അഹമേവ ധനുഷ്പാണിര്ഗോപ്താ സമരമൂര്ധനി । യാവത് പ്രാണാന് ധരിഷ്യാമി താവദ് യോത്സ്യേ നിശാചരൈഃ ॥൧-൨൦-
ഞാൻ തന്നെ വില്ലേന്തി യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കും. എനിക്ക് ജീവൻ ഉള്ളിടത്തോളം, ആ രാത്രിചരന്മാരെ നേരിട്ട് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും.
നിര്വിഘ്നാ വ്രതചര്യാ സാ ഭവിഷ്യതി സുരക്ഷിതാ । അഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി ന രാമം നേതുമര്ഹസി ॥൧-൨൦-
നിന്റെ വ്രതം തടസ്സമില്ലാതെ സുരക്ഷിതമായി പൂർത്തിയാകും. ഞാൻ അവിടെ പോകാം; രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകേണ്ട.
ബാലോ ഹ്യകൃതവിദ്യശ്ച ന ച വേത്തി ബലാബലമ് । ന ചാസ്ത്രബലസംയുക്തോ ന ച യുദ്ധവിശാരദഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ ഒരു ബാലനാണ്, വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല. ശക്തിയും ദൗർബല്യവും അവൻ അറിയുന്നില്ല; ആയുധശക്തിയും യുദ്ധവിദ്യയും അവനില്ല.
ന ചാസൌ രക്ഷസാം യോഗ്യഃ കൂടയുദ്ധാ ഹി രാക്ഷസാഃ । വിപ്രയുക്തോ ഹി രാമേണ മുഹൂര്തമപി നോത്സഹേ ॥൧-൨൦-
അവൻ രാക്ഷസന്മാരെ നേരിടാൻ യോഗ്യനല്ല, കാരണം രാക്ഷസന്മാർ കപടയുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. രാമനിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ സഹിക്കാനാവില്ല.
ജീവിതും മുനിശാര്ദൂല ന രാമം നേതുമര്ഹസി । യദി വാ രാഘവം ബ്രഹ്മന് നേതുമിച്ഛസി സുവ്രത ॥൧-൨൦-
മഹർഷേ, രാമനെ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, മഹാവ്രതനേ, നീ രാഘവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—
ചതുരങ്ഗസമായുക്തം മയാ സഹ ച തം നയ । ഷഷ്ടിര്വര്ഷസഹസ്രാണി ജാതസ്യ മമ കൌശിക ॥൧-൨൦-
എന്നെ കൂടെ കൂട്ടി, നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തോടൊപ്പം അവനെ കൊണ്ടുപോകൂ. കൗശിക, എനിക്ക് അറുപതിനായിരം വർഷം പ്രായമായിരിക്കുന്നു.
കൃച്ഛ്രേണോത്പാദിതശ്ചായം ന രാമം നേതുമര്ഹസി । ചതുര്ണാമാത്മജാനാം ഹി പ്രീതിഃ പരമികാ മമ ॥൧-൨൦-
വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ ഞാൻ ഈ മകനെ ലഭിച്ചു; രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകരുത്. എന്റെ നാലു മക്കളിൽ അവനോടുള്ള സ്നേഹം എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതലാണ്.
ജ്യേഷ്ഠേ ധര്മപ്രധാനേച ന രാമം നേതുമര്ഹസി । കിംവീര്യാ രാക്ഷസാസ്തേ ച കസ്യ പുത്രാശ്ച കേ ച തേ ॥൧-൨൦-
മൂത്തവനും ധർമ്മത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുമുള്ള രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകരുത്. ആ രാക്ഷസന്മാർക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ട്, അവർ ആരുടെ മക്കളാണ്, ആരാണ് അവർ എന്നു പറയൂ.
കഥം പ്രമാണാഃ കേ ചൈതാന് രക്ഷന്തി മുനിപുംഗവ । കഥം ച പ്രതികര്തവ്യം തേഷാം രാമേണ രക്ഷസാമ് ॥൧-൨൦-
അവർക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ട്, ആരാണ് അവരെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്, മഹർഷിയേ? രാമൻ ആ രാക്ഷസന്മാരെ എങ്ങനെ നേരിടണം?
മാമകൈര്വാ ബലൈര്ബ്രഹ്മന് മയാ വാ കൂടയോധിനാമ് । സര്വം മേ ശംസ ഭഗവന് കഥം തേഷാം മയാ രണേ ॥൧-൨൦-
എന്റെ സൈന്യത്തോടോ, അല്ലെങ്കിൽ കപടയുദ്ധക്കാരോടോ കൂടി ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അവരെ നേരിടണോ, മഹാനുഭാവാ? എങ്ങനെ ഞാൻ അവരെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടണം എന്ന് ദയവായി മുഴുവനും പറയൂ.
സ്ഥാതവ്യം ദുഷ്ടഭാവാനാം വീര്യോത്സിക്താ ഹി രാക്ഷസാഃ । തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വിശ്വാമിത്രോഽഭ്യഭാഷത ॥൧-൨൦-
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരെ നേരിടുമ്പോൾ ഉറച്ചുനിൽക്കണം, കാരണം രാക്ഷസന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയിൽ അത്യന്തം അഭിമാനിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിശ്വാമിത്രൻ സംസാരിച്ചു.
പൌലസ്ത്യവംശപ്രഭവോ രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ । സ ബ്രഹ്മണാ ദത്തവരസ്ത്രൈലോക്യം ബാധതേ ഭൃശമ് ॥൧-൨൦-
പൗലസ്ത്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാക്ഷസനായ രാവണൻ എന്നവൻ ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു വരം ലഭിച്ചവൻ മൂന്നു ലോകത്തെയും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
മഹാബലോ മഹാവീര്യോ രാക്ഷസൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ । ശ്രൂയതേ ച മഹാരാജ രാവണോ രാക്ഷസാധിപഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവനും മഹാശൂരനുമാണ്, അനേകം രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനുമാണ്. മഹാരാജാവേ, രാക്ഷസന്മാരുടെ അധിപൻ രാവണനാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു.
സാക്ഷാദ്വൈശ്രവണഭ്രാതാ പുത്രോ വിശ്രവസോ മുനേഃ । യദാ ന ഖലു യജ്ഞസ്യ വിഘ്നകര്താ മഹാബലഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ വൈശ്രവണന്റെ സഹോദരനും, വിശ്രവസു മഹർഷിയുടെ മകനുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ ആ യജ്ഞം നേരിട്ട് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
തേന സംചോദിതൌ തൌ തു രാക്ഷസൌ സുമഹാബലൌ । മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച യജ്ഞവിഘ്നം കരിഷ്യതഃ ॥൧-൨൦-
അവന്റെ പ്രേരണയാൽ മഹാശക്തിയുള്ള രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ, മാരീചനും സുബാഹുവും, യജ്ഞം തകർക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നു.
സ ത്വം പ്രസാദം ധര്മജ്ഞ കുരുഷ്വ മമ പുത്രകേ । മമ ചൈവാല്പഭാഗ്യസ്യ ദൈവതം ഹി ഭവാന് ഗുരുഃ ॥൧-൨൦-
അതിനാൽ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, എന്റെ മകനോട് ദയ കാണിക്കണം. ഞാൻ ഭാഗ്യരഹിതനാണ്, ഭഗവാനെ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ദൈവം പോലെയാണ്.
ദേവദാനവഗന്ധര്വാ യക്ഷാഃ പതഗപന്നഗാഃ । ന ശക്താ രാവണം സോഢും കിം പുനര്മാനവാ യുധി ॥൧-൨൦-
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും പക്ഷികളും പാമ്പുകളും ഒരാളും രാവണനെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നില്ല; മനുഷ്യർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എങ്ങനെ നേരിടാൻ കഴിയും?
സ തു വീര്യവതാം വീര്യമാദത്തേ യുധി രാവണഃ । തേന ചാഹം ന ശക്തോഽസ്മി സംയോദ്ധും തസ്യ വാ ബലൈഃ ॥൧-൨൦-
യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ വീരന്മാരുടെ ശക്തി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അവനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും ഞാൻ നേരിടാൻ കഴിയില്ല.
സബലോ വാ മുനിശ്രേഷ്ഠ സഹിതോ വാ മമാത്മജൈഃ । കഥമപ്യമരപ്രഖ്യം സംഗ്രാമാണാമകോവിദമ് ॥൧-൨൦-
എന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയോടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നാലും, അമരന്മാരെപ്പോലെയും യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും ഞാൻ എങ്ങനെയും നേരിടാൻ കഴിയില്ല, മഹർഷിയേ.
ബാലം മേ തനയം ബ്രഹ്മന് നൈവ ദാസ്യാമി പുത്രകമ് । അഥ കാലോപമൌ യുദ്ധേ സുതൌ സുന്ദോപസുന്ദയോഃ ॥൧-൨൦-
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ബാലനായ മകനെ ഞാൻ കൊടുക്കില്ല; യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ രണ്ട് മക്കളും സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും പോലെയാണെങ്കിലും ഞാൻ മകനെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.
യജ്ഞവിഘ്നകരൌ തൌ തേ നൈവ ദാസ്യാമി പുത്രകമ് । മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച വീര്യവന്തൌ സുശിക്ഷിതൌ ॥൧-൨൦-
യജ്ഞം തകർക്കുന്ന മാരീചനും സുബാഹുവും ശക്തിയുള്ളവരും നല്ല പരിശീലനം നേടിയവരുമാണ്; ഞാൻ എന്റെ മകനെ കൊടുക്കില്ല.
തയോരന്യതരം യോദ്ധും യാസ്യാമി സസുഹൃദ്ഗണഃ । അന്യഥാ ത്വനുനേഷ്യാമി ഭവന്തം സഹബാന്ധവഃ ॥൧-൨൦-
അവരിൽ ഒരാളെ നേരിടാൻ ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പോകും; അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെയും അപേക്ഷിക്കും.
ഇതി നരപതിജല്പനാത് ദ്വിജേന്ദ്രം :::കുശികസുതം സുമഹാന് വിവേശ മന്യുഃ । സുഹുത ഇവ മഖേഽഗ്നിരാജ്യസിക്തഃ :::സമഭവദുജ്ജ്വലിതോ മഹര്ഷിവഹ്നിഃ ॥൧-൨൦-
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദ്വിജന്മാരുടെ പ്രഭുവായ കുശികപുത്രന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ കോപം പടർന്നു. യജ്ഞത്തിൽ നന്നായി ആജ്യം ഒഴിച്ചതുപോലെ മഹർഷിയുടെ കോപം അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
thumb|ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സ്നേഹപര്യാകുലാക്ഷരമ് । സമന്യുഃ കൌശികോ വാക്യം പ്രത്യുവാച മഹീപതിമ് ॥൧-൨൧-
ആ സ്നേഹപൂർണമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കോപം നിറഞ്ഞ കൗശികൻ രാജാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പൂര്വമര്ഥം പ്രതിശ്രുത്യ പ്രതിജ്ഞാം ഹാതുമിച്ഛസി । രാഘവാണാമയുക്തോഽയം കുലസ്യാസ്യ വിപര്യയഃ ॥൧-൨൧-
നീ മുമ്പ് വാക്ക് നല്കി, ഇപ്പോള് ആ വാഗ്ദാനം ഉപേക്ഷിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; രഘുവംശത്തിലും ഈ മഹത്തായ കുടുംബത്തിലും ഇങ്ങനെയുള്ള തിരിഞ്ഞുപോകല് യോജിക്കുന്നതല്ല.
യദീദം തേ ക്ഷമം രാജന് ഗമിഷ്യാമി യഥാഗതമ് । മിഥ്യാപ്രതിജ്ഞഃ കാകുത്സ്ഥ സുഖീ ഭവ സുഹ്ദ്വൃതഃ ॥൧-൨൧-
രാജാവേ, ഇത് തന്നെയാണ് നിന്റെ തീരുമാനമെങ്കില് ഞാന് വന്നപോലെ തന്നെ മടങ്ങും; കാകുത്സ്ഥന്, നീ സുഖത്തോടെ, നല്ല പേര് നിലനിര്ത്തി ജീവിക്കൂ, എങ്കിലും നീ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചില്ല.
തസ്യ രോഷപരീതസ്യ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ । ചചാല വസുധാ കൃത്സ്നാ ദേവാനാം ച ഭയം മഹത് ॥൧-൨൧-
ധീരനായ വിശ്വാമിത്രന് കോപം പിടിച്ചപ്പോള് ഭൂമി മുഴുവന് വിറച്ചു, ദേവന്മാരെ വലിയ ഭയം പിടിച്ചു.
ത്രസ്തരൂപം തു വിജ്ഞായ ജഗത്സര്വം മഹാനൃഷിഃ । നൃപതിം സുവ്രതോ ധീരോ വസിഷ്ഠോ വാക്യമബ്രവീത് ॥൧-൨൧-
ലോകം മുഴുവന് ഭയത്താല് വിറക്കുന്നത് കണ്ട മഹാമുനിയായ, വ്രതനിഷ്ഠനും ധീരനുമായ വസിഷ്ഠന് രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഇക്ഷ്വാകൂണാം കുലേ ജാതഃ സാക്ഷാദ് ധര്മ ഇവാപരഃ । ധൃതിമാന് സുവ്രതഃ ശ്രീമാന് ന ധര്മം ഹാതുമര്ഹസി ॥൧-൨൧-
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തില് ജനിച്ച നീ, ധര്മ്മം തന്നെ രൂപം കൊണ്ടതുപോലെയാണ്; സ്ഥിരചിത്തനും വ്രതശുദ്ധനും മഹത്വമുള്ളവനുമായ നീ, നീതി ഉപേക്ഷിക്കരുത്.