രാമോ നാമ ശ്രുതോ ലോകേ വനം ചാപ്യുപയാസ്യതി । ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ മഹാബാഹുര്വിഷ്ണുര്മാനുഷവിഗ്രഹഃ । തം ദ്രക്ഷ്യസി യദാ ഭദ്രേ തതഃ പൂതാ ഭവിഷ്യസി ।। ൭.൩൦.
'രാമൻ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായവൻ, ബ്രാഹ്മണരുടെ خاطرത്താൽ, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വിഷ്ണുവായ മഹാബാഹു, വനത്തിലേക്ക് വരും. ഭദ്രേ, നീ അവനെ കാണുമ്പോൾ നീ ശുദ്ധയാകും.'
സ ഹി പാവയിതും ശക്തസ്ത്വയാ യദ്ദുഷ്കൃതം കൃതമ് । തസ്യാതിഥ്യം ച കൃത്വാ വൈ മത്സമീപം ഗമിഷ്യസി ।। ൭.൩൦.
'നീ ചെയ്ത പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവൻ മാത്രം കഴിവുള്ളവനാണ്. അവനെ അതിഥിയായി സ്വീകരിച്ച ശേഷം നീ എന്നെ സമീപിക്കാം.'
വത്സ്യസി ത്വം മയാ സാര്ധം തദാ ഹി വരവര്ണിനി । ഏവമുക്ത്വാ സ വിപ്രര്ഷിരാജഗാമ സ്വമാശ്രമമ് ।। ൭.൩൦.
'അപ്പോൾ നീ എനിക്ക് കൂടെ താമസിക്കും, മനോഹരവർണ്ണയുള്ളവളേ.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹർഷി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തപശ്ചാചാര സുമഹത്സാ പത്നീ ബ്രഹ്മവാദിനഃ । ശാപോത്സര്ഗാദ്ധി തസ്യേദം മുനേഃ സര്വമുപസ്ഥിതമ് ।। ൭.൩൦.
അവന്റെ ഭാര്യ വലിയ തപസ്സിലും നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലും സ്ഥിരമായവളായിരുന്നു, ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവളും. എന്നാൽ ശാപത്തിന്റെ ഫലമായാണ് ഈ എല്ലാം മഹർഷിക്ക് സംഭവിച്ചത്.
തത്സ്മര ത്വം മഹാബാഹോ ദുഷ്കൃതം യത്ത്വയാ കൃതമ് । തേന ത്വം ഗ്രഹണം ശത്രോര്യാതോ നാന്യേന വാസവ ।। ൭.൩൦.
മഹാബാഹുവേ, നീ ചെയ്ത പാപം ഓർമ്മിക്കണം. അതിനാലാണ്, വാസവാ, ശത്രുവിന്റെ പിടിയിലായത്, മറ്റേതു കാരണവുമല്ല.
ശീഘ്രം വൈ യജ യജ്ഞം ത്വം വൈഷ്ണവം സുസമാഹിതഃ । പാവിതസ്തേന യജ്ഞേന യാസ്യസേ ത്രിദിവം തതഃ ।। ൭.൩൦.
നീ ഉടൻ മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തണം. ആ യജ്ഞം മൂലം ശുദ്ധനായ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് നീ പോകും.
പുത്രശ്ച തവ ദേവേന്ദ്ര ന വിനഷ്ടോ മഹാരണേ । നീതഃ സന്നിഹിതശ്ചൈവ ആര്യകേണ മഹോദധൌ ।। ൭.൩൦.
ദേവേന്ദ്രാ, മഹാസമരത്തിൽ നിന്റെ മകനു ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. മഹോദധിയിൽ ആര്യൻ അവനെ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹേന്ദ്രസ്തു യജ്ഞമിഷ്ട്വാ ച വൈഷ്ണവമ് । പുനസ്ത്രിദിവമാക്രാമദന്വശാസച്ച ദേവരാട് ।। ൭.൩൦.
ഇത് കേട്ട മഹേന്ദ്രൻ വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തി, വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ദേവരുടെ രാജാവായി ഭരിച്ചുവും.
ഏതദിന്ദ്രജിതോ നാമ ബലം യത്കീര്തിതം മയാ । നിര്ജിതസ്തേന ദേവേന്ദ്രഃ പ്രാണിനോ ഽന്യേ തു കിം പുനഃ ।। ൭.൩൦.
ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഈ ശക്തിയാണ് ഞാൻ വിവരിച്ചത്, അതിനാൽ തന്നെ ഇന്ദ്രനും ജയിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നെ മറ്റു ജീവികൾക്ക് എന്ത് പറയണം?
ആശ്ചര്യമിതി രാമശ്ച ലക്ഷ്മണശ്ചാബ്രവീത്തദാ । അഗസ്ത്യവചനം ശ്രുത്വാ വാനരാ രാക്ഷസാസ്തദാ ।। ൭.൩൦.
അഗസ്ത്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാമനും ലക്ഷ്മണനും, വാനരരും രാക്ഷസരും, 'അതെന്താ അത്ഭുതം!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
വിഭീഷണസ്തു രാമസ്യ പാര്ശ്വസ്ഥോ വാക്യമബ്രവീത് । ആശ്ചര്യം സ്മാരിതോ ഽസ്മ്യദ്യ യത്തദ്ദൃഷ്ടം പുരാതനമ് ।। ൭.൩൦.
രാമന്റെ പക്കൽ നിന്ന വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ഞാൻ പഴയകാലത്ത് കണ്ട അത്ഭുതങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു.'
അഗസ്ത്യം ത്വബ്രവീദ്രാമഃ സത്യമേതച്ഛ്രുതം ച മേ ।। ൭.൩൦.
അഗസ്ത്യനോട് രാമൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എല്ലാം സത്യമാണ്, ഞാൻ ഇതു നേരത്തെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.'
ഏവം രാമ സമുദ്ഭൂതോ രാവണോ ലോകകണ്ടകഃ । സപുത്രോ യേന സങ്ഗ്രാമേ ജിതഃ ശക്രഃ സുരേശ്വരഃ ।। ൭.൩൦.
ഇങ്ങനെ, രാമാ, ലോകത്തിന് ഭയമായ രാവണൻ ജനിച്ചു; അവൻ തന്റെ മകനോടൊപ്പം ദേവേന്ദ്രനെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു.
തതോ രാമോ മഹാതേജാ വിസ്മയാത്പുനരേവ ഹി । ഉവാച പ്രണതോ വാക്യമഗസ്ത്യമൃഷിസത്തമമ് ।। ൭.൩൧.
അതിനുശേഷം, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള രാമൻ, അത്ഭുതത്തോടെ വീണ്ടും വിനയത്തോടെ അഗസ്ത്യ മഹർഷിയോട് പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്രാക്ഷസഃ ക്രൂരോ യദാപ്രഭൃതി മേദിനീമ് । പര്യടത്കിം തദാ ലോകാഃ ശൂന്യാ ആസന്ദ്വിജോത്തമ ।। ൭.൩൧.
ഭഗവന്, ആ ക്രൂരനായ രാക്ഷസന് ഭൂമിയില് സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ലോകങ്ങള് ശൂന്യമായിരുന്നോ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ?
രാജാ വാ രാജമാത്രോ വാ കിം തദാ നാത്ര കശ്ചന । ധര്ഷണം യത്ര ന പ്രാപ്തോ രാവണോ രാക്ഷസേശ്വരഃ ।। ൭.൩൧.
അന്നത്തെ കാലത്ത് രാവണന് എന്ന രാക്ഷസാധിപന്റെ പീഡനത്തില്പ്പെടാത്ത രാജാവോ രാജകുമാരനോ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നോ?
ഉതാഹോ ഹതവീര്യാസ്തേ ബഭൂവുഃ പൃഥിവീക്ഷിതഃ । ബഹിഷ്കൃതാ വരാസ്ത്രൈശ്ച ബഹവോ നിര്ജിതാ നൃപാഃ ।। ൭.൩൧.
അല്ലെങ്കില് ഭൂമിയിലെ ഭരണാധികാരികള്ക്ക് ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടോ, അതിക്രമശസ്ത്രങ്ങളാല് പല രാജാക്കന്മാരും പുറത്താക്കപ്പെടുകയോ തോല്ക്കുകയോ ചെയ്തുവോ?
രാഘവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹ്യഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ । ഉവാച രാമം പ്രഹസന്പിതാമഹ ഇവേശ്വരമ് ।। ൭.൩൧.
രാഘവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ദൈവസ്വഭാവമുള്ള അഗസ്ത്യമഹർഷി ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ പുഞ്ചിരിയോടെ രാമനോടു പറഞ്ഞു.
ഇത്യേവം ബാധമാനസ്തു പാര്ഥിവാന്പാര്ഥിവര്ഷഭ । ചചാര രാവണോ രാമ പൃഥിവീം പൃഥിവീപതേ ।। ൭.൩൧.
രാജാക്കന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രാവണന് ഭൂമിയില് സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു, ഭൂമിപതിയായ രാമാ.
തതോ മാഹിഷ്മതീം നാമ പുരീം സ്വര്ഗപുരീപ്രഭാമ് । സമ്പ്രാപ്തോ യത്ര സാന്നിധ്യം സദാസീദ്വസുരേതസഃ ।। ൭.൩൧.
അതിനുശേഷം സ്വര്ഗപുരിയെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള മാഹിഷ്മതീ എന്ന നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോള്, അവിടെ വസുരേതസിന്റെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുല്യ ആസീന്നൃപസ്തസ്യ പ്രഭാവാദ്വസുരേതസഃ । അര്ജുനോ നാമ യത്രാഗ്നിഃ ശരകുണ്ഡേശയഃ സദാ ।। ൭.൩൧.
അവിടെ വസുരേതസിന് സമാനമായ ശക്തിയുള്ള രാജാവായ അര്ജുനന് ഉണ്ടായിരുന്നു; എപ്പോഴും അഗ്നിയില് അർപ്പണങ്ങള് നടത്തുന്നവനായിരുന്നു.
തമേവ ദിവസം സോ ഽഥ ഹൈഹയാധിപതിര്ബലീ । അര്ജുനോ നര്മദാം രന്തും ഗതഃ സ്ത്രീഭിഃ സഹേശ്വരഃ ।। ൭.൩൧.
അതു തന്നെ ദിവസം, ശക്തനായ ഹൈഹയാധിപതി അര്ജുനന് തന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നർമദാ നദിയിലേക്ക് വിനോദത്തിനായി പോയിരുന്നു.
തമേവ ദിവസം സോ ഽഥ രാവണസ്തത്ര ആഗതഃ । രാവണോ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്തു തസ്യാമാത്യാനപൃച്ഛത ।। ൭.൩൧.
അതു തന്നെ ദിവസം രാക്ഷസരാജാവായ രാവണന് അവിടെ എത്തി, അര്ജുനന്റെ മന്ത്രിമാരോട് ചോദിച്ചു.
ക്വാര്ജുനോ നൃപതിഃ ശീഘ്രം സമ്യഗാഖ്യാതുമര്ഹഥ । രാവണോ ഽഹമനുപ്രാപ്തോ യുദ്ധേപ്സുര്നൃവരേണ ഹ । മമാഗമനമപ്യഗ്രേ യുഷ്മാഭിഃ സന്നിവേദ്യതാമ് ।। ൭.൩൧.
രാജാവായ അര്ജുനന് എവിടെയാണെന്ന് ഉടന് ശരിയായി പറയണം. ഞാന് രാവണന്, അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് വന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ വരവ് അവനോട് ഉടന് അറിയിക്കണം.
ഇത്യേവം രാവണേനോക്താസ്തേ ഽമാത്യാഃ സുവിപശ്ചിതഃ । അബ്രുവന്രാക്ഷസപതിമസാന്നിധ്യം മഹീപതേഃ ।। ൭.൩൧.
രാവണന് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോള്, ആ ജ്ഞാനികള് രാജാവിന്റെ സ്ഥാനം രാക്ഷസാധിപന്റോട് അറിയിച്ചു.
ശ്രുത്വാ വിശ്രവസഃ പുത്രഃ പൌരാണാമര്ജുനം ഗതമ് । അപസൃത്യാഗതോ വിന്ധ്യം ഹിമവത്സന്നിഭം ഗിരിമ് ।। ൭.൩൧.
വിശ്രവസിന്റെ മകനായ രാവണന് അര്ജുനന് പുരാതനനായവനാണെന്ന് കേട്ടു, അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, ഹിമവാനെപ്പോലെയുള്ള വിന്ധ്യപര്വ്വതത്തിലെത്തി.
സ തമഭ്രമിവാവിഷ്ടമുദ്ഭ്രന്തമിവ മേദിനീമ് । അപശ്യദ്രാവണോ വിന്ധ്യമാലിഖന്തമിവാമ്ബരമ് ।। ൭.൩൧.
മേഘംപോലെ മൂടിയതും, ഭൂമിയെ തൊടാന് ഉയർന്നതും, ആകാശം ചുരണ്ടുന്നപോലെയുള്ള വിന്ധ്യപര്വ്വതം രാവണന് കണ്ടു.
സഹസ്രശിഖരോപേതം സിംഹാധ്യുഷിതകന്ദരമ് । പ്രപാതപതിതൈസ്തോയൈഃ സാട്ടഹാസമിവാമ്ബുധിമ് ।। ൭.൩൧.
ആയിരം കുന്തങ്ങളോടുകൂടിയതും, സിംഹങ്ങള് താമസിക്കുന്ന ഗുഹകളുമുള്ളതും, വെള്ളം പാറകളില് നിന്ന് വീണു സമുദ്രംപോലെ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുപോലെയുള്ളതുമായിരുന്നുവത്.
ദേവദാനവഗന്ധര്വൈഃ സാപ്സരോഗണകിന്നരൈഃ । സ്വസ്ത്രീഭിഃ ക്രീഡമാനൈശ്ച സ്വര്ഗഭൂതം മഹോച്ഛ്രയമ് ।। ൭.൩൧.
ദേവന്മാര്, അസുരന്മാര്, ഗന്ധര്വന്മാര്, അപ്സരസുകള്, കിന്നരന്മാര് എന്നിവരും അവരുടെ സ്ത്രീകളുമായി കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, ആ പര്വ്വതം സ്വര്ഗംപോലെ ഉയർന്നതും ഭംഗിയുമായിരുന്നു.
നദീഭിഃ സ്യന്ദമാനാഭിഃ സ്ഫടികപ്രതിമം ജലമ് । ഫണാഭിശ്ചലജിഹ്വാഭിരനന്തമിവ വിഷ്ഠിതമ് ।। ൭.൩൧.
നദികള് ഒഴുകി, സ്ഫടികംപോലെ വൃത്തിയുള്ള വെള്ളവും, ചലിക്കുന്ന നാവുള്ള പാമ്പുകളും കൊണ്ടു, അതു അനന്തമായതുപോലെ ദൃശ്യമായിരുന്നു.