അയോധ്യാ നാമ നഗരീ തത്രാസീല്ലോകവിശ്രുതാ । മനുനാ മാനവേന്ദ്രേണ യാ പുരീ നിര്മിതാ സ്വയമ് ॥൧-൫-
അവിടെ അയോഗ്യ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ രാജാവായ മനു തന്നെ ആ നഗരം പണിതതായിരുന്നു.
ആയതാ ദശ ച ദ്വേ ച യോജനാനി മഹാപുരീ । ശ്രീമതീ ത്രീണി വിസ്തീര്ണാ സുവിഭക്തമഹാപഥാ ॥൧-൫-
ആ മഹാനഗരം പത്തു യോജനയും രണ്ട് യോജനയും നീളവും, മൂന്ന് യോജന വീതിയുമുള്ളതായിരുന്നു; മനോഹരമായ പ്രധാനവീഥികൾ അതിൽ സുതാര്യമാക്കി വിഭജിച്ചിരുന്നു.
രാജമാര്ഗേണ മഹതാ സുവിഭക്തേന ശോഭിതാ । മുക്തപുഷ്പാവകീര്ണേന ജലസിക്തേന നിത്യശഃ ॥൧-൫-
അത് വലിയ രാജപഥം കൊണ്ടും, എല്ലായ്പ്പോഴും പുതിയ പുഷ്പങ്ങൾ വിതറിയും വെള്ളം തളിച്ചും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
താം തു രാജാ ദശരഥോ മഹാരാഷ്ട്രവിവര്ധനഃ । പുരീമാവാസയാമാസ ദിവി ദേവപതിര്യഥാ ॥൧-൫-
ആ നഗരത്തിൽ മഹാരാജാവ് ദശരഥൻ തന്റെ രാജ്യത്തെ വളർത്തി, ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കുന്നതുപോലെ വസിച്ചു.
കപാടതോരണവതീം സുവിഭക്താന്തരാപണാമ് । സര്വയന്ത്രായുധവതീമുഷിതാം സര്വശില്പിഭിഃ ॥൧-൫-
അത് വാതിലുകളും തൊരണങ്ങളും, വിഭജിച്ചിട്ടുള്ള ചന്തകളും, എല്ലാ യന്ത്രങ്ങൾക്കും ആയുധങ്ങൾക്കും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതും, എല്ലാ കലാകാരന്മാരും അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതുമാണ്.
സൂതമാഗധസമ്ബാധാം ശ്രീമതീമതുലപ്രഭാമ് । ഉച്ചാട്ടാലധ്വജവതീം ശതഘ്നീശതസംകുലാമ് ॥൧-൫-
അത് രഥികന്മാരും ഗായകരും നിറഞ്ഞതും, അപാരമായ ഭംഗിയുള്ളതും, ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങളും പതാകകളും ഉള്ളതും, ശതഘ്നികൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതാണ്.
വധൂനാടകസങ്ഘൈശ്ച സംയുക്താം സര്വതഃ പുരീമ് । ഉദ്യാനാമ്രവണോപേതാം മഹതീം സാലമേഖലാമ് ॥൧-൫-
ആ നഗരം എല്ലായിടത്തും കലാകാരികളും നർത്തകികളും കൂട്ടമായി വസിച്ചിരുന്നതും, ഉദ്യാനങ്ങളും മാവുന്തോട്ടങ്ങളും ഉള്ളതും, വലിയ ശാലമരങ്ങളുടെ വളയത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായിരുന്നതാണ്.
ദുര്ഗഗമ്ഭീരപരിഖാം ദുര്ഗാമന്യൈര്ദുരാസദാമ് । വാജിവാരണസമ്പൂര്ണാം ഗോഭിരുഷ്ട്രൈഃ ഖരൈസ്തഥാ ॥൧-൫-
ആ നഗരം ആഴമുള്ള കുഴികളും ഉറപ്പുള്ള കോട്ടകളും ഉള്ളതും, മറ്റാർക്കും എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, കുതിരകളും ആനകളും പശുക്കളും ഒട്ടകങ്ങളും കഴുതകളും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതാണ്.
സാമന്തരാജസങ്ഘൈശ്ച ബലികര്മഭിരാവൃതാമ് । നാനാദേശനിവാസൈശ്ച വണിഗ്ഭിരുപശോഭിതാമ് ॥൧-൫-
അത് സാമന്തരാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും ബലികർമ്മങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും ചുറ്റിയതും, വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നതാണ്.
പ്രാസാദൈ രത്നവികൃതൈഃ പര്വതൈരിവ ശോഭിതാമ് । കൂടാഗാരൈശ്ച സമ്പൂര്ണാമിന്ദ്രസ്യേവാമരാവതീമ് ॥൧-൫-
അത് രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മഹത്തായ കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊണ്ടും, പർവതങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭംഗിയിലും, ഉയർന്ന മാളികകളും നിറഞ്ഞതും, ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിയെപ്പോലെയുള്ളതുമായിരുന്നതാണ്.
ചിത്രാമഷ്ടാപദാകാരാം വരനാരീഗണായുതാമ് । സര്വരത്നസമാകീര്ണാം വിമാനഗൃഹശോഭിതാമ് ॥൧-൫-
അത് മനോഹരമായ അഷ്ടപദാകൃതിയിലും, ശ്രേഷ്ഠനായികമാരുടെ കൂട്ടത്തിലും, എല്ലാ രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞതിലും, ദിവ്യമായ മാളികകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നതാണ്.
ഗൃഹഗാഢാമവിച്ഛിദ്രാം സമഭൂമൌ നിവേശിതാമ് । ശാലിതണ്ഡുലസമ്പൂര്ണാമിക്ഷുകാണ്ഡരസോദകാമ് ॥൧-൫-
വീട്ടു നിലം തൊട്ടു ഉറപ്പോടെ, ഒറ്റയടിയിൽ, പാടത്തിൻപോലെ സമതലത്തിൽ പണിതതും, അരിയും യവവും നിറഞ്ഞതും, ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസാര കലർന്ന മധുരജലവും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നുവു.
ദുന്ദുഭീഭിര്മൃദങ്ഗൈശ്ച വീണാഭിഃ പണവൈസ്തഥാ । നാദിതാം ഭൃശമത്യര്ഥം പൃഥിവ്യാം താമനുത്തമാമ് ॥൧-൫-
അവിടെ മൃദംഗവും പകവാദ്യങ്ങളും വീണയും പണവവും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ആ ഉത്തമമായ ഭവനം ഭൂമിയിൽ മുഴുവൻ സംഗീതം നിറഞ്ഞു.
വിമാനമിവ സിദ്ധാനാം തപസാധിഗതം ദിവി । സുനിവേശിതവേശ്മാന്താം നരോത്തമസമാവൃതാമ് ॥൧-൫-
സ്വർഗത്തിൽ മഹാതപസ്സിലൂടെ സിദ്ധന്മാർ നേടുന്ന വിഹായസമന്ദിരംപോലെ, അതിലെ വീട് വീട് ക്രമമായി പണിതതും മഹാനുഭാവികൾ നിറഞ്ഞതുമായിരിന്നു.
യേ ച ബാണൈര്ന വിധ്യന്തി വിവിക്തമപരാപരമ് । ശബ്ദവേധ്യം ച വിതതം ലഘുഹസ്താ വിശാരദാഃ ॥൧-൫-
അവിടെ അമ്പുകൊണ്ട് ദൂരത്തോ അടുത്തോ ലക്ഷ്യം തെറ്റാതെ എറിയുന്നവരും, ശബ്ദം കേട്ട് ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തുന്നവരും, വേഗത്തിൽ കൈകൊണ്ടു കൃത്യമായി പ്രാവീണ്യത്തോടെ അമ്പെറിയുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സിംഹവ്യാഘ്രവരാഹാണാം മത്താനാം നദതാം വനേ । ഹന്താരോ നിശിതൈഃ ശസ്ത്രൈര്ബലാദ് ബാഹുബലൈരപി ॥൧-൫-
കാടിൽ കൂക്കരയുന്ന സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, കാട്ടുപന്നികൾ എന്നിവയെ മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളാലും ബലമുള്ള കൈകളാലും സംഹരിക്കുന്നവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താദൃശാനാം സഹസ്രൈസ്താമഭിപൂര്ണാം മഹാരഥൈഃ । പുരീമാവാസയാമാസ രാജാ ദശരഥസ്തദാ ॥൧-൫-
അത്തരം ആയിരക്കണക്കിന് മഹാരഥന്മാരാൽ രാജാവ് ദശരഥൻ ആ നഗരം നിറച്ചു വസിപ്പിച്ചു.
താമഗ്നിമദ്ഭിര്ഗുണവദ്ഭിരാവൃതാം ::ദ്വിജോത്തമൈര്വേദഷഡങ്ഗപാരഗൈഃ । സഹസ്രദൈഃ സത്യരതൈര്മഹാത്മഭി- ::ര്മഹര്ഷികല്പൈര്ഋഷിഭിശ്ച കേവലൈഃ ॥൧-൫-
അഗ്നിപോല ദീപ്തിയുള്ള, ഗുണമുള്ള, വേദത്തിന്റെ ആറു ശാഖകളും പഠിച്ച ഉത്തമദ്വിജന്മാരാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് സത്യനിഷ്ഠരായ മഹാത്മാക്കളാൽ, മഹർഷികൾക്ക് തുല്യരായ ശുദ്ധരായ ഋഷിമാരാൽ ആ നഗരം ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
thumb|ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിൽ ആറാം സർഗ്ഗം കേൾക്കുവാൻ തയ്യാറാകൂ.
തസ്യാം പുര്യാമയോധ്യായാം വേദവിത് സര്വസംഗ്രഹഃ । ദീര്ഘദര്ശീ മഹാതേജാഃ പൌരജാനപദപ്രിയഃ ॥൧-൬-
അയോധ്യാനഗരിയിൽ വേദജ്ഞനായ, എല്ലാം അറിഞ്ഞ, ദൂരദർശിയായ, മഹാതേജസ്സുള്ള, നഗരവാസികൾക്കും ഗ്രാമവാസികൾക്കും പ്രിയങ്കരനായ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇക്ഷ്വാകൂണാമതിരഥോ യജ്വാ ധര്മപരോ വശീ । മഹര്ഷികല്പോ രാജര്ഷിസ്ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ ॥൧-൬-
ഇക്ഷ്വാകുവരഗണത്തിൽ അത്യുത്തമനായ രഥസാരഥി, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതൻ, സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, മഹർഷിക്ക് തുല്യനായ രാജർഷി, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായവൻ ആയിരുന്നു.
ബലവാന് നിഹതാമിത്രോ മിത്രവാന് വിജിതേന്ദ്രിയഃ । ധനൈശ്ച സംചയൈശ്ചാന്യൈഃ ശക്രവൈശ്രവണോപമഃ ॥൧-൬-
ശക്തനായ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സ്നേഹപൂർവ്വകൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, ധനത്തിലും സമ്പത്തിലും ഇന്ദ്രനും കുബേരനും തുല്യനായവൻ ആയിരുന്നു.
യഥാ മനുര്മഹാതേജാ ലോകസ്യ പരിരക്ഷിതാ । തഥാ ദശരഥോ രാജാ ലോകസ്യ പരിരക്ഷിതാ ॥൧-൬-
ലോകത്തെ രക്ഷിച്ച മഹാതേജസ്സുള്ള മനുവിനെപ്പോലെ, ദശരഥൻ രാജാവും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായിരുന്നു.
തേന സത്യാഭിസംധേന ത്രിവര്ഗമനുതിഷ്ഠതാ । പാലിതാ സാ പുരീ ശ്രേഷ്ഠാ ഇന്ദ്രേണേവാമരാവതീ ॥൧-൬-
സത്യനിഷ്ഠയോടെ, മൂന്നു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ പാലിച്ചുകൊണ്ട്, ദശരഥൻ ആ ഉത്തമനഗരം ഇന്ദ്രൻ അമരാവതിയെ പോലെ ഭരിച്ചിരുന്നു.
നാല്പസംനിചയഃ കശ്ചിദാസീത് തസ്മിന് പുരോത്തമേ । കുടുമ്ബീ യോ ഹ്യസിദ്ധാര്ഥോഽഗവാശ്വധനധാന്യവാന് ॥൧-൬-
ആ മഹാനഗരിയിൽ ആരും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല; ഓരോ കുടുംബത്തിലും പശുവും കുതിരയും ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാമീ വാ ന കദര്യോ വാ നൃശംസഃ പുരുഷഃ ക്വചിത് । ദ്രഷ്ടും ശക്യമയോധ്യായാം നാവിദ്വാന് ന ച നാസ്തികഃ ॥൧-൬-
അയോധ്യയിൽ ആരും അത്യാഗ്രഹിയോ കഞ്ചനോ ക്രൂരനോ ആയിരുന്നില്ല; അവിടെ ആരും അജ്ഞാനിയോ ദൈവം നിഷേധിക്കുന്നവനോ ആയിരുന്നില്ല.
സര്വേ നരാശ്ച നാര്യശ്ച ധര്മശീലാഃ സുസംയതാഃ । മുദിതാഃ ശീലവൃത്താഭ്യാം മഹര്ഷയ ഇവാമലാഃ ॥൧-൬-
എല്ലാവരും, പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, ധാർമ്മികചര്യയിലും ആത്മസംയമനത്തിലും നിലകൊണ്ടവരും, നല്ല സ്വഭാവത്തിലും ആചാരത്തിലും സന്തോഷമുള്ളവരും, മഹർഷികളെപ്പോലെ ശുദ്ധരായവരുമായിരുന്നു.
നാകുണ്ഡലീ നാമുകുടീ നാസ്രഗ്വീ നാല്പഭോഗവാന് । നാമൃഷ്ടോ ന നലിപ്താങ്ഗോ നാസുഗന്ധശ്ച വിദ്യതേ ॥൧-൬-
അവിടെ ആരും കുണ്ഡലം ഇല്ലാത്തവനോ മുടിയിലോ തലയിൽ അലങ്കാരമില്ലാത്തവനോ പുഷ്പഹാരമില്ലാത്തവനോ, കുറഞ്ഞ ആസ്വാദനമാത്രമുള്ളവനോ, ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനോ, ശരീരത്തിൽ അലങ്കാരമില്ലാത്തവനോ, സുഗന്ധം ഇല്ലാത്തവനോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
നാമൃഷ്ടഭോജീ നാദാതാ നാപ്യനങ്ഗദനിഷ്കധൃക് । നാഹസ്താഭരണോ വാപി ദൃശ്യതേ നാപ്യനാത്മവാന് ॥൧-൬-
അവിടെ ആരും ശുദ്ധിയില്ലാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനോ, ദാനമില്ലാത്തവനോ, കൈവളയമോ മാലയോ ഇല്ലാത്തവനോ, കൈയിൽ അലങ്കാരമില്ലാത്തവനോ, ആത്മസംയമനം ഇല്ലാത്തവനോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
നാനാഹിതാഗ്നിര്നായജ്വാ ന ക്ഷുദ്രോ വാ ന തസ്കരഃ । കശ്ചിദാസീദയോധ്യായാം ന ചാര്വൃത്തോ ന സംകരഃ ॥൧-൬-
അയോധ്യയിൽ ആരും യാഗങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല, ആരും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യാതിരുന്നില്ല, ആരും കഞ്ചാവായിരുന്നില്ല, ആരും കള്ളനല്ല, ആരും ദുർവ്വൃത്തനല്ല, ആരും കലരില്ല.