നിശാ നക്ഷത്ര ഹീനാ ഇവ സ്ത്രീ ഇവ ഭര്തൃ വിവര്ജിതാ । പുരീ ന അരാജത അയോധ്യാ ഹീനാ രാജ്ഞാ മഹാത്മനാ ॥൨-൬൬-
നക്ഷത്രങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രാത്രിപോലെയും ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീപോലെയും, മഹാത്മാവായ രാജാവില്ലാതെ അയോധ്യയുടെ ഭംഗി മങ്ങിപ്പോയി.
ബാഷ്പ പര്യാകുല ജനാ ഹാഹാ ഭൂത കുല അന്ഗനാ । ശൂന്യ ചത്വര വേശ്മ അന്താ ന ബഭ്രാജ യഥാ പുരമ് ॥൨-൬൬-
കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ ജനങ്ങളും, 'അയ്യോ' എന്ന് വിലപിക്കുന്ന കുടുംബസ്ത്രീകളും, ശൂന്യമായ വീഥികളും വീടുകളും കൊണ്ട് നഗരത്തിന് പഴയ ഭംഗി ഇല്ലാതായി.
ഗത പ്രഭാ ദ്യൌര് ഇവ ഭാസ്കരമ് വിനാ । വ്യപേത നക്ഷത്ര ഗണാ ഇവ ശര്വരീ । നിവൃത്തചാരഃ സഹസാ ഗതോ രവിഃ । പ്രവൃത്തചാരാ രാജനീ ഹ്യുപസ്ഥിതാ ॥൨-൬൬-
സൂര്യൻ ഇല്ലാത്ത ആകാശംപോലെയും നക്ഷത്രങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രാത്രിപോലെയും, സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ പകലിന്റെ ചലനം നിൽക്കുന്നു; അങ്ങനെ രാത്രിയാണ് വന്നത്.
ഋതേ തു പുത്രാദ്ദഹനമ് മഹീപതേ । ര്നരോചയന്തേ സുഹൃദഃ സമാഗതാഃ । ഇതീവ തസ്മിന് ശയനേ ന്യവേശയ । ന്വിചിന്ത്യ രാജാനമചിന്ത്യ ദര്ശനമ് ॥൨-൬൬-
മകനില്ലാതെ രാജാവിന്റെ ദഹനം സുഹൃത്തുക്കൾ സമ്മതിച്ചില്ല; അതിനാൽ രാജാവിനെ കിടക്കയിൽ വെച്ച്, അവന്റെ അതിജീവനത്തെ ചിന്തിച്ചു.
ഗതപ്രഭാ ദ്യൌരിവ ഭാസ്കരമ് വിനാ । വ്യപേതനക്ഷത്രഗണേവ ശര്വരീ । പുരീ ബഭാസേ രഹിതാ മഹ ആത്മനാ । ന ച അസ്ര കണ്ഠ ആകുല മാര്ഗ ചത്വരാ ॥൨-൬൬-
സൂര്യൻ ഇല്ലാത്ത ആകാശംപോലെയും നക്ഷത്രങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രാത്രിപോലെയും, മഹാത്മാവില്ലാതെ നഗരം മങ്ങിപ്പോയി; കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞവരുടെ തിരക്കില്ലാതെ വീഥികളും ചത്വരങ്ങളും ശൂന്യമായി.
നരാഃ ച നാര്യഃ ച സമേത്യ സമ്ഘശോ । വിഗര്ഹമാണാ ഭരതസ്യ മാതരമ് । തദാ നഗര്യാമ് നര ദേവ സമ്ക്ഷയേ । ബഭൂവുര് ആര്താ ന ച ശര്മ ലേഭിരേ ॥൨-൬൬-
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കൂട്ടമായി കൂടിച്ചേർന്നു, ഭാരതന്റെ അമ്മയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി; രാജാവില്ലാതെ നഗരത്തിൽ എല്ലാവരും ദുഃഖിതരായി ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനായില്ല.
thumb|സപ്തഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അയോധ്യാകാണ്ഡേ സപ്തഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൨-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അയോധ്യാകാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിയേഴാമത്തെ സര്ഗം ഇതാണ്.
ആക്രന്ദിതനിരാനന്ദാ സാസ്രകമ്ഠജനാവിലാ । ആയോധ്യായാമതിതതാ സാ വ്യതീയായ ശര്വരീ ॥൨-൬൭-
വിലാപവും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞു, കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് ശബ്ദം മങ്ങിയ ജനങ്ങളുമായി അയോധ്യയിൽ ആ രാത്രി കടന്നു പോയി.
വ്യതീതായാമ് തു ശര്വര്യാമ് ആദിത്യസ്യ ഉദയേ തതഃ । സമേത്യ രാജ കര്താരഃ സഭാമ് ഈയുര് ദ്വിജാതയഃ ॥൨-൬൭-
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, രാജകാർമ്മികരും ദ്വിജന്മാരും കൂടിച്ചേർന്ന് സഭയിലേക്ക് പോയി.
