ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു യഥാകാമം ച രാഘവ । നര്മദാ നാമ ഗന്ധര്വീ ബഭൂവ രഘുനന്ദന ।। ൭.൫.
അപ്പോള് തന്നെയാണ്, രാഘവ, തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നർമദാ എന്ന ഗന്ധർവ്വിക്കു ജനനം ലഭിച്ചു, രഘുനന്ദന.
തസ്യാഃ കാന്യാത്രയം ഹ്യാസീത് ധീശ്രീകിര്തിസമദ്യുതി । ജ്യേഷ്ഠക്രമേണ സാ തേഷാം രാക്ഷസാനാമരാക്ഷസീ ।। ൭.൫.
അവള്ക്ക് മൂന്നു പുത്രിമാരുണ്ടായിരുന്നു; ബുദ്ധിയും സൗന്ദര്യവും കീര്ത്തിയും നിറഞ്ഞവരായ ഇവരില് മൂത്തവള് രാക്ഷസിമാരില് ഒരാളായി.
കന്യാസ്താഃ പ്രദദൌ ഹൃഷ്ടാ പൂര്ണചന്ദ്രനിഭാനനാഃ । ത്രയാണാം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം തിസ്രോ ഗന്ധര്വകന്യകാഃ ।। ൭.൫.
പൂർണചന്ദ്രനുപോലെ മുഖമുള്ള ആ മൂന്നു ഗന്ധർവ്വി പുത്രിമാരെ അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ മൂന്നു രാക്ഷസരാജാക്കന്മാർക്ക് വിവാഹം നൽകി.
ദത്താ മാത്രാ മഹാഭാഗാ നക്ഷത്രേ ഭഗദൈവതേ । കുതദാരാസ്തു തേ രാമ സുകേശതനയാസ്തദാ ।। ൭.൫.
മാതാവ് ഉത്തമ നക്ഷത്രത്തിലും ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലും ആ മഹാഭാഗ്യവതികളെ സുകേശന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരാക്കി, രാമ.
ചിക്രീഡുഃ സഹ ഭാര്യാഭിരപ്സരോഭിരിവാമരാഃ । തതോ മാല്യവതോ ഭാര്യാ സുന്ദരീ നാമ സുന്ദരീ ।। ൭.൫.
അവര് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാര് അപ്പ്സരസുകളോടൊപ്പം കളിക്കുന്നതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പിന്നെ മാല്യവതിന്റെ ഭാര്യയായ സുന്ദരി എന്നവള് അത്യന്തം മനോഹരിയായിരുന്നു.
സ തസ്യാം ജനയാമാസ യദപത്യം നിബോധ തത് । വജ്രമുഷ്ടിര്വിരൂപാക്ഷോദുര്മുഖശ്ചൈവ രാക്ഷസഃ ।। ൭.൫.
അവളിൽ നിന്നു മാല്യവാൻ ജനിപ്പിച്ച മക്കളാണ്: വജ്രമുഷ്ടി, വിരൂപാക്ഷൻ, ദുർമുഖൻ എന്ന രാക്ഷസൻ.
സുപ്തഘ്നോ യജ്ഞകോപശ്ച മത്തോന്മത്തൌ തഥൈവ ച । അനലാ ചാഭവത്കന്യാ സുന്ദര്യാം രാമ സുന്ദരീ ।। ൭.൫.
സുപ്തഘ്നൻ, യജ്ഞകോപൻ, അതുപോലെ തന്നെ മദ്യപനും ഭ്രാന്തനും; സുന്ദരിയ്ക്ക് അനല എന്ന പുത്രിയും ജനിച്ചു, രാമ.
സുമാലിനോ ഽപി ഭാര്യാസീത്പൂര്ണചദ്രനിഭാനനാ । നാമ്നാ കേതുമതീ രാമ പ്രാണേഭ്യോ ഽപി ഗരീയസീ ।। ൭.൫.
