രാധേയോ ബഹുമായീ ച ലോകപാലോ ഽഥ ധാര്മികഃ । യമലാര്ജുനൌ ച ഹാര്ദിക്യഃ ശുമ്ഭശ്ചൈവ നിശുമ്ഭകഃ ।। ൭.൬.
അനേകം മായകൾക്കു ഉടമയായ രാധേയൻ, ലോകരക്ഷകനും ധാർമ്മികനുമായവൻ, യമലാർജുനൻ, ഹാർദിക്യൻ, ശുംബനും നിശുംബനും ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.
അസുരാ ദാനവാശ്ചൈവ സത്ത്വവന്തോ മഹാബലാഃ । സര്വേ സമരമാസാദ്യ ന ശ്രൂയന്തേ ഽപരാജിതാഃ ।। ൭.൬.
ഈ അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരാണ്. അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും, ആരും അജയന്മാരായി നിലനിന്നതായി കേട്ടിട്ടില്ല.
സര്വൈഃ ക്രതുശതൈരിഷ്ടം സര്വേ മായാവിദസ്തഥാ । സര്വേ സര്വാസ്ത്രകുശലാഃ സര്വേ ശത്രുഭയങ്കരാഃ ।। ൭.൬.
അവരൊക്കെയും നൂറുകണക്കിന് യാഗങ്ങൾ നടത്തി, മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും നിപുണരും, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയമാകുന്നവരുമാണ്.
നാരായണേന നിഹതാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ । ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ തു സര്വേഷാം ക്ഷമം കര്തുമിഹാര്ഹഥ ।। ൭.൬.
അവരെ നാരായണൻ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും സംഹരിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഉചിതമായ രീതിയിൽ ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കണം.
തതഃ സുമാലീ മാലീ ച ശ്രുത്വാ മാല്യവതോ വചഃ । ഊചതുര്ഭ്രാതരം ജ്യേഷ്ഠം ഭഗാംശാവിവ വാസവമ് ।। ൭.൬.
അപ്പോൾ സുമാലിയും മാലിയും, മാല്യവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗനും ആംശനും വാസവനോടു സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരനോട് പറഞ്ഞു.
സ്വധീതം ദത്തമിഷ്ടം ചാപ്യൈശ്വര്യം പരിപാലിതമ് । ആയുര്നിരാമയം പ്രാപ്തം സുധര്മഃ പ്രാപിതഃ പഥി ।। ൭.൬.
നാം പഠിച്ചിരിക്കുന്നു, ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു, യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ആധിപത്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. രോഗമില്ലാത്ത ദീർഘായുസ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, നല്ല ധർമ്മം നമ്മെ ശരിയായ വഴിയിൽ നയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദേവസാഗരമക്ഷോഭ്യം ശസ്ത്രൈഃ സമവഗാഹ്യ ച । ജിതാ ദ്വിഷോ ഹ്യപ്രതിമാസ്തന്നോ മൃത്യുകൃതം ഭയമ് ।। ൭.൬.
ദേവസമുദ്രം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് കടന്ന്, അപരിമിത ശക്തിയുള്ള ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ മരണഭയം നമ്മെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.
നാരായണശ്ച രുദ്രശ്ച ശക്രശ്ചാപി യമസ്തഥാ । അസ്മാകം പ്രമുഖേ സ്ഥാതും സര്വേ ബിഭ്യതി സര്വദാ ।। ൭.൬.
നാരായണനും രുദ്രനും ശക്രനും യമനും — ഇവർ എല്ലാവരും എപ്പോഴും നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
വിഷ്ണോര്ദേവസ്യ നാസ്ത്യേവ കാരണം രാക്ഷസേശ്വര । ദേവാനാമേവ ദോഷേണ വിഷ്ണോഃ പ്രചലിതം മനഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസാധിപാ, വിഷ്ണുവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ യാതൊരു കാരണം ഇല്ല. ദേവന്മാരുടെ തെറ്റുകൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സ് ഇങ്ങനെ അലയുന്നത്.
തസ്മാദദ്യ സമുദ്യുക്താഃ സര്വസൈന്യസമാവൃതാഃ । ദേവാനേവ ജിഘാംസാമ ഏഭ്യോ ദോഷഃ സമുത്ഥിതഃ ।। ൭.൬.
അതിനാൽ, ഇന്ന് നാം മുഴുവൻ സൈന്യത്തോടും ഒരുമിച്ച് തയ്യാറായി, ദേവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. ഈ ദുരന്തം അവരിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
ഏവം സമ്മന്ത്ര്യ ബലിനഃ സര്വേ സൈന്യസമാവൃതാഃ । ഉദ്യോഗം ഘോഷയിത്വാ തു സര്വേ നൈര്ഋതപുങ്ഗവാഃ ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, ശക്തന്മാർ എല്ലാവരും സൈന്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. എല്ലാ പ്രധാന നൈരൃതന്മാരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ഇതി തേ രാമ സമ്മന്ത്ര്യ സര്വോദ്യോഗേന രാക്ഷസാഃ । യുദ്ധായ നിര്യയുഃ സര്വേ മഹാകായാ മഹാബലാഃ ।। ൭.൬.
രാമാ, ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, മഹത്തായ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യുദ്ധത്തിന് പൂർണ്ണമായി തയ്യാറായി പുറപ്പെട്ടു.
സ്യന്ദനൈര്വാരണൈശ്ചൈവ ഹയൈശ്ച ഗിരിസന്നിഭൈഃ । ഖരൈര്ഗോഭീ രഥോഷ്ട്രൈശ്ച ശിംശുമാരൈര്ഭുജങ്ഗമൈഃ ।। ൭.൬.
അവർ രഥങ്ങളിൽ, ആനകളിൽ, പർവ്വതസമാനമായ കുതിരകളിൽ, കഴുതകളിൽ, കാളകളിൽ, യുദ്ധഒട്ടകങ്ങളിൽ, മുത്തലയുകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
മകരൈഃ കച്ഛപൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈര്ഗരുഡോപമൈഃ । സിംഹൈര്വ്യാഘ്രൈര്വരാഹൈശ്ച സൃമരൈശ്ചമരൈരപി ।। ൭.൬.
മകരങ്ങളിൽ, ആമകളിൽ, മീനുകളിൽ, ഗരുഡനെപ്പോലെയുള്ള പക്ഷികളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, കടുവകളിൽ, പന്നികളിൽ, കുരങ്ങുകളിൽ, യാകുകളിൽ എന്നിങ്ങനെ അവർ യാത്രയായി.
ത്യക്ത്വാ ലങ്കാം ഗതാഃ സര്വേ രാക്ഷസാ ബലഗര്വിതാഃ । പ്രയാതാ ദേവലോകായ യോദ്ധും ദൈവതശത്രവഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയെ വിട്ട്, ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ദൈവശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ലങ്കാവിപര്യയം ദൃഷ്ട്വാ യാനി ലങ്കാലയാന്യഥ । ഭൂതാനി ഭയദര്ശീനി വിമനസ്കാനി സര്വശഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയിൽ ഉണ്ടായ കലഹം കണ്ടപ്പോൾ, അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്താൽ വിറെച്ചു, മനസ്സിൽ നിരാശയോടെ നിറഞ്ഞു.
രഥോത്തമൈരുഹ്യമാനാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൭.൬.
നൂറ്റാണ്ടുകളിലും ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള മനോഹരമായ രഥങ്ങളിൽ അവർ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
പ്രയാതാ രാക്ഷസാസ്തൂര്ണം ദേവലോകം പ്രയത്നതഃ । രക്ഷസാമേവ മാര്ഗേണ ദൈവതാന്യപചക്രമുഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാർ വേഗത്തിൽ പരിശ്രമത്തോടെ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവരുടെ വഴിയിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ പിന്മാറി.
ഭൌമാശ്ചൈവാന്തരിക്ഷാശ്ച കാലാജ്ഞപ്താ ഭയാവഹാഃ । ഉത്പാതാ രാക്ഷസേന്ദ്രാണാമഭാവായ സമുത്ഥിതാഃ ।। ൭.൬.
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും, കാലത്തിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അനിഷ്ടസൂചനകൾ രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഉദിച്ചു.
അസ്ഥീനി മേഘാ വവൃഷുരുഷ്ണം ശോണിതമേവ ച । വേലാം സമുദ്രാശ്ചോത്ക്രാന്താശ്ചേലുശ്ചാപ്യഥ ഭൂധരാഃ ।। ൭.൬.
മേഘങ്ങൾ അസ്ഥികളും ചൂടുള്ള രക്തവും മഴയായി പെയ്തു; സമുദ്രങ്ങൾ കരയകന്ന് ഒഴുകി, പർവതങ്ങൾ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി.
അട്ടഹാസാന്വിമുഞ്ചന്തോ ഘനനാദസമസ്വനാഃ । വാശ്യന്ത്യശ്ച ശിവാസ്തത്ര ദാരുണം ഘോരദര്ശനാഃ ।। ൭.൬.
അവിടെ ഭയാനകവും ഭീകരവുമായ ശിവന്മാർ മിന്നൽമേഘങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനപോലെയുള്ള ചിരികൾ പൊഴിക്കുകയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിലവിളി മുഴക്കുകയും ചെയ്തു.
സമ്പതന്ത്യഥ ഭൂതാനി ദൃശ്യന്തേ ച യഥാക്രമമ് । ഗൃധ്രചക്രം മഹച്ചാത്ര ജ്വലനോദ്ഗാരിഭിര്മുഖൈഃ ।। ൭.൬.
അപ്പോൾ വിവിധ ജീവികൾ ആകാശത്ത് ക്രമമായി പറന്നു; തീ ഉமிழുന്ന വായുകളുള്ള വലിയ കഴുകൻമാരുടെ വലയം അവിടെ ദൃശ്യമായി.
രാക്ഷസാനാമുപരി ഖേ ഭ്രമതേ ഽലാതചക്രവത് । കപോതാ രക്തപാദാശ്ച ശാരികാ വിദ്രുതാ യയുഃ ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാരുടെ മുകളിൽ ആകാശത്ത് തീയുടെ ചക്രം അഗ്നിശലഭംപോലെ ചുറ്റി; ചുവപ്പു കാൽ ഉള്ള പാറകളും ശാരികകളും ഭയന്ന് പറന്നു.
ഉത്പാതാംസ്താനനാദൃത്യ രാക്ഷസാ ബലഗര്വിതാഃ । യാന്ത്യേവ ന നിവര്ത്തന്തേ മൃത്യുപാശാവപാശിതാഃ ।। ൭.൬.
ഈ അനിഷ്ടസൂചനകളെ അവഗണിച്ച്, ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച രാക്ഷസന്മാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, മരണത്തിന്റെ പാശത്തിൽ കുടുങ്ങി പിന്നോട്ട് തിരിയാതെ.
മാല്യവാംശ്ച സുമാലീ ച മാലീ ച സുമഹാബലാഃ । ആസന്പുരഃസരാസ്തേഷാം ക്രതൂനാമിവ പാവകാഃ ।। ൭.൬.
മാല്യവാൻ, സുമാലി, മാലി എന്നിങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ളവർ അവരെ മുന്നിൽ നയിച്ചു, യജ്ഞങ്ങളിൽ അഗ്നി മുന്നിൽ പോകുന്നതുപോലെ.
മാല്യവന്തം ച തേ സര്വേ മാല്യവന്തമിവാചലമ് । നിശാചരാ ഹ്യാശ്രയന്തി ധാതാരമിവ ദേവതാഃ ।। ൭.൬.
എല്ലാ നിശാചരന്മാരും മാല്യവാനെ ഒരു പർവതംപോലെ ചുറ്റി കൂടി, ദേവതകൾ സൃഷ്ടാവിനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
തദ്ബലം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം മഹാഭ്രഘനനാദിതമ് । ജയേപ്സയാ ദേവലോകം യയൌ മാലിവശേ സ്ഥിതമ് ।। ൭.൬.
രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ ആ സൈന്യം വലിയ മേഘക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെ ഉരുണ്ടു, ജയാഗ്രഹത്തോടെ, മാലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദേവലോകത്തേക്ക് നീങ്ങി.
രാക്ഷസാനാം സമുദ്യോഗം തം തു നാരായണഃ പ്രഭുഃ । ദേവദൂതാദുപശ്രുത്യ ചക്രേ യുദ്ധേ തദാ മനഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാരുടെ ആ ഒരുക്കം ദേവദൂതനിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞ മഹാശക്തനായ നാരായണൻ അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിന് മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ സജ്ജായുധതൂണീരോ വൈനതേയോപരി സ്ഥിതഃ । ആസജ്ജ്യ കവചം ദിവ്യം സഹസ്രാര്കസമദ്യുതി ।। ൭.൬.
വില്ലും അമ്പുജടയും അണിഞ്ഞ്, ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ദിവ്യകവചം ധരിച്ചു.
ആബധ്യ ശരസമ്പൂര്ണേ ഇഷുധീ വിമലേ തദാ । ശ്രോണിസൂത്രം ച ഖഡ്ഗം ച വിമലം കമലേക്ഷണഃ ൭.൬.
അപ്പോൾ, കമലനയനനായവൻ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ വെടിയമ്പുപെട്ടിയും ശുദ്ധമായ വാൾ, കട്ടിബേല് എന്നിവ കെട്ടി അണിഞ്ഞു.