രാമസ്യ രാജശാര്ദൂല ന പര്യാപ്തൌ മഹാത്മനഃ । ന ച പുത്രഗതം സ്നേഹം കര്തുമര്ഹസി പാര്ഥിവ ॥൧-൧൯-
രാജസിംഹനേ, മഹാത്മാവായ രാമനോട് അവരിരുവരും തുല്യരല്ല. രാജാവേ, മകനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് നീ അലയരുത്.
അഹം തേ പ്രതിജാനാമി ഹതൌ തൌ വിദ്ധി രാക്ഷസൌ । അഹം വേദ്മി മഹാത്മാനം രാമം സത്യപരാക്രമമ് ॥൧-൧൯-
അവരിരുവരും കൊല്ലപ്പെടും എന്ന് ഞാൻ നിനക്കു ഉറപ്പുനൽകുന്നു. മഹാത്മാവായ സത്യപരാക്രമനായ രാമനെ ഞാൻ അറിയുന്നു.
വസിഷ്ഠോഽപി മഹാതേജാ യേ ചേമേ തപസി സ്ഥിതാഃ । യദി തേ ധര്മലാഭം ച യശശ്ച പരമം ഭുവി ॥൧-൧൯-
മഹാതേജസ്സുള്ള വസിഷ്ഠനും, തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മറ്റുള്ളവരും രാമനെ അറിയുന്നു. ഭൂമിയിൽ നീ ധർമ്മവും പരമമായ കീർത്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—
സ്ഥിരമിച്ഛസി രാജേന്ദ്ര രാമം മേ ദാതുമര്ഹസി । യദ്യഭ്യനുജ്ഞാം കാകുത്സ്ഥ ദദതേ തവ മന്ത്രിണഃ ॥൧-൧൯-
രാജാധിരാജാ, നീ സ്ഥിരതയും ധൈര്യവും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ രാമനെ എന്നോട് നൽകണം. കാകുത്സ്ഥകുലജനായ രാജാവേ, നിന്റെ മന്ത്രിമാർക്ക് സമ്മതം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഈ കാര്യം ചെയ്യണം.
വസിഷ്ഠപ്രമുഖാഃ സര്വേ തതോ രാമം വിസര്ജയ । അഭിപ്രേതമസംസക്തമാത്മജം ദാതുമര്ഹസി ॥൧-൧൯-
വസിഷ്ഠൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാ മന്ത്രിമാരും സമ്മതം പറഞ്ഞാൽ, നിനക്ക് പ്രിയവും നിർഭാഗ്യവും ആയ മകനായ രാമനെ എന്നോട് നൽകണം.
ദശരാത്രം ഹി യജ്ഞസ്യ രാമം രാജീവലോചനമ് । നാത്യേതി കാലോ യജ്ഞസ്യ യഥായം മമ രാഘവ ॥൧-൧൯-
യജ്ഞത്തിനായി പത്ത് രാത്രികൾ മാത്രം വേണ്ടിവരും. കമലനയനായ രാമൻ, രാഘവ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, യജ്ഞകാലം കഴിഞ്ഞാൽ വൈകാതെ തിരിച്ചു വരും.
വിരരാമ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമതിഃ । സ തന്നിശമ്യ രാജേന്ദ്രോ വിശ്വാമിത്രവചഃ ശുഭമ് ॥൧-൧൯-
മഹാതേജസ്വിയായ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ മൗനം പാലിച്ചു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ആ ശുഭമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാധിരാജാവ്—
ശോകേന മഹതാവിഷ്ടശ്ചചാല ച മുമോഹ ച । ലബ്ധസംജ്ഞസ്തദോത്ഥായ വ്യഷീദത ഭയാന്വിതഃ ॥൧-൧൯-
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു, നടുങ്ങി, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് എഴുന്നേറ്റ രാജാവ് ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും മുങ്ങി.
