തദഹം തേ ബലം ദൃഷ്ട്വാ ധനുഷോഽപ്യസ്യ പൂരണേ। ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം പ്രദാസ്യാമി വീര്യശ്ലാഘ്യമഹം തവ
നീ ഈ വില്ലും കെട്ടുന്ന ശക്തി കാണിച്ചാൽ, ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് ഒരു ഏകാന്തയുദ്ധം നൽകും; അങ്ങയുടെ വീര്യം പരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രാജാ ദശരഥസ്തദാ। വിഷണ്ണവദനോ ദീനഃ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദശരഥൻ, മുഖം മങ്ങിയും ദുഃഖിതനായി, കൈകൾ കൂട്ടി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ക്ഷത്രരോഷാത് പ്രശാന്തസ്ത്വം ബ്രാഹ്മണശ്ച മഹാതപാഃ। ബാലാനാം മമ പുത്രാണാമഭയം ദാതുമര്ഹസി
നീ ക്ഷത്രിയരുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ശാന്തനായ ബ്രാഹ്മണനും മഹാതപസ്സുകാരനുമാണ്; എന്റെ ബാല്യത്തിലുള്ള മക്കൾക്ക് നീ ഭയം ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം.
ഭാര്ഗവാണാം കുലേ ജാതഃ സ്വാധ്യായവ്രതശാലിനാമ്। സഹസ്രാക്ഷേ പ്രതിജ്ഞായ ശസ്ത്രം പ്രക്ഷിപ്തവാനസി
ഭാർഗവകുലത്തിൽ ജനിച്ച് സ്വാധ്യായവും വ്രതവും പാലിക്കുന്നവനായി, ഇന്ദ്രന്റെ മുമ്പിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ആയുധങ്ങൾ നീ വെട്ടി വെച്ചവനാണ് നീ.
സ ത്വം ധര്മപരോ ഭൂത്വാ കശ്യപായ വസുംധരാമ്। ദത്ത്വാ വനമുപാഗമ്യ മഹേന്ദ്രകൃതകേതനഃ
നീ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനായി, ഭൂമി കശ്യപന് നൽകിയ ശേഷം കാടിലേക്ക് പോയി, മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ വാസം തുടങ്ങിയവനാണ്.
മമ സര്വവിനാശായ സമ്പ്രാപ്തസ്ത്വം മഹാമുനേ। ന ചൈകസ്മിന് ഹതേ രാമേ സര്വേ ജീവാമഹേ വയമ്
മഹാമുനിയേ, നീ ഞങ്ങളെ മുഴുവനായി നശിപ്പിക്കാൻ വന്നതാണോ? രാമൻ മാത്രം മരിച്ചാലും, ഞങ്ങൾ ആരും ജീവിക്കില്ല.
ബ്രുവത്യേവം ദശരഥേ ജാമദഗ്ന്യഃ പ്രതാപവാന്। അനാദൃത്യ തു തദ്വാക്യം രാമമേവാഭ്യഭാഷത
ഇങ്ങനെ ദശരഥൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ശക്തനായ ജാമദഗ്ന്യൻ അവന്റെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച് രാമനോടു മാത്രം പറഞ്ഞു.
ഇമേ ദ്വേ ധനുഷീ ശ്രേഷ്ഠേ ദിവ്യേ ലോകാഭിപൂജിതേ। ദൃഢേ ബലവതീ മുഖ്യേ സുകൃതേ വിശ്വകര്മണാ
ഇവിടെ ലോകങ്ങൾ ആദരിക്കുന്ന, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമിച്ച, ശക്തിയും ബലവും നിറഞ്ഞ രണ്ടു ദിവ്യവില്ലുകൾ ഉണ്ട്.
അനുസൃഷ്ടം സുരൈരേകം ത്ര്യമ്ബകായ യുയുത്സവേ। ത്രിപുരഘ്നം നരശ്രേഷ്ഠ ഭഗ്നം കാകുത്സ്ഥ യത്ത്വയാ
അവയിൽ ഒന്നിനെ ദേവന്മാർ ത്ര്യമ്പകന്നു യുദ്ധത്തിനായി നൽകിയതാണ്; അതാണ് നീ, കാകുത്സ്ഥനേ, ത്രിപുരനാശകനായവനേ, പൊട്ടിച്ചതു.
ഇദം ദ്വിതീയം ദുര്ധര്ഷം വിഷ്ണോര്ദത്തം സുരോത്തമൈഃ। തദിദം വൈഷ്ണവം രാമ ധനുഃ പരപുരംജയമ്
ഇതാ രണ്ടാമത്തെ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത വില്ല് ദേവന്മാർ വിഷ്ണുവിന് നൽകിയതാണ്; രാമാ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നവനേ, ഇതാണ് വൈഷ്ണവവില്ല്.
സമാനസാരം കാകുത്സ്ഥ രൌദ്രേണ ധനുഷാ ത്വിദമ്। തദാ തു ദേവതാഃ സര്വാഃ പൃച്ഛന്തി സ്മ പിതാമഹമ്
കാകുത്സ്ഥനേ, ഈ വില്ല് രുദ്രവില്ലിനോട് തുല്യമായ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും പിതാമഹനോടു ചോദിച്ചു.
ശിതികണ്ഠസ്യ വിഷ്ണോശ്ച ബലാബലനിരീക്ഷയാ। അഭിപ്രായം തു വിജ്ഞായ ദേവതാനാം പിതാമഹഃ
ശിവനും വിഷ്ണുവും ആരാണ് കൂടുതൽ ശക്തനെന്ന് അറിയാൻ ദേവന്മാരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ആശയം മനസ്സിലാക്കി പിതാമഹൻ—
വിരോധം ജനയാമാസ തയോഃ സത്യവതാം വരഃ। വിരോധേ തു മഹദ് യുദ്ധമഭവദ് രോമഹര്ഷണമ്
സത്യവ്രതികളായ അവരിൽ വൈരം ഉണ്ടാക്കി; ആ വൈരത്തിൽ വലിയ, രോമാഞ്ചം പകരുന്ന യുദ്ധം നടന്നു.
ശിതികണ്ഠസ്യ വിഷ്ണോശ്ച പരസ്പരജയൈഷിണോഃ। തദാ തു ജൃമ്ഭിതം ശൈവം ധനുര്ഭീമപരാക്രമമ്
ശിവനും വിഷ്ണുവും തമ്മിൽ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ള ശൈവവില്ല് അപ്പോൾ വലിച്ചു പിടിച്ചു.
ഹുംകാരേണ മഹാദേവഃ സ്തമ്ഭിതോഽഥ ത്രിലോചനഃ। ദേവൈസ്തദാ സമാഗമ്യ സര്ഷിസങ്ഘഃ സചാരണൈഃ
അപ്പോള് മഹാദേവന്, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവന്, ഒരു ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേട്ട് നിലച്ചു. അന്നേരം ദേവന്മാരും, മഹർഷിമാരും, ഗന്ധര്വന്മാരും ഒത്തുകൂടി.
യാചിതൌ പ്രശമം തത്ര ജഗ്മതുസ്തൌ സുരോത്തമൌ। ജൃമ്ഭിതം തദ് ധനുര്ദൃഷ്ട്വാ ശൈവം വിഷ്ണുപരാക്രമൈഃ
അവിടെ ദേവന്മാര് സമാധാനത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചപ്പോള് ആ രണ്ടു മഹാദേവന്മാരും അകന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാല് ശിവന്റെ വില്ല് വളഞ്ഞത് അവര് കണ്ടു.
അധികം മേനിരേ വിഷ്ണും ദേവാഃ സര്ഷിഗണാസ്തഥാ। ധനൂ രുദ്രസ്തു സംക്രുദ്ധോ വിദേഹേഷു മഹായശാഃ
ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും വിഷ്ണുവിനെ കൂടുതല് മഹത്വം ഉള്ളവനെന്ന് കരുതി. എന്നാല് മഹാശക്തനായ രുദ്രന് വിദേഹരാജ്യത്തില് കോപത്തോടെ നിന്നു.
ദേവരാതസ്യ രാജര്ഷേര്ദദൌ ഹസ്തേ സസായകമ്। ഇദം ച വൈഷ്ണവം രാമ ധനുഃ പരപുരംജയമ്
അപ്പോള് രാജർഷിയായ ദേവരാതന് വില്ലും അമ്പുകളും കൈവശം വാങ്ങി. രാമാ, ഈ വിഷ്ണുവിന്റെ വില്ല് ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കാനുള്ളതാണു.
ഋചീകേ ഭാര്ഗവേ പ്രാദാദ് വിഷ്ണുഃ സ ന്യാസമുത്തമമ്। ഋചീകസ്തു മഹാതേജാഃ പുത്രസ്യാപ്രതികര്മണഃ
വിഷ്ണു അത്ഭുതമായ വില്ല് ഋചീകഭാര്ഗവന് കൈമാറി. മഹാതേജസ്സുള്ള ഋചീകന് അത് തന്റെ അതുല്യശക്തിയുള്ള മകനു നല്കി.
പിതുര്മമ ദദൌ ദിവ്യം ജമദഗ്നേര്മഹാത്മനഃ। ന്യസ്തശസ്ത്രേ പിതരി മേ തപോബലസമന്വിതേ
എന്റെ അച്ഛന് ആ ദിവ്യവില്ല് മഹാത്മാവായ ജമദഗ്നിക്കു നല്കി. അപ്പന് തപസ്സിന്റെ ബലത്തോടെ ആയുധങ്ങള് വച്ചുവെച്ചപ്പോള്.
അര്ജുനോ വിദധേ മൃത്യും പ്രാകൃതാം ബുദ്ധിമാസ്ഥിതഃ। വധമപ്രതിരൂപം തു പിതുഃ ശ്രുത്വാ സുദാരുണമ്। ക്ഷത്രമുത്സാദയം രോഷാജ്ജാതം ജാതമനേകശഃ
അര്ജുനന് സാധാരണ ബുദ്ധി സ്വീകരിച്ച് മരണത്തിന് കാരണമായി. തന്റെ അച്ഛന്റെ ക്രൂരമായ അന്യായവധം കേട്ടു, അവന് കോപത്തില് വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷത്രിയരെ നശിപ്പിച്ചു.
പൃഥിവീം ചാഖിലാം പ്രാപ്യ കശ്യപായ മഹാത്മനേ। യജ്ഞസ്യാന്തേഽദദം രാമ ദക്ഷിണാം പുണ്യകര്മണേ
എല്ലാ ഭൂമിയും സ്വന്തമാക്കി, മഹാത്മാവായ കശ്യപന് യാഗം പൂര്ത്തിയായ ശേഷം ദക്ഷിണയായി നല്കി, രാമാ, പുണ്യഫലമായി.
ദത്ത്വാ മഹേന്ദ്രനിലയസ്തപോബലസമന്വിതഃ। ശ്രുത്വാ തു ധനുഷോ ഭേദം തതോഽഹം ദ്രുതമാഗതഃ
അത് നല്കി, ഞാന് മഹേന്ദ്രപര്വതത്തില് തപസ്സോടെ താമസിച്ചു. പക്ഷേ വില്ല് പൊട്ടിയ വാര്ത്ത കേട്ടു ഞാന് വേഗത്തില് ഇവിടെ എത്തി.
തദേവം വൈഷ്ണവം രാമ പിതൃപൈതാമഹം മഹത്। ക്ഷത്രധര്മം പുരസ്കൃത്യ ഗൃഹ്ണീഷ്വ ധനുരുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ, രാമാ, ഈ മഹാവില്ല് പിതാവില് നിന്നും പിതാമഹനില് നിന്നും പാരമ്പര്യമായി വന്നതാണ്. ക്ഷത്രിയന്റെ ധര്മ്മം പാലിച്ച് ഈ ഉത്തമവില്ല് കൈകൊള്ളുക.
യോജയസ്വ ധനുഃശ്രേഷ്ഠേ ശരം പരപുരംജയമ്। യദി ശക്തോഽസി കാകുത്സ്ഥ ദ്വന്ദ്വം ദാസ്യാമി തേ തതഃ
ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലില് ശത്രുനഗരം ജയിക്കാനുള്ള അമ്പ് ഘടിപ്പിക്കൂ. കാകുത്സ്ഥകുലജനായ നീക്ക് കഴിയുമെങ്കില് പിന്നെ ഞാന് നിന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യും.
thumb|ഷട്സപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷട്സപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്താറാം സര്ഗം കേള്ക്കട്ടെ.
ശ്രുത്വാ തു ജാമദഗ്ന്യസ്യ വാക്യം ദാശരഥിസ്തദാ। ഗൌരവാദ്യന്ത്രിതകഥഃ പിതൂ രാമമഥാബ്രവീത്
ജാമദഗ്നിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം ദശരഥപുത്രന് ആദരവോടെ തന്റെ അച്ഛനോടും പിന്നെ രാമനോടും പറഞ്ഞു.
കൃതവാനസി യത് കര്മ ശ്രുതവാനസ്മി ഭാര്ഗവ। അനുരുധ്യാമഹേ ബ്രഹ്മന് പിതുരാനൃണ്യമാസ്ഥിതഃ
ഭാര്ഗവാ, നീ ചെയ്ത കര്മങ്ങള് ഞാന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണാ, അച്ഛന്റെ കടം തീര്ത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള് നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു.
വീര്യഹീനമിവാശക്തം ക്ഷത്രധര്മേണ ഭാര്ഗവ। അവജാനാസി മേ തേജഃ പശ്യ മേഽദ്യ പരാക്രമമ്
ഭാര്ഗവാ, നീ എന്നെ വീര്യശൂന്യനും ക്ഷത്രധര്മം പാലിക്കാന് അശക്തനുമെന്നു കരുതുന്നു. ഇന്ന് എന്റെ വീര്യം കാണുക.
ഇത്യുക്ത്വാ രാഘവഃ ക്രുദ്ധോ ഭാര്ഗവസ്യ വരായുധമ്। ശരം ച പ്രതിജഗ്രാഹ ഹസ്താല്ലഘുപരാക്രമഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാഘവന് കോപത്തോടെ ഭാര്ഗവന്റെ മഹായുധവും അമ്പും കൈയില് എടുത്തു, വേഗത്തില്.