മാര്കണ്ഡേയോ അഥ മൌദ്ഗല്യോ വാമദേവഃ ച കാശ്യപഃ । കാത്യയനോ ഗൌതമഃ ച ജാബാലിഃ ച മഹാ യശാഃ ॥൨-൬൭-
മാർകണ്ടേയൻ, മൗദ്ഗല്യൻ, വാമദേവൻ, കശ്യപൻ, കാത്യായനൻ, ഗൗതമൻ, മഹാശ്രീയുള്ള ജാബാലി ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ ദ്വിജാഃ സഹ അമാത്യൈഃ പൃഥഗ് വാചമ് ഉദീരയന് । വസിഷ്ഠമ് ഏവ അഭിമുഖാഃ ശ്രേഷ്ഠഃ രാജ പുരോഹിതമ് ॥൨-൬൭-
ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാരും മന്ത്രിമാരും ഓരോരുത്തരും വേർവേറെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്, രാജപുരോഹിതനായ വസിഷ്ഠനേയാണ് എല്ലാവരും മുഖം തിരിച്ചത്.
അതീതാ ശര്വരീ ദുഹ്ഖമ് യാ നോ വര്ഷ ശത ഉപമാ । അസ്മിന് പന്ചത്വമ് ആപന്നേ പുത്ര ശോകേന പാര്ഥിവേ ॥൨-൬൭-
പുത്രശോകത്തിൽ മുങ്ങി രാജാവ് മരിച്ചശേഷം, നൂറു വർഷം നീണ്ടതുപോലെ ദു:ഖത്തിൽ കഴിച്ച രാത്രിയാണ് നമ്മൾക്കിപ്പോൾ കഴിഞ്ഞത്.
സ്വര് ഗതഃ ച മഹാ രാജോ രാമഃ ച അരണ്യമ് ആശ്രിതഃ । ലക്ഷ്മണഃ ച അപി തേജസ്വീ രാമേണ ഏവ ഗതഃ സഹ ॥൨-൬൭-
മഹാരാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി, രാമൻ കാടിൽ അഭയം തേടി, ശക്തനായ ലക്ഷ്മണനും രാമനോടൊപ്പം പോയിരിക്കുന്നു.
ഉഭൌ ഭരത ശത്രുഘ്നൌ ക്കേകയേഷു പരമ് തപൌ । പുരേ രാജ ഗൃഹേ രമ്യേ മാതാമഹ നിവേശനേ ॥൨-൬൭-
ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും, വലിയ വ്രതശീലികൾ, ഇരുവരും കേക്കയദേശത്ത്, അമ്മാവന്റെ മനോഹരമായ രാജപ്രാസാദത്തിലാണ്.
ഇക്ഷ്വാകൂണാമ് ഇഹ അദ്യ ഏവ കശ്ചിത് രാജാ വിധീയതാമ് । അരാജകമ് ഹി നോ രാഷ്ട്രമ് ന വിനാശമ് അവാപ്നുയാത് ॥൨-൬൭-
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും ഇന്ന് തന്നെ രാജാവായി നിയമിക്കപ്പെടണം; രാജാവില്ലാതെ നമ്മുടെ രാജ്യം നശിച്ചുപോകരുതല്ലോ.
ന അരാജലേ ജന പദേ വിദ്യുന് മാലീ മഹാ സ്വനഃ । അഭിവര്ഷതി പര്ജന്യോ മഹീമ് ദിവ്യേന വാരിണാ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, വലിയ മിന്നലോടും ഇടിമുഴക്കത്തോടും കൂടിയ മേഘം ഭൂമിയിൽ ദൈവീകജലം പെയ്യുന്നില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ ബീജ മുഷ്ടിഃ പ്രകീര്യതേ । ന അരാകകേ പിതുഃ പുത്രഃ ഭാര്യാ വാ വര്തതേ വശേ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, വിത്ത് വിതറുന്നവരും ഇല്ല; മകനും പിതാവിന്റെ വശത്തില്ല, ഭാര്യയും ഭർത്താവിന്റെ വശത്തില്ല.
അരാജകേ ധനമ് ന അസ്തി ന അസ്തി ഭാര്യാ അപി അരാജകേ । ഇദമ് അത്യാഹിതമ് ച അന്യത് കുതഃ സത്യമ് അരാജകേ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത് ധനം ഇല്ല, ഭാര്യയുമില്ല; ഇങ്ങനെ എല്ലാം കലഹം നിറഞ്ഞിടത്ത് സത്യം എങ്ങനെയുണ്ടാകും?
ന അരാജകേ ജന പദേ കാരയന്തി സഭാമ് നരാഃ । ഉദ്യാനാനി ച രമ്യാണി ഹൃഷ്ടാഃ പുണ്യ ഗൃഹാണി ച ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, പുരുഷന്മാർ സഭകൾ പണിയുന്നില്ല; സന്തോഷത്തോടെ മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങളും പുണ്യഗൃഹങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നതുമില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ യജ്ഞ ശീലാ ദ്വിജാതയഃ । സത്രാണി അന്വാസതേ ദാന്താ ബ്രാഹ്മണാഃ സമ്ശിത വ്രതാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, യജ്ഞശീലികളും വ്രതനിഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നില്ല.
ന അരാജകേ ജനപദേ മഹായജ്ഞേഷു യജ്വനഃ । ബ്രാഹ്മണാ വസുസമ്പന്നാ വിസൃജന്ത്യാപ്തദക്ഷിണാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, വലിയ യജ്ഞങ്ങളിൽ ധനികരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ യോഗ്യരായവർക്ക് ധാരാളം ദാനം നൽകുന്നില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ പ്രഭൂത നട നര്തകാഃ । ഉത്സവാഃ ച സമാജാഃ ച വര്ധന്തേ രാഷ്ട്ര വര്ധനാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, നർത്തകരും നടന്മാരും കൂടുതലായി കാണുന്നില്ല; ഉത്സവങ്ങളും സംഗമങ്ങളും രാജ്യത്തെ സമൃദ്ധിപ്പെടുത്തുന്നവയും നടക്കുന്നില്ല.
ന അരജകേ ജന പദേ സിദ്ധ അര്ഥാ വ്യവഹാരിണഃ । കഥാഭിര് അനുരജ്യന്തേ കഥാ ശീലാഃ കഥാ പ്രിയൈഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, വ്യാപാരികൾക്ക് ലക്ഷ്യം നേടാൻ കഴിയുന്നില്ല; കഥകളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവർക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന കഥകളും ഇല്ല.
ന അരാജകേ ജനപദേ ഉദ്യാനാനി സമാഗതാഃ । സായാഹ്നേ ക്രീഡിതുമ് യാന്തി കുമാര്യോ ഹേമഭൂഷിതാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച കന്യാകമാരികൾ സന്ധ്യാകാലത്ത് തോട്ടങ്ങളിൽ കൂടിച്ചേർന്ന് കളിക്കാറില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ വാഹനൈഃ ശീഘ്ര ഗാമിഭിഃ । നരാ നിര്യാന്തി അരണ്യാനി നാരീഭിഃ സഹ കാമിനഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, പുരുഷന്മാർ വേഗത്തിൽ പോകുന്ന വാഹനങ്ങളിൽ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീകളോടൊപ്പം കാടുകളിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
ന അരാകജേ ജന പദേ ധനവന്തഃ സുരക്ഷിതാഃ । ശേരതേ വിവൃത ദ്വാരാഃ കൃഷി ഗോ രക്ഷ ജീവിനഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, ധനികരും കൃഷിയും പശുപാലനവും ചെയ്യുന്നവരും വാതിൽ തുറന്ന് സുരക്ഷിതമായി ഉറങ്ങാറില്ല.
ന അരാജകേ ജനപദേ ബദ്ദഘണ്ടാ വിഷാണീനഃ । ആടന്തി രാജമാര്ഗേഷു കുഞ്ജരാഃ ഷഷ്ടിഹായനാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, ഘണ്ടയും അലങ്കാരവും ധരിച്ച അറുപത് വയസ്സായ ആനകൾ രാജപഥങ്ങളിൽ നടക്കാറില്ല.
ന അരാജകേ ജനപദേ ശരാന് സമ്തതമസ്യതാമ് । ശ്രൂയതേ തലനിര്ഘോഷ ഇഷ്വസ്ത്രാണാമുപാസനേ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, അണിയറകളിൽ അമ്പ് വെടിയുന്ന ശബ്ദവും വില്ലിന്റെ തളിരിപ്പും കേൾക്കാറില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ വണിജോ ദൂര ഗാമിനഃ । ഗച്ചന്തി ക്ഷേമമ് അധ്വാനമ് ബഹു പുണ്യ സമാചിതാഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, ദൂരെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന വ്യാപാരികൾ, എത്രയും പുണ്യം സമ്പാദിച്ചാലും, സുരക്ഷിതമായി യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ന അരാജകേ ജന പദേ ചരതി ഏക ചരഃ വശീ । ഭാവയന്ന് ആത്മനാ ആത്മാനമ് യത്ര സായമ് ഗൃഹോ മുനിഃ ॥൨-൬൭-
രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്ത്, ഒരുവൻ മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന സന്യാസിയും സ്വയം ധ്യാനിച്ച് സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാറില്ല; സന്ധ്യാകാലത്ത് മുനിയും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാറില്ല.