മന്ത്രിണാം വചനം ശ്രുത്വാ യഥാഭിലഷിതം പ്രിയമ് । അബ്രവീത്സാരഥിം വാക്യം രഥോ മേ യുജ്യതാമിതി ।। ൨.൧൧൫.
മന്ത്രിമാരുടെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ, മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ രഥം ഒരുക്കൂ.'
പ്രഹൃഷ്ടവദന: സര്വാ മാതഽ: സമഭിവാദ്യ സ: । ആരുരോഹ രഥം ശ്രീമാന് ശത്രുഘ്നേന സമന്വിത: ।। ൨.൧൧൫.
മുഖം സന്തോഷത്തോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ തന്റെ എല്ലാ അമ്മമാരെയും ആദരപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു. ശത്രുഘ്നനോടൊപ്പം ആ മഹത്വമുള്ളവൻ രഥത്തിൽ കയറി.
ആരുഹ്യ ച രഥം ശീഘ്രം ശത്രുഘ്നഭരതാവുഭൌ। യയതു: പരമപ്രീതൌ വൃതൌ മന്ത്രിപുരോഹിതൈ: ।। ൨.൧൧൫.
ശീഘ്രഗതിയുള്ള രഥത്തിൽ കയറി, ശത്രുഘ്നനും ഭരതനും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ മന്ത്രിമാരും പുരോഹിതന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവരായി യാത്രയായി.
അഗ്രതോ ഗുരവസ്തത്ര വസിഷ്ഠപ്രമുഖാ ദ്വിജാ: । പ്രയയു: പ്രാങ്മുഖാ: സര്വേ നന്ദിഗ്രാമോ യതോ ഽഭവത് ।। ൨.൧൧൫.
മുൻപിൽ വസിഷ്ഠൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗുരുക്കന്മാരും എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും കിഴക്കോട്ട്, നന്ദിഗ്രാമം ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു.
ബലം ച തദനാഹൂതം ഗജാശ്വരഥസങ്കുലമ് । പ്രയയൌ ഭരതേ യാതേ സര്വേ ച പുരവാസിന: ।। ൨.൧൧൫.
ആഹ്വാനം ചെയ്യാതെ വന്ന സൈന്യം, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞത്, ഭരതൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ നഗരവാസികളോടൊപ്പം യാത്രയായി.
രഥസ്ഥ: സ ഹി ധര്മാത്മാ ഭരതോ ഭ്രാതൃവത്സല: । നന്ദിഗ്രാമം യയൌ തൂര്ണം ശിരസ്യാധായ പാദുകേ ।। ൨.൧൧൫.
ധർമ്മനിഷ്ഠനും സഹോദരന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ളവനുമായ ഭരതൻ, രഥത്തിൽ കയറി, പാദുകകൾ തലയിൽ വെച്ച് നന്ദിഗ്രാമത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ യാത്ര ചെയ്തു.
തതസ്തു ഭരത: ക്ഷിപ്രം നന്ദിഗ്രാമം പ്രവിശ്യ സ: । അവതീര്യ്യ രഥാത്തൂര്ണം ഗുരൂനിദമുവാച ഹ ।। ൨.൧൧൫.
തുടർന്ന് ഭരതൻ വേഗത്തിൽ നന്ദിഗ്രാമം പ്രവേശിച്ചു, ഉടൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഗുരുക്കന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏതദ്രാജ്യം മമ ഭ്രാത്രാ ദത്തം സംന്യാസവത് സ്വയമ് । യോഗക്ഷേമവഹേ ചേമേ പാദുകേ ഹേമഭൂഷിതേ ।। ൨.൧൧൫.
എന്റെ സഹോദരൻ ഈ രാജ്യം എന്നെ ഭരിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചവനുപോലെ. ഈ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച പാദുകകൾ രാജ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഭരത: ശിരസാ കൃത്വാ സംന്യാസം പാദുകേ തത: । അബ്രവീദ്ദു:ഖസന്തപ്ത: സര്വം പ്രകൃതിമണ്ഡലമ് ।। ൨.൧൧൫.
ഭരതൻ സന്ന്യാസത്തിന്റെ പാദുകകൾ തലയിൽ വെച്ച്, ദു:ഖത്തിൽ ആഴ്ന്ന്, എല്ലാ ജനസമൂഹത്തോടും പറഞ്ഞു.
ഛത്രം ധാരയത ക്ഷിപ്രമാര്യപാദാവിമൌ മതൌ । ആഭ്യാം രാജ്യേ സ്ഥിതോ ധര്മ: പാദുകാഭ്യാം ഗുരോര്മമ ।। ൨.൧൧൫.
ഈ ഗുരുപാദുകകൾക്ക് വേഗത്തിൽ കുടയേന്തൂ. രാജ്യം ഭരിക്കാൻ ധർമ്മം ഇവയിലും എന്റെ ഗുരുവിലും നിലനിൽക്കുന്നു.
ഭ്രാത്രാ ഹി മയി സംന്യാസോ നിക്ഷിപ്ത: സൌഹൃദാദയമ് । തമിമം പാലയിഷ്യാമി രാഘവാഗമനം പ്രതി ।। ൨.൧൧൫.
എന്റെ സഹോദരൻ സ്നേഹത്താൽ ഈ ഭാരം എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. രാഘവൻ തിരിച്ചുവരുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇതു വിശ്വസ്തമായി സംരക്ഷിക്കും.
ക്ഷിപ്രം സംയോജയിത്വാ തു രാഘവസ്യ പുന: സ്വയമ് । ചരണൌ തൌ തു രാമസ്യ ദ്രക്ഷ്യാമി സഹപാദുകൌ ।। ൨.൧൧൫.
വേഗത്തിൽ ഈ പാദുകകൾ രാഘവനു തിരികെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ, ഞാൻ രാമന്റെ കാൽപാദങ്ങളും പാദുകകളും ഒരുമിച്ച് കാണും.
തതോ നിക്ഷിപ്തഭാരോ ഽഹം രാഘവേണ സമാഗത: । നിവേദ്യ ഗുരവേ രാജ്യം ഭജിഷ്യേ ഗുരുവൃത്തിതാമ് ।। ൨.൧൧൫.
അപ്പോൾ, ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു, രാഘവനുമായി വീണ്ടും ചേരുമ്പോൾ, രാജ്യം ഗുരുവിന് സമർപ്പിച്ച്, ഞാൻ ഗുരുസേവനത്തിൽ മുഴുകും.
രാഘവായ ച സംന്യാസം ദത്ത്വേ മേ വരപാദുകേ । രാജ്യം ചേദമയോധ്യാം ച ധൂതപാപോ ഭവാമി ച ।। ൨.൧൧൫.
രാഘവനു സന്ന്യാസപാദുകകളും രാജ്യം, അയോധ്യയും സമർപ്പിച്ചാൽ, ഞാൻ പാപങ്ങൾക്കൊന്നുമില്ലാത്തവനാകും.
അഭിഷിക്തേ തു കാകുത്സ്ഥേ പ്രഹൃഷ്ടമുദിതേ ജനേ । പ്രീതിര്മമ യശശ്ചൈവ ഭവേദ്രാജ്യാച്ചതുര്ഗുണമ് ।। ൨.൧൧൫.
കാകുത്സ്ഥൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടും ഉല്ലാസത്തോടും ഇരിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് രാജ്യം കിട്ടുന്നതിലേക്കാൾ നാലിരട്ടിയധികം സന്തോഷവും പ്രശംസയും ലഭിക്കും.
ഏവം തു വിലപന് ദീനോ ഭരത: സ മഹായശാ: । നന്ദിഗ്രാമേ ഽകരോദ്രാജ്യം ദു:ഖിതോ മന്ത്രിഭി: സഹ ।। ൨.൧൧൫.
ഇങ്ങനെ ദു:ഖത്താൽ വേദനിച്ച് വിലപിച്ചുകൊണ്ട്, മഹത്വമുള്ള ഭരതൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ ദു:ഖത്തോടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
സ വല്കലജടാധാരീ മുനിവേഷധര: പ്രഭു: । നന്ദിഗ്രാമേ ഽവസദ്വീര: സസൈന്യോ ഭരതസ്തദാ ।। ൨.൧൧൫.
വല്കലം ധരിച്ചും ജടയിട്ടും, മുനിവേഷം അണിഞ്ഞും, ആ ധീരനായ ഭരതൻ സൈന്യത്തോടൊപ്പം നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചു.
രാമാഗമനമാകാങ്ക്ഷന് ഭരതോ ഭ്രാതൃവത്സല: । ഭ്രാതുര്വചനകാരീ ച പ്രതിജ്ഞാപാരഗസ്തഥാ ।। ൨.൧൧൫.
ഭരതൻ സഹോദരനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, രാമന്റെ തിരിച്ചുവരവ് ആഗ്രഹിച്ചും, സഹോദരന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചും, പ്രതിജ്ഞയിൽ ഉറച്ചവനായി തുടരുന്നു.
പാദുകേ ത്വഭിഷിച്യാഥ നന്ദ്രിഗ്രാമേ ഽവസത്തദാ । ഭരത: ശാസനം സര്വം പാദുകാഭ്യാം ന്യവേദയത് ।। ൨.൧൧൫.
പാദുകകൾ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഭരതൻ നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചു. രാജ്യം ഭരിക്കാനുള്ള എല്ലാ ഉത്തരവുകളും പാദുകകൾക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു.
തതസ്തു ഭരത: ശ്രീമാനഭിഷിച്യാര്യ്യപാദുകേ । തദധീനസ്തദാ രാജ്യം കാരയാമാസ സര്വദാ ।। ൨.൧൧൫.
ശ്രീഭരതൻ ആദരപൂർവ്വം ഗുരുവിന്റെ പാദുകകൾ രാജസിംഹാസനത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, അതിന്റെ അധികാരത്തിൽ രാജ്യം എല്ലാം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തദാ ഹി യത്കാര്യ്യമുപൈതി കിഞ്ചിദുപായനം ചോപഹൃതം മഹാര്ഹമ് । സ പാദുകാഭ്യാം പ്രഥമം നിവേദ്യ ചകാര പശ്ചാദ്ഭരതോ യഥാവത് ।। ൨.൧൧൫.
എപ്പോഴെങ്കിലും രാജകാർയ്യമോ വിലയേറിയ Uphaharanam (ഉപഹാരം) കൊണ്ടുവന്നാലോ, ഭരതൻ ആദ്യം പാദുകകൾക്ക് സമർപ്പിച്ചു, പിന്നെ യഥാവിധി ആ കാര്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ ശ്രീമദയോധ്യാകാണ്ഡേ പഞ്ചദശോത്തരശതതമ: സര്ഗ:
ഇങ്ങനെ വാൽമീകിമഹർഷിയുടെ മഹത്തായ രാമായണത്തിൽ ശ്രീമദായോധ്യാകാണ്ഡത്തിലെ നൂറ്റി പതിനഞ്ചാമത്തെ സർഗം സമാപിച്ചു.
thumb|ഷോഡശാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center പ്രതിപ്രയാതേ ഭരതേ വസന് രാമസ്തപോവനേ । ലക്ഷയാമാസ സോദ്വേഗമഥൌത്സുക്യം തപസ്വിനാമ് ।। ൨.൧൧൬.
ഭരതൻ മടങ്ങിയ ശേഷം, രാമൻ തപോവനത്തിൽ താമസിച്ചു, അശാന്തിയും ആകാംക്ഷയും നിറഞ്ഞ തപസ്സുകാരുടെ ചലനം ശ്രദ്ധിച്ചു.
യേ തത്ര ചിത്രകൂടസ്യ പുരസ്താത്താപസാശ്രമേ । രാമമാശ്രിത്യ നിരതാസ്താനലക്ഷയദുത്സുകാന് ।। ൨.൧൧൬.
ചിത്രകൂടത്തിന്റെ മുന്നിലുള്ള ആശ്രമത്തിൽ രാമനെ ആശ്രയിച്ച് താമസിക്കുന്ന തപസ്സുകാർ ഉത്സുകതയോടെ കാണപ്പെടുന്നതായി അവൻ കണ്ടു.
നയനൈര്ഭുകുടീഭിശ്ച രാമം നിര്ദിശ്യ ശങ്കിതാ: । അന്യോന്യമുപജല്പന്ത: ശനൈശ്ചക്രുര്മിഥ: കഥാ: ।। ൨.൧൧൬.
അവർ കണ്ണുകളും കൂർത്ത ഭാവവും കൊണ്ട് രാമനെ സൂചിപ്പിച്ചു, സംശയത്തോടെ തമ്മിൽ പതിയെ സംസാരിക്കുകയും തമ്മിൽ രഹസ്യമായി കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തേഷാമൌത്സുക്യമാലക്ഷ്യ രാമസ്ത്വാത്മനി ശങ്കിത: । കൃതാഞ്ജലിരുവാചേദമൃഷിം കുലപതിം തത: ।। ൨.൧൧൬.
അവരുടെ ആകാംക്ഷ മനസ്സിലാക്കി, രാമൻ അല്പം ആശങ്കയോടെ കൈകൂപ്പി ആശ്രമാധിപനായ ഋഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ന കച്ചിദ്ഭഗവന് കിഞ്ചിത്പൂര്വവൃത്തമിദം മയി । ദൃശ്യതേ വികൃതം യേന വിക്രിയന്തേ തപസ്വിന: ।। ൨.൧൧൬.
ഭഗവൻ, എന്റെ മുമ്പത്തെ പെരുമാറ്റത്തിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റായ കാര്യം കാണപ്പെടുന്നുവോ, അതുകൊണ്ടാണ് തപസ്സുകാർ ഇങ്ങനെ വ്യാകുലരാകുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
പ്രമാദാച്ചരിതം കച്ചിത്കിഞ്ചിന്നാവരജസ്യ മേ । ലക്ഷ്മണസ്യര്ഷിഭിര്ദൃഷ്ടം നാനുരൂപമിവാത്മന: ।। ൨.൧൧൬.
എന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണൻ, അശ്രദ്ധവശാൽ തപസ്സുകാർക്ക് അനുചിതമായ രീതിയിൽ പെരുമാറിയതാണോ എന്നതും ഞാൻ ആശങ്കപ്പെടുന്നു.
കച്ചിച്ഛുശ്രൂഷമാണാ വ: ശുശ്രൂഷണപരാ മയി । പ്ര(മ)മാദാഭ്യുചിതാം വൃത്തിം സീതാ യുക്തം ന വര്തതേ ।। ൨.൧൧൬.
നിങ്ങളെ സേവിക്കാൻ ഉത്സുകയുമായും എനിക്ക് വിശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന സീത, അശ്രദ്ധയാൽ യോഗ്യമായ രീതിക്ക് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.
അഥര്ഷിര്ജരയാ വൃദ്ധസ്തപസാ ച ജരാം ഗത: । വേപമാന ഇവോവാച രാമം ഭൂതദയാപരമ് ।। ൨.൧൧൬.
അപ്പോൾ, വൃദ്ധനും തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ക്ഷീണിച്ചുമുള്ള ഋഷി, കുലപതിയായ അദ്ദേഹം, വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സകലജീവികളോടും കരുണയുള്ള രാമനോട് പറഞ്ഞു.