ശരണ്യാന്യശരണ്യാനി ഹ്യാശ്രമാണി കൃതാനി നഃ । സ്വര്ഗാച്ച ദേവാന്പ്രച്യാവ്യ സ്വര്ഗേ ക്രീഡന്തി ദേവവത് ।। ൭.൬.
നമ്മുടെ ആശ്രമങ്ങൾ ഒരിക്കൽ അഭയസ്ഥലങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ സംരക്ഷണമില്ലാത്തവയായി; സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ദേവന്മാരെ പുറത്താക്കി, അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ അവിടെ വിനോദം ചെയ്യുന്നു.
അഹം വിഷ്ണുരഹം രുദ്രോ ബ്രഹ്മാഹം ദേവരാഡഹമ് । അഹം യമശ്ച വരുണശ്ചന്ദ്രോ ഽഹം രവിരപ്യഹമ് ।। ൭.൬.
'ഞാനാണ് വിഷ്ണു, ഞാനാണ് രുദ്രൻ, ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവ്, ഞാനാണ് ദേവരാജാവ്; ഞാനാണ് യമനും വരുണനും, ഞാനാണ് ചന്ദ്രനും ഞാനാണ് സൂര്യനും' എന്നാണ് അവർ പറയുന്നത്.
ഇതി മാലീ സുമാലീ ച മാല്യവാംശ്ചൈവ രാക്ഷസാഃ । ബാധന്തേ സമരോദ്ധര്ഷാ യേ ച തേഷാം പുരഃസരാഃ । തന്നോ ദേവ ഭയാര്താനാമഭയം ദാതുമര്ഹസി ।। ൭.൬.
ഇങ്ങനെ മാലി, സുമാലി, മാല്യവാൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള രാക്ഷസന്മാരും അവരുടെ പ്രധാന അനുചിതരും യുദ്ധത്തിലെ അഹങ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ദേവാ, ഞങ്ങൾ ഭയത്താൽ വലയുന്നവർക്കു നീ അഭയം നൽകേണ്ടതാണ്.
അശിവം വപുരാസ്ഥായ ജഹി വൈ ദേവകണ്ടകാന് ।। ൭.൬.
നീ അശുഭമായ ഒരു രൂപം ധരിച്ച് ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കണം.
ധന്തേ സമരോദ്ധര്ഷാ യേ ച തേഷാം പുരഃസരാഃ । ഇത്യുക്തസ്തു സുരൈഃ സര്വൈഃ കപര്ദീ നീലലോഹിതഃ । സുകേശം പ്രതി സാപേക്ഷഃ പ്രാഹ ദേവഗണാന്പ്രഭുഃ ।। ൭.൬.
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിലെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞവരും അവരുടെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരും എന്നിങ്ങനെ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജടയുള്ള നീലചുവപ്പൻ, സുകേശനെ മാനിച്ച് ദേവഗണങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
അഹം താന്ന ഹനിഷ്യാമി മയാവധ്യാ ഹി തേ സുരാഃ । കിം തു മന്ത്രം പ്രദാസ്യാമി യോ വൈ താന്നിഹനിഷ്യതി ।। ൭.൬.
ഞാൻ അവരെ കൊല്ലില്ല; ദേവന്മാരേ, അവരെ ഞാൻ കൊല്ലാൻ അർഹനല്ല. പക്ഷേ, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകാം.
ഏതമേവ സമുദ്യോഗം പുരസ്കൃത്യ മഹര്ഷയഃ । ഗച്ഛധ്വം ശരണം വിഷ്ണും ഹനിഷ്യതി സ താന്പ്രഭുഃ ।। ൭.൬.
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത് മഹർഷിമാരേ, നിങ്ങൾ വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടുക; ആ പ്രഭു അവരെ സംഹരിക്കും.
തതസ്തു ജയശബ്ദേന പ്രതിനന്ദ്യ മഹേശ്വരമ് । വിഷ്ണോഃ സമീപമാജഗ്മുര്നിശാചരഭയാര്ദിതാഃ ।। ൭.൬.
അതിനുശേഷം ജയഘോഷം മുഴക്കി മഹേശ്വരനെ വന്ദിച്ച്, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ ഭയത്തിൽ അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ശങ്ഖചക്രധരം ദേവം പ്രണമ്യ ബഹുമാന്യ ച । ഊചുഃ സമ്ഭ്രാന്തവദ്വാക്യം സുകേശതനയാന്പ്രതി ।। ൭.൬.
ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ദേവനെ വണങ്ങി, വലിയ ആദരവോടെ, സുകേശന്റെ പുത്രന്മാരെ കുറിച്ച് അവർ ഉന്മാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സുകേശതനയൈര്ദേവ ത്രിഭിസ്ത്രേതാഗ്നിസന്നിഭൈഃ । ആക്രമ്യ വരദാനേന സ്ഥാനാന്യപഹൃതാനി നഃ ।। ൭.൬.
സുകേശന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ, ത്രേതായുഗത്തിലെ അഗ്നികളെപ്പോലെ ഭയങ്കരരായി, ലഭിച്ച വരങ്ങൾകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി.
ലങ്കാ നാമ പുരീ ദുര്ഗാ ത്രികൂടശിഖരേ സ്ഥിതാ । തത്ര സ്ഥിതാഃ പ്രബാധന്തേ സര്വാന്നഃ ക്ഷണദാചരാഃ ।। ൭.൬.
ത്രികൂറ്റശിഖരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്ക എന്ന കന്യകാപുരം ഒരു വലിയ കോട്ടപോലെയാണ്. അവിടെ താമസിക്കുന്ന രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ നമ്മെ എല്ലാം പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
സ ത്വമസ്മദ്ധിതാര്ഥായ ജഹി താന്മധുസൂദന । ശരണം ത്വാം വയം പ്രാപ്താ ഗതിര്ഭവ സുരേശ്വര ।। ൭.൬.
നമ്മുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മഹാമധുസൂദനാ, അവരെ സംഹരിക്കണമേ. ഞങ്ങൾ ശരണം തേടി നിന്നോടാണ് വന്നത്; ദേവാദിദേവനേ, ഞങ്ങൾക്കു ആശ്രയമായിരിക്കുക.
ചക്രകൃത്താസ്യകമലാന്നിവേദയ യമായ വൈ । ഭയേഷ്വഭയദോ ഽസ്മാകം നാന്യോ ഽസ്തി ഭവതാ വിനാ ।। ൭.൬.
ചക്രംകൊണ്ട് മുറിച്ച കമലപോലെയുള്ള മുഖങ്ങൾ യമനോടു സമർപ്പിക്കണമേ. ഭയക്കാലങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷ നൽകുന്നവൻ നീയല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.
രാക്ഷസാന്സമരേ ദുഷ്ടാന്സാനുബന്ധാന്മദോദ്ധതാന് । നുദം ത്വം നോ ഭയം ദേവ നീഹാരമിവ ഭാസ്കരഃ ।। ൭.൬.
യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്ടരും അഹങ്കാരികളും കൂട്ടുകാരുമായ രാക്ഷസന്മാരെ, ദൈവമേ, സൂര്യൻ മൂടൽമഞ്ഞ് നീക്കുന്നതുപോലെ നീ ഞങ്ങളുടെ ഭയം അകറ്റി ഓടിക്കളയണം.
ഇത്യേവം ദൈവതൈരുക്തോ ദേവദേവോ ജനാര്ദനഃ । അഭയം ഭയദോ ഽരീണാം ദത്ത്വാ ദേവാനുവാച ഹ ।। ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ ഭയപ്പെട്ടവർക്കു ഭയരഹിതത്വം നൽകി ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
സുകേശം രാക്ഷസം ജാനേ ഈശാനവരദര്പിതമ് । താംശ്ചാസ്യ തനയാഞ്ജാനേ യേഷാം ജ്യേഷ്ഠഃ സ മാല്യവാന് ।। ൭.൬.
ഈശാനന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന രാക്ഷസനായ സുകേശനെ ഞാൻ അറിയുന്നു. അവന്റെ മക്കളെയും, അവരിൽ മൂത്തവൻ മാല്യവാൻ ആണെന്നതും എനിക്ക് അറിയാം.
താനഹം സമതിക്രാന്തമര്യാദാന്രാക്ഷസാധമാന് । നിഹനിഷ്യാമി സങ്ക്രുദ്ധഃ സുരാ ഭവത വിജ്വരാഃ ।। ൭.൬.
മിതിമീറി പെരുമാറുന്ന ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസന്മാരെ ഞാൻ ക്രോധത്തോടെ സംഹരിക്കും. ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കൂ.
ഇത്യുക്താസ്തേ സുരാഃ സര്വേ വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ । യഥാവാസം യയുര്ഹൃഷ്ടാഃ പ്രശംസന്തോ ജനാര്ദനമ് ।। ൭.൬.
പ്രഭാവശാലിയായ വിഷ്ണു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
വിബുധാനാം സമുദ്യോഗം മാല്യവാംസ്തു നിശാചരഃ । ശ്രുത്വാ തൌ ഭ്രാതരൌ വീരാവിദം വചനമബ്രവീത് ।। ൭.൬.
ദേവന്മാർ ഒരുമിച്ചുള്ള ശ്രമം കേട്ടു, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മാല്യവാൻ തന്റെ വീര്യശാലിയായ സഹോദരന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അമരാ ഋഷയശ്ചൈവ സങ്ഗമ്യ കില ശകരമ് । അസ്മദ്വധം പരീപ്സന്ത ഇദം വചനമബ്രുവന് ।। ൭.൬.
അമരന്മാരും ഋഷിമാരും ചേർന്ന് ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഒത്തുചേർന്ന്, നമ്മെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സുകേശതനയാ ദേവ വരദാനബലോദ്ധതാഃ । ബാധന്തേ ഽസ്മാന്സമുദ്ദൃപ്താ ഘോരരൂപാഃ പദേ പദേ ।। ൭.൬.
ദേവനേ, അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച സുകേശന്റെ മക്കൾ, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അതിക്രൂരരായി, ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
രാക്ഷസൈരഭിഭൂതാഃ സ്മ ന ശക്താഃ സ്മ പ്രജാപതേ । സ്വേഷു സദ്മസു സംസ്ഥാതും ഭയാത്തേഷാം ദുരാത്മനാമ് ।। ൭.൬.
രാക്ഷസന്മാർ നമ്മെ കീഴടക്കി, പ്രജാപതിയേ, അവരുടെ ദുഷ്ടതയെ ഭയന്ന് ഞങ്ങൾ സ്വവീടുകളിൽ പോലും താമസിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി.
തദസ്മാകം ഹിതാര്ഥായ ജഹി താംശ്ച ത്രിലോചന । രാക്ഷസാന്ഹുങ്കൃതേനൈവ ദഹ പ്രദഹതാം വര ।। ൭.൬.
അതിനാൽ, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, നീ ഒരു ഹൂം എന്ന ശബ്ദം മാത്രം മുഴക്കി ആ രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കണം; ദഹിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവരെ ദഹിപ്പിക്കണം.
ഇത്യേവം ത്രിദശൈരുക്തോ നിശമ്യാന്ധകസൂദനഃ । ശിരഃ കരം ച ധുന്വാന ഇദം വചനമബ്രവീത് ।। ൭.൬.
ഇങ്ങനെ ത്രിദശന്മാർ പറഞ്ഞതുകേട്ട്, അന്ധകനെ സംഹരിച്ച ദൈവം തലയും കൈയും ആടിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അവധ്യാ മമ തേ ദേവാഃ സുകേശതനയാ രണേ । മന്ത്രം തു വഃ പ്രദാസ്യാമി യസ്താന്വൈ നിഹനിഷ്യതി ।। ൭.൬.
ദേവന്മാരേ, യുദ്ധത്തിൽ സുകേശന്റെ മക്കളെ ഞാൻ സംഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അവരെ സംഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകാം.
യോ ഽസൌ ചക്രഗദാപാണിഃ പീതവാസാ ജനാര്ദനഃ । ഹരിര്നാരായണഃ ശ്രീമാന് ശരണം തം പ്രപദ്യഥ ।। ൭.൬.
ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ, പീതാംബരം ധരിച്ച ജനാർദ്ദനൻ, ഹരി, നാരായണൻ, മഹാതേജസ്വി—നിങ്ങൾ അവനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കണം.
ഹരാദവാപ്യ തേ മന്ത്രം കാമാരിമഭിവാദ്യ ച । നാരായണാലയം പ്രാപ്യ തസ്മൈ സര്വം ന്യവേദയന് ।। ൭.൬.
ഹരനിൽ നിന്ന് മന്ത്രം വാങ്ങി, കാമന്റെ ശത്രുവിനെ വന്ദിച്ച്, അവർ നാരായണന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി അവനോട് എല്ലാം വിവരിച്ചു.
തതോ നാരായണേനോക്താ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ । സുരാരീംസ്താന്ഹനിഷ്യാമി സുരാ ഭവത വിജ്വരാഃ ।। ൭.൬.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച ദേവന്മാരോട് നാരായണൻ പറഞ്ഞു: 'ആ ദൈവശത്രുക്കളെ ഞാൻ സംഹരിക്കും; ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കൂ.'
ദേവാനാം ഭയഭീതാനാം ഹരിണാ രാക്ഷസര്ഷഭൌ । പ്രതിജ്ഞാതോ വധോ ഽസ്മാകം ചിന്ത്യതാം യദിഹ ക്ഷമമ് ।। ൭.൬.
ദേവന്മാർ ഭയത്താൽ വിറെച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, ഹരി ഞങ്ങൾക്കായി രാക്ഷസന്മാരുടെ തലവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ഇത് നമ്മൾക്കു ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണോ എന്ന് ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കണം.
ഹിരണ്യകശിപോര്മൃത്യുരന്യേഷാം ച സുരദ്വിഷാമ് । നമുചിഃ കാലനേമിശ്ച സംഹ്രാദോ വീരസത്തമഃ ।। ൭.൬.
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെയും മറ്റു ദേവദ്വേഷികളായ നമുചി, കാലനേമി, മഹാവീരനായ സംഹ്രാദൻ എന്നിവരുടേയും മരണമാണ് സംഭവിച്ചത്.