സുമാലിയുടെ ഭാര്യ പൂർണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള കെതുമതി എന്നവളായിരുന്നു, രാമ, അവള് അവനു ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
സുമാലീ ജനയാമാസ യദപത്യം നിശാചരഃ । കേതുമത്യാം മഹാരാജ തന്നിബോധാനുപൂര്വശഃ ।। ൭.൫.
നിശാചരനായ സുമാലി കെതുമതിയിൽ നിന്ന് മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അവരെ ക്രമമായി ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പ്രഹസ്തോ ഽകമ്പനശ്ചൈവ വികടഃ കാലകാര്മുഖഃ । ധൂമ്രാക്ഷശ്ചൈവ ദണ്ഡശ്ച സുപാര്ശ്വശ്ച മഹാബലഃ ।। ൭.൫.
പ്രഹസ്തൻ, അകമ്പനൻ, വികടൻ, കാലകാർമുകൻ, ധൂമ്രാക്ഷൻ, ദണ്ഡൻ, മഹാബലശാലിയായ സുപാർശ്വൻ.
സംഹ്രാദിഃ പ്രഘസശ്ചൈവ ഭാസകര്ണശ്ച രാക്ഷസഃ । രാകാ പുഷ്പോത്കടാ ചൈവ കൈകസീ ച ശുചിസ്മിതാ ൭.൫.
സംഹ്രാദി, പ്രഘാസൻ, ഭാസകർണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ; രാകാ, പുഷ്പോത്കട, ശുചിസ്മിതയായ കൈകസി.
മാലേസ്തു വസുധാ നാമ ഗന്ധര്വീ രൂപശാലിനീ । ഭാര്യാസീത്പദ്മപത്രാക്ഷീ സ്വക്ഷീ യക്ഷീവരോപമാ ।। ൭.൫.
മാലിയുടെ ഭാര്യയുടെ പേര് വസുധ; അവള് ഗന്ധർവ്വി, അത്യന്തം മനോഹരിയായിരുന്നു, താമരപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, സ്വന്തം സഹോദരിയുമായ യക്ഷി സദൃശമായ രൂപവും അവള്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.
സുമാലേരനുജസ്തസ്യാം ജനയാമാസ യത് പ്രഭോ । അപത്യം കഥ്യമാനം തു മയാ ത്വം ശൃണു രാഘവ ।। ൭.൫.
സുമാലിയുടെ ഇളയ സഹോദരൻ അവളിൽ ജനിപ്പിച്ച മകനെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്, രാഘവ, നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കണം.
അനിലശ്ചാനലശ്ചൈവ ഹരഃ സമ്പാതിരേവ ച । ഏതേ വിഭീഷണാമാത്യാ മാലേയാസ്തു നിശാചരഃ ।। ൭.൫.
അനിലൻ, അനലൻ, ഹരൻ, സമ്പാതി എന്നിങ്ങനെയാണ് വിഭവം നിറഞ്ഞ മാല്യർ, ഇവർ വിഭവീഷണന്റെ മന്ത്രിമാരും രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.
തതസ്തു തേ രാക്ഷസപുങ്ഗവാസ്ത്രയോ നിശാചരൈഃ പുത്രശതൈശ്ച സംവൃതാഃ । സുരാന്സഹേന്ദ്രാനൃഷിനാഗയക്ഷാന്ബബാധിരേ താന്ബഹുവീര്യദര്പിതാഃ ।। ൭.൫.
അതിനുശേഷം ആ മൂന്ന് പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ, നൂറുകണക്കിന് രാക്ഷസ പുത്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വലിയ വീര്യവും അഭിമാനവും കൊണ്ട്, ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരെയും, ഋഷിമാരെയും, നാഗന്മാരെയും, യക്ഷന്മാരെയും ആക്രമിച്ചു.
ജഗദ്ഭ്രമന്തോ ഽനിലവദ്ദുരാസദാ രണേഷു മൃത്യുപ്രതിമാനതേജസഃ । വരപ്രദാനാദതിഗര്വിതാ ഭൃശം ക്രതുക്രിയാണാം പ്രശമങ്കരാഃ സദാ ।। ൭.൫.
അവർ ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ കാറ്റുപോലെ സഞ്ചരിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരായിരുന്നു, അവരുടെ തേജസ് തന്നെ മരണത്തോടു തുല്യമായിരുന്നു; ലഭിച്ച വരങ്ങൾ കൊണ്ട് അത്യന്തം ഗർവിച്ചവർ, യജ്ഞങ്ങൾ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചവരുമായിരുന്നു.
തൈര്വധ്യമാനാ ദേവാശ്ച ഋഷയശ്ച തപോധനാഃ । ഭയാര്താഃ ശരണം ജഗ്മുര്ദേവദേവം മഹേശ്വരമ് ।। ൭.൬.
അവരുടെ പീഡനത്തിൽ ദേവന്മാരും തപസ്സിൽ നിൽക്കുന്ന ഋഷിമാരും ഭയത്തോടെ ദേവദേവനായ മഹേശ്വരനിൽ അഭയം തേടി.
ജഗത്സൃഷ്ട്യന്തകര്താരമജമവ്യക്തരൂപിണമ് । ആധാരം സര്വലോകാനാമാരാധ്യം പരമം ഗുരുമ് ।। ൭.൬.
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും ചെയ്യുന്ന, ജനനമില്ലാത്തതും രൂപമില്ലാത്തതുമായ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ആധാരമായ, ആരാധനാർഹനായ പരമഗുരുവിനെയാണ് അവർ സമീപിച്ചത്.
തേ സമേത്യ തു കാമാരിം ത്രിപുരാരിം ത്രിലോചനമ് । ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയോ ദേവാ ഭയഗദ്ഗദഭാഷിണഃ ।। ൭.൬.
അവർ ഒത്തുചേർന്ന്, കാമന്റെ ശത്രുവായ, ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ച, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനോട്, കൈകൂപ്പി ഭയത്താൽ വിറയച്ച ശബ്ദത്തിൽ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു.
സുകേശപുത്രൈര്ഭഗവന്പിതാമഹവരോദ്ധതൈഃ । പ്രജാധ്യക്ഷ പ്രജാഃ സര്വാ ബാധ്യന്തേ രിപുബാധനൈഃ ।। ൭.൬.
ഭഗവനെ, പ്രജകളുടെ രക്ഷകനേ, പിതാമഹന്റെ വരങ്ങൾകൊണ്ട് ധൈര്യപ്പെട്ട സുകേശന്റെ പുത്രന്മാർ ശത്രുതയാൽ എല്ലാ ജീവികളെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
ശരണ്യാന്യശരണ്യാനി ഹ്യാശ്രമാണി കൃതാനി നഃ । സ്വര്ഗാച്ച ദേവാന്പ്രച്യാവ്യ സ്വര്ഗേ ക്രീഡന്തി ദേവവത് ।। ൭.൬.
നമ്മുടെ ആശ്രമങ്ങൾ ഒരിക്കൽ അഭയസ്ഥലങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ സംരക്ഷണമില്ലാത്തവയായി; സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ദേവന്മാരെ പുറത്താക്കി, അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ അവിടെ വിനോദം ചെയ്യുന്നു.
അഹം വിഷ്ണുരഹം രുദ്രോ ബ്രഹ്മാഹം ദേവരാഡഹമ് । അഹം യമശ്ച വരുണശ്ചന്ദ്രോ ഽഹം രവിരപ്യഹമ് ।। ൭.൬.
'ഞാനാണ് വിഷ്ണു, ഞാനാണ് രുദ്രൻ, ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവ്, ഞാനാണ് ദേവരാജാവ്; ഞാനാണ് യമനും വരുണനും, ഞാനാണ് ചന്ദ്രനും ഞാനാണ് സൂര്യനും' എന്നാണ് അവർ പറയുന്നത്.
ഇതി മാലീ സുമാലീ ച മാല്യവാംശ്ചൈവ രാക്ഷസാഃ । ബാധന്തേ സമരോദ്ധര്ഷാ യേ ച തേഷാം പുരഃസരാഃ । തന്നോ ദേവ ഭയാര്താനാമഭയം ദാതുമര്ഹസി ।। ൭.൬.
ഇങ്ങനെ മാലി, സുമാലി, മാല്യവാൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള രാക്ഷസന്മാരും അവരുടെ പ്രധാന അനുചിതരും യുദ്ധത്തിലെ അഹങ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ദേവാ, ഞങ്ങൾ ഭയത്താൽ വലയുന്നവർക്കു നീ അഭയം നൽകേണ്ടതാണ്.
അശിവം വപുരാസ്ഥായ ജഹി വൈ ദേവകണ്ടകാന് ।। ൭.൬.
നീ അശുഭമായ ഒരു രൂപം ധരിച്ച് ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കണം.
ധന്തേ സമരോദ്ധര്ഷാ യേ ച തേഷാം പുരഃസരാഃ । ഇത്യുക്തസ്തു സുരൈഃ സര്വൈഃ കപര്ദീ നീലലോഹിതഃ । സുകേശം പ്രതി സാപേക്ഷഃ പ്രാഹ ദേവഗണാന്പ്രഭുഃ ।। ൭.൬.
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിലെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞവരും അവരുടെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരും എന്നിങ്ങനെ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജടയുള്ള നീലചുവപ്പൻ, സുകേശനെ മാനിച്ച് ദേവഗണങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
അഹം താന്ന ഹനിഷ്യാമി മയാവധ്യാ ഹി തേ സുരാഃ । കിം തു മന്ത്രം പ്രദാസ്യാമി യോ വൈ താന്നിഹനിഷ്യതി ।। ൭.൬.
ഞാൻ അവരെ കൊല്ലില്ല; ദേവന്മാരേ, അവരെ ഞാൻ കൊല്ലാൻ അർഹനല്ല. പക്ഷേ, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകാം.
ഏതമേവ സമുദ്യോഗം പുരസ്കൃത്യ മഹര്ഷയഃ । ഗച്ഛധ്വം ശരണം വിഷ്ണും ഹനിഷ്യതി സ താന്പ്രഭുഃ ।। ൭.൬.
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത് മഹർഷിമാരേ, നിങ്ങൾ വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടുക; ആ പ്രഭു അവരെ സംഹരിക്കും.
തതസ്തു ജയശബ്ദേന പ്രതിനന്ദ്യ മഹേശ്വരമ് । വിഷ്ണോഃ സമീപമാജഗ്മുര്നിശാചരഭയാര്ദിതാഃ ।। ൭.൬.
അതിനുശേഷം ജയഘോഷം മുഴക്കി മഹേശ്വരനെ വന്ദിച്ച്, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ ഭയത്തിൽ അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ശങ്ഖചക്രധരം ദേവം പ്രണമ്യ ബഹുമാന്യ ച । ഊചുഃ സമ്ഭ്രാന്തവദ്വാക്യം സുകേശതനയാന്പ്രതി ।। ൭.൬.
ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ദേവനെ വണങ്ങി, വലിയ ആദരവോടെ, സുകേശന്റെ പുത്രന്മാരെ കുറിച്ച് അവർ ഉന്മാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സുകേശതനയൈര്ദേവ ത്രിഭിസ്ത്രേതാഗ്നിസന്നിഭൈഃ । ആക്രമ്യ വരദാനേന സ്ഥാനാന്യപഹൃതാനി നഃ ।। ൭.൬.
സുകേശന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ, ത്രേതായുഗത്തിലെ അഗ്നികളെപ്പോലെ ഭയങ്കരരായി, ലഭിച്ച വരങ്ങൾകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി.