തസ്മാദപരിതാപഃ സംസ്ത്വമപ്യനുവിധായ മാമ്। പ്രതിസംഹാരയ ക്ഷിപ്രമാഭിഷേചനികീം ക്രിയാമ്
അതിനാല് നീയും ദുഃഖിക്കേണ്ട; എന്നെ പിന്തുടർന്ന്, അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള് ഉടന് പിന്വലിക്കൂ.
ഏഭിരേവ ഘടൈഃ സര്വൈരഭിഷേചനസമ്ഭൃതൈഃ। മമ ലക്ഷ്മണ താപസ്യേ വ്രതസ്നാനം ഭവിഷ്യതി
ലക്ഷ്മണ, ഈ അഭിഷേകത്തിനായി ഒരുക്കിയ ഈ കലശങ്ങളുപയോഗിച്ച് ഞാന് വ്രതസ്നാനം നടത്തും.
അഥവാ കിം മയൈതേന രാജ്യദ്രവ്യമയേന തു। ഉദ്ധൃതം മേ സ്വയം തോയം വ്രതാദേശം കരിഷ്യതി
അല്ലെങ്കില്, ഈ രാജസാംഗ്രഹങ്ങള് എനിക്ക് എന്തിന്? ഞാന് തന്നെ എടുക്കുന്ന വെള്ളം വ്രതത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള സ്നാനത്തിന് മതി.
മാ ച ലക്ഷ്മണ സംതാപം കാര്ഷീര്ലക്ഷ്മ്യാ വിപര്യയേ। രാജ്യം വാ വനവാസോ വാ വനവാസോ മഹോദയഃ
ലക്ഷ്മണ, ഭാഗ്യത്തിന്റെ മാറ്റം കൊണ്ടു നീ ദുഃഖിക്കേണ്ട; രാജ്യം കിട്ടിയാലോ വനവാസമോ, വനവാസം വലിയ പുണ്യമാണ്.
ന ലക്ഷ്മണാസ്മിന് മമ രാജ്യവിഘ്നേ മാതാ യവീയസ്യഭിശങ്കിതവ്യാ। ദൈവാഭിപന്നാ ന പിതാ കഥംചി- ജ്ജാനാസി ദൈവം ഹി തഥാപ്രഭാവമ്
ലക്ഷ്മണൻ ഈ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിൽ പങ്കാളിയല്ല, എന്റെ ഇളയ അമ്മയെയും സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ഇതെല്ലാം വിധിയുടെ ഇടപെടലാണ്, അച്ഛൻ അതിൽ ഒരു പങ്കുമില്ല. വിധിക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ടെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ലേ.
thumb|ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അയോധ്യാകാണ്ഡേ ത്രയോവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൨-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അയോധ്യാകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം സargaം കേൾക്കൂ.
ഇതി ബ്രുവതി രാമേ തു ലക്ഷ്മണോഽവാക് ശിരാ ഇവ। ധ്യാത്വാ മധ്യം ജഗാമാശു സഹസാ ദൈന്യഹര്ഷയോഃ
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ലക്ഷ്മണൻ തല താഴ്ത്തി, ദു:ഖത്തിലും കോപത്തിലും ആകുലനായി പെട്ടെന്ന് നടുവിലേക്ക് കടന്നു.
തദാ തു ബദ്ധ്വാ ഭ്രുകുടീം ഭ്രുവോര്മധ്യേ നരര്ഷഭഃ। നിശശ്വാസ മഹാസര്പോ ബിലസ്ഥ ഇവ രോഷിതഃ
അപ്പോൾ ആ മഹാപുരുഷൻ കണ്പിളർത്തി കണ്മദ്ധ്യത്തിൽ ചുരുണ്ടു, വലിയ പാമ്പ് കുഴിയിൽ കോപത്തോടെ ഉശിരിയുന്നപോലെ ആഴത്തിൽ ശ്വാസം വിട്ടു.
തസ്യ ദുഷ്പ്രതിവീക്ഷ്യം തദ് ഭ്രുകുടീസഹിതം തദാ। ബഭൌ ക്രുദ്ധസ്യ സിംഹസ്യ മുഖസ്യ സദൃശം മുഖമ്
അപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം, ആ കണ്പിളർത്തിയതോടെ, കോപിതനായ സിംഹത്തിന്റെ മുഖംപോലെ ഭയാനകമായി കാണപ്പെട്ടു.
അഗ്രഹസ്തം വിധുന്വംസ്തു ഹസ്തീ ഹസ്തമിവാത്മനഃ। തിര്യഗൂര്ധ്വം ശരീരേ ച പാതയിത്വാ ശിരോധരാമ്
അവൻ കൈയിലുണ്ടാക്കിയ മുഷ്ടി ആന തനിക്കു തന്തം ഇളക്കുന്നതുപോലെ ഇളക്കി, തല വലത്തേക്കും മുകളിലേക്കും ചായ്ച്ച് കഴുത്ത് താഴ്ത്തി.
അഗ്രാക്ഷ്ണാ വീക്ഷമാണസ്തു തിര്യഗ്ഭ്രാതരമബ്രവീത്। അസ്ഥാനേ സമ്ഭ്രമോ യസ്യ ജാതോ വൈ സുമഹാനയമ്
അവൻ കൺമുഖം വലത്തേക്ക് തിരിച്ച് സഹോദരനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഈ വലിയ ഉത്കണ്ഠയെല്ലാം വെറുതെയാണല്ലോ.'
ധര്മദോഷപ്രസങ്ഗേന ലോകസ്യാനതിശങ്കയാ। കഥം ഹ്യേതദസമ്ഭ്രാന്തസ്ത്വദ്വിധോ വക്തുമര്ഹതി
ധർമ്മത്തിൽ പിഴവുണ്ടാകുമോ എന്ന ഭയത്താലും, ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അതിരുകടക്കുമോ എന്ന ഭയത്താലും, നിന്റെ പോലുള്ള മനസ്സുറപ്പുള്ളവൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമോ?
യഥാ ഹ്യേവമശൌണ്ഡീരം ശൌണ്ഡീരഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ। കിം നാമ കൃപണം ദൈവമശക്തമഭിശംസസി
നീ ധൈര്യശാലിയായ ക്ഷത്രിയൻ ആയിട്ടും, വിധിയെ ദുർബലവും ദയനീയവുമായതുപോലെ പറയുന്നതെന്താണ്?
പാപയോസ്തേ കഥം നാമ തയോഃ ശങ്കാ ന വിദ്യതേ। സന്തി ധര്മോപധാസക്താ ധര്മാത്മന് കിം ന ബുധ്യസേ
അവരിൽ ഇരുവരിലും ദോഷം ഉണ്ടാകുമെന്ന സംശയം നിനക്കില്ലേ? ധർമ്മം എന്ന പേരിൽ കപടത കാണിക്കുന്നവർ ഉണ്ടല്ലോ, നീ ധർമ്മശീലനായിട്ടും അതു കാണുന്നില്ലേ?
തയോഃ സുചരിതം സ്വാര്ഥം ശാഠ്യാത് പരിജിഹീര്ഷതോഃ। യദി നൈവം വ്യവസിതം സ്യാദ്ധി പ്രാഗേവ രാഘവ। തയോഃ പ്രാഗേവ ദത്തശ്ച സ്യാദ് വരഃ പ്രകൃതശ്ച സഃ
അവരുടെ പെരുമാറ്റം സത്യസന്ധവും സ്വാർത്ഥമോ കപടമോ അല്ലെങ്കിൽ, രാഘവാ, ആ വരം അവർക്ക് വളരെ മുമ്പേ തന്നേ കിട്ടിയേനെ, അതും ശരിയായതായിരിക്കും.
ലോകവിദ്വിഷ്ടമാരബ്ധം ത്വദന്യസ്യാഭിഷേചനമ്। നോത്സഹേ സഹിതും വീര തത്ര മേ ക്ഷന്തുമര്ഹസി
ജനങ്ങൾ വെറുക്കുന്ന വിധത്തിൽ മറ്റൊരാളുടെ അഭിഷേകം തുടങ്ങുന്നത് ഞാൻ സഹിക്കാനാവില്ല, വീരാ, അതിനാൽ എന്നെ ക്ഷമിക്കണം.
യേനൈവമാഗതാ ദ്വൈധം തവ ബുദ്ധിര്മഹാമതേ। സോഽപി ധര്മോ മമ ദ്വേഷ്യോ യത്പ്രസങ്ഗാദ് വിമുഹ്യസി
നിന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം ഉണർത്തുന്ന ആ ധർമ്മം പോലും എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്, കാരണം അതുകൊണ്ടാണ് നീ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകുന്നത്.
കഥം ത്വം കര്മണാ ശക്തഃ കൈകേയീവശവര്തിനഃ। കരിഷ്യസി പിതുര്വാക്യമധര്മിഷ്ഠം വിഗര്ഹിതമ്
കൈകേയിയുടെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് നീ അച്ഛന്റെ അധർമ്മവും അപമാനകരവുമായ വാക്ക് അനുസരിക്കുമോ?
യദയം കില്ബിഷാദ് ഭേദഃ കൃതോഽപ്യേവം ന ഗൃഹ്യതേ। ജായതേ തത്ര മേ ദുഃഖം ധര്മസങ്ഗശ്ച ഗര്ഹിതഃ
ഈ ഭേദം ദുഷ്ടത കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടായത് എന്നിട്ടും നീ അതു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; അതാണ് എനിക്ക് ദു:ഖം, നിന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠയും ഇവിടെ കുറ്റകരമാണ്.
തവായം ധര്മസംയോഗോ ലോകസ്യാസ്യ വിഗര്ഹിതഃ। മനസാപി കഥം കാമം കുര്യാത് ത്വാം കാമവൃത്തയോഃ। തയോസ്ത്വഹിതയോര്നിത്യം ശത്ര്വോഃ പിത്രഭിധാനയോഃ
നിന്റെ ഈ ധർമ്മപാലനം ലോകം തന്നെ അപമാനിക്കുന്നു; എങ്ങനെയാണ് നീ മനസ്സിൽ പോലും പിതാവും മാതാവും എന്ന പേരിൽ എപ്പോഴും സ്വന്തം ഗുണം മാത്രം നോക്കുന്നവരെ സേവിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നത്?
യദ്യപി പ്രതിപത്തിസ്തേ ദൈവീ ചാപി തയോര്മതമ്। തഥാപ്യുപേക്ഷണീയം തേ ന മേ തദപി രോചതേ
നിന്റെ തീരുമാനവും അവരുടെ ആഗ്രഹവും വിധിയാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും, നീ അതെല്ലാം അവഗണിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; എങ്കിലും അതുപോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
വിക്ലവോ വീര്യഹീനോ യഃ സ ദൈവമനുവര്തതേ। വീരാഃ സമ്ഭാവിതാത്മാനോ ന ദൈവം പര്യുപാസതേ
ധൈര്യമില്ലാത്തവനും ദുർബലനും മാത്രമാണ് വിധിയെ അനുസരിക്കുന്നത്; ധൈര്യശാലികളും ആത്മാഭിമാനികളും വിധിയെ കീഴടങ്ങാറില്ല.
ദൈവം പുരുഷകാരേണ യഃ സമര്ഥഃ പ്രബാധിതുമ്। ന ദൈവേന വിപന്നാര്ഥഃ പുരുഷഃ സോഽവസീദതി
ദൈവത്തിന്റെ കഠിനതയെ മനുഷ്യശക്തിയാൽ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, ദൈവം കൊണ്ടു ദുഃഖം അനുഭവിച്ചാലും ഒരിക്കലും മനസ്സിൽ തളരുന്നില്ല.
ദ്രക്ഷ്യന്തി ത്വദ്യ ദൈവസ്യ പൌരുഷം പുരുഷസ്യ ച। ദൈവമാനുഷയോരദ്യ വ്യക്താ വ്യക്തിര്ഭവിഷ്യതി
ഇന്ന് എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും മനുഷ്യശ്രമത്തിന്റെ ശക്തിയും കാണും; ഇന്ന് ദൈവവും മനുഷ്യശ്രമവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി അറിയപ്പെടും.
അദ്യ മേ പൌരുഷഹതം ദൈവം ദ്രക്ഷ്യന്തി വൈ ജനാഃ। യൈര്ദൈവാദാഹതം തേഽദ്യ ദൃഷ്ടം രാജ്യാഭിഷേചനമ്
ഇന്ന് ജനങ്ങൾ എന്റെ ശ്രമം കൊണ്ട് ദൈവത്തെ ജയിക്കുന്നതും, നേരത്തെ ദൈവം കൊണ്ടു നിന്റെ രാജ്യാഭിഷേകം തടഞ്ഞവരും കാണും.
അത്യങ്കുശമിവോദ്ദാമം ഗജം മദജലോദ്ധതമ്। പ്രധാവിതമഹം ദൈവം പൌരുഷേണ നിവര്തയേ
അങ്ങാടിപ്പോയ കാളയെപ്പോലെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയുള്ള ദൈവത്തെ ഞാൻ എന്റെ ശ്രമം കൊണ്ടു പിന്തുടർന്ന് തിരിച്ചു നിർത്തും.
ലോകപാലാഃ സമസ്താസ്തേ നാദ്യ രാമാഭിഷേചനമ്। ന ച കൃത്സ്നാസ്ത്രയോ ലോകാ വിഹന്യുഃ കിം പുനഃ പിതാ
ലോകത്തെ എല്ലാ രക്ഷകരും മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഒന്നിച്ചാലും ഇന്ന് രാമന്റെ രാജ്യാഭിഷേകം തടയാൻ കഴിയില്ല; അപ്പുറത്ത് പിതാവിനോ അതിന് കഴിയുമോ?
യൈര്വിവാസസ്തവാരണ്യേ മിഥോ രാജന് സമര്ഥിതഃ। അരണ്യേ തേ വിവത്സ്യന്തി ചതുര്ദശ സമാസ്തഥാ
രാജാവേ, നിന്റെ വനവാസം ആസൂത്രണം ചെയ്തവർ തന്നെയാണ് ഇനി പതിനാലു വർഷം വനത്തിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരിക.
മദ്ബലേന വിരുദ്ധായ ന സ്യാദ് ദൈവബലം തഥാ। പ്രഭവിഷ്യതി ദുഃഖായ യഥോഗ്രം പൌരുഷം മമ
ശക്തിയിൽ മദിച്ചവന്റെ മുന്നിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് അത്രയും പ്രാബല്യമില്ല; എന്റെ ഉഗ്രമായ ശ്രമം ശത്രുക്കൾക്ക് ദുഃഖം വരുത്തും.
ഊര്ധ്വം വര്ഷസഹസ്രാന്തേ പ്രജാപാല്യമനന്തരമ്। ആര്യപുത്രാഃ കരിഷ്യന്തി വനവാസം ഗതേ ത്വയി
ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞ് മഹാരാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളെ ഭരിച്ചശേഷം മാത്രമേ നീ വനവാസം പോവേണ്ടതുള്ളു; ഇപ്പോൾ അല്ല.