ഏഷ പ്രാപ്തോ ദശഗ്രീവോ മമ ഭ്രാതാ മഹാബലഃ । സുരലോകജയാകാങ്ക്ഷീ സാഹായ്യേ ത്വാം വൃണോതി ച ।। ൭.൨൫.
'ഇവൻ, എന്റെ ശക്തിയുള്ള സഹോദരൻ, പത്ത് തലവുമുള്ളവൻ, ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദേവലോകത്തിൽ വിജയം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ നിന്റെ സഹായം തേടുന്നു.'
തദസ്യ ത്വം സഹായാര്ഥം സബന്ധുര്ഗച്ഛ രാക്ഷസ । സ്നിഗ്ധസ്യ ഭജമാനസ്യ യുക്തമര്ഥായ കല്പിതുമ് ।। ൭.൨൫.
'അതിനാൽ, നീയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് അവനെ സഹായിക്കാൻ പോകണം; സ്നേഹവും ഭക്തിയും കാണിക്കുന്നവർക്കായി സഹായം ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണ്.'
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തഥേത്യാഹ മധുര്വചഃ ।। ൭.൨൫.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഭർത്താവ് മധുരമായി പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.'
ദദര്ശ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠം യഥാന്യായമുപേത്യ സഃ । പൂജയമാസ ധര്മേണ രാവണം രാക്ഷസാധിപമ് ।। ൭.൨൫.
അവൻ രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാവണനെ സമീപിച്ചു, യോജിച്ച വിധത്തിൽ ആദരവോടെ രാക്ഷസാധിപനായ രാവണനെ പൂജിച്ചു.
പ്രാപ്യ പൂജാം ദശഗ്രീവോ മധുവേശ്മാനി വീര്യവാന് । തത്ര ചൈകാം നിശാമുഷ്യ ഗമനായോപചക്രമേ ।। ൭.൨൫.
പൂജ ലഭിച്ച ശേഷം, വീര്യശാലിയായ പത്തുതലവൻ മധുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞു; അതിനുശേഷം യാത്രയ്ക്ക് ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.
തതഃ കൈലാസമാസാദ്യ ശൈലം വൈശ്രവണാലയമ് । രാക്ഷസേന്ദ്രോ മഹേന്ദ്രാഭഃ സേനാമുപനിവേശയത് ।। ൭.൨൫.
ശേഷം, വൈശ്രവണന്റെ ആലയം ആയ കൈലാസം പർവ്വതത്തിലെത്തിയ രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശം വഹിച്ച്, അവിടെയായി തന്റെ സൈന്യത്തെ തയാറാക്കി.
സ തു തത്ര ദശഗ്രീവഃ സഹ സൈന്യേന വീര്യവാന് । അസ്തം പ്രാപ്തേ ദിനകരേ നിവാസം സമരോചയത് ।। ൭.൨൬.
അവിടെ, പത്ത് തലവുമുള്ള വീര്യശാലിയായ രാവണൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ താമസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഉദിതേ വിമലേ ചന്ദ്രേ തുല്യപര്വതവര്ചസി । പ്രസുപ്തം സുമഹത്സൈന്യം നാനാപ്രഹരണായുധമ് ।। ൭.൨൬.
നിറഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ള ചന്ദ്രൻ പർവ്വതംപോലെ തെളിഞ്ഞ് ഉദിച്ചപ്പോൾ, വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള വലിയ സൈന്യം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.
രാവണസ്തു മഹാവീര്യോ നിഷണ്ണഃ ശൈലമൂര്ധനി । സ ദദര്ശ ഗുണാംസ്തത്ര ചന്ദ്രപാദപശോഭിതാന് ।। ൭.൨൬.
വലിയ ശക്തിയുള്ള രാവണൻ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ ഇരുന്ന്, അവിടെ ചന്ദ്രപ്രഭയിലും വൃക്ഷങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട കാനനങ്ങൾ കണ്ടു.
കര്ണികാരവനൈര്ദീപ്തൈഃ കദമ്ബഗഹനൈസ്തഥാ । പദ്മിനീഭിശ്ച ഫുല്ലാഭിര്മന്ദാകിന്യാ ജലൈരപി ।। ൭.൨൬.
പ്രകാശമുള്ള കർണികാരവനങ്ങളും, കദംബവനങ്ങളും, പുഷ്പിച്ച പദ്മങ്ങളും, മന്ദാകിനി നദിയുടെ വെള്ളവും ചേർന്ന് ആ കാനനം അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ചമ്പകാശോകപുന്നാഗമന്ദാരതരുഭിസ്തഥാ । ചൂതപാടലലോധ്രൈശ്ച പ്രിയങ്ഗ്വര്ജുനകേതകൈഃ । തഗരൈര്നാരികൈലൈശ്ച പ്രിയാലപനസൈസ്തഥാ ।। ൭.൨൬.
ചമ്പക, അശോക, പുന്നാഗം, മന്ദാരവൃക്ഷങ്ങൾ, കൂടാതെ മാവു, പാടല, ലോധ്ര, പ്രിയംഗു, അർജുന, കേതക, തഗര, തേങ്ങ, പ്രിയാല, പ്ലാവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആരഗ്വധൈസ്തമാലൈശ്ച പ്രിയാലവകുലൈരപി । ഏതൈരന്യൈശ്ച തരുഭിരുദ്ഭാസിതവനാന്തരേ । കിന്നരാ മദനേനാര്താ രക്താ മധുരകണ്ഠിനഃ ।। ൭.൨൬.
ആരഗ്വധം, തമാലം, പ്രിയാലം, വകുലം തുടങ്ങിയ മറ്റു വൃക്ഷങ്ങൾ കാടിന്റെ അതിരുകൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കിന്നരന്മാർ പ്രണയവേദനയിൽ ആകുലരായി, രസകരമായ ശബ്ദത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സമം സമ്പ്രജഗുര്യത്ര മനസ്തുഷ്ടിവിവര്ധനമ് ।। ൭.൨൬.
അവിടെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പാടിയപ്പോൾ മനസ്സിന് സന്തോഷം കൂടിയിരുന്നു.
ഭിരുദ്ഭാസിതവനാന്തരേ । വിദ്യാധരാ മദക്ഷീബാ മദരക്താന്തലോചനാഃ । യോഷിദ്ഭിഃ സഹ സങ്ക്രാന്താശ്ചിക്രീഡുര്ജഹൃഷുശ്ച വൈ ।। ൭.൨൬.
ആ മരങ്ങളാൽ പ്രകാശമുള്ള കാടിൽ, മദ്യം കുടിച്ച് കണ്ണുകൾ ചുവന്ന വിദ്യാധരന്മാർ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം കളിച്ചു സന്തോഷിച്ചു.
ഘണ്ടാനാമിവ സന്നാദഃ ശുശ്രുവേ മധുരസ്വരഃ । അപ്സരോഗണസങ്ഘാനാം ഗായതാം ധനദാലയേ ।। ൭.൨൬.
ധനത്തിന്റെ ദേവന്റെ മന്ദിരത്തിൽ, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, മണിച്ചങ്ങലുകളുടെ മുഴക്കംപോലെയുള്ള മധുരമായ ശബ്ദം കേട്ടു.
പുഷ്പവര്ഷാണി മുഞ്ചന്തോ നഗാഃ പവനതാഡിതാഃ । ശൈലം തം വാസയന്തീവ മധുമാധവഗന്ധിനഃ ।। ൭.൨൬.
കാറ്റ് അടിച്ചപ്പോൾ മരങ്ങൾ പൂക്കളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു, ആ മലയിൽ തേനും വസന്തപൂക്കളുടെയും സുഗന്ധം പടർന്നു.
മധുപുഷ്പരജഃപൃക്തം ഗന്ധമാദായ പുഷ്കലമ് । പ്രവവൌ വര്ധയന്കാമം രാവണസ്യ സുഖോ ഽനിലഃ ।। ൭.൨൬.
തേനും പൂക്കളും പൊടിയും ചേർന്ന തീവ്രമായ സുഗന്ധം കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്നു, രാവണന്റെ ആഗ്രഹം അതിനാൽ കൂടി.
ഗേയാത്പുഷ്പസമൃദ്ധ്യാ ച ശൈത്യാദ്വായോര്ഗിരേര്ഗുണാത് । പ്രവൃത്തായാം രജന്യാം ച ചന്ദ്രസ്യോദയനേന ച ।। ൭.൨൬.
പാട്ടും പൂക്കളുടെ സമൃദ്ധിയും കാറ്റിന്റെ തണുപ്പും മലയുടെ സൌന്ദര്യവും രാത്രിയുടെ ആരംഭവും ചന്ദ്രന്റെ ഉദയവും മൂലം,
രാവണസ്തു മഹാവീര്യഃ കാമസ്യ വശമാഗതഃ । വിനിഃശ്വസ്യ വിനിഃശ്വസ്യ ശശിനം സമവൈക്ഷത ।। ൭.൨൬.
വലിയ ശക്തിയുള്ള രാവണൻ, ആഗ്രഹത്തിൽ കീഴടങ്ങി, വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്ശ്വാസം വിട്ട് ചന്ദ്രനെ നോക്കി നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാ । സര്വാപ്സരോവരാ രമ്ഭാ ദിവ്യപുഷ്പവിഭൂഷിതാ ।। ൭.൨൬.
അപ്പോൾ അവിടെ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച, ദിവ്യപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച അപ്സരസുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ രംഭാ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദിവ്യചന്ദനലിപ്താങ്ഗീ മന്ദാരകൃതമൂര്ധജാ । ദിവ്യോത്സവകൃതാരമ്ഭാ പൂര്ണചന്ദ്രനിഭാനനാ ।। ൭.൨൬.
ദിവ്യചന്ദനം പുരട്ടിയ ശരീരം, മന്ദാരപൂക്കൾ വെച്ച മുടി, ദിവ്യോത്സവത്തിന് ഒരുക്കം, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം,
ചക്ഷുര്മനോഹരം പീനം മേഖലാദാമഭൂഷിതമ് । സമുദ്വഹന്തീ ജഘനം രതിപ്രാഭൃതമുത്തമമ് ।। ൭.൨൬.
ആകർഷകമായ കണ്ണുകൾ, വജ്രക്കടികളാൽ അലങ്കരിച്ച പുഷ്ടമായ കമരം, പ്രണയത്തിനുള്ള ഉത്തമമായ സമ്മാനങ്ങൾ അവൾ വഹിച്ചു.
കൃതൈര്വിശേഷകൈരാര്ദ്രൈഃ ഷഡര്തുകുസുമോദ്ഭവൈഃ ।। ൭.൨൬.
ആറ് ঋതുക്കളിൽ നിന്നുള്ള പുതിയ പൂക്കൾ കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായി ചെയ്ത അലങ്കാരങ്ങൾ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബഭാവന്യതമേവ ശ്രീകാന്തിദ്യുതിമതിഹ്രിയാമ് । നീലം സതോയമേഘാഭം വസ്ത്രം സമവകുണ്ഠിതാ ।। ൭.൨൬.
കാന്തിയും ലജ്ജയും നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു സൌന്ദര്യദേവതയെന്ന പോലെ, മഴയുള്ള കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് അവൾ തിളങ്ങി.
യസ്യാ വക്ത്രം ശശിനിഭം ഭ്രുവൌ ചാപനിഭേ ശുഭേ । ഊരൂ കരികരാകാരൌ കരൌ പല്ലവകോമലൌ । സൈന്യമധ്യേന ഗച്ഛന്തീ രാവണേനോപവീക്ഷിതാ ।। ൭.൨൬.
അവളുടെ മുഖം ചന്ദ്രനുപോലെയും, ഭ്രൂകൾ വില്ലുപോലെയും, ഉരുക്കൾ കുഞ്ഞാനയുടെ തുമ്പുപോലെയും, കൈകൾ മൃദുലമായ ഇലപോലെയും ആയിരുന്നു. സൈന്യത്തിനിടയിൽ നടക്കുമ്പോൾ രാവണൻ അവളെ ഉറ്റുനോക്കി.
താം സമുത്ഥായ ഗച്ഛന്തീം കാമബാണവശം ഗതഃ । കരേ ഗൃഹീത്വാ ലജ്ജന്തീം സ്മയമാനോ ഽഭ്യഭാഷത ।। ൭.൨൬.
കാമബാണങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായ രാവണൻ എഴുന്നേറ്റ്, നടന്ന് പോവുന്ന ലജ്ജാശീലയായ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
ക്വ ഗച്ഛസി വരാരോഹേ കാം സിദ്ധിം ഭജസേ സ്വയമ് । കസ്യാഭ്യുദയകാലോ ഽയം യസ്ത്വാം സമുപഭോക്ഷ്യതേ ।। ൭.൨൬.
'നീ എവിടേക്ക് പോകുന്നു, മനോഹരനടിയുള്ളവളേ? നീ സ്വയം ഏതു വിജയമാണ് തേടുന്നത്? ആരാണ് ഈ ഭാഗ്യസമയത്തിൽ നിന്നെ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്?'
ത്വദാനനരസസ്യാദ്യ പദ്മോത്പലസുഗന്ധിനഃ । സുധാമൃതരസസ്യേവ കോ ഽദ്യ തൃപ്തിം ഗമിഷ്യതി ।। ൭.൨൬.
'നിന്റെ പദ്മവും ഉത്പലവും പോലെയുള്ള സുഗന്ധമുള്ള വായുടെ അമൃതംപോലെയുള്ള രസം ഇന്ന് ആരാണ് ആസ്വദിച്ച് തൃപ്തി നേടുന്നത്?'
സ്വര്ണകുമ്ഭനിഭൌ പീനൌ ശുഭൌ ഭീരു നിരന്തരൌ । കസ്യോരസ്ഥലസംസ്പര്ശം ദാസ്യതസ്തേ കുചാവിമൌ ।। ൭.൨൬.
'ഭയശീലയായവളേ, സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള, പുഷ്ടവും മനോഹരവുമായ, ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു മുലകൾ ആരുടെ നെഞ്ചിൽ സ്പർശം നൽകും?'
സുവര്ണചക്രപ്രതിമം സ്വര്ണദാമചിതം പൃഥു । അധ്യാരോഹതി കസ്തേ ഽദ്യ ജഘനം സ്വര്ഗരൂപിണമ് ।। ൭.൨൬.
'സ്വർണ്ണചക്രംപോലെയും സ്വർണ്ണചങ്ങലകളാൽ അലങ്കരിച്ചും വിശാലവുമായ സ്വർഗ്ഗംപോലെയുള്ള നിന്റെ കമരം ഇന്ന് ആരാണ് അകറ്റുന്നത്?'