തസ്യാസ്മി കൃതസങ്കേതാ ലോകപാലസുതസ്യ വൈ । തമുദ്ദിശ്യ തു മേ സര്വം വിഭൂഷണമിദം കൃതമ് ।। ൭.൨൬.
ലോകപാലന്റെ മകനെ ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഈ അലങ്കാരങ്ങൾ എല്ലാം അവനുവേണ്ടിയാണ്.
തഥാ തസ്യ ഹി നാന്യസ്യ ഭാവോ മാം പ്രതി തിഷ്ഠതി ।। ൭.൨൬.
അവനു പോലെയുള്ള ഭാവം മറ്റാരും എന്നിലേക്കില്ല.
തേന സത്യേന മാം രാജന്മോക്തുമര്ഹസ്യരിന്ദമ ।। ൭.൨൬.
അവിടെ സത്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ശത്രുനാശകാ, എന്നെ വിട്ടയക്കണം.
സ ഹി തിഷ്ഠതി ധര്മാത്മാ മാം പ്രതീക്ഷ്യ സമുത്സുകഃ । തത്ര വിഘ്നം സുതസ്യേഹ കര്തും നാര്ഹസി മുഞ്ച മാമ് ।। ൭.൨൬.
അവൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനായി, എന്നെ കാത്ത് ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മകന്റെ കാര്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കരുത് — എന്നെ വിടൂ.
സദ്ഭിരാചരിതം മാര്ഗം ഗച്ഛ രാക്ഷസുപുങ്ഗവ । മാനനീയോ മമ ത്വം ഹി പാലനീയാ തഥാ ഽസ്മി തേ ।। ൭.൨൬.
സദാചാരികൾ പിന്തുടരുന്ന വഴി നീയുമെടുക്കണം, രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ; നിന്നെ ഞാൻ ആദരിക്കണം, എന്നെ നീ സംരക്ഷിക്കണം.
ഏവമുക്തോ ദശഗ്രീവഃ പ്രത്യുവാച വിനീതവത് । സ്നുഷാ ഽസ്മി യദവോചസ്ത്വമേകപത്നീഷ്വയം ക്രമഃ । ദേവലോകസ്ഥിതിരിയം സുരാണാം ശാശ്വതീ മതാ ।। ൭.൨൬.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദശഗ്രീവൻ വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "മരുമകളേ, നീ പറഞ്ഞ ഏകപത്നിത്വം ദേവലോകത്തിൽ ദൈവങ്ങൾക്ക് ശാശ്വതമായ നിയമമാണ്."
പതിരപ്സരസാം നാസ്തി ന ചൈകസ്ത്രീപരിഗ്രഹഃ ।। ൭.൨൬.
അപ്സരസ്സുകൾക്ക് ഭർത്താവില്ല; അവർക്കൊരു ഭർത്താവിനെ മാത്രം സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിയമവും ഇല്ല.
സ്മി യദവോചസ്ത്വമേകപത്നീഷ്വയം ക്രമഃ । ഏവമുക്ത്വാ സ താം രക്ഷോ നിവേശ്യ ച ശിലാതലേ । കാമഭോഗാഭിസംസക്തോ മൈഥുനായോപചക്രമേ ।। ൭.൨൬.
നീ പറഞ്ഞ ഏകപത്നിത്വം അങ്ങനെയാണ്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസൻ അവളെ കല്ലിൻമേൽ ഇരുത്തി, മോഹം പിടിച്ചുപറ്റി, ലൈംഗികമായി സമീപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സാ വിമുക്താ തതോ രമ്ഭാ ഭ്രഷ്ടമാല്യവിഭൂഷണാ । ഗജേന്ദ്രാക്രീഡമഥിതാ നദീവാകുലതാം ഗതാ ।। ൭.൨൬.
അപ്പോൾ രംഭാ മോചിതയാകുമ്പോൾ, അവളുടെ മാലകളും ആഭരണങ്ങളും നിലംപതിച്ചു, മഹാവിലങ്ങിന്റെ കളിയിൽ അലയുന്ന ഒരു നദിപോലെ അവൾ അലമുറയോടെ അവശയായി.
ലുലിതാകുലകേശാന്താ കരവേപിതപല്ലവാ । പവനേനാവധൂതേവ ലതാ കുസുമശാലിനീ ।। ൭.൨൬.
അവളുടെ മുടിയുടെ അറ്റങ്ങൾ കുഴഞ്ഞു, കൈകൾ വിറയച്ചു, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന പൂക്കളുള്ള ഒരു വല്ലിപോലായിരുന്നു അവൾ, പുതുവധുവിനെപ്പോലെ.
സാ വേപമാനാ ലജ്ജന്തീ ഭീതാ കരകൃതാഞ്ജലിഃ । നലകൂബരമാസാദ്യ പാദയോര്നിപപാത ഹ ।। ൭.൨൬.
വിരലുകൾ കൂട്ടി, ഭയത്തിലും ലജ്ജയിലും വിറയച്ച്, രംഭാ നളകൂബരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവന്റെ കാലിൽ വീണു.
തദവസ്ഥാം ച താം ദൃഷ്ട്വാ മഹാത്മാ നലകൂബരഃ । അബ്രവീത്കിമിദം ഭദ്രേ പാദയോഃ പതിതാ ഽസി മേ ।। ൭.൨൬.
അവളെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിൽ കണ്ട മഹാത്മാവായ നളകൂബരൻ പറഞ്ഞു: 'സുഭദ്രേ, എന്താണ് നീ എന്റെ കാലിൽ വീണത്?'
സാ വൈ നിഃശ്വസമാനാ തു വേപമാനാ കൃതാഞ്ജലിഃ । തസ്മൈ സര്വം യഥാതത്ത്വമാഖ്യാതുമുപചക്രമേ ।। ൭.൨൬.
അവൾ ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് വിറയച്ച്, കൈകൾ കൂട്ടി, സംഭവിച്ചതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ നളകൂബരനോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഏഷ ദേവ ദശഗ്രീവഃ പ്രാപ്തോ ഗന്തും ത്രിവിഷ്ടപമ് । തേന സൈന്യസഹായേന നിശേയം പരിണാമിതാ ।। ൭.൨൬.
'പ്രഭോ, ഈ ദശമുഖൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഇവിടെ വന്നു; അവന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ എന്നെ ബലമായി കൊണ്ടുപോയി.'
ആയന്തീ തേന ദൃഷ്ടാ ഽസ്മി ത്വത്സകാശമരിന്ദമ । ഗൃഹീതാ തേന പൃഷ്ടാ ഽസ്മി കസ്യ ത്വമിതി രക്ഷസാ ।। ൭.൨൬.
'ഞാൻ വരുമ്പോൾ അവൻ എന്നെ കണ്ടു, ശത്രുനാശകനേ, പിടിച്ചു; ആ രാക്ഷസൻ ആരുടേതാണെന്നു ചോദിച്ചു.'
മയാ തു സര്വം യത്സത്യം തസ്മൈ സര്വം നിവേദിതമ് । കാമമോഹാഭിഭൂതാത്മാ നാശ്രൌഷീത്തദ്വചോ മമ ।। ൭.൨൬.
'ഞാൻ സത്യമായ് അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു, പക്ഷേ കാമവും മോഹവും അവനെ പിടിച്ചിരുന്നതിനാൽ, എന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ കേട്ടില്ല.'
യാച്യമാനോ മയാ ദേവ സ്നുഷാ തേ ഽഹമിതി പ്രഭോ । തത്സര്വം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ ബലാത്തേനാസ്മി ധര്ഷിതാ ।। ൭.൨൬.
'പ്രഭോ, ഞാൻ നിന്റെ മരുമകളാണ് എന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, അവൻ അതൊന്നും പരിഗണിക്കാതെ എന്നെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്തു.'
ഏവം ത്വമപരാധം മേ ക്ഷന്തുമര്ഹസി സുവ്രത । ന ഹി തുല്യം ബലം സൌമ്യ സ്ത്രിയാശ്ച പുരുഷസ്യ ച ।। ൭.൨൬.
'അങ്ങനെ, നീ എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണം, ധൈര്യവാനേ; സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒരുപോലെയുള്ള ശക്തിയല്ല, സുമുഖനേ.'
ഏതഛുത്വാ തു സങ്ക്രുദ്ധസ്തദാ വൈശ്രവണാത്മജഃ । ധര്ഷണാം താം പരാം ശ്രുത്വാ ധ്യാനം സമ്പ്രവിവേശ ഹ ।। ൭.൨൬.
ഇതെല്ലാം കേട്ട വൈശ്രവണപുത്രൻ അത്യന്തം കോപിതനായി; ആ മഹാദുർവൃത്തം അറിഞ്ഞ്, അവൻ ധ്യാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യ തത്കര്മ വിജ്ഞായ തദാ വൈശ്രവണാത്മജഃ । മുഹൂര്താത്ക്രോധതാമ്രാക്ഷസ്തോയം ജഗ്രാഹ പാണിനാ ।। ൭.൨൬.
അവന്റെ ആ കൃത്യം മനസ്സിലാക്കി, വൈശ്രവണപുത്രൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്തു.
ഗൃഹീത്വാ സലിലം സര്വമുപസ്പൃശ്യ യഥാവിധി । ഉത്സസര്ജ യഥാ ശാപം രാക്ഷസേന്ദ്രായ ദാരുണമ് ।। ൭.൨൬.
വെള്ളം എടുത്ത്, വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, രാക്ഷസരാജാവിന് ഭയാനകമായ ശാപം ഉച്ചരിച്ചു.
അകാമാ തേന യസ്മാത്ത്വം ബലാദ്ഭദ്രേ പ്രധര്ഷിതാ । തസ്മാത്സ യുവതീമന്യാം നാകാമാമുപയാസ്യതി ।। ൭.൨൬.
'ഭദ്രേ, നീ ഇഷ്ടമില്ലാതെ ബലാൽക്കാരം അനുഭവിച്ചതിനാൽ, ഇനി അവൻ ഒരിക്കലും മറ്റൊരു ഇഷ്ടമില്ലാത്ത യുവതിയെ സമീപിക്കില്ല.'
യദാ ഹ്യകാമാം കാമാര്തോ ധര്ഷയിഷ്യതി യോഷിതമ് । മൂര്ധാ തു സപ്തധാ തസ്യ ശകലീഭവിതാ തദാ ।। ൭.൨൬.
'ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീയെ അവളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ കാമം കൊണ്ടു ബലാൽക്കാരം ചെയ്താൽ, അവൻ്റെ തല ഏഴായി പിളരുകയും തകർന്നുപോകുകയും ചെയ്യും.'
തസ്മിന്നുദാഹൃതേ ശാപേ ജ്വലിതാഗ്നിസമപ്രഭേ । ദേവദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിശ്ച ഖാച്ച്യുതാ । പിതാമഹമുഖാശ്ചൈവ സര്വേ ദേവാഃ പ്രഹര്ഷിതാഃ ।। ൭.൨൬.
ആ അഗ്നിപോലെ ദഹിക്കുന്ന ശാപം ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ, ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, ആകാശത്തിൽ നിന്നു പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു; പിതാമഹനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിച്ചു.
ജ്ഞാത്വാ ലോകഗതിം സര്വാം തസ്യ മൃത്യും ച രക്ഷസഃ । ഋഷയഃ പിതരശ്ചൈവ പ്രീതിമാപുരനുത്തമാമ് ।। ൭.൨൬.
ലോകത്തിന്റെ ഗതിയും ആ രാക്ഷസന്റെ മരണവും അറിഞ്ഞ്, ഋഷികളും പിതാക്കളും അത്യുത്തമമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ശ്രുത്വാ തു സ ദശഗ്രീവസ്തം ശാപം രോമഹര്ഷണമ് । നാരീഷു മൈഥുനേ ഭാവം നാകാമാസ്വഭ്യരോചയത് ।। ൭.൨൬.
ആ ഭയാനകമായ ശാപം ദശമുഖൻ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും സമ്മതം ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നില്ലായിരുന്നു.
തേന നീതാഃ സ്ത്രിയഃ പ്രീതിമാപുഃ സര്വാഃ പതിവ്രതാഃ । നലകൂബരനിര്മുക്തം ശാപം ശ്രുത്വാ മനഃപ്രിയമ് ।। ൭.൨൬.
അതിനാൽ അവൻ കൊണ്ടുവന്ന എല്ലാ ഭർത്തൃഭക്തരായ സ്ത്രീകളും, നളകൂബരൻ നൽകിയ ശാപം മനസ്സിന് സന്തോഷംകൊണ്ടു കേട്ടപ്പോൾ, ഹർഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കൈലാസം ലങ്ഘയിത്വാഥ ദശഗ്രീവഃ സ രാവണഃ । ആസസാദ മഹാതേജാ ഇന്ദ്രലോകം നിശാചരഃ ।। ൭.൨൭.
അപ്പോൾ പത്ത് തലകളുള്ള രാവണൻ, കൈലാസം കടന്ന്, അതിശക്തനായ ആ രാത്രിചരൻ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തി.
തസ്യ രാക്ഷസസൈന്യസ്യ സമന്താദുപയാസ്യതഃ । ദേവലോകം യയൌ ശബ്ദോ മഥ്യമാനാര്ണവോപമഃ ।। ൭.൨൭.
അവന്റെ രാക്ഷസസൈന്യം എല്ലാ ദിക്കിലും ദേവലോകത്തേക്ക് മുന്നേറുമ്പോൾ, സമുദ്രം കുലുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദംപോലൊരു മഹാശബ്ദം ഉയർന്നു.
ശ്രുത്വാ തു രാവണം പ്രാപ്തമിന്ദ്രശ്ചലിത ആസനാത് । അബ്രവീത്തത്ര താന് ദേവാന് സര്വാനേവ സമാഗതാന് ।। ൭.൨൭.
രാവണൻ എത്തിയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഭയത്തോടെ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു.