സുകേശതനയാ ദേവ വരദാനബലോദ്ധതാഃ । ബാധന്തേ ഽസ്മാന്സമുദ്ദൃപ്താ ഘോരരൂപാഃ പദേ പദേ ।। ൭.൬.
ദേവനേ, അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച സുകേശന്റെ മക്കൾ, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അതിക്രൂരരായി, ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
രാക്ഷസൈരഭിഭൂതാഃ സ്മ ന ശക്താഃ സ്മ പ്രജാപതേ । സ്വേഷു സദ്മസു സംസ്ഥാതും ഭയാത്തേഷാം ദുരാത്മനാമ് ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാർ നമ്മെ കീഴടക്കി, പ്രജാപതിയേ, അവരുടെ ദുഷ്ടതയെ ഭയന്ന് ഞങ്ങൾ സ്വവീടുകളിൽ പോലും താമസിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി.
തദസ്മാകം ഹിതാര്ഥായ ജഹി താംശ്ച ത്രിലോചന । രാക്ഷസാന്ഹുങ്കൃതേനൈവ ദഹ പ്രദഹതാം വര ।। ൭.൬.
അതിനാൽ, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, നീ ഒരു ഹൂം എന്ന ശബ്ദം മാത്രം മുഴക്കി ആ രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കണം; ദഹിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവരെ ദഹിപ്പിക്കണം.
ഇത്യേവം ത്രിദശൈരുക്തോ നിശമ്യാന്ധകസൂദനഃ । ശിരഃ കരം ച ധുന്വാന ഇദം വചനമബ്രവീത് ।। ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ത്രിദശന്മാർ പറഞ്ഞതുകേട്ട്, അന്ധകനെ സംഹരിച്ച ദൈവം തലയും കൈയും ആടിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അവധ്യാ മമ തേ ദേവാഃ സുകേശതനയാ രണേ । മന്ത്രം തു വഃ പ്രദാസ്യാമി യസ്താന്വൈ നിഹനിഷ്യതി ।। ൭.൬.
ദേവന്മാരേ, യുദ്ധത്തിൽ സുകേശന്റെ മക്കളെ ഞാൻ സംഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അവരെ സംഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകാം.
യോ ഽസൌ ചക്രഗദാപാണിഃ പീതവാസാ ജനാര്ദനഃ । ഹരിര്നാരായണഃ ശ്രീമാന് ശരണം തം പ്രപദ്യഥ ।। ൭.൬.
ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ, പീതാംബരം ധരിച്ച ജനാർദ്ദനൻ, ഹരി, നാരായണൻ, മഹാതേജസ്വി—നിങ്ങൾ അവനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കണം.
ഹരാദവാപ്യ തേ മന്ത്രം കാമാരിമഭിവാദ്യ ച । നാരായണാലയം പ്രാപ്യ തസ്മൈ സര്വം ന്യവേദയന് ।। ൭.൬.
ഹരനിൽ നിന്ന് മന്ത്രം വാങ്ങി, കാമന്റെ ശത്രുവിനെ വന്ദിച്ച്, അവർ നാരായണന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി അവനോട് എല്ലാം വിവരിച്ചു.
തതോ നാരായണേനോക്താ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ । സുരാരീംസ്താന്ഹനിഷ്യാമി സുരാ ഭവത വിജ്വരാഃ ।। ൭.൬.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച ദേവന്മാരോട് നാരായണൻ പറഞ്ഞു: 'ആ ദൈവശത്രുക്കളെ ഞാൻ സംഹരിക്കും; ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കൂ.'
ദേവാനാം ഭയഭീതാനാം ഹരിണാ രാക്ഷസര്ഷഭൌ । പ്രതിജ്ഞാതോ വധോ ഽസ്മാകം ചിന്ത്യതാം യദിഹ ക്ഷമമ് ।। ൭.൬.
ദേവന്മാർ ഭയത്താൽ വിറെച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, ഹരി ഞങ്ങൾക്കായി രാക്ഷസന്മാരുടെ തലവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ഇത് നമ്മൾക്കു ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണോ എന്ന് ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കണം.
ഹിരണ്യകശിപോര്മൃത്യുരന്യേഷാം ച സുരദ്വിഷാമ് । നമുചിഃ കാലനേമിശ്ച സംഹ്രാദോ വീരസത്തമഃ ।। ൭.൬.
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെയും മറ്റു ദേവദ്വേഷികളായ നമുചി, കാലനേമി, മഹാവീരനായ സംഹ്രാദൻ എന്നിവരുടേയും മരണമാണ് സംഭവിച്ചത്.
