മാതങ്ഗീമഥ ശാര്ദൂലീം ശ്വേതാം ച സുരഭീം തഥാ। സര്വലക്ഷണസമ്പന്നാം സുരസാം കദ്രുകാമപി
അതിനുശേഷം മാതംഗി, ശാർദൂലി, ശ്വേത, സുരഭി, എല്ലാ സൗഭാഗ്യലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയ സുരസ, കദ്രു എന്നിവരും ജനിച്ചു.
അപത്യം തു മൃഗാഃ സര്വേ മൃഗ്യാ നരവരോത്തമ। ഋക്ഷാശ്ച മൃഗമന്ദായാഃ സൃമരാശ്ചമരാസ്തഥാ
മൃഗിയാണ് എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും പ്രസവിച്ചത്, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ. മൃഗമന്ദയിൽ നിന്നാണ് കരടികൾ ജനിച്ചത്, സൃമരയും ചമരയും പ്രസവിച്ചു.
തതസ്ത്വിരാവതീം നാമ ജജ്ഞേ ഭദ്രമദാ സുതാമ്। തസ്യാസ്ത്വൈരാവതഃ പുത്രോ ലോകനാഥോ മഹാഗജഃ
അതിനുശേഷം ഭദ്രമദയാണ് ഇരാവതി എന്ന പുത്രിയെ പ്രസവിച്ചത്. അവളുടെ പുത്രനാണ് ലോകനാഥനായ മഹാഗജമായ എയർാവതം.
ഹര്യാശ്ച ഹരയോഽപത്യം വാനരാശ്ച തപസ്വിനഃ। ഗോലാങ്ഗൂലാശ്ച ശാര്ദൂലീ വ്യാഘ്രാംശ്ചാജനയത് സുതാന്
ഹരിയിൽ നിന്നാണ് കുരങ്ങുകളും വാനരന്മാരും ജനിച്ചത്. ശാർദൂലിയിൽ നിന്നാണ് ഗോലാംഗൂലന്മാരും കടുവകളും പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചത്.
മാതങ്ഗ്യാസ്ത്വഥ മാതങ്ഗാ അപത്യം മനുജര്ഷഭ। ദിശാഗജം തു കാകുത്സ്ഥ ശ്വേതാ വ്യജനയത് സുതമ്
മാതംഗിയിൽ നിന്നാണ് ആനകൾ ജനിച്ചത്, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ. ശ്വേതയിൽ നിന്നാണ് ദിശകളുടെ ആനയായ പുത്രൻ ജനിച്ചത്, കാകുത്സ്ഥനേ.
തതോ ദുഹിതരൌ രാമ സുരഭിര്ദ്വേ വ്യജായത। രോഹിണീം നാമ ഭദ്രം തേ ഗന്ധര്വീം ച യശസ്വിനീമ്
അതിനുശേഷം, രാമാ, സുരഭി രണ്ട് പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചു; ഭാഗ്യവതിയായ രോഹിണിയും പ്രശസ്തയായ ഗന്ധർവിയും.
രോഹിണ്യജനയദ് ഗാവോ ഗന്ധര്വീ വാജിനഃ സുതാന്। സുരസാജനയന്നാഗാന് രാമ കദ്രൂശ്ച പന്നഗാന്
രോഹിണിയിൽ നിന്നാണ് പശുക്കൾ ജനിച്ചത്, ഗന്ധർവിയിൽ നിന്നാണ് കുതിരകൾ ജനിച്ചത്. സുരസയിൽ നിന്നാണ് പാമ്പുകളും, കദ്രുവിൽ നിന്നാണ് നാഗങ്ങളും ജനിച്ചത്, രാമാ.
മനുര്മനുഷ്യാഞ്ജനയത് കശ്യപസ്യ മഹാത്മനഃ। ബ്രാഹ്മണാന് ക്ഷത്രിയാന് വൈശ്യാന് ശൂദ്രാംശ്ച മനുജര്ഷഭ
മഹാത്മാവായ കശ്യപനിൽ നിന്നാണ് മനു മനുഷ്യരെ ജനിപ്പിച്ചത്, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിവരും.
മുഖതോ ബ്രാഹ്മണാ ജാതാ ഉരസഃ ക്ഷത്രിയാസ്തഥാ। ഊരുഭ്യാം ജജ്ഞിരേ വൈശ്യാഃ പദ്ഭ്യാം ശൂദ്രാ ഇതി ശ്രുതിഃ
അവന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ബ്രാഹ്മണർ ജനിച്ചത്, നെഞ്ചിൽ നിന്നാണ് ക്ഷത്രിയർ, ഉരുക്കളിൽ നിന്നാണ് വൈശ്യർ, കാലുകളിൽ നിന്നാണ് ശൂദ്രർ ജനിച്ചതെന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
സര്വാന് പുണ്യഫലാന് വൃക്ഷാനനലാപി വ്യജായത। വിനതാ ച ശുകീപൌത്രീ കദ്രൂശ്ച സുരസാസ്വസാ
അനലയും എല്ലാ പുണ്യഫലമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളെയും പ്രസവിച്ചു. ശുകിയുടെ കൊച്ചുമകളായ വിനതയും, സുരസയുടെ സഹോദരിയായ കദ്രുവും.
കദ്രൂര്നാഗസഹസ്രം തു വിജജ്ഞേ ധരണീധരാന്। ദ്വൌ പുത്രൌ വിനതായാസ്തു ഗരുഡോഽരുണ ഏവ ച
കദ്രൂവിന് ആയിരം പാമ്പുകളെ, ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന നാഗന്മാരെ, പ്രസവം ചെയ്തു. വിനതയ്ക്ക് രണ്ട് മക്കളായിരുന്നു: ഗരുഡനും അരുണനും.
തസ്മാജ്ജാതോഽഹമരുണാത് സമ്പാതിശ്ച മമാഗ്രജഃ। ജടായുരിതി മാം വിദ്ധി ശ്യേനീപുത്രമരിംദമ
അരുണനിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. സമ്പാതി എന്റെ മൂത്ത സഹോദരനാണ്. ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, എന്നെ ശ്യേനിയുടെ മകൻ ജടായു എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്.
സോഽഹം വാസസഹായസ്തേ ഭവിഷ്യാമി യദീച്ഛസി। ഇദം ദുര്ഗം ഹി കാന്താരം മൃഗരാക്ഷസസേവിതമ്। സീതാം ച താത രക്ഷിഷ്യേ ത്വയി യാതേ സലക്ഷ്മണേ
നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ കാടിൽ നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ താമസസുഹൃത്ത് ആകാം. മൃഗങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും നിറഞ്ഞ ഈ കാട് വളരെ ഭയങ്കരമാണ്. നീയും ലക്ഷ്മണനും പോയാൽ, സീതയെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കും.
ജടായുഷം തു പ്രതിപൂജ്യ രാഘവോ മുദാ പരിഷ്വജ്യ ച സംനതോഽഭവത് । പിതുര്ഹി ശുശ്രാവ സഖിത്വമാത്മവാ- ഞ്ജടായുഷാ സംകഥിതം പുനഃ പുനഃ
ജടായുവിനെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച്, രാഘവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ അണക്കി, വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു. തന്റെ അച്ഛനിൽ നിന്ന് ജടായുവിനോടുള്ള സൗഹൃദത്തെ കുറിച്ച് പലതവണ കേട്ടിരുന്നു.
സ തത്ര സീതാം പരിദായ മൈഥിലീം സഹൈവ തേനാതിബലേന പക്ഷിണാ। ജഗാമ താം പഞ്ചവടീം സലക്ഷ്മണോ രിപൂന് ദിധക്ഷന് ശലഭാനിവാനലഃ
അവിടെ, മൈഥിലി സീതയെ ആ ശക്തശാലിയായ പക്ഷിയ്ക്ക് ഏൽപ്പിച്ച്, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാമൻ പഞ്ചവടിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ തീപോലെ ആഗ്രഹിച്ച്.
thumb|സപ്തദശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ സപ്തദശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ പതിനേഴാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കാം.
കൃതാഭിഷേകോ രാമസ്തു സീതാ സൌമിത്രിരേവ ച। തസ്മാദ് ഗോദാവരീതീരാത് തതോ ജഗ്മുഃ സ്വമാശ്രമമ്
അഭിഷേകം പൂർത്തിയാക്കിയ രാമനും, സീതയും, സൗമിത്രിയും, ഗോദാവരിയുടെ തീരത്ത് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
ആശ്രമം തമുപാഗമ്യ രാഘവഃ സഹലക്ഷ്മണഃ। കൃത്വാ പൌര്വാഹ്ണികം കര്മ പര്ണശാലാമുപാഗമത്
രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും ആ ആശ്രമം സമീപിച്ചു. രാവിലെ ചെയ്യേണ്ട കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ഇരുവരും ഇലകുടിലിലേക്ക് കടന്നു.
ഉവാസ സുഖിതസ്തത്ര പൂജ്യമാനോ മഹര്ഷിഭിഃ। സ രാമഃ പര്ണശാലായാമാസീനഃ സഹ സീതയാ
അവിടെ മഹർഷിമാരുടെ ആദരവോടെ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. സീതയോടൊപ്പം ഇലകുടിലിൽ ഇരുന്നു.
വിരരാജ മഹാബാഹുശ്ചിത്രയാ ചന്ദ്രമാ ഇവ। ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ ചകാര വിവിധാഃ കഥാഃ
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള രാമൻ, ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിച്ചു. സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം色色മായ കഥകൾ പറഞ്ഞു.
തദാസീനസ്യ രാമസ്യ കഥാസംസക്തചേതസഃ। തം ദേശം രാക്ഷസീ കാചിദാജഗാമ യദൃച്ഛയാ
അങ്ങനെ കഥകളിൽ മനസ്സ് ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടേക്ക് ഒരു രാക്ഷസി യാദൃശ്ചികമായി എത്തി.
സാ തു ശൂര്പണഖാ നാമ ദശഗ്രീവസ്യ രക്ഷസഃ। ഭഗിനീ രാമമാസാദ്യ ദദര്ശ ത്രിദശോപമമ്
അവൾ ദശഗ്രീവനായ രാക്ഷസന്റെ സഹോദരി ശൂർപണഖയാണ്. രാമനെ സമീപിച്ച്, ദേവന്മാരെപ്പോലെ മനോഹരനായവനെ കണ്ടു.
ദീപ്താസ്യം ച മഹാബാഹും പദ്മപത്രായതേക്ഷണമ്। ഗജവിക്രാന്തഗമനം ജടാമണ്ഡലധാരിണമ്
അവൾ പ്രകാശമുള്ള മുഖവും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങളും, താമരയിലുപോലെയുള്ള നീണ്ട കണ്ണുകളും, ആനയുടെ നടയും, ചുറ്റികെട്ടിയ ജടകളും കണ്ടു.
സുകുമാരം മഹാസത്ത്വം പാര്ഥിവവ്യഞ്ജനാന്വിതമ്। രാമമിന്ദീവരശ്യാമം കംദര്പസദൃശപ്രഭമ്
സൗമ്യനും വലിയ ശക്തിയുമുള്ള, രാജസമുദായത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളുള്ള, ഇന്ദീവരപ്പൂവിനുപോലെ കറുത്ത, കാമദേവനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള രാമനെ അവൾ കണ്ടു.
ബഭൂവേന്ദ്രോപമം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസീ കാമമോഹിതാ। സുമുഖം ദുര്മുഖീ രാമം വൃത്തമധ്യം മഹോദരീ
ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള രാമനെ കണ്ട രാക്ഷസി, മോഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടയായി. അവളുടെ മുഖം ഭീകരമായിരുന്നുവെങ്കിലും രാമന്റെ മുഖം മനോഹരമായിരുന്നു; അവളുടെ വയർ വലുതായിരുന്നു, നടി വട്ടമായിരുന്നു.
വിശാലാക്ഷം വിരൂപാക്ഷീ സുകേശം താമ്രമൂര്ധജാ। പ്രിയരൂപം വിരൂപാ സാ സുസ്വരം ഭൈരവസ്വനാ
വിപരീതമായ കണ്ണുകളുള്ള അവൾ, വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള രാമനെ നോക്കി. അവളുടെ മുടി ചുവപ്പായിരുന്നു, രാമന്റെ മുടി മനോഹരമായിരുന്നു. അവൾ ഭീകരമായ രൂപം, രാമൻ ആകർഷകമായ രൂപം. അവളുടെ ശബ്ദം ഭയങ്കരമായിരുന്നുവെങ്കിലും, രാമന്റെ ശബ്ദം മധുരമായിരുന്നു.
തരുണം ദാരുണാ വൃദ്ധാ ദക്ഷിണം വാമഭാഷിണീ। ന്യായവൃത്തം സുദുര്വൃത്താ പ്രിയമപ്രിയദര്ശനാ
അവൾ പ്രായമായിട്ടും യുവതിയായിരുന്നു; ഭീകര സ്വഭാവവും, മൃദുവായ സംസാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവളായിരുന്നുവെങ്കിലും, രാമൻ നീതിമാനായിരുന്നു; അവളെ കാണാൻ ഭയങ്കരമായിരുന്നുവെങ്കിലും, രാമൻ മനോഹരനായിരുന്നു.
ശരീരജസമാവിഷ്ടാ രാക്ഷസീ രാമമബ്രവീത്। ജടീ താപസവേഷേണ സഭാര്യഃ ശരചാപധൃക്
ശരീരത്തിലെ ആസക്തിയിൽ ആകൃഷ്ടയായ രാക്ഷസി രാമനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ജടയുമായി, തപസ്സുകാരന്റെ വേഷത്തിൽ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ...'
ആഗതസ്ത്വമിമം ദേശം കഥം രാക്ഷസസേവിതമ്। കിമാഗമനകൃത്യം തേ തത്ത്വമാഖ്യാതുമര്ഹസി
നീ ഈ റാക്ഷസന്മാർ വാസം ചെയ്യുന്ന ദേശത്ത് വന്നതെങ്ങനെ? നീ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണ്? സത്യം പറഞ്ഞ് പറയണം.
ഏവമുക്തസ്തു രാക്ഷസ്യാ ശൂര്പണഖ്യാ പരംതപഃ। ഋജുബുദ്ധിതയാ സര്വമാഖ്യാതുമുപചക്രമേ
ശൂര്പണഖ എന്ന റാക്ഷസിയായ അവൾ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാമൻ നേരായ മനസ്സോടെ എല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ തുടങ്ങി.