ഏവം സമ്മന്ത്ര്യ ബലിനഃ സര്വേ സൈന്യസമാവൃതാഃ । ഉദ്യോഗം ഘോഷയിത്വാ തു സര്വേ നൈര്ഋതപുങ്ഗവാഃ ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, ശക്തന്മാർ എല്ലാവരും സൈന്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. എല്ലാ പ്രധാന നൈരൃതന്മാരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ഇതി തേ രാമ സമ്മന്ത്ര്യ സര്വോദ്യോഗേന രാക്ഷസാഃ । യുദ്ധായ നിര്യയുഃ സര്വേ മഹാകായാ മഹാബലാഃ ।। ൭.൬.
രാമാ, ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, മഹത്തായ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യുദ്ധത്തിന് പൂർണ്ണമായി തയ്യാറായി പുറപ്പെട്ടു.
സ്യന്ദനൈര്വാരണൈശ്ചൈവ ഹയൈശ്ച ഗിരിസന്നിഭൈഃ । ഖരൈര്ഗോഭീ രഥോഷ്ട്രൈശ്ച ശിംശുമാരൈര്ഭുജങ്ഗമൈഃ ।। ൭.൬.
അവർ രഥങ്ങളിൽ, ആനകളിൽ, പർവ്വതസമാനമായ കുതിരകളിൽ, കഴുതകളിൽ, കാളകളിൽ, യുദ്ധഒട്ടകങ്ങളിൽ, മുത്തലയുകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
മകരൈഃ കച്ഛപൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈര്ഗരുഡോപമൈഃ । സിംഹൈര്വ്യാഘ്രൈര്വരാഹൈശ്ച സൃമരൈശ്ചമരൈരപി ।। ൭.൬.
മകരങ്ങളിൽ, ആമകളിൽ, മീനുകളിൽ, ഗരുഡനെപ്പോലെയുള്ള പക്ഷികളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, കടുവകളിൽ, പന്നികളിൽ, കുരങ്ങുകളിൽ, യാകുകളിൽ എന്നിങ്ങനെ അവർ യാത്രയായി.
ത്യക്ത്വാ ലങ്കാം ഗതാഃ സര്വേ രാക്ഷസാ ബലഗര്വിതാഃ । പ്രയാതാ ദേവലോകായ യോദ്ധും ദൈവതശത്രവഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയെ വിട്ട്, ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ദൈവശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ലങ്കാവിപര്യയം ദൃഷ്ട്വാ യാനി ലങ്കാലയാന്യഥ । ഭൂതാനി ഭയദര്ശീനി വിമനസ്കാനി സര്വശഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയിൽ ഉണ്ടായ കലഹം കണ്ടപ്പോൾ, അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്താൽ വിറെച്ചു, മനസ്സിൽ നിരാശയോടെ നിറഞ്ഞു.
രഥോത്തമൈരുഹ്യമാനാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൭.൬.
നൂറ്റാണ്ടുകളിലും ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള മനോഹരമായ രഥങ്ങളിൽ അവർ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
പ്രയാതാ രാക്ഷസാസ്തൂര്ണം ദേവലോകം പ്രയത്നതഃ । രക്ഷസാമേവ മാര്ഗേണ ദൈവതാന്യപചക്രമുഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാർ വേഗത്തിൽ പരിശ്രമത്തോടെ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവരുടെ വഴിയിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ പിന്മാറി.
ഭൌമാശ്ചൈവാന്തരിക്ഷാശ്ച കാലാജ്ഞപ്താ ഭയാവഹാഃ । ഉത്പാതാ രാക്ഷസേന്ദ്രാണാമഭാവായ സമുത്ഥിതാഃ ।। ൭.൬.
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും, കാലത്തിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അനിഷ്ടസൂചനകൾ രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഉദിച്ചു.
അസ്ഥീനി മേഘാ വവൃഷുരുഷ്ണം ശോണിതമേവ ച । വേലാം സമുദ്രാശ്ചോത്ക്രാന്താശ്ചേലുശ്ചാപ്യഥ ഭൂധരാഃ ।। ൭.൬.
മേഘങ്ങൾ അസ്ഥികളും ചൂടുള്ള രക്തവും മഴയായി പെയ്തു; സമുദ്രങ്ങൾ കരയകന്ന് ഒഴുകി, പർവതങ്ങൾ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി.
അട്ടഹാസാന്വിമുഞ്ചന്തോ ഘനനാദസമസ്വനാഃ । വാശ്യന്ത്യശ്ച ശിവാസ്തത്ര ദാരുണം ഘോരദര്ശനാഃ ।। ൭.൬.
അവിടെ ഭയാനകവും ഭീകരവുമായ ശിവന്മാർ മിന്നൽമേഘങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനപോലെയുള്ള ചിരികൾ പൊഴിക്കുകയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിലവിളി മുഴക്കുകയും ചെയ്തു.
സമ്പതന്ത്യഥ ഭൂതാനി ദൃശ്യന്തേ ച യഥാക്രമമ് । ഗൃധ്രചക്രം മഹച്ചാത്ര ജ്വലനോദ്ഗാരിഭിര്മുഖൈഃ ।। ൭.൬.
അപ്പോൾ വിവിധ ജീവികൾ ആകാശത്ത് ക്രമമായി പറന്നു; തീ ഉமிழുന്ന വായുകളുള്ള വലിയ കഴുകൻമാരുടെ വലയം അവിടെ ദൃശ്യമായി.
രാക്ഷസാനാമുപരി ഖേ ഭ്രമതേ ഽലാതചക്രവത് । കപോതാ രക്തപാദാശ്ച ശാരികാ വിദ്രുതാ യയുഃ ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാരുടെ മുകളിൽ ആകാശത്ത് തീയുടെ ചക്രം അഗ്നിശലഭംപോലെ ചുറ്റി; ചുവപ്പു കാൽ ഉള്ള പാറകളും ശാരികകളും ഭയന്ന് പറന്നു.
ഉത്പാതാംസ്താനനാദൃത്യ രാക്ഷസാ ബലഗര്വിതാഃ । യാന്ത്യേവ ന നിവര്ത്തന്തേ മൃത്യുപാശാവപാശിതാഃ ।। ൭.൬.
ഈ അനിഷ്ടസൂചനകളെ അവഗണിച്ച്, ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച രാക്ഷസന്മാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, മരണത്തിന്റെ പാശത്തിൽ കുടുങ്ങി പിന്നോട്ട് തിരിയാതെ.
മാല്യവാംശ്ച സുമാലീ ച മാലീ ച സുമഹാബലാഃ । ആസന്പുരഃസരാസ്തേഷാം ക്രതൂനാമിവ പാവകാഃ ।। ൭.൬.
മാല്യവാൻ, സുമാലി, മാലി എന്നിങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ളവർ അവരെ മുന്നിൽ നയിച്ചു, യജ്ഞങ്ങളിൽ അഗ്നി മുന്നിൽ പോകുന്നതുപോലെ.
മാല്യവന്തം ച തേ സര്വേ മാല്യവന്തമിവാചലമ് । നിശാചരാ ഹ്യാശ്രയന്തി ധാതാരമിവ ദേവതാഃ ।। ൭.൬.
എല്ലാ നിശാചരന്മാരും മാല്യവാനെ ഒരു പർവതംപോലെ ചുറ്റി കൂടി, ദേവതകൾ സൃഷ്ടാവിനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
തദ്ബലം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം മഹാഭ്രഘനനാദിതമ് । ജയേപ്സയാ ദേവലോകം യയൌ മാലിവശേ സ്ഥിതമ് ।। ൭.൬.
രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ ആ സൈന്യം വലിയ മേഘക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെ ഉരുണ്ടു, ജയാഗ്രഹത്തോടെ, മാലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദേവലോകത്തേക്ക് നീങ്ങി.
രാക്ഷസാനാം സമുദ്യോഗം തം തു നാരായണഃ പ്രഭുഃ । ദേവദൂതാദുപശ്രുത്യ ചക്രേ യുദ്ധേ തദാ മനഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാരുടെ ആ ഒരുക്കം ദേവദൂതനിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞ മഹാശക്തനായ നാരായണൻ അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിന് മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ സജ്ജായുധതൂണീരോ വൈനതേയോപരി സ്ഥിതഃ । ആസജ്ജ്യ കവചം ദിവ്യം സഹസ്രാര്കസമദ്യുതി ।। ൭.൬.
വില്ലും അമ്പുജടയും അണിഞ്ഞ്, ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ദിവ്യകവചം ധരിച്ചു.
ആബധ്യ ശരസമ്പൂര്ണേ ഇഷുധീ വിമലേ തദാ । ശ്രോണിസൂത്രം ച ഖഡ്ഗം ച വിമലം കമലേക്ഷണഃ ൭.൬.
അപ്പോൾ, കമലനയനനായവൻ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ വെടിയമ്പുപെട്ടിയും ശുദ്ധമായ വാൾ, കട്ടിബേല് എന്നിവ കെട്ടി അണിഞ്ഞു.
സുപര്ണം ഗിരിസങ്കാശം വൈനതേയമഥാസ്ഥിതഃ । രാക്ഷസാനാമഭാവായ യയൌ തൂര്ണതരം പ്രഭുഃ ।। ൭.൬.
പർവതത്തോട് സാമ്യമുള്ള ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി, പ്രഭു രാക്ഷസന്മാരുടെ നാശത്തിനായി വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
സുപര്ണപൃഷ്ഠേ സ ബഭൌ ശ്യാമഃ പീതാമ്ബരോ ഹരിഃ । കാഞ്ചനസ്യ ഗിരേഃ ശൃങ്ഗേ സതഡിത്തോയദോ യഥാ ।। ൭.൬.
കറുത്തവണ്ണവും മഞ്ഞ വസ്ത്രവും ധരിച്ച ഹരി, ഗരുഡന്റെ പുറത്ത്, പൊന്നുപർവതത്തിന്റെ ചുവടിൽ മിന്നൽകൊണ്ടുള്ള മഴമേഘംപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
സ സിദ്ധദേവര്ഷിമഹോരഗൈശ്ച ഗന്ധര്വയക്ഷൈരുപഗീയമാനഃ । സമാസസാദാസുരസൈന്യശത്രൂംശ്ചക്രാസിശാര്ങ്ഗായുധശങ്ഖപാണിഃ ।। ൭.൬.
സിദ്ധന്മാർ, ദേവർഷിമാർ, മഹാനാഗങ്ങൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ എന്നിവരുടെ സ്തുതികളോടെ, ചക്രം, വാൾ, വിൽ, ശംഖം കൈവശം വച്ച്, അസുരസൈന്യത്തെയും അവരുടെ നായകരെയും സമീപിച്ചു.
സുപര്ണപക്ഷാനിലനുന്നപക്ഷം ഭ്രമത്പതാകം പ്രവികീര്ണശസ്ത്രമ് । ചചാല തദ്രാക്ഷസരാജസൈന്യം ചലോപലം നീല ഇവാചലേന്ദ്രഃ ।। ൭.൬.
ഗരുഡന്റെ ചിറകിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റിൽ പതാകകൾ ചുറ്റി, ആയുധങ്ങൾ ചിതറിനിന്നു, ആ രാക്ഷസരാജാവിന്റെ സൈന്യം നീലപർവതം കല്ലുകൊണ്ട് അടിച്ചപ്പോൾ ചലിക്കുന്നതുപോലെ വിറച്ചു.
തതഃ ശരൈഃ ശോണിതമാംസരൂഷിതൈര്യുഗാന്തവൈശ്വാനരതുല്യവിഗ്രഹൈഃ । നിശാചരാഃ സമ്പരിവാര്യ മാധവം വരായുധൈര്നിര്ബിഭിദുഃ സഹസ്രശഃ ।। ൭.൬.
അപ്പോൾ രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ചേർന്ന് മാധവനെ ചുറ്റി, രക്തവും മാംസവും പുരണ്ട ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളും മികച്ച ആയുധങ്ങളും കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
നാരായണഗിരിം തേ തു ഗര്ജന്തോ രാക്ഷസാമ്ബുദാഃ । വവര്ഷുഃ ശരവര്ഷേണ വര്ഷേണേവാദ്രിമമ്ബുദാഃ ।। ൭.൭.
അവിടെ രാക്ഷസന്മാർ മേഘങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ച്, നാരായണഗിരിയെ അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ച് ചുറ്റി, മേഘങ്ങൾ പർവതത്തിൽ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ആക്രമിച്ചു.
ശ്യാമാവദാതസ്തൈര്വിഷ്ണുര്നീലൈര്നക്തഞ്ചരോത്തമൈഃ । വൃതോ ഽഞ്ജനഗിരീവാസീത് വര്ഷമാണൈഃ പയോധരൈഃ ।। ൭.൭.
ആ ഇരുണ്ടതും വെളുത്തതുമായ മികച്ച രാത്രി സഞ്ചാരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വിഷ്ണു, മഴയുമായി ചുറ്റപ്പെട്ട കജൾപർവതംപോലെ നിലകൊണ്ടു.
ശലഭാ ഇവ കേദാരം മശകാ ഇവ പര്വതമ് । യഥാമൃതഘടം ദംശാ മകരാ ഇവ ചാര്ണവമ് ।। ൭.൭.
പുഴുവുകൾ വയലിൽ ചേരുന്നതുപോലെയും, കൊതുകുകൾ പർവതത്തിൽ ചേരുന്നതുപോലെയും, ഈച്ചകൾ അമൃതം നിറഞ്ഞ പാത്രത്തിൽ ചേരുന്നതുപോലെയും, മുതലകൾ സമുദ്രത്തിൽ ചേരുന്നതുപോലെയും,
തഥാ രക്ഷോധനുര്മുക്താ വജ്രാനിലമനോജവാഃ । ഹരിം വിശന്തി സ്മ ശരാ ലോകാ ഇവ വിപര്യയേ ।। ൭.൭.
അങ്ങനെ തന്നെയാണ് രാക്ഷസന്മാരുടെ വില്ലുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട, കാറ്റുപോലെയും ഇടിമിന്നലുപോലെയും വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ ഹരിയുടെ ശരീരത്തിൽ ലോകങ്ങൾ പ്രളയത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ കയറിയത്.
സ്യന്ദനൈഃ സ്യന്ദനഗതാ ഗജൈശ്ച ഗജപൃഷ്ഠഗാഃ । അശ്വാരോഹാസ്തഥാശ്വൈശ്ച പാദാതാശ്ചാമ്ബരേ സ്ഥിതാഃ ।। ൭.൭.
രഥങ്ങളിൽ കയറിയവരും, ആനകളിൽ കയറിയവരും, കുതിരപ്പുറത്തുള്ളവരും, കാല്നടയാളികളും, ആകാശത്തിൽ നിലകൊണ്ടവരും അങ്ങനെ എല്ലാവരും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.