.
ത്രസ്തരൂപം തു വിജ്ഞായ ജഗത്സര്വം മഹാനൃഷിഃ । നൃപതിം സുവ്രതോ ധീരോ വസിഷ്ഠോ വാക്യമബ്രവീത് ॥൧-൨൧-
ലോകം മുഴുവന് ഭയത്താല് വിറക്കുന്നത് കണ്ട മഹാമുനിയായ, വ്രതനിഷ്ഠനും ധീരനുമായ വസിഷ്ഠന് രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഇക്ഷ്വാകൂണാം കുലേ ജാതഃ സാക്ഷാദ് ധര്മ ഇവാപരഃ । ധൃതിമാന് സുവ്രതഃ ശ്രീമാന് ന ധര്മം ഹാതുമര്ഹസി ॥൧-൨൧-
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തില് ജനിച്ച നീ, ധര്മ്മം തന്നെ രൂപം കൊണ്ടതുപോലെയാണ്; സ്ഥിരചിത്തനും വ്രതശുദ്ധനും മഹത്വമുള്ളവനുമായ നീ, നീതി ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
ത്രിഷു ലോകേഷു വിഖ്യാതോ ധര്മാത്മാ ഇതി രാഘവഃ । സ്വധര്മം പ്രതിപദ്യസ്വ നാധര്മം വോഢുമര്ഹസി ॥൧-൨൧-
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ധര്മ്മനിഷ്ഠനെന്ന പേരില് രാഘവന് പ്രശസ്തനാണ്; നീ നിന്റെ കർത്തവ്യം അനുസരിക്കണം, അധര്മ്മം ചുമക്കേണ്ടതില്ല.
പ്രതിശ്രുത്യ കരിഷ്യേതി ഉക്തം വാക്യമകുര്വതഃ । ഇഷ്ടാപൂര്തവധോ ഭൂയാത് തസ്മാദ് രാമം വിസര്ജയ ॥൧-൨൧-
‘ഞാന് ചെയ്യും’ എന്ന് വാഗ്ദാനം നല്കി, അതു പാലിക്കാത്തവന് യാഗഫലവും സുകൃതഫലവും നഷ്ടപ്പെടും; അതുകൊണ്ട് രാമനെ അയയ്ക്കണം.
കൃതാസ്ത്രമകൃതാസ്ത്രം വാ നൈനം ശക്ഷ്യന്തി രാക്ഷസാഃ । ഗുപ്തം കുശികപുത്രേണ ജ്വലനേനാമൃതം യഥാ ॥൧-൨൧-
അസ്ത്രവിദ്യയുള്ളവനോ ഇല്ലാത്തവനോ ആയാലും, രാക്ഷസന്മാര് അവനെ തൊടാന് കഴിയില്ല; കുശികപുത്രന് അവനെ കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അഗ്നി അമൃതത്തെ കാത്തുപോലെ.
ഏഷ വിഗ്രഹവാന് ധര്മ ഏഷ വീര്യവതാം വരഃ । ഏഷ വിദ്യാധികോ ലോകേ തപസശ്ച പരായണമ് ॥൧-൨൧-
ഇവന് തന്നെയാണ് ധര്മ്മം ശരീരമെടുത്തത്; വീര്യശാലികളില് ഏറ്റവും പ്രധാനന്, ലോകത്ത് ഏറ്റവും വിജ്ഞാനശാലിയും തപസ്സില് പൂര്ണമായും ലീനനുമാണ്.
ഏഷോഽസ്ത്രാന് വിവിധാന് വേത്തി ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ । നൈനമന്യഃ പുമാന് വേത്തി ന ച വേത്സ്യന്തി കേചന ॥൧-൨൧-
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ചലനസ്ഥിരങ്ങളിലെയും വിവിധായുധങ്ങള് ഇവന് മാത്രം അറിയാം; മറ്റാരും അതറിയുന്നില്ല, അറിയാനും കഴിയില്ല.
ന ദേവാ നര്ഷയഃ കേചിന്നാമരാ ന ച രാക്ഷസാഃ । ഗന്ധര്വയക്ഷപ്രവരാഃ സകിന്നരമഹോരഗാഃ ॥൧-൨൧-
ദേവന്മാരോ ഋഷിമാരോ അമരന്മാരോ രാക്ഷസന്മാരോ ഗന്ധര്വ്വന്മാരോ യക്ഷന്മാരോ കിന്നരന്മാരോ മഹാനാഗന്മാരോ ആ ആയുധങ്ങള് അറിയുന്നില്ല.
സര്വാസ്ത്രാണി കൃശാശ്വസ്യ പുത്രാഃ പരമധാര്മികാഃ । കൌശികായ പുരാ ദത്താ യദാ രാജ്യം പ്രശാസതി ॥൧-൨൧-
കൃഷ്ണാശ്വന്റെ പുത്രന്മാരായ പരമധാര്മ്മികര് ആയുധങ്ങള് ഒരിക്കല് രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോള് കൌശികന് നല്കി.
തേഽപി പുത്രാഃ കൃശാശ്വസ്യ പ്രജാപതിസുതാസുതാഃ । നൈകരൂപാ മഹാവീര്യാ ദീപ്തിമന്തോ ജയാവഹാഃ ॥൧-൨൧-
കൃഷ്ണാശ്വന്റെ ആ പുത്രന്മാര് പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിമാരില് ജനിച്ചവരാണ്; അവര് പല രൂപങ്ങളിലുമുള്ള, മഹാവീര്യശാലികളും പ്രകാശമുള്ളവരും ജയപ്രദായകരുമാണ്.
ജയാ ച സുപ്രഭാ ചൈവ ദക്ഷകന്യേ സുമധ്യമേ । തേ സുവാതേഽസ്ത്രശസ്ത്രാണി ശതം പരമഭാസ്വരമ് ॥൧-൨൧-
ദക്ഷന്റെ സുന്ദരനടിയുള്ള മകളായ ജയയും സുപ്രഭയും, നൂറ് പ്രകാശമുള്ള ആയുധങ്ങളും ശസ്ത്രങ്ങളും പ്രസവിച്ചു.
പഞ്ചാശതം സുതാഁല്ലേഭേ ജയാ ലബ്ധവരാ വരാന് । വധായാസുരസൈന്യാനാമപ്രമേയാനുരൂപിണഃ ॥൧-൨൧-
ജയയ്ക്ക് വരങ്ങള് ലഭിച്ചപ്പോള് അവള് അസുരസൈന്യങ്ങളെ സംഹരിക്കാന് അതിശക്തിയുള്ള അളക്കാനാവാത്ത അമ്പത് പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.