രാധേയോ ബഹുമായീ ച ലോകപാലോ ഽഥ ധാര്മികഃ । യമലാര്ജുനൌ ച ഹാര്ദിക്യഃ ശുമ്ഭശ്ചൈവ നിശുമ്ഭകഃ ।। ൭.൬.
അനേകം മായകൾക്കു ഉടമയായ രാധേയൻ, ലോകരക്ഷകനും ധാർമ്മികനുമായവൻ, യമലാർജുനൻ, ഹാർദിക്യൻ, ശുംബനും നിശുംബനും ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.
അസുരാ ദാനവാശ്ചൈവ സത്ത്വവന്തോ മഹാബലാഃ । സര്വേ സമരമാസാദ്യ ന ശ്രൂയന്തേ ഽപരാജിതാഃ ।। ൭.൬.
ഈ അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരാണ്. അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും, ആരും അജയന്മാരായി നിലനിന്നതായി കേട്ടിട്ടില്ല.
സര്വൈഃ ക്രതുശതൈരിഷ്ടം സര്വേ മായാവിദസ്തഥാ । സര്വേ സര്വാസ്ത്രകുശലാഃ സര്വേ ശത്രുഭയങ്കരാഃ ।। ൭.൬.
അവരൊക്കെയും നൂറുകണക്കിന് യാഗങ്ങൾ നടത്തി, മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും നിപുണരും, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയമാകുന്നവരുമാണ്.
നാരായണേന നിഹതാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ । ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ തു സര്വേഷാം ക്ഷമം കര്തുമിഹാര്ഹഥ ।। ൭.൬.
അവരെ നാരായണൻ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും സംഹരിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഉചിതമായ രീതിയിൽ ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കണം.
തതഃ സുമാലീ മാലീ ച ശ്രുത്വാ മാല്യവതോ വചഃ । ഊചതുര്ഭ്രാതരം ജ്യേഷ്ഠം ഭഗാംശാവിവ വാസവമ് ।। ൭.൬.
അപ്പോൾ സുമാലിയും മാലിയും, മാല്യവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗനും ആംശനും വാസവനോടു സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരനോട് പറഞ്ഞു.
സ്വധീതം ദത്തമിഷ്ടം ചാപ്യൈശ്വര്യം പരിപാലിതമ് । ആയുര്നിരാമയം പ്രാപ്തം സുധര്മഃ പ്രാപിതഃ പഥി ।। ൭.൬.
നാം പഠിച്ചിരിക്കുന്നു, ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു, യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ആധിപത്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. രോഗമില്ലാത്ത ദീർഘായുസ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, നല്ല ധർമ്മം നമ്മെ ശരിയായ വഴിയിൽ നയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദേവസാഗരമക്ഷോഭ്യം ശസ്ത്രൈഃ സമവഗാഹ്യ ച । ജിതാ ദ്വിഷോ ഹ്യപ്രതിമാസ്തന്നോ മൃത്യുകൃതം ഭയമ് ।। ൭.൬.
ദേവസമുദ്രം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് കടന്ന്, അപരിമിത ശക്തിയുള്ള ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ മരണഭയം നമ്മെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.
നാരായണശ്ച രുദ്രശ്ച ശക്രശ്ചാപി യമസ്തഥാ । അസ്മാകം പ്രമുഖേ സ്ഥാതും സര്വേ ബിഭ്യതി സര്വദാ ।। ൭.൬.
നാരായണനും രുദ്രനും ശക്രനും യമനും — ഇവർ എല്ലാവരും എപ്പോഴും നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
വിഷ്ണോര്ദേവസ്യ നാസ്ത്യേവ കാരണം രാക്ഷസേശ്വര । ദേവാനാമേവ ദോഷേണ വിഷ്ണോഃ പ്രചലിതം മനഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസാധിപാ, വിഷ്ണുവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ യാതൊരു കാരണം ഇല്ല. ദേവന്മാരുടെ തെറ്റുകൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സ് ഇങ്ങനെ അലയുന്നത്.
തസ്മാദദ്യ സമുദ്യുക്താഃ സര്വസൈന്യസമാവൃതാഃ । ദേവാനേവ ജിഘാംസാമ ഏഭ്യോ ദോഷഃ സമുത്ഥിതഃ ।। ൭.൬.
അതിനാൽ, ഇന്ന് നാം മുഴുവൻ സൈന്യത്തോടും ഒരുമിച്ച് തയ്യാറായി, ദേവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. ഈ ദുരന്തം അവരിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
ഏവം സമ്മന്ത്ര്യ ബലിനഃ സര്വേ സൈന്യസമാവൃതാഃ । ഉദ്യോഗം ഘോഷയിത്വാ തു സര്വേ നൈര്ഋതപുങ്ഗവാഃ ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, ശക്തന്മാർ എല്ലാവരും സൈന്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. എല്ലാ പ്രധാന നൈരൃതന്മാരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ഇതി തേ രാമ സമ്മന്ത്ര്യ സര്വോദ്യോഗേന രാക്ഷസാഃ । യുദ്ധായ നിര്യയുഃ സര്വേ മഹാകായാ മഹാബലാഃ ।। ൭.൬.
രാമാ, ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, മഹത്തായ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യുദ്ധത്തിന് പൂർണ്ണമായി തയ്യാറായി പുറപ്പെട്ടു.
സ്യന്ദനൈര്വാരണൈശ്ചൈവ ഹയൈശ്ച ഗിരിസന്നിഭൈഃ । ഖരൈര്ഗോഭീ രഥോഷ്ട്രൈശ്ച ശിംശുമാരൈര്ഭുജങ്ഗമൈഃ ।। ൭.൬.
അവർ രഥങ്ങളിൽ, ആനകളിൽ, പർവ്വതസമാനമായ കുതിരകളിൽ, കഴുതകളിൽ, കാളകളിൽ, യുദ്ധഒട്ടകങ്ങളിൽ, മുത്തലയുകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
മകരൈഃ കച്ഛപൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈര്ഗരുഡോപമൈഃ । സിംഹൈര്വ്യാഘ്രൈര്വരാഹൈശ്ച സൃമരൈശ്ചമരൈരപി ।। ൭.൬.
മകരങ്ങളിൽ, ആമകളിൽ, മീനുകളിൽ, ഗരുഡനെപ്പോലെയുള്ള പക്ഷികളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, കടുവകളിൽ, പന്നികളിൽ, കുരങ്ങുകളിൽ, യാകുകളിൽ എന്നിങ്ങനെ അവർ യാത്രയായി.
ത്യക്ത്വാ ലങ്കാം ഗതാഃ സര്വേ രാക്ഷസാ ബലഗര്വിതാഃ । പ്രയാതാ ദേവലോകായ യോദ്ധും ദൈവതശത്രവഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയെ വിട്ട്, ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ദൈവശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ലങ്കാവിപര്യയം ദൃഷ്ട്വാ യാനി ലങ്കാലയാന്യഥ । ഭൂതാനി ഭയദര്ശീനി വിമനസ്കാനി സര്വശഃ ।। ൭.൬.
ലങ്കയിൽ ഉണ്ടായ കലഹം കണ്ടപ്പോൾ, അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്താൽ വിറെച്ചു, മനസ്സിൽ നിരാശയോടെ നിറഞ്ഞു.
രഥോത്തമൈരുഹ്യമാനാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൭.൬.
നൂറ്റാണ്ടുകളിലും ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള മനോഹരമായ രഥങ്ങളിൽ അവർ കയറി പുറപ്പെട്ടു.
പ്രയാതാ രാക്ഷസാസ്തൂര്ണം ദേവലോകം പ്രയത്നതഃ । രക്ഷസാമേവ മാര്ഗേണ ദൈവതാന്യപചക്രമുഃ ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാർ വേഗത്തിൽ പരിശ്രമത്തോടെ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവരുടെ വഴിയിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ പിന്മാറി.
ഭൌമാശ്ചൈവാന്തരിക്ഷാശ്ച കാലാജ്ഞപ്താ ഭയാവഹാഃ । ഉത്പാതാ രാക്ഷസേന്ദ്രാണാമഭാവായ സമുത്ഥിതാഃ ।। ൭.൬.
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും, കാലത്തിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അനിഷ്ടസൂചനകൾ രാക്ഷസാധിപന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഉദിച്ചു.
അസ്ഥീനി മേഘാ വവൃഷുരുഷ്ണം ശോണിതമേവ ച । വേലാം സമുദ്രാശ്ചോത്ക്രാന്താശ്ചേലുശ്ചാപ്യഥ ഭൂധരാഃ ।। ൭.൬.
മേഘങ്ങൾ അസ്ഥികളും ചൂടുള്ള രക്തവും മഴയായി പെയ്തു; സമുദ്രങ്ങൾ കരയകന്ന് ഒഴുകി, പർവതങ്ങൾ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി.