തഥാ തസ്യ ഹി നാന്യസ്യ ഭാവോ മാം പ്രതി തിഷ്ഠതി ।। ൭.൨൬.
അവനു പോലെയുള്ള ഭാവം മറ്റാരും എന്നിലേക്കില്ല.
തേന സത്യേന മാം രാജന്മോക്തുമര്ഹസ്യരിന്ദമ ।। ൭.൨൬.
അവിടെ സത്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ശത്രുനാശകാ, എന്നെ വിട്ടയക്കണം.
സ ഹി തിഷ്ഠതി ധര്മാത്മാ മാം പ്രതീക്ഷ്യ സമുത്സുകഃ । തത്ര വിഘ്നം സുതസ്യേഹ കര്തും നാര്ഹസി മുഞ്ച മാമ് ।। ൭.൨൬.
അവൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനായി, എന്നെ കാത്ത് ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മകന്റെ കാര്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കരുത് — എന്നെ വിടൂ.
സദ്ഭിരാചരിതം മാര്ഗം ഗച്ഛ രാക്ഷസുപുങ്ഗവ । മാനനീയോ മമ ത്വം ഹി പാലനീയാ തഥാ ഽസ്മി തേ ।। ൭.൨൬.
സദാചാരികൾ പിന്തുടരുന്ന വഴി നീയുമെടുക്കണം, രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ; നിന്നെ ഞാൻ ആദരിക്കണം, എന്നെ നീ സംരക്ഷിക്കണം.
ഏവമുക്തോ ദശഗ്രീവഃ പ്രത്യുവാച വിനീതവത് । സ്നുഷാ ഽസ്മി യദവോചസ്ത്വമേകപത്നീഷ്വയം ക്രമഃ । ദേവലോകസ്ഥിതിരിയം സുരാണാം ശാശ്വതീ മതാ ।। ൭.൨൬.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദശഗ്രീവൻ വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "മരുമകളേ, നീ പറഞ്ഞ ഏകപത്നിത്വം ദേവലോകത്തിൽ ദൈവങ്ങൾക്ക് ശാശ്വതമായ നിയമമാണ്."
പതിരപ്സരസാം നാസ്തി ന ചൈകസ്ത്രീപരിഗ്രഹഃ ।। ൭.൨൬.
അപ്സരസ്സുകൾക്ക് ഭർത്താവില്ല; അവർക്കൊരു ഭർത്താവിനെ മാത്രം സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിയമവും ഇല്ല.
സ്മി യദവോചസ്ത്വമേകപത്നീഷ്വയം ക്രമഃ । ഏവമുക്ത്വാ സ താം രക്ഷോ നിവേശ്യ ച ശിലാതലേ । കാമഭോഗാഭിസംസക്തോ മൈഥുനായോപചക്രമേ ।। ൭.൨൬.
നീ പറഞ്ഞ ഏകപത്നിത്വം അങ്ങനെയാണ്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസൻ അവളെ കല്ലിൻമേൽ ഇരുത്തി, മോഹം പിടിച്ചുപറ്റി, ലൈംഗികമായി സമീപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സാ വിമുക്താ തതോ രമ്ഭാ ഭ്രഷ്ടമാല്യവിഭൂഷണാ । ഗജേന്ദ്രാക്രീഡമഥിതാ നദീവാകുലതാം ഗതാ ।। ൭.൨൬.
അപ്പോൾ രംഭാ മോചിതയാകുമ്പോൾ, അവളുടെ മാലകളും ആഭരണങ്ങളും നിലംപതിച്ചു, മഹാവിലങ്ങിന്റെ കളിയിൽ അലയുന്ന ഒരു നദിപോലെ അവൾ അലമുറയോടെ അവശയായി.
ലുലിതാകുലകേശാന്താ കരവേപിതപല്ലവാ । പവനേനാവധൂതേവ ലതാ കുസുമശാലിനീ ।। ൭.൨൬.
അവളുടെ മുടിയുടെ അറ്റങ്ങൾ കുഴഞ്ഞു, കൈകൾ വിറയച്ചു, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന പൂക്കളുള്ള ഒരു വല്ലിപോലായിരുന്നു അവൾ, പുതുവധുവിനെപ്പോലെ.
സാ വേപമാനാ ലജ്ജന്തീ ഭീതാ കരകൃതാഞ്ജലിഃ । നലകൂബരമാസാദ്യ പാദയോര്നിപപാത ഹ ।। ൭.൨൬.
വിരലുകൾ കൂട്ടി, ഭയത്തിലും ലജ്ജയിലും വിറയച്ച്, രംഭാ നളകൂബരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവന്റെ കാലിൽ വീണു.
തദവസ്ഥാം ച താം ദൃഷ്ട്വാ മഹാത്മാ നലകൂബരഃ । അബ്രവീത്കിമിദം ഭദ്രേ പാദയോഃ പതിതാ ഽസി മേ ।। ൭.൨൬.
അവളെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിൽ കണ്ട മഹാത്മാവായ നളകൂബരൻ പറഞ്ഞു: 'സുഭദ്രേ, എന്താണ് നീ എന്റെ കാലിൽ വീണത്?'
സാ വൈ നിഃശ്വസമാനാ തു വേപമാനാ കൃതാഞ്ജലിഃ । തസ്മൈ സര്വം യഥാതത്ത്വമാഖ്യാതുമുപചക്രമേ ।। ൭.൨൬.
അവൾ ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് വിറയച്ച്, കൈകൾ കൂട്ടി, സംഭവിച്ചതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ നളകൂബരനോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഏഷ ദേവ ദശഗ്രീവഃ പ്രാപ്തോ ഗന്തും ത്രിവിഷ്ടപമ് । തേന സൈന്യസഹായേന നിശേയം പരിണാമിതാ ।। ൭.൨൬.
'പ്രഭോ, ഈ ദശമുഖൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഇവിടെ വന്നു; അവന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ എന്നെ ബലമായി കൊണ്ടുപോയി.'
ആയന്തീ തേന ദൃഷ്ടാ ഽസ്മി ത്വത്സകാശമരിന്ദമ । ഗൃഹീതാ തേന പൃഷ്ടാ ഽസ്മി കസ്യ ത്വമിതി രക്ഷസാ ।। ൭.൨൬.
'ഞാൻ വരുമ്പോൾ അവൻ എന്നെ കണ്ടു, ശത്രുനാശകനേ, പിടിച്ചു; ആ രാക്ഷസൻ ആരുടേതാണെന്നു ചോദിച്ചു.'
മയാ തു സര്വം യത്സത്യം തസ്മൈ സര്വം നിവേദിതമ് । കാമമോഹാഭിഭൂതാത്മാ നാശ്രൌഷീത്തദ്വചോ മമ ।। ൭.൨൬.
'ഞാൻ സത്യമായ് അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു, പക്ഷേ കാമവും മോഹവും അവനെ പിടിച്ചിരുന്നതിനാൽ, എന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ കേട്ടില്ല.'
യാച്യമാനോ മയാ ദേവ സ്നുഷാ തേ ഽഹമിതി പ്രഭോ । തത്സര്വം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ ബലാത്തേനാസ്മി ധര്ഷിതാ ।। ൭.൨൬.
'പ്രഭോ, ഞാൻ നിന്റെ മരുമകളാണ് എന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, അവൻ അതൊന്നും പരിഗണിക്കാതെ എന്നെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്തു.'
ഏവം ത്വമപരാധം മേ ക്ഷന്തുമര്ഹസി സുവ്രത । ന ഹി തുല്യം ബലം സൌമ്യ സ്ത്രിയാശ്ച പുരുഷസ്യ ച ।। ൭.൨൬.
'അങ്ങനെ, നീ എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണം, ധൈര്യവാനേ; സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒരുപോലെയുള്ള ശക്തിയല്ല, സുമുഖനേ.'
ഏതഛുത്വാ തു സങ്ക്രുദ്ധസ്തദാ വൈശ്രവണാത്മജഃ । ധര്ഷണാം താം പരാം ശ്രുത്വാ ധ്യാനം സമ്പ്രവിവേശ ഹ ।। ൭.൨൬.
ഇതെല്ലാം കേട്ട വൈശ്രവണപുത്രൻ അത്യന്തം കോപിതനായി; ആ മഹാദുർവൃത്തം അറിഞ്ഞ്, അവൻ ധ്യാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യ തത്കര്മ വിജ്ഞായ തദാ വൈശ്രവണാത്മജഃ । മുഹൂര്താത്ക്രോധതാമ്രാക്ഷസ്തോയം ജഗ്രാഹ പാണിനാ ।। ൭.൨൬.
അവന്റെ ആ കൃത്യം മനസ്സിലാക്കി, വൈശ്രവണപുത്രൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്തു.
ഗൃഹീത്വാ സലിലം സര്വമുപസ്പൃശ്യ യഥാവിധി । ഉത്സസര്ജ യഥാ ശാപം രാക്ഷസേന്ദ്രായ ദാരുണമ് ।। ൭.൨൬.
വെള്ളം എടുത്ത്, വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, രാക്ഷസരാജാവിന് ഭയാനകമായ ശാപം ഉച്ചരിച്ചു.
അകാമാ തേന യസ്മാത്ത്വം ബലാദ്ഭദ്രേ പ്രധര്ഷിതാ । തസ്മാത്സ യുവതീമന്യാം നാകാമാമുപയാസ്യതി ।। ൭.൨൬.
