സ പുണ്യകര്മാ ഭുവനേ ദ്വിജര്ഷഭഃ പിതാമഹം സാനുചരം ദദര്ശ ഹ। പിതാമഹശ്ചാപി സമീക്ഷ്യ തം ദ്വിജം നനന്ദ സുസ്വാഗതമിത്യുവാച ഹ
പുണ്യകർമനായ, ലോകത്തിലെ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായ ആ ഋഷി, പിതാമഹനും അനുചരങ്ങളും കാണുകയും, പിതാമഹൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ച് സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
thumb|ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ആറാം അധ്യായം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
ശരഭങ്ഗേ ദിവം പ്രാപ്തേ മുനിസങ്ഘാഃ സമാഗതാഃ। അഭ്യഗച്ഛന്ത കാകുത്സ്ഥം രാമം ജ്വലിതതേജസമ്
ശരഭംഗൻ സ്വർഗത്തിൽ എത്തിച്ചപ്പോൾ, നിരവധി സന്യാസികൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്, കാകുത്സ്ഥ വംശത്തിലെ രാമൻ, ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സോടെ, അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു.
വൈഖാനസാ വാലഖില്യാഃ സമ്പ്രക്ഷാലാ മരീചിപാഃ। അശ്മകുട്ടാശ്ച ബഹവഃ പത്രാഹാരാശ്ച താപസാഃ
വൈഖാനസന്മാർ, വാലഖില്യന്മാർ, സംപ്രക്ഷാലന്മാർ, മരീചിപന്മാർ, അനേകം അശ്മകുട്ടന്മാർ, ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന തപസ്വികൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദന്തോലൂഖലിനശ്ചൈവ തഥൈവോന്മജ്ജകാഃ പരേ। ഗാത്രശയ്യാ അശയ്യാശ്ച തഥൈവാനവകാശികാഃ
ദന്തം ഉലൂഖലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവരും, എല്ലായ്പ്പോഴും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നവരും, നിലത്ത് ഉറങ്ങുന്നവരും, ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നവരും, തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മുനയഃ സലിലാഹാരാ വായുഭക്ഷാസ്തഥാപരേ। ആകാശനിലയാശ്ചൈവ തഥാ സ്ഥണ്ഡിലശായിനഃ
ജലത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന സന്യാസികളും, വായു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും, ആകാശത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും, നിലംതന്നിൽ കിടക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥോര്ധ്വവാസിനോ ദാന്താസ്തഥാഽഽര്ദ്രപടവാസസഃ। സജപാശ്ച തപോനിഷ്ഠാസ്തഥാ പഞ്ചതപോഽന്വിതാഃ
നേരെ നിൽക്കുന്നതിൽ താമസിക്കുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരും, ഈര്പ്പമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവരും, ജപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരും, തപസ്സിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും, അഞ്ചു തപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഭിഗമ്യ ച ധര്മജ്ഞാ രാമം ധര്മഭൃതാം വരമ്। ഊചുഃ പരമധര്മജ്ഞമൃഷിസങ്ഘാഃ സമാഗതാഃ
ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സന്യാസികൾ, ധർമ്മഭൃതന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായ രാമനെ സമീപിച്ച്, സമാഹിതരായി, പരമധർമ്മജ്ഞനായ അദ്ദേഹോട് സംസാരിച്ചു.
ത്വമിക്ഷ്വാകുകുലസ്യാസ്യ പൃഥിവ്യാശ്ച മഹാരഥഃ। പ്രധാനശ്ചാപി നാഥശ്ച ദേവാനാം മഘവാനിവ
നീ ഈ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും മഹാവീരൻ, പ്രധാനിയും രക്ഷകനുമാണ്; ദേവന്മാരിൽ മഘവൻപോലെ.
വിശ്രുതസ്ത്രിഷു ലോകേഷു യശസാ വിക്രമേണ ച। പിതൃവ്രതത്വം സത്യം ച ത്വയി ധര്മശ്ച പുഷ്കലഃ
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും നിന്റെ കീർത്തിയും വീരതയും പ്രശസ്തമാണ്; പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയും സത്യവും ധർമ്മവും നിനക്കിൽ സമൃദ്ധമായി കാണാം.
ത്വാമാസാദ്യ മഹാത്മാനം ധര്മജ്ഞം ധര്മവത്സലമ്। അര്ഥിത്വാന്നാഥ വക്ഷ്യാമസ്തച്ച നഃ ക്ഷന്തുമര്ഹസി
മഹാത്മാവും, ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, ധർമ്മത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും ആയ നിന്നെ സമീപിച്ച ഞങ്ങൾ, രക്ഷകനായ നീയോട് ഒരു അപേക്ഷ ഉന്നയിക്കുന്നു; അതു ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷമിക്കണമേ.
അധര്മഃ സുമഹാന് നാഥ ഭവേത് തസ്യ തു ഭൂപതേഃ। യോ ഹരേദ് ബലിഷഡ്ഭാഗം ന ച രക്ഷതി പുത്രവത്
രക്ഷകനേ, ഒരു രാജാവ്, ഉത്പാദനത്തിന്റെ ആറാം ഭാഗം വാങ്ങി, ജനങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കാതെ ഇരുന്നാൽ, അതു വലിയ അധർമ്മമാണ്.
യുഞ്ജാനഃ സ്വാനിവ പ്രാണാന് പ്രാണൈരിഷ്ടാന് സുതാനിവ। നിത്യയുക്തഃ സദാ രക്ഷന് സര്വാന് വിഷയവാസിനഃ
തന്റെ പ്രാണങ്ങളെ പോലെ, പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളെ പോലെ, എല്ലാ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച്, എല്ലായ്പ്പോഴും തന്റെ രാജ്യവാസികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവ്.
പ്രാപ്നോതി ശാശ്വതീം രാമ കീര്തിം സ ബഹുവാര്ഷികീമ്। ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമാസാദ്യ തത്ര ചാപി മഹീയതേ
അങ്ങനെയൊരു രാജാവ്, രാമാ, ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന മഹത്തായ കീർത്തി നേടുന്നു, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തി അവിടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യത് കരോതി പരം ധര്മം മുനിര്മൂലഫലാശനഃ। തത്ര രാജ്ഞശ്ചതുര്ഭാഗഃ പ്രജാ ധര്മേണ രക്ഷതഃ
മൂലഫലങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന സന്യാസി ചെയ്യുന്ന പരമധർമ്മം, ജനങ്ങളെ ധർമ്മത്തോടെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവിന് അതിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം ലഭിക്കുന്നു.
സോഽയം ബ്രാഹ്മണഭൂയിഷ്ഠോ വാനപ്രസ്ഥഗണോ മഹാന്। ത്വന്നാഥോഽനാഥവദ് രാമ രാക്ഷസൈര്ഹന്യതേ ഭൃശമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ കൂടുതലുള്ള ഈ വലിയ വനവാസി സന്യാസി സമൂഹം, രാമാ, നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഇരുന്നിട്ടും, രക്ഷകവില്ലാത്തവരെപ്പോലെ, രാക്ഷസന്മാർ tarafından ഭീകരമായി കൊല്ലപ്പെടുന്നു.
ഏഹി പശ്യ ശരീരാണി മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ്। ഹതാനാം രാക്ഷസൈര്ഘോരൈര്ബഹൂനാം ബഹുധാ വനേ
വരിക, വനത്തിൽ ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ പലവിധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട, ഭാവിത്വമുള്ള സന്യാസികളുടെ ശരീരങ്ങൾ കാണൂ.
പമ്പാനദീനിവാസാനാമനുമന്ദാകിനീമപി। ചിത്രകൂടാലയാനാം ച ക്രിയതേ കദനം മഹത്
പമ്പാനദിയിലും, അനുമന്ദാകിനിയിലും, ചിത്രകൂടത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരിലും, വലിയ കൊലപാതകം നടക്കുന്നു.
ഏവം വയം ന മൃഷ്യാമോ വിപ്രകാരം തപസ്വിനാമ്। ക്രിയമാണം വനേ ഘോരം രക്ഷോഭിര്ഭീമകര്മഭിഃ
അങ്ങനെ, വനത്തിൽ ഭീകരമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്ന രാക്ഷസന്മാർ tapasvinമാർക്ക് ചെയ്യുന്ന അതിക്രമം ഞങ്ങൾ സഹിക്കാനാവില്ല.
തതസ്ത്വാം ശരണാര്ഥം ച ശരണ്യം സമുപസ്ഥിതാഃ। പരിപാലയ നോ രാമ വധ്യമാനാന് നിശാചരൈഃ
അതിനാൽ, രക്ഷ തേടിയുള്ള ഞങ്ങൾ, രക്ഷകനായ നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; രാമാ, നിശാചരന്മാർ tarafından കൊല്ലപ്പെടുന്ന ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം.
പരാ ത്വത്തോ ഗതിര്വീര പൃഥിവ്യാം നോപപദ്യതേ। പരിപാലയ നഃ സര്വാന് രാക്ഷസേഭ്യോ നൃപാത്മജ
ഭൂമിയിൽ നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരിടത്തും ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്രയം ഇല്ല, വീരാ. രാജകുമാരാ, ഈ രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കണമേ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു കാകുത്സ്ഥസ്താപസാനാം തപസ്വിനാമ്। ഇദം പ്രോവാച ധര്മാത്മാ സര്വാനേവ തപസ്വിനഃ
ഇത് കേട്ട കാകുത്ഥസന്താനനായ ധാർമ്മികനായ രാമൻ, ആ തപസ്സിൽ മുഴുകിയ സന്യാസിമാരോടൊക്കെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നൈവമര്ഹഥ മാം വക്തുമാജ്ഞാപ്യോഽഹം തപസ്വിനാമ്। കേവലേന സ്വകാര്യേണ പ്രവേഷ്ടവ്യം വനം മയാ
നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ കല്പിക്കേണ്ടതില്ല; ഞാൻ സന്യാസിമാരുടെ ആജ്ഞ പാലിക്കേണ്ടവനല്ല. എന്റെ കടമനുസരിച്ച് മാത്രമേ ഞാൻ വനത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
വിപ്രകാരമപാക്രഷ്ടും രാക്ഷസൈര്ഭവതാമിമമ്। പിതുസ്തു നിര്ദേശകരഃ പ്രവിഷ്ടോഽഹമിദം വനമ്
നിങ്ങൾക്ക് ഈ രാക്ഷസന്മാർ ചെയ്ത ദോഷം അകറ്റാൻ, അച്ഛന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച് ഞാൻ ഈ വനത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.
ഭവതാമര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥമാഗതോഽഹം യദൃച്ഛയാ। തസ്യ മേഽയം വനേ വാസോ ഭവിഷ്യതി മഹാഫലഃ
നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സാധിക്കാനായി ഞാൻ യാദൃശ്ചികമായി ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ വനവാസം എനിക്ക് വലിയ ഫലം നൽകും.
തപസ്വിനാം രണേ ശത്രൂന് ഹന്തുമിച്ഛാമി രാക്ഷസാന്। പശ്യന്തു വീര്യമൃഷയഃ സഭ്രാതുര്മേ തപോധനാഃ
തപസ്സുകാരുടെ ശത്രുക്കളായ രാക്ഷസന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്റെ സഹോദരനോടൊപ്പം എന്റെ വീര്യം ഈ തപസ്സുകാരെല്ലാവരും കാണട്ടെ.
ദത്ത്വാ വരം ചാപി തപോധനാനാം ധര്മേ ധൃതാത്മാ സഹ ലക്ഷ്മണേന। തപോധനൈശ്ചാപി സഹാര്യദത്തഃ സുതീക്ഷ്ണമേവാഭിജഗാമ വീരഃ
തപസ്സുകാരെ വാഗ്ദാനം നൽകി, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാമൻ അവരോടൊപ്പം സുതീക്ഷ്ണന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
thumb|സപ്തമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ സപ്തമഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ ഏഴാമത്തെ സർഗം കേൾക്കൂ.
രാമസ്തു സഹിതോ ഭ്രാത്രാ സീതയാ ച പരംതപഃ। സുതീക്ഷ്ണസ്യാശ്രമപദം ജഗാമ സഹ തൈര്ദ്വിജൈഃ
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാമൻ തന്റെ സഹോദരനെയും സീതയെയും കൂടെക്കൊണ്ട് ആ ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം സുതീക്ഷ്ണന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
സ ഗത്വാ ദൂരമധ്വാനം നദീസ്തീര്ത്വാ ബഹൂദകാഃ। ദദര്ശ വിമലം ശൈലം മഹാമേരുമിവോന്നതമ്
ദൂരത്തോളം യാത്രചെയ്ത്, വെള്ളം നിറഞ്ഞ നദികൾ കടന്ന്, അവൻ മഹാമേരുവിനെപ്പോലെ ഉയർന്ന ഒരു ശുദ്ധമായ പർവ്വതം കണ്ടു.