കുതൂഹലിതയാ ബ്രഹ്മന്പൃച്ഛാമി ത്വാം മഹായശഃ । ആശ്ചര്യാണാം ബഹൂനാം ഹി നിധിഃ പരമകോ ഭവാന് ।। ൭.൭൬.
കുതൂഹലത്താൽ ആണ് മഹാശയനേ, ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്; അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുടെ പ്രധാന നിധി നീ തന്നെയാണ്.
ഏവം ബ്രുവതി കാകുത്സ്ഥേ മുനിര്വാക്യമഥാബ്രവീത് । ശൃണു രാമ യഥാവൃത്തം പുരാ ത്രേതായുഗേ യുഗേ ।। ൭.൭൬.
ഇങ്ങനെ കാകുത്സ്ഥൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മുനി പറഞ്ഞു: 'രാമാ, ത്രേതായുഗത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത് സംഭവിച്ച കാര്യം നീ കേൾക്കു.'
രമണീയപ്രദേശേ ഽസ്മിന് വനേ യദ്ദൃഷ്ടവാനഹമ് । ആശ്ചര്യം മേ മഹാബാഹോ ദാനമാശ്രിത്യ കേവലമ് ।। ൭.൭൬.
ഈ മനോഹരമായ കാടിനുള്ളിൽ, മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടു. അതെ, ദാനം മാത്രം ആശ്രയിച്ചാണ് ആ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചത്.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ ശ്രീമദുത്തരകാണ്ഡേ ഷട്സപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ
ഇങ്ങനെ വാല്മീകിമഹർഷി രചിച്ച ശ്രീമദ്രാമായണത്തിലെ ഉത്തരകാണ്ഡയിൽ എഴുപത്താറാം സർഗം സമാപിക്കുന്നു.
പുരാ ത്രേതായുഗേ രാമ ബഭൂവ ബഹുവിസ്തരമ് । സമന്താദ്യോജനശതം വിമൃഗം പക്ഷിവര്ജിതമ് ।। ൭.൭൭.
രാമാ, ത്രേതായുഗത്തിൽ, ഒരിക്കൽ, നൂറ് യോജന വീതിയുള്ള, മൃഗങ്ങളോ പക്ഷികളോ ഇല്ലാത്ത, വളരെ വിശാലമായ ഒരു കാട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്മിന്നിര്മാനുഷേ ഽരണ്യേ കുര്വാണസ്തപ ഉത്തമമ് । അഹമാക്രമിതും സൌമ്യ തദരണ്യമുപാഗമമ് ।। ൭.൭൭.
ആ മനുഷ്യരില്ലാത്ത കാട്ടിൽ, ഉത്തമമായ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നവനായി ഞാൻ ആ കാട് ചുറ്റി കാണാൻ പോയി, സൌമ്യ.
തസ്യ രൂപമരണ്യസ്യ നിര്ദേഷ്ടും ന ശശാക ഹ । ഫലമൂലൈഃ സുഖാസ്വാദൈര്ബഹുരൂപൈശ്ച പാദപൈഃ ।। ൭.൭൭.
ആ കാട്ടിന്റെ സൗന്ദര്യം വിവരണം ചെയ്യാനാകില്ലായിരുന്നു. രുചികരമായ പലതരം പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും നിറഞ്ഞ പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യാരണ്യസ്യ മധ്യേ തു സരോ യോജനമായതമ് । ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണം ചക്രവാകോപശോഭിതമ് ।। ൭.൭൭.
ആ കാട്ടിന്റെ നടുവിൽ, ഒരു യോജന നീളമുള്ള ഒരു തടാകം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഹംസകളും കാരണ്ടവകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു, ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ അതിനെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പദ്മോത്പലസമാകീര്ണം സമതിക്രാന്തശൈവലമ് । തദാശ്ചര്യമിവാത്യര്ഥം സുഖാസ്വാദമനുത്തമമ് ।। ൭.൭൭.
പത്മങ്ങളും ഉത്പലങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, പായൽ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതുമായ ആ തടാകം അതിശയകരമായും അത്യന്തം ആസ്വാദ്യമായും അതുല്യമായും തോന്നി.
അരജസ്കം തഥാ ഽക്ഷോഭ്യം ശ്രീമത്പക്ഷിഗണായുതമ് । സമീപേ തസ്യ സരസോ മഹദദ്ഭുതമാശ്രമമ് ।। ൭.൭൭.
അവിടെ പൊടി ഒന്നുമില്ല, ആരും കലുഷിതമാക്കാത്തതും, മനോഹരമായ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞതുമായ ആ തടാകത്തിന് സമീപം വലിയൊരു അത്ഭുതമായ ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുരാണം പുണ്യമത്യര്ഥം തപസ്വിജനവര്ജിതമ് । തത്രാഹമവസം രാത്രിം നൈദാഘീം പുരുഷര്ഷഭ ।। ൭.൭൭.
അത് പുരാതനവും അത്യന്തം പുണ്യമുള്ളതുമായ ആശ്രമം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ തപസ്വികൾ അവിടെയില്ലായിരുന്നു. ആ ശീതകാല രാത്രിയിൽ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ അവിടെ ഒരു രാത്രി താമസിച്ചു.
പ്രഭാതേ കാല്യമുത്ഥായ സരസ്തദുപചക്രമേ । അഥാപശ്യം ശവം തത്ര സുപുഷ്ടമജരം ക്വചിത് ।। ൭.൭൭.
രാവിലെ ഉണർന്ന് ഞാൻ ആ തടാകത്തേക്ക് സമീപിച്ചു. അവിടെ ഒരു ഭാഗത്ത്, നല്ല ശരീരമുള്ള, വയസ്സാകാത്ത ഒരു ശവം ഞാൻ കണ്ടു.
പങ്കിഭേദേന പുഷ്ടാങ്ഗം സമാശ്രിതസരോവരമ് । തിഷ്ഠന്തം പരയാ ലക്ഷ്മ്യാ തസ്മിംസ്തോയാശയേ നൃപ ।। ൭.൭൭.
മണ്ണിൽ മൂടപ്പെട്ട, നല്ലവണ്ണം വളർന്ന അവന്റെ അവയവങ്ങൾ, ആ തടാകത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു. അതിൽ അത്യന്തം സൗന്ദര്യം കാണാമായിരുന്നു, രാജാവേ.
തമര്ഥം ചിന്തയാനോ ഽഹം മുഹൂര്തം തത്ര രാഘവ । ഉഷിതോ ഽസ്മി സരസ്തീരേ കിന്ന്വിദം സ്യാദിതി പ്രഭോ ।। ൭.൭൭.
ആ കാര്യം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, രാഘവാ, ഞാൻ ഒരു നേരം ആ തടാകത്തിൻറെ കരയിൽ നിന്നു. 'ഇത് എന്താകാം?' എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു ഞാൻ, പ്രഭോ.
അഥാപശ്യം മുഹൂര്തേന ദിവ്യമദ്ഭുതദര്ശനമ് । വിമാനം പരമോദാരം ഹംസയുക്തം മനോജവമ് ।। ൭.൭൭.
അപ്പോൾ, കുറച്ച് നേരത്തിനകം, ദിവ്യമായ അത്ഭുതം ഞാൻ കണ്ടു. മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന, ഹംസകൾ കെട്ടിയ ഒരു മനോഹരമായ വിമാനം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അത്യര്ഥം സ്വര്ഗിണം ത വിമാനേ രഘുനന്ദന । ഉപാസ്തേ ഽപ്സരസാം വീര സഹസ്രം ദിവ്യഭൂഷണമ് ।। ൭.൭൭.
രഘുനന്ദനേ, ആ അത്യന്തം സ്വർഗ്ഗീയമായ വിമാനംകണ്ടു, അതിൽ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച ആയിരം അപ്സരസുകൾ ഒരു പ്രകാശമുള്ള പുരുഷനെ സേവിച്ചു.
ഗായന്തി ദിവ്യഗേയാനി വാദയന്തി തഥാ ഽപരാഃ । ക്ഷ്വേലയന്തി തഥാ ചാന്യാ നൃത്യന്തി ച തഥാ ഽപരാഃ ।। ൭.൭൭.
അവരിൽ ചിലർ ദിവ്യഗാനങ്ങൾ പാടുകയും, ചിലർ വാദ്യങ്ങൾ വായിക്കുകയും, മറ്റുചിലർ മധുരമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും, മറ്റുള്ളവർ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
അപരാശ്ചന്ദ്രരശ്മ്യാഭൈര്ഹേമദണ്ഡൈശ്ച ചാമരൈഃ । ദോധൂയുര്വദനം തസ്യ പുണ്ഡരീകനിഭേക്ഷണമ് ।। ൭.൭൭.
മറ്റുചിലർ ചന്ദ്രകാന്തിയുള്ള പൊന്നിൻ ദണ്ഡങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട്, കണികൊണ്ടുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ആ പുരുഷന്റെ മുഖം ഇളക്കി ശീതളമാക്കി.
തതഃ സിംഹാസനം ത്യക്ത്വാ മേരുകൂടമിവാംശുമാന് । പശ്യതോ മേ തദാ രാമ വിമാനാദവരുഹ്യ ച । തം ശവം ഭക്ഷയാമാസ സ സ്വര്ഗീ രഘുനന്ദന ।। ൭.൭൭.
അപ്പോൾ, രാമാ, സൂര്യൻ മെരുകുടമുതൽ ഇറങ്ങുന്നതുപോലെ, ആ പുരുഷൻ തന്റെ സിംഹാസനം വിട്ട് വിമാനം വിട്ടിറങ്ങി. ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ ശവം ഭക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തഥാ ഭുക്ത്വാ യഥാകാമം മാംസം ബഹു സുപീവരമ് । അവതീര്യ സരഃ സ്വര്ഗീ സംസ്പ്രഷ്ടുമുപചക്രമേ ।। ൭.൭൭.
അവൻ തനിക്കിഷ്ടം പോലെ ആ ധാരാളം മാംസം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, ആ സ്വർഗ്ഗീയൻ തടാകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി കുളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഉപസ്പൃശ്യ യഥാന്യായം സ സ്വര്ഗീ രഘുപുങ്ഗവ । ആരോഢുമുപചക്രാമ വിമാനവരമുത്തമമ് ।। ൭.൭൭.
രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, ആ സ്വർഗ്ഗവാസി അത്യുത്തമമായ ആകാശരഥത്തിലേക്ക് വീണ്ടും കയറാൻ തുടങ്ങിയു.
തമഹം ദേവസങ്കാശമാരോഹന്തമുദീക്ഷ്യ വൈ । അഥാഹമബ്രുവം വാക്യം സ്വര്ഗിണം പുരുഷര്ഷഭ ।। ൭.൭൭.
ദൈവത്തിനെപ്പോലെയുള്ള അവനെ ആകാശരഥത്തിലേക്ക് കയറുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ആ സ്വർഗ്ഗവാസിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കോ ഭവാന്ദേവസങ്കാശ ആഹാരശ്ച വിഗര്ഹിതഃ । ത്വയേദം ഭുജ്യതേ സൌമ്യ കിമര്ഥം വക്തുമര്ഹസി ।। ൭.൭൭.
ദൈവസദൃശനായവനേ, നീ ആരാണ്? ഇത്ര നിന്ദ്യമായ ഈ ഭക്ഷണം നീ എന്തുകൊണ്ട് കഴിക്കുന്നു? ദയവായി അതിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞുതരണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
കസ്യ സ്യാദീദൃശോ ഭാവ ആഹാരോ ദേവസമ്മതഃ । ആശ്ചര്യം വര്തതേ സൌമ്യ ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ ।। ൭.൭൭.
ദേവന്മാർക്ക് ഇഷ്ടമായ ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഈ അവസ്ഥ ആര്ക്കാണ് ഉണ്ടാകുക? ഇതൊരു അത്ഭുതമാണ്, സ്നേഹിതാ, അതിന്റെ സത്യമായ കാര്യം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നാഹമൌപയികം മന്യേ തവ ഭക്ഷ്യമിദം ശവമ് ।। ൭.൭൭.
നിനക്ക് ഈ ശവം യോജിച്ച ഭക്ഷണമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
ഇത്യേവമുക്തഃ സ നരേന്ദ്ര നാകീ കൌതൂഹലാത്സൂനൃതയാ ഗിരാ ച । ശ്രുത്വാ ച വാക്യം മമ സര്വമേതത്സര്വം തഥാ ചാകഥയന്മമേതി ।। ൭.൭൭.
രാജാവേ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം ആ സ്വർഗ്ഗവാസി കൗതുകത്തോടും സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്കുകളോടും കൂടി എന്റെ എല്ലാ ചോദ്യം കേട്ട്, എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നെയായി എനിക്ക് പറഞ്ഞു.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ ശ്രീമദുത്തരകാണ്ഡേ സപ്തസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ
ഇങ്ങനെ വാൽമീകിമഹർഷിയുടെ മഹത്തായ രാമായണത്തിൽ ഉത്തരകാണ്ഡയിലെ എഴുപത്തിയേഴാമത്തെ സർഗം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രുത്വാ തു ഭാഷിതം വാക്യം മമ രാമ ശുഭാക്ഷരമ് । പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രത്യുവാചേദം സ സ്വര്ഗീ രഘുനന്ദന ।। ൭.൭൮.
എന്റെ ശുഭമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാമാ, ആ സ്വർഗ്ഗവാസി കയ്യുകൂപ്പി എനിക്ക് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ശൃണു ബ്രഹ്മന്പുരാ വൃത്തം മമൈതത്സുഖദുഃഖയോഃ । അനതിക്രമണീയം ഹി യഥാ പൃച്ഛസി മാം ദ്വിജ ।। ൭.൭൮.
ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ നേരത്തെ അനുഭവിച്ച സന്തോഷവും ദുഃഖവും എല്ലാം നീ കേൾക്കണം. നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതുപോലെ, ഇതെന്തെങ്കിലും മറികടക്കാനാവാത്ത കാര്യമാണ്.
പുരാ വൈദര്ഭകോ രാജാ പിതാ മമ മഹായശാഃ । സുദേവ ഇതി വിഖ്യാതസ്ത്രിഷു ലോകേഷു വീര്യവാന് ।। ൭.൭൮.
പണ്ടു, എന്റെ അച്ഛൻ വൈദർഭ്യരാജാവായ സുദേവൻ ആയിരുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനും ശക്തിയുള്ളവനുമായിരുന്നു.