ലക്ഷ്മണം ചൈവ ദൃഷ്ട്വാ തു വൈദേഹീം ച യശസ്വിനീമ്। മങ്ഗലാനി പ്രയുഞ്ജാനാഃ പ്രത്യഗൃഹ്ണന് ദൃഢവ്രതാഃ
ലക്ഷ്മണനെയും പ്രശസ്തയായ വൈദേഹിയെയും കണ്ടപ്പോൾ, ഉറച്ച വ്രതമുള്ള സന്ന്യാസികൾ മംഗളാശംസകൾ ഉച്ചരിച്ച് അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
രൂപസംഹനനം ലക്ഷ്മീം സൌകുമാര്യം സുവേഷതാമ്। ദദൃശുര്വിസ്മിതാകാരാ രാമസ്യ വനവാസിനഃ
കാടിൽ താമസിക്കുന്നവർ അത്ഭുതത്തോടെ രാമന്റെ രൂപം, ശരീരഘടന, സൗന്ദര്യം, സൌമ്യത, മനോഹരമായ വസ്ത്രം എന്നിവ കണ്ടു.
വൈദേഹീം ലക്ഷ്മണം രാമം നേത്രൈരനിമിഷൈരിവ। ആശ്ചര്യഭൂതാന് ദദൃശുഃ സര്വേ തേ വനവാസിനഃ
അവിടെ കാടിൽ താമസിക്കുന്ന എല്ലാവരും, കണ്ണ് മിടിപ്പില്ലാതെ, വൈദേഹിയെയും ലക്ഷ്മണനെയും രാമനെയും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
അത്രൈനം ഹി മഹാഭാഗാഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതാഃ। അതിഥിം പര്ണശാലായാം രാഘവം സംന്യവേശയന്
അവിടെ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സുള്ള ഭാഗ്യശാലികൾ രാഘവനെ അതിഥിയായി തങ്ങളുടെ ഇലകുടിലിൽ സ്വീകരിച്ചു.
തതോ രാമസ്യ സത്കൃത്യ വിധിനാ പാവകോപമാഃ। ആജഹ്രുസ്തേ മഹാഭാഗാഃ സലിലം ധര്മചാരിണഃ
ശേഷം, രാമനെ ആചാരപ്രകാരം ആദരിച്ച്, അഗ്നിയെപ്പോലെ മഹാത്മാക്കളായ സന്ന്യാസികൾ ധർമ്മനിഷ്ഠനായവർക്കായി വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു.
മങ്ഗലാനി പ്രയുഞ്ജാനാ മുദാ പരമയാ യുതാഃ। മൂലം പുഷ്പം ഫലം സര്വമാശ്രമം ച മഹാത്മനഃ
പരമാനന്ദത്തോടെ മംഗളാശംസകൾ ഉച്ചരിച്ച്, അവർ മൂലങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, ആശ്രമത്തിലെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും മഹാത്മാവിന് സമർപ്പിച്ചു.
നിവേദയിത്വാ ധര്മജ്ഞാസ്തേ തു പ്രാഞ്ജലയോഽബ്രുവന്। ധര്മപാലോ ജനസ്യാസ്യ ശരണ്യശ്ച മഹായശാഃ
ഇങ്ങനെ സമർപ്പിച്ച്, ധർമ്മം അറിയുന്നവർ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'നീ ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനും ജനങ്ങളുടെ ആശ്രയവും പ്രശസ്തനുമാണ്.'
പൂജനീയശ്ച മാന്യശ്ച രാജാ ദണ്ഡധരോ ഗുരുഃ। ഇന്ദ്രസ്യൈവ ചതുര്ഭാഗഃ പ്രജാ രക്ഷതി രാഘവ
'രാജാവിനെ ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും വേണം; ശിക്ഷയുടെ വാൾ പിടിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗംപോലെ രാഘവൻ ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നു.'
രാജാ തസ്മാദ് വരാന് ഭോഗാന് രമ്യാന് ഭുങ്ക്തേ നമസ്കൃതഃ। തേ വയം ഭവതാ രക്ഷ്യാ ഭവദ്വിഷയവാസിനഃ। നഗരസ്ഥോ വനസ്ഥോ വാ ത്വം നോ രാജാ ജനേശ്വരഃ
'അതിനാൽ, രാജാവിനെ ആരാധിച്ചാൽ അവൻ ഉത്തമമായ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; നിന്റെ രാജ്യത്ത് താമസിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ നീ രക്ഷിക്കണം. നഗരത്തിലോ കാട്ടിലോ ആയാലും, നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ രാജാവും ജനങ്ങളുടെ അധിപനും.'
ന്യസ്തദണ്ഡാ വയം രാജഞ്ജിതക്രോധാ ജിതേന്ദ്രിയാഃ। രക്ഷണീയാസ്ത്വയാ ശശ്വദ് ഗര്ഭഭൂതാസ്തപോധനാഃ
'രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ശിക്ഷയുടെ വാൾ വച്ചുവെച്ചവരും, കോപവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജയിച്ചവരുമാണ്; എപ്പോഴും നീ ഞങ്ങളെ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഗർഭശയമായ സന്ന്യാസികളെ, സംരക്ഷിക്കണം.'
ഏവമുക്ത്വാ ഫലൈര്മൂലൈഃ പുഷ്പൈരന്യൈശ്ച രാഘവമ്। വന്യൈശ്ച വിവിധാഹാരൈഃ സലക്ഷ്മണമപൂജയന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ ഫലങ്ങൾ, മൂലങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, വിവിധ കാട്ടുവ്യഞ്ജനങ്ങൾ കൊണ്ടു രാഘവനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ആദരിച്ചു.
തഥാന്യേ താപസാഃ സിദ്ധാ രാമം വൈശ്വാനരോപമാഃ। ന്യായവൃത്താ യഥാന്യായം തര്പയാമാസുരീശ്വരമ്
അതുപോലെ തന്നെ, മറ്റു സിദ്ധരായ തപസ്സികളും, നീതിയുള്ളവരും, അഗ്നിയെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ളവരും, രാമനെ യുക്തിയായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
thumb|ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിൽ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ രണ്ടാം അധ്യായം കേൾക്കൂ.
കൃതാതിഥ്യോഽഥ രാമസ്തു സൂര്യസ്യോദയനം പ്രതി। ആമന്ത്ര്യ സ മുനീന് സര്വാന് വനമേവാന്വഗാഹത
ആതിഥ്യം സ്വീകരിച്ച ശേഷം, രാമൻ എല്ലാ മുനിമാരോടും വിടപറഞ്ഞ്, സൂര്യോദയദിശയിലേക്ക് കാട്ടിലേക്ക് കടന്നു.
നിഷ്കൂജമാനശകുനിം ഝില്ലികാഗണനാദിതമ്। ലക്ഷ്മണാനുചരോ രാമോ വനമധ്യം ദദര്ശ ഹ
ലക്ഷ്മണൻ കൂടെ നിന്നു, പക്ഷികൾ ശബ്ദം ചെയ്യാത്ത, ജിലികകളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന കാട്ടിന്റെ നടുവിൽ രാമൻ എത്തി.
സീതയാ സഹ കാകുത്സ്ഥസ്തസ്മിന് ഘോരമൃഗായുതേ। ദദര്ശ ഗിരിശൃങ്ഗാഭം പുരുഷാദം മഹാസ്വനമ്
സീതയോടൊപ്പം കാകുത്സ്ഥകുലത്തിൽ പിറന്നവൻ, ഭയാനകമായ മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, മലശിഖരത്തെപ്പോലെ വലിയ, ഭയങ്കരമായ ഒരു മനുഷ്യഭക്ഷകനെ അവിടെ കണ്ടു.
ഗഭീരാക്ഷം മഹാവക്ത്രം വികടം വികടോദരമ്। ബീഭത്സം വിഷമം ദീര്ഘം വികൃതം ഘോരദര്ശനമ്
ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും വലുതായ വായും ഭയങ്കരമായ വയറും വിചിത്രമായ രൂപവും ഉഗ്രമായ ദൃശ്യവും ഉള്ള ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഭീകരൻ.
വസാനം ചര്മ വൈയാഘ്രം വസാര്ദ്രം രുധിരോക്ഷിതമ്। ത്രാസനം സര്വഭൂതാനാം വ്യാദിതാസ്യമിവാന്തകമ്
കഴുതിയ മൃഗത്തിന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ച്, അതിൽ മേദസ്സും രക്തവും ചേർന്നതും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയമാകുന്നവനും, വായ് പൂർണ്ണമായി തുറന്ന മരണൻ പോലെ ഭയാനകനുമായിരുന്നു.
ത്രീന് സിംഹാംശ്ചതുരോ വ്യാഘ്രാന് ദ്വൌ വൃകൌ പൃഷതാന് ദശ। സവിഷാണം വസാദിഗ്ധം ഗജസ്യ ച ശിരോ മഹത്
മൂന്ന് സിംഹങ്ങൾ, നാല് കടുവകൾ, രണ്ട് കുരങ്ങന്മാർ, പത്ത് പുള്ളിക്കുരങ്ങുകൾ, കൊമ്പുള്ളതും മേദസ്സിൽ മുക്കിയതുമായ വലിയയാനയുടെ തലയും അവൻ എടുത്തിരുന്നു.
അവസജ്യായസേ ശൂലേ വിനദന്തം മഹാസ്വനമ്। സ രാമം ലക്ഷ്മണം ചൈവ സീതാം ദൃഷ്ട്വാ ച മൈഥിലീമ്
ഇവയെല്ലാം ഇരുമ്പ് കൂറ്റൻ കൂറ്റത്തിൽ കയറ്റി, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട്, രാമനും ലക്ഷ്മണനും മൈഥിലിയായ സീതയെയും കണ്ടു.
അഭ്യധാവത് സുസംക്രുദ്ധഃ പ്രജാഃ കാല ഇവാന്തകഃ സ കൃത്വാ ഭൈരവം നാദം ചാലയന്നിവ മേദിനീമ്
അവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, കാലാന്ത്യത്തിലെ യമനെപ്പോലെ, ഭയാനകമായ ഒരു ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ട് ഭൂമി itself ഉണർത്തുന്നപോലെ അവർക്കു നേരെ ഓടിയെത്തി.
അങ്കേനാദായ വൈദേഹീമപക്രമ്യ തദാബ്രവീത്। യുവാം ജടാചീരധരൌ സഭാര്യൌ ക്ഷീണജീവിതൌ
വൈദേഹിയെ കൈയിൽ എടുത്ത് അകത്തു പോയി, അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ഇരുവരും വെട്ടിയ മുടിയും വനം വസ്ത്രവും ധരിച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം വന്നവർ, നിങ്ങളുടെ ജീവൻ ഇനി തീരുകയാണ്.'
പ്രവിഷ്ടൌ ദണ്ഡകാരണ്യം ശരചാപാസിപാണിനൌ। കഥം താപസയോര്വാം ച വാസഃ പ്രമദയാ സഹ
നിങ്ങൾ വില്ലും അമ്പും വാളും കൈവശം വച്ച് ദണ്ഡകവനം കടന്നുവന്നിരിക്കുന്നു; സന്യാസികൾ ആയിരിക്കെ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?
അധര്മചാരിണൌ പാപൌ കൌ യുവാം മുനിദൂഷകൌ। അഹം വനമിദം ദുര്ഗം വിരാധോ നാമ രാക്ഷസഃ
നിങ്ങൾ ആരാണ്, പാപികളും ധർമ്മവിരുദ്ധരും, മുനികളെ ദൂഷിക്കുന്നവരും? ഞാൻ ഈ കഠിനമായ വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വിരാധ എന്ന രാക്ഷസനാണ്.
ചരാമി സായുധോ നിത്യമൃഷിമാംസാനി ഭക്ഷയന്। ഇയം നാരീ വരാരോഹാ മമ ഭാര്യാ ഭവിഷ്യതി
ഞാൻ ആയുധധാരിയായി എല്ലായ്പ്പോഴും സഞ്ചരിച്ച്, മുനികളുടെ മാംസം കഴിക്കുന്നു; ഈ മനോഹരമായ സ്ത്രീ എന്റെ ഭാര്യയാകും.
യുവയോഃ പാപയോശ്ചാഹം പാസ്യാമി രുധിരം മൃധേ। തസ്യൈവം ബ്രുവതോ ദുഷ്ടം വിരാധസ്യ ദുരാത്മനഃ
നിങ്ങൾ രണ്ടു പാപികളുടെയും രക്തം ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ കുടിക്കും.' ഇങ്ങനെ ദുഷ്ടനും ദുർബുദ്ധിയുമായ വിരാധൻ പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ സഗര്വിതം വാക്യം സമ്ഭ്രാന്താ ജനകാത്മജാ। സീതാ പ്രവേപിതോദ്വേഗാത് പ്രവാതേ കദലീ യഥാ
അവന്റെ അഹങ്കാരപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ കേട്ട സീത, ജനകന്റെ മകൾ, ഭയത്താൽ വിറച്ച് കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന വാഴപ്പഴം പോലെ നടുങ്ങി.
താം ദൃഷ്ട്വാ രാഘവഃ സീതാം വിരാധാങ്കഗതാം ശുഭാമ്। അബ്രവീല്ലക്ഷ്മണം വാക്യം മുഖേന പരിശുഷ്യതാ
സീതയെ, ഭാസുരയായവളെ, വിരാധന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കണ്ട രാഘവൻ, വായ് ഉണങ്ങിയ അവസ്ഥയിൽ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
പശ്യ സൌമ്യ നരേന്ദ്രസ്യ ജനകസ്യാത്മസമ്ഭവാമ്। മമ ഭാര്യാം ശുഭാചാരാം വിരാധാങ്കേ പ്രവേശിതാമ്
സൗമ്യാ, രാജാവ് ജനകന്റെ മകളെയും, സദാചാരമുള്ള എന്റെ ഭാര്യയെയും, വിരാധന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നതും നീ കാണൂ.
അത്യന്തസുഖസംവൃദ്ധാം രാജപുത്രീം യശസ്വിനീമ്। യദഭിപ്രേതമസ്മാസു പ്രിയം വരവൃതം ച യത്
പരമസുഖത്തിൽ വളർന്ന രാജകുമാരി, പ്രശസ്തയായവളെ, ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയമായതും അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതും എല്ലാം ഇപ്പോൾ നഷ്ടമായി.