ഇതി ഹൃദയമനോവിദാരണം :::മുനിവചനം തദതീവ ശുശ്രുവാന് । നരപതിരഭവന്മഹാന് മഹാത്മാ :::വ്യഥിതമനാഃ പ്രചചാല ചാസനാത് ॥൧-൧൯-
മുനിയുടെ വാക്കുകൾ ഹൃദയവും മനസ്സും തുളച്ച് കേട്ട രാജാവ്, ആ മഹാത്മാവും മഹാനായവനും, ദുഃഖഭാരത്തിൽ വിറച്ച് ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
thumb|വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ്വാല്മീകിരാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപതാമത്തെ സർഗ്ഗം. കേൾക്കൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ രാജശാര്ദൂലോ വിശ്വാമിത്രസ്യ ഭാഷിതമ് । മുഹൂര്തമിവ നിഃസംജ്ഞഃ സംജ്ഞാവാനിദമബ്രവീത് ॥൧-൨൦-
വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജശാർദൂളൻ കുറച്ചു നേരം ബോധംകെട്ടുപോയി. ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഊനഷോഡശവര്ഷോ മേ രാമോ രാജീവലോചനഃ । ന യുദ്ധയോഗ്യതാമസ്യ പശ്യാമി സഹ രാക്ഷസൈഃ ॥൧-൨൦-
എന്റെ കമലനയനായ രാമൻ ഇനിയും പതിനാറു വയസ്സാകാൻ ബാക്കിയുണ്ട്. അവനെ രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന് യോഗ്യനെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
ഇയമക്ഷൌഹിണീ സേനാ യസ്യാഹം പതിരീശ്വരഃ । അനയാ സഹിതോ ഗത്വാ യോദ്ധാഹം തൈര്നിശാചരൈഃ ॥൧-൨൦-
ഇവിടെ എന്റെ ആക്ഷൗഹിണി സൈന്യമാണ്, അതിന്റെ അധിപതിയും ഞാൻ തന്നെയാണ്. ഈ സൈന്യവുമായി ഞാൻ പോകും, ആ രാത്രിചരന്മാരെ നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യും.
ഇമേ ശൂരാശ്ച വിക്രാന്താ ഭൃത്യാ മേഽസ്ത്രവിശാരദാഃ । യോഗ്യാ രക്ഷോഗണൈര്യോദ്ധും ന രാമം നേതുമര്ഹസി ॥൧-൨൦-
ഇവിടെ ഉള്ള എന്റെ ഭൃത്യന്മാർ ധൈര്യശാലികളും വീരരുമാണ്, ആയുധങ്ങളിലുമുള്ള വിദഗ്ധരും. രാക്ഷസഗണങ്ങളെ നേരിടാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും; രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകേണ്ട.
അഹമേവ ധനുഷ്പാണിര്ഗോപ്താ സമരമൂര്ധനി । യാവത് പ്രാണാന് ധരിഷ്യാമി താവദ് യോത്സ്യേ നിശാചരൈഃ ॥൧-൨൦-
ഞാൻ തന്നെ വില്ലേന്തി യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കും. എനിക്ക് ജീവൻ ഉള്ളിടത്തോളം, ആ രാത്രിചരന്മാരെ നേരിട്ട് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും.
നിര്വിഘ്നാ വ്രതചര്യാ സാ ഭവിഷ്യതി സുരക്ഷിതാ । അഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി ന രാമം നേതുമര്ഹസി ॥൧-൨൦-
നിന്റെ വ്രതം തടസ്സമില്ലാതെ സുരക്ഷിതമായി പൂർത്തിയാകും. ഞാൻ അവിടെ പോകാം; രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകേണ്ട.
ബാലോ ഹ്യകൃതവിദ്യശ്ച ന ച വേത്തി ബലാബലമ് । ന ചാസ്ത്രബലസംയുക്തോ ന ച യുദ്ധവിശാരദഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ ഒരു ബാലനാണ്, വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല. ശക്തിയും ദൗർബല്യവും അവൻ അറിയുന്നില്ല; ആയുധശക്തിയും യുദ്ധവിദ്യയും അവനില്ല.
ന ചാസൌ രക്ഷസാം യോഗ്യഃ കൂടയുദ്ധാ ഹി രാക്ഷസാഃ । വിപ്രയുക്തോ ഹി രാമേണ മുഹൂര്തമപി നോത്സഹേ ॥൧-൨൦-
അവൻ രാക്ഷസന്മാരെ നേരിടാൻ യോഗ്യനല്ല, കാരണം രാക്ഷസന്മാർ കപടയുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. രാമനിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ സഹിക്കാനാവില്ല.
ജീവിതും മുനിശാര്ദൂല ന രാമം നേതുമര്ഹസി । യദി വാ രാഘവം ബ്രഹ്മന് നേതുമിച്ഛസി സുവ്രത ॥൧-൨൦-
മഹർഷേ, രാമനെ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, മഹാവ്രതനേ, നീ രാഘവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—
ചതുരങ്ഗസമായുക്തം മയാ സഹ ച തം നയ । ഷഷ്ടിര്വര്ഷസഹസ്രാണി ജാതസ്യ മമ കൌശിക ॥൧-൨൦-
എന്നെ കൂടെ കൂട്ടി, നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തോടൊപ്പം അവനെ കൊണ്ടുപോകൂ. കൗശിക, എനിക്ക് അറുപതിനായിരം വർഷം പ്രായമായിരിക്കുന്നു.
കൃച്ഛ്രേണോത്പാദിതശ്ചായം ന രാമം നേതുമര്ഹസി । ചതുര്ണാമാത്മജാനാം ഹി പ്രീതിഃ പരമികാ മമ ॥൧-൨൦-
വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ ഞാൻ ഈ മകനെ ലഭിച്ചു; രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകരുത്. എന്റെ നാലു മക്കളിൽ അവനോടുള്ള സ്നേഹം എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതലാണ്.
ജ്യേഷ്ഠേ ധര്മപ്രധാനേച ന രാമം നേതുമര്ഹസി । കിംവീര്യാ രാക്ഷസാസ്തേ ച കസ്യ പുത്രാശ്ച കേ ച തേ ॥൧-൨൦-
മൂത്തവനും ധർമ്മത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുമുള്ള രാമനെ നീ കൊണ്ടുപോകരുത്. ആ രാക്ഷസന്മാർക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ട്, അവർ ആരുടെ മക്കളാണ്, ആരാണ് അവർ എന്നു പറയൂ.
കഥം പ്രമാണാഃ കേ ചൈതാന് രക്ഷന്തി മുനിപുംഗവ । കഥം ച പ്രതികര്തവ്യം തേഷാം രാമേണ രക്ഷസാമ് ॥൧-൨൦-
അവർക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ട്, ആരാണ് അവരെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്, മഹർഷിയേ? രാമൻ ആ രാക്ഷസന്മാരെ എങ്ങനെ നേരിടണം?
മാമകൈര്വാ ബലൈര്ബ്രഹ്മന് മയാ വാ കൂടയോധിനാമ് । സര്വം മേ ശംസ ഭഗവന് കഥം തേഷാം മയാ രണേ ॥൧-൨൦-
എന്റെ സൈന്യത്തോടോ, അല്ലെങ്കിൽ കപടയുദ്ധക്കാരോടോ കൂടി ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അവരെ നേരിടണോ, മഹാനുഭാവാ? എങ്ങനെ ഞാൻ അവരെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടണം എന്ന് ദയവായി മുഴുവനും പറയൂ.
സ്ഥാതവ്യം ദുഷ്ടഭാവാനാം വീര്യോത്സിക്താ ഹി രാക്ഷസാഃ । തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വിശ്വാമിത്രോഽഭ്യഭാഷത ॥൧-൨൦-
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരെ നേരിടുമ്പോൾ ഉറച്ചുനിൽക്കണം, കാരണം രാക്ഷസന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയിൽ അത്യന്തം അഭിമാനിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിശ്വാമിത്രൻ സംസാരിച്ചു.
പൌലസ്ത്യവംശപ്രഭവോ രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ । സ ബ്രഹ്മണാ ദത്തവരസ്ത്രൈലോക്യം ബാധതേ ഭൃശമ് ॥൧-൨൦-
പൗലസ്ത്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാക്ഷസനായ രാവണൻ എന്നവൻ ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു വരം ലഭിച്ചവൻ മൂന്നു ലോകത്തെയും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
മഹാബലോ മഹാവീര്യോ രാക്ഷസൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ । ശ്രൂയതേ ച മഹാരാജ രാവണോ രാക്ഷസാധിപഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവനും മഹാശൂരനുമാണ്, അനേകം രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനുമാണ്. മഹാരാജാവേ, രാക്ഷസന്മാരുടെ അധിപൻ രാവണനാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു.
സാക്ഷാദ്വൈശ്രവണഭ്രാതാ പുത്രോ വിശ്രവസോ മുനേഃ । യദാ ന ഖലു യജ്ഞസ്യ വിഘ്നകര്താ മഹാബലഃ ॥൧-൨൦-
അവൻ വൈശ്രവണന്റെ സഹോദരനും, വിശ്രവസു മഹർഷിയുടെ മകനുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ ആ യജ്ഞം നേരിട്ട് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
തേന സംചോദിതൌ തൌ തു രാക്ഷസൌ സുമഹാബലൌ । മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച യജ്ഞവിഘ്നം കരിഷ്യതഃ ॥൧-൨൦-
അവന്റെ പ്രേരണയാൽ മഹാശക്തിയുള്ള രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ, മാരീചനും സുബാഹുവും, യജ്ഞം തകർക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നു.
സ ത്വം പ്രസാദം ധര്മജ്ഞ കുരുഷ്വ മമ പുത്രകേ । മമ ചൈവാല്പഭാഗ്യസ്യ ദൈവതം ഹി ഭവാന് ഗുരുഃ ॥൧-൨൦-
അതിനാൽ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, എന്റെ മകനോട് ദയ കാണിക്കണം. ഞാൻ ഭാഗ്യരഹിതനാണ്, ഭഗവാനെ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ദൈവം പോലെയാണ്.