സത്യാര്ജവശമോപേതൈസ്തപോഭിരതിദുഷ്കരൈഃ । സന്താപയന്തസ്ത്രീല്ലോഁകാന്സദേവാസുരമാനുഷാന് ।। ൭.൫.
സത്യവും നേരും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉൾക്കൊണ്ട്, അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സുകൾ ചെയ്തു, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഉൾപ്പെടെ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും വേദനയുണ്ടാക്കി.
തതോ വിഭുശ്ചതുര്വക്ത്രോ വിമാനവരമാസ്ഥിതഃ । സുകേശപുത്രാനാമന്ത്ര്യ വരദോ ഽസ്മീത്യഭാഷത ।। ൭.൫.
അപ്പോൾ സർവ്വവ്യാപിയായ നാലു മുഖങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ, മനോഹരമായ വിമാനത്തിൽ ഇരുന്നു, സുകേശന്റെ മക്കളോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരദാതാവാണ്'.
ബ്രഹ്മാണം വരദം ജ്ഞാത്വാ സേന്ദ്രൈര്ദേവഗണൈര്വൃതമ് । ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ വേപമാനാ ഇവ ദ്രുമാഃ ।। ൭.൫.
വരങ്ങൾ നൽകുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ, ഇന്ദ്രനും ദേവഗണങ്ങളും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾപോലെ വിറയച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
തപസാരാധിതോ ദേവ യദി നോ ദിശസേ വരമ് । അജേയാഃ ശത്രുഹന്താരസ്തഥൈവ ചിരജീവിനഃ ।। ൭.൫.
'ദേവാ, ഞങ്ങൾ തപസ്സിലൂടെ നിന്നെ ആരാധിച്ചു. നീ ഞങ്ങൾക്ക് വരം നൽകുന്നുവെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ജയിക്കാനാവാത്തവരും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവരും ദീർഘായുസ്സുള്ളവരുമാകട്ടെ'.
പ്രഭവിഷ്ണ്വോ ഭവാമേതി പരസ്പരമനുവ്രതാഃ ।। ൭.൫.
'ഞങ്ങൾ ശക്തരും പരസ്പരം ഭക്തിയോടെ ഒരുമിച്ചിരിക്കട്ടെ'.
ഏവം ഭവിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ സുകേശതനയാന്വിഭുഃ । സ യയൌ ബ്രഹ്മലോകായ ബ്രഹ്മാ ബ്രാഹ്മണവത്സലഃ ।। ൭.൫.
'അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ സുകേശന്റെ മക്കൾക്ക് വരം നൽകി, ബ്രഹ്മാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്നേഹിച്ചവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
വരം ലബ്ധ്വാ തു തേ സര്വേ രാമ രാത്രിഞ്ചരാസ്തദാ । സുരാസുരാന്പ്രബാധന്തേ വരദാനസുനിര്ഭയാഃ ।। ൭.൫.
രാമാ, ആ വരം ലഭിച്ച ശേഷം, ആ രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാർ ഭയമില്ലാതെ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പീഡിപ്പിച്ചു.
തൈര്വധ്യമാനാസ്ത്രിദശാഃ സര്ഷിസങ്ഘാഃ സചാരണാഃ । ത്രാതാരം നാധിഗച്ഛന്തി നിരയസ്ഥാ യഥാ നരാഃ ।। ൭.൫.
അവരാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാരും, ഋഷികളും, ചരണന്മാരും ചേർന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ആരെയും കണ്ടെത്താനായില്ല; നരകത്തിൽ കഴിയുന്ന മനുഷ്യർക്ക് രക്ഷയില്ലാത്തതുപോലെ.
അഥ തേ വിശ്വകര്മാണം ശില്പിനാം വരമവ്യയമ് । ഊചുഃ സമേത്യ സംഹൃഷ്ടാ രാക്ഷസാ രഘുസത്തമ ।। ൭.൫.
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടിച്ചേർന്ന രാക്ഷസന്മാർ, രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠാ, ശില്പികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനും അക്ഷയനും ആയ വിശ്വകർമനോട് പറഞ്ഞു.
ഓജസ്തേജോബലവതാം മഹതാമാത്മതേജസാ । ഗൃഹകര്താ ഭവാനേവ ദേവാനാം ഹൃദയേപ്സിതമ് ।। ൭.൫.
നിന്റെ ശക്തിയും തേജസ്സും ബലവും അത്യന്തം വലുതാണ്; നിന്റെ ആത്മതേജസ്സിനാൽ ദേവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വീടുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ നീ ഏകശ്രേഷ്ഠൻ ആണ്.
അസ്മാകമപി താവത്ത്വം ഗൃഹം കുരു മഹാമതേ । ഹിമവന്തമപാശ്രിത്യ മേരുമന്ദരമേവ വാ । മഹേശ്വരഗൃഹപ്രഖ്യം ഗൃഹം നഃ ക്രിയതാം മഹത് ।। ൭.൫.
മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്കുമൊരു വീട് നിർമ്മിക്കണം; ഹിമവാന്റെയോ മേറുവിന്റെയോ മന്ദരപർവതത്തിന്റെയോ സമീപം, മഹേശ്വരന്റെ ഭവനത്തിനെപ്പോലെ ഒരു വലിയ ഭവനം ഞങ്ങൾക്കായി ഉണ്ടാക്കണം.
വിശ്വകര്മാ തതസ്തേഷാം രാക്ഷസാനാം മഹാഭുജഃ । നിവാസം കഥയാമാസ ശക്രസ്യേവാമരാവതീമ് ।। ൭.൫.
അപ്പോൾ ശക്തശരീരനായ വിശ്വകർമൻ ആ രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു വാസസ്ഥലം വിവരിച്ചു.
ദക്ഷിണസ്യോദധേസ്തീരേ ത്രികൂടോ നാമ പര്വതഃ । സുവേല ഇതി ചാപ്യന്യോ ദ്വിതീയസ്തത്ര സത്തമാഃ ।। ൭.൫.
തെക്കേ കടലിന്റെ തീരത്ത് ത്രികൂട്ട് എന്ന പേരുള്ള ഒരു പർവതം ഉണ്ട്; അതിനടുത്ത് സുവേല എന്ന മറ്റൊരു പർവതവും ഉണ്ട്, മഹാനുഭാവന്മാരേ.
ശിഖരേ തസ്യ ശൈലസ്യ മധ്യമേ ഽമ്ബുദസന്നിഭേ । ശകുനൈരപി ദുഷ്പ്രാപേ ടങ്കച്ഛിന്നചതുര്ദിശി ।। ൭.൫.
ആ പർവതത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലുള്ള കൊടുമുടിയിൽ, മേഘക്കൂട്ടംപോലെയുള്ളതും പക്ഷികൾക്കു പോലും എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയാത്തതും, നാലു ദിശകളും വെട്ടിനിരുത്തിയതുപോലെയുള്ളതുമായ സ്ഥലത്ത്,
ത്രിംശദ്യോജനക്സ്തീര്ണാ ശതയോജനമായതാ । സ്വര്ണപ്രാകാരസംവീതാ ഹേമതോരണസംവൃതാ ।। ൭.൫.
മുപ്പത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള നഗരത്തിന് ചുറ്റും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മതിലുകളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വാതിലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മയാ ലങ്കേതി നഗരീ ശക്രാജ്ഞപ്തേന നിര്മിതാ । തസ്യാം വസത ദുര്ധര്ഷാ യൂയം രാക്ഷസപുങ്ഗവാഃ ।। ൭.൫.
ശക്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാന് ലങ്ക എന്ന നഗരം പണിതു; ആ നഗരത്തില് നിങ്ങള്, ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാര്, ആരാലും ജയിക്കപ്പെടാതെ താമസിക്കാം.
അമരാവതീം സമാസാദ്യ സേന്ദ്രാ ഇവ ദിവൌകസഃ । ലങ്കാദുര്ഗം സമാസാദ്യ രാക്ഷസൈര്ബഹുഭിര്വൃതാഃ ।। ൭.൫.
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാര് അമരാവതിയില് താമസിക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങളും അനേകം രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയില് ലങ്കയുടെ കോട്ടയില് താമസിക്കാം.
ഭവിഷ്യഥ ദുരാധര്ഷാഃ ശത്രൂണാം ശത്രുസൂദനാഃ ।। ൭.൫.
നിങ്ങള് ശത്രുക്കള്ക്ക് അജയ്യരായി, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവരായി മാറും.
വിശ്വകര്മവചഃ ശ്രുത്വാ തതസ്തേ രാക്ഷസോത്തമാഃ । സഹസ്രാനുചരാ ഭൂത്വാ ഗത്വാ താമവസന്പുരീമ് ।। ൭.൫.
വിശ്വകര്മ്മന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, ആ രാക്ഷസപ്രഭുക്കള് ആയിരക്കണക്കിന് അനുചരങ്ങളുമായി ആ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ താമസിച്ചു.
ദൃഢപ്രാകാരപരിഖാം ഹൈമൈര്ഗൃഹശതൈര്വൃതാമ് । ലങ്കാമവാപ്യ തേ ഹൃഷ്ടാ ന്യവസന്രജനീചരാഃ ।। ൭.൫.
ദൃഢമായ മതിലുകളും കുളങ്ങളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള നൂറുകണക്കിന് വീടുകളും ഉള്ള ലങ്കയില് എത്തി, ആ രാത്രിവാസികള് സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു യഥാകാമം ച രാഘവ । നര്മദാ നാമ ഗന്ധര്വീ ബഭൂവ രഘുനന്ദന ।। ൭.൫.
അപ്പോള് തന്നെയാണ്, രാഘവ, തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നർമദാ എന്ന ഗന്ധർവ്വിക്കു ജനനം ലഭിച്ചു, രഘുനന്ദന.
തസ്യാഃ കാന്യാത്രയം ഹ്യാസീത് ധീശ്രീകിര്തിസമദ്യുതി । ജ്യേഷ്ഠക്രമേണ സാ തേഷാം രാക്ഷസാനാമരാക്ഷസീ ।। ൭.൫.
അവള്ക്ക് മൂന്നു പുത്രിമാരുണ്ടായിരുന്നു; ബുദ്ധിയും സൗന്ദര്യവും കീര്ത്തിയും നിറഞ്ഞവരായ ഇവരില് മൂത്തവള് രാക്ഷസിമാരില് ഒരാളായി.
കന്യാസ്താഃ പ്രദദൌ ഹൃഷ്ടാ പൂര്ണചന്ദ്രനിഭാനനാഃ । ത്രയാണാം രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം തിസ്രോ ഗന്ധര്വകന്യകാഃ ।। ൭.൫.
പൂർണചന്ദ്രനുപോലെ മുഖമുള്ള ആ മൂന്നു ഗന്ധർവ്വി പുത്രിമാരെ അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ മൂന്നു രാക്ഷസരാജാക്കന്മാർക്ക് വിവാഹം നൽകി.
ദത്താ മാത്രാ മഹാഭാഗാ നക്ഷത്രേ ഭഗദൈവതേ । കുതദാരാസ്തു തേ രാമ സുകേശതനയാസ്തദാ ।। ൭.൫.
മാതാവ് ഉത്തമ നക്ഷത്രത്തിലും ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലും ആ മഹാഭാഗ്യവതികളെ സുകേശന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരാക്കി, രാമ.
ചിക്രീഡുഃ സഹ ഭാര്യാഭിരപ്സരോഭിരിവാമരാഃ । തതോ മാല്യവതോ ഭാര്യാ സുന്ദരീ നാമ സുന്ദരീ ।। ൭.൫.
അവര് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാര് അപ്പ്സരസുകളോടൊപ്പം കളിക്കുന്നതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പിന്നെ മാല്യവതിന്റെ ഭാര്യയായ സുന്ദരി എന്നവള് അത്യന്തം മനോഹരിയായിരുന്നു.
സ തസ്യാം ജനയാമാസ യദപത്യം നിബോധ തത് । വജ്രമുഷ്ടിര്വിരൂപാക്ഷോദുര്മുഖശ്ചൈവ രാക്ഷസഃ ।। ൭.൫.
അവളിൽ നിന്നു മാല്യവാൻ ജനിപ്പിച്ച മക്കളാണ്: വജ്രമുഷ്ടി, വിരൂപാക്ഷൻ, ദുർമുഖൻ എന്ന രാക്ഷസൻ.
സുപ്തഘ്നോ യജ്ഞകോപശ്ച മത്തോന്മത്തൌ തഥൈവ ച । അനലാ ചാഭവത്കന്യാ സുന്ദര്യാം രാമ സുന്ദരീ ।। ൭.൫.
സുപ്തഘ്നൻ, യജ്ഞകോപൻ, അതുപോലെ തന്നെ മദ്യപനും ഭ്രാന്തനും; സുന്ദരിയ്ക്ക് അനല എന്ന പുത്രിയും ജനിച്ചു, രാമ.
സുമാലിനോ ഽപി ഭാര്യാസീത്പൂര്ണചദ്രനിഭാനനാ । നാമ്നാ കേതുമതീ രാമ പ്രാണേഭ്യോ ഽപി ഗരീയസീ ।। ൭.൫.
സുമാലിയുടെ ഭാര്യ പൂർണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള കെതുമതി എന്നവളായിരുന്നു, രാമ, അവള് അവനു ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
സുമാലീ ജനയാമാസ യദപത്യം നിശാചരഃ । കേതുമത്യാം മഹാരാജ തന്നിബോധാനുപൂര്വശഃ ।। ൭.൫.
നിശാചരനായ സുമാലി കെതുമതിയിൽ നിന്ന് മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അവരെ ക്രമമായി ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പ്രഹസ്തോ ഽകമ്പനശ്ചൈവ വികടഃ കാലകാര്മുഖഃ । ധൂമ്രാക്ഷശ്ചൈവ ദണ്ഡശ്ച സുപാര്ശ്വശ്ച മഹാബലഃ ।। ൭.൫.
പ്രഹസ്തൻ, അകമ്പനൻ, വികടൻ, കാലകാർമുകൻ, ധൂമ്രാക്ഷൻ, ദണ്ഡൻ, മഹാബലശാലിയായ സുപാർശ്വൻ.