ഏതസ്മിന്നന്തരേ ശൂരോ വസൂനാമഷ്ടമോ വസുഃ । സാവിത്ര ഇതി വിഖ്യാതഃ പ്രവിവേശ രണാജിരമ് ।। ൭.൨൭.
അതിനിടെ, വസുക്കളിൽ എട്ടാമനായ, സാവിത്രൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വീരൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തഥാ ഽ ഽദിത്യൌ മഹാവീര്യൌ ത്വഷ്ടാ പൂഷാ ച ദംശിതൌ । നിംര്ഭയൌ സഹ സൈന്യേന തദാ പ്രാവിശതാം രണേ ।। ൭.൨൭.
അങ്ങനെ, മഹാവീര്യശാലികളായ രണ്ടു ആദിത്യന്മാരും, ത്വഷ്ടാവും, പൂഷനും ഭയമില്ലാതെ അവരുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തതോ യുദ്ധം സമഭവത്സുരാണാം സഹ രാക്ഷസൈഃ । ക്രുദ്ധാനാം രക്ഷസാം കീര്തിം സമരേഷ്വനിവര്തിനാമ് ।। ൭.൨൭.
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു വലിയ യുദ്ധം തുടങ്ങി. യുദ്ധത്തിൽ പിന്മാറാത്തവരും ക്രൂരപ്രസിദ്ധിയുള്ളവരുമായ രാക്ഷസന്മാരായിരുന്നു അവിടെ.
തതസ്തേ രാക്ഷസാഃ സര്വേ വിബുധാന്സമരേ സ്ഥിതാന് । നാനാപ്രഹരണൈര്ഘോരൈര്ജഘ്നുഃ ശതസഹസ്രശഃ ।। ൭.൨൭.
അവിടെ നിന്നിരുന്ന ദേവന്മാരെ അനേകം ഭയാനക ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് രാക്ഷസന്മാർ ആക്രമിച്ചു.
ദേവാശ്ച രാക്ഷസാന്ഘോരാന്മഹാബലപരാക്രമാന് । സമരേ വിമലൈഃ ശസ്ത്രൈരുപനിന്യുര്യമക്ഷയമ് ।। ൭.൨൭.
ദേവന്മാരും ശക്തിയും പരാക്രമവും നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരെ ശുദ്ധമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാമ സുമാലീ നാമ രാക്ഷസഃ । നാനാപ്രഹരണൈഃ ക്രുദ്ധസ്തത്സൈന്യം സോ ഽഭ്യവര്തത ।। ൭.൨൭.
അതിനിടയിൽ, രാമാ, സുമാലി എന്ന രാക്ഷസൻ ക്രോധത്തോടെ色色 ആയുധങ്ങൾ കൈവശമാക്കി ആ സൈന്യത്തിനെതിരെ മുന്നേറി.
സ ദൈവതബലം സര്വം നാനാപ്രഹണൈഃ ശിതൈഃ । വ്യധ്വംസയത സങ്ക്രുദ്ധോ വായുര്ജലധരം യഥാ ।। ൭.൨൭.
അവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, അതി മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട്, ആ ദൈവിക സൈന്യത്തെ മുഴുവനും തകർത്തു. കാറ്റ് മേഘത്തെ തകർക്കുന്നതുപോലെ.
തേ മഹാബാണവര്ഷൈശ്ച ശൂലപ്രാസൈഃ സുദാരുണൈഃ । ഹന്യമാനാഃ സുരാഃ സര്വേ ന വ്യതിഷ്ഠന്ത സംഹതാഃ ।। ൭.൨൭.
ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും മഴപെയ്യുന്നപോലെ വീഴുമ്പോൾ, ഒരുമിച്ചിരുന്ന ദേവന്മാർ ആ ആക്രമണം സഹിക്കാനാവാതെ പരാജയപ്പെട്ടു.
തതോ വിദ്രാവ്യമാണേഷു ദൈവതേഷു സുമാലിനാ । വസൂനാമഷ്ടമഃ ക്രുദ്ധഃ സാവിത്രോ വൈ വ്യവസ്ഥിതഃ ।। ൭.൨൭.
അപ്പോൾ, സുമാലി ദേവന്മാരെ ഓടിച്ചിരിപ്പുമ്പോൾ, എട്ടാമത്തെ വസു ആയ സാവിത്രൻ ക്രുദ്ധനായി മുന്നോട്ട് വന്നു.
സംവൃതഃ സ്വൈരഥാനീകൈഃ പ്രഹരന്തം നിശാചരമ് । വിക്രമേണ മഹാതേജാ വാരയാമാസ സംയുഗേ ।। ൭.൨൭.
തന്റെ രഥസേനയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള അവൻ ധൈര്യത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചിരുന്ന നിശാചരനെ തടഞ്ഞു.
തതസ്തയോര്മഹായുദ്ധമഭവദ്രോമഹര്ഷണമ് ।। ൭.൨൭.
അതിനുശേഷം ഇരുവരും തമ്മിൽ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ ഒരു വലിയ യുദ്ധം നടന്നു.
സുമാലിനോ വസോശ്ചൈവ സമരേഷ്വനിവര്തിനോഃ । തതസ്തസ്യ മഹാബാണൈര്വസുനാ സുമഹാത്മനാ । നിഹതഃ പന്നഗരഥഃ ക്ഷണേന വിനിപാതിതഃ ।। ൭.൨൭.
സുമാലിയും വസുവും പോരിൽ പിന്മാറാതിരുന്നപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ വസു ശക്തമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പാമ്പുപോലുള്ള രഥം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തകർത്തു.
ഹത്വാ തു സംയുഗേ തസ്യ രഥം ബാണശതൈശ്ചിതമ് । ഗദാം തസ്യ വധാര്ഥായ വസുര്ജഗ്രാഹ പാണിനാ ।। ൭.൨൭.
യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ നൂറുകണക്കിന് പ്രഹരങ്ങൾകൊണ്ട് അവന്റെ രഥം തകർത്ത ശേഷം, വസു അവനെ കൊല്ലാൻ തന്റെ കൈയിൽ ഗദ പിടിച്ചു.
തതഃ പ്രഗൃഹ്യ ദീപ്താഗ്രാം കാലദണ്ഡോപമാം ഗദാമ് । താം മൂര്ധ്നി പാതയാമാസ സാവിത്രോ വൈ സുമാലിനഃ ।। ൭.൨൭.
അതിനുശേഷം തീപൊന്തിയ അഗ്രമുള്ള, കാലദണ്ഡംപോലെയുള്ള ഗദ പിടിച്ച്, സാവിത്രൻ അതു സുമാലിയുടെ തലയിലേക്ക് വീഴ്ത്തി.
സാ തസ്യോപരി ചോല്കാഭാ പതന്തീവ ബഭൌ ഗദാ । ഇന്ദ്രപ്രമുക്താ ഗര്ജന്തീ ഗിരാവിവ മഹാശനിഃ ।। ൭.൨൭.
അവന്റെ മേല് വീണ ആ ഗദ, ആകാശത്ത് പാറുന്ന ഉല്കപോലെ തിളങ്ങി, ഇന്ദ്രന് വിടുവിച്ച മഹാ മിന്നല് പര്വ്വതത്തില് ഇടിക്കുന്നതുപോലെ ഗര്ജ്ജിച്ചു.
തസ്യ നൈവാസ്ഥി ന ശിരോ ന മാംസം ദദൃശേ തദാ । ഗദയാ ഭസ്മതാം നീതം നിഹതസ്യ രണാജിരേ ।। ൭.൨൭.
അവിടെ ആ ഗദയാല് കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ അസ്ഥി, തല, മാംസം ഒന്നും കാണാനായില്ല; യുദ്ധഭൂമിയില് എല്ലാം ചാരമായ് മാറി.
തം ദൃഷ്ട്വാ നിഹതം സങ്ഖ്യേ രാക്ഷസാസ്തേ സമന്തതഃ । വ്യദ്രവന്സഹിതാഃ സര്വേ ക്രോശമാനാഃ പരസ്പരമ് । വിദ്രാവ്യമാണാ വസുനാ രാക്ഷസാ നാവതസ്ഥിരേ ।। ൭.൨൭.
യുദ്ധത്തില് അവനെ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട റാക്ഷസന്മാര് ഒത്തുചേര്ന്ന് പരസ്പരം വിളിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി; വസുവിന്റെ ഭയത്താല് അവര് നില്ക്കാനാവാതെ പിരിഞ്ഞോടി.
സുമാലിനം ഹതം ദൃഷ്ട്വാ വസുനാ ഭസ്മസാത്കൃതമ് । സ്വസൈന്യം വിദ്രുതം ചാപി ലക്ഷയിത്വാ ഽര്ദിതം സുരൈഃ ।। ൭.൨൮.
സുമാലിയെ വസു കൊല്ലുകയും ചാരമാക്കുകയും ചെയ്തതും, സ്വന്തം സൈന്യം ദേവന്മാരാല് തോല്ക്കുകയും ഓടിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു,
തതഃ സ ബലവാന്ക്രുദ്ധോ രാവണസ്യ സുതസ്തദാ । നിവര്ത്യ രാക്ഷസാന്സര്വാന്മേഘനാദോ വ്യവസ്ഥിതഃ ।। ൭.൨൮.
അപ്പോൾ രാവണന്റെ മകൻ മേഘനാദൻ, അതിപ്രഭാവശാലിയും കോപഭരിതനും ആയി, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും തടഞ്ഞു നിർത്തി ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ടു.
സുരഥേനാഗ്നിവര്ണേന കാമഗേന മഹാരഥഃ । അഭിദുദ്രാവ സേനാം താം വനാന്യഗ്നിരിവ ജ്വലന് ।। ൭.൨൮.
അഗ്നിപോലെയുള്ള നിറമുള്ള, തനിക്കിഷ്ടമായ സൂരഥ എന്ന മഹാരഥത്തിൽ കയറി, മേഘനാദൻ ആ സൈന്യത്തിലേക്ക് കാട്ടിൽ തീ പടരുന്നതുപോലെ ആക്രമിച്ചു.
തതഃ പ്രവിശതസ്തസ്യ വിവിധായുധധാരിണഃ । വിദുദ്രുവുര്ദിശഃ സര്വാ ദര്ശനാദേവ ദേവതാഃ ।। ൭.൨൮.
അവൻ വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് അകത്തു കടക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാർ അവനെ കണ്ടുമാത്രം ഭയന്ന് നാലു ദിശകളിലേക്കും ഓടി മറഞ്ഞു.
ന ബഭൂവ തദാ കശ്ചിദ്യുയുത്സോരസ്യ സമ്മുഖേ । സര്വാനാവിദ്ധ്യ വിത്രസ്താംസ്തതഃ ശക്രോ ഽബ്രവീത്സുരാന് ।। ൭.൨൮.
ആ സമയത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായവരിൽ ആരും അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നില്ല; എല്ലാവരെയും ആക്രമിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
ന ഭേതവ്യം ന ഗന്തവ്യം നിവര്തധ്വം രണേ സുരാഃ । ഏഷ ഗച്ഛതി പുത്രോ മേ യുദ്ധാര്ഥമപരാജിതഃ ।। ൭.൨൮.
ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, പിൻവാങ്ങേണ്ടതുമില്ല; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കൂ ദേവന്മാരേ. എന്റെ മകൻ, ഇതുവരെ തോറ്റിട്ടില്ലാത്തവൻ, ഇപ്പോൾ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നു.
തതഃ ശക്രസുതോ ദേവോ ജയന്ത ഇതി വിശ്രുതഃ । രഥേനാദ്ഭുതകല്പേന സങ്ഗ്രാമേ സോ ഽഭ്യവര്തത ।। ൭.൨൮.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രന്റെ മകനും പ്രശസ്തനായ ജയന്തൻ അത്ഭുതകരമായ രഥത്തിൽ കയറി യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് മുന്നേറി.
തതസ്തേ ത്രിദശാഃ സര്വേ പരിവാര്യ ശചീസുതമ് । രാവണസ്യ സുതം യുദ്ധേ സമാസാദ്യ പ്രജഘ്നിരേ ।। ൭.൨൮.
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ശചിയുടെ മകനെ ചുറ്റി, രാവണന്റെ മകനെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചു.
തേഷാം യുദ്ധം സമഭവത്സദൃശം ദേവരക്ഷസാമ് । മഹേന്ദ്രസ്യ ച പുത്രസ്യ രാക്ഷസേന്ദ്രസുതസ്യ ച ।। ൭.൨൮.
അവിടെ ദേവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ഇടയിൽ മഹേന്ദ്രന്റെ മകനും രാക്ഷസരാജാവിന്റെ മകനും തമ്മിൽ തുല്യമായ ഒരു മഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി.
തതോ മാതലിപുത്രേ തു ഗോമുഖേ രാക്ഷസാത്മജഃ । സാരഥൌ പാതയാമാസ ശരാന്കനകഭൂഷണാന് ।। ൭.൨൮.
പിന്നീട്, മാതലിയുടെ മകനായ ഗോമുഖനെ, രാക്ഷസപുത്രൻ പൊന്നുകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു, സാരഥിയെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു.
ശചീസുതശ്ചാപി തഥാ ജയന്തസ്തസ്യ സാരഥിമ് । തം ചാപി രാവണിഃ ക്രുദ്ധഃ സമന്താത്പ്രത്യവിധ്യത ।। ൭.൨൮.
അതു പോലെ തന്നെ, ശചിയുടെ മകനായ ജയന്തനും അവന്റെ സാരഥിയെ അമ്പുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; രാവണിയുടെ മകൻ കോപത്തോടെ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും അവനെ ആക്രമിച്ചു.
സ ഹി ക്രോധസമാവിഷ്ടോ ബലീ വിസ്ഫാരിതേക്ഷണഃ । രാവണിഃ ശക്രതനയം ശരവര്ഷൈരവാകിരത് ।। ൭.൨൮.
കൊപത്തിൽ നിറഞ്ഞു ശക്തനായ രാവണിയുടെ മകൻ, കണ്ണുകൾ കോപത്തിൽ വലുതായി, ഇന്ദ്രന്റെ മകനായ ജയന്തനെ അമ്പുകളുടെ മഴയുമായി ആക്രമിച്ചു.
തതോ നാനാപ്രഹരണാഞ്ഛിതധാരാന്സഹസ്രശഃ । പാതയാമാസ സങ്ക്രുദ്ധഃ സുരസൈന്യേഷു രാവണിഃ ।। ൭.൨൮.
അതിനുശേഷം, രാവണിയുടെ മകൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങൾ ദേവസൈന്യത്തിന്മേൽ എറിഞ്ഞു.