'ഭദ്രേ, നീ ഇഷ്ടമില്ലാതെ ബലാൽക്കാരം അനുഭവിച്ചതിനാൽ, ഇനി അവൻ ഒരിക്കലും മറ്റൊരു ഇഷ്ടമില്ലാത്ത യുവതിയെ സമീപിക്കില്ല.'
യദാ ഹ്യകാമാം കാമാര്തോ ധര്ഷയിഷ്യതി യോഷിതമ് । മൂര്ധാ തു സപ്തധാ തസ്യ ശകലീഭവിതാ തദാ ।। ൭.൨൬.
'ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീയെ അവളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ കാമം കൊണ്ടു ബലാൽക്കാരം ചെയ്താൽ, അവൻ്റെ തല ഏഴായി പിളരുകയും തകർന്നുപോകുകയും ചെയ്യും.'
തസ്മിന്നുദാഹൃതേ ശാപേ ജ്വലിതാഗ്നിസമപ്രഭേ । ദേവദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിശ്ച ഖാച്ച്യുതാ । പിതാമഹമുഖാശ്ചൈവ സര്വേ ദേവാഃ പ്രഹര്ഷിതാഃ ।। ൭.൨൬.
ആ അഗ്നിപോലെ ദഹിക്കുന്ന ശാപം ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ, ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, ആകാശത്തിൽ നിന്നു പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു; പിതാമഹനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിച്ചു.
ജ്ഞാത്വാ ലോകഗതിം സര്വാം തസ്യ മൃത്യും ച രക്ഷസഃ । ഋഷയഃ പിതരശ്ചൈവ പ്രീതിമാപുരനുത്തമാമ് ।। ൭.൨൬.
ലോകത്തിന്റെ ഗതിയും ആ രാക്ഷസന്റെ മരണവും അറിഞ്ഞ്, ഋഷികളും പിതാക്കളും അത്യുത്തമമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ശ്രുത്വാ തു സ ദശഗ്രീവസ്തം ശാപം രോമഹര്ഷണമ് । നാരീഷു മൈഥുനേ ഭാവം നാകാമാസ്വഭ്യരോചയത് ।। ൭.൨൬.
ആ ഭയാനകമായ ശാപം ദശമുഖൻ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും സമ്മതം ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നില്ലായിരുന്നു.
തേന നീതാഃ സ്ത്രിയഃ പ്രീതിമാപുഃ സര്വാഃ പതിവ്രതാഃ । നലകൂബരനിര്മുക്തം ശാപം ശ്രുത്വാ മനഃപ്രിയമ് ।। ൭.൨൬.
അതിനാൽ അവൻ കൊണ്ടുവന്ന എല്ലാ ഭർത്തൃഭക്തരായ സ്ത്രീകളും, നളകൂബരൻ നൽകിയ ശാപം മനസ്സിന് സന്തോഷംകൊണ്ടു കേട്ടപ്പോൾ, ഹർഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കൈലാസം ലങ്ഘയിത്വാഥ ദശഗ്രീവഃ സ രാവണഃ । ആസസാദ മഹാതേജാ ഇന്ദ്രലോകം നിശാചരഃ ।। ൭.൨൭.
അപ്പോൾ പത്ത് തലകളുള്ള രാവണൻ, കൈലാസം കടന്ന്, അതിശക്തനായ ആ രാത്രിചരൻ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തി.
തസ്യ രാക്ഷസസൈന്യസ്യ സമന്താദുപയാസ്യതഃ । ദേവലോകം യയൌ ശബ്ദോ മഥ്യമാനാര്ണവോപമഃ ।। ൭.൨൭.
അവന്റെ രാക്ഷസസൈന്യം എല്ലാ ദിക്കിലും ദേവലോകത്തേക്ക് മുന്നേറുമ്പോൾ, സമുദ്രം കുലുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദംപോലൊരു മഹാശബ്ദം ഉയർന്നു.
ശ്രുത്വാ തു രാവണം പ്രാപ്തമിന്ദ്രശ്ചലിത ആസനാത് । അബ്രവീത്തത്ര താന് ദേവാന് സര്വാനേവ സമാഗതാന് ।। ൭.൨൭.
രാവണൻ എത്തിയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഭയത്തോടെ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
ആദിത്യാന്സവസൂന്രുദ്രാന്വിശ്വാന്സാധ്യാന്മരുദ്ഗണാന് । സജ്ജീഭവത യുദ്ധാര്ഥം രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ ।। ൭.൨൭.
ആദിത്യന്മാരേ, വസുക്കളേ, രുദ്രന്മാരേ, വിശ്വദേവന്മാരേ, സാദ്ധ്യന്മാരേ, മരുത്ഗണങ്ങളേ, ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാവണനെതിരെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാവൂ!