രക്ഷാമേതി ച യൈരുക്തം രാക്ഷസാസ്തേ ഭവന്തു വഃ । ജക്ഷാമ ഇതി യൈരുക്തം യക്ഷാ ഏവ ഭവന്തു വഃ ।। ൭.൪.
'സംരക്ഷിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞവരെ രാക്ഷസർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; 'ഭക്ഷിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞവരെ യക്ഷന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.'
തത്ര ഹേതിഃ പ്രഹേതിശ്ച ഭ്രാതരൌ രാക്ഷസാധിപൌ । മധുകൈടഭസങ്കാശൌ ബഭൂവതുരരിന്ദമൌ ।। ൭.൪.
അവിടെ ഹേതിയും പ്രഹേതിയും എന്ന സഹോദരന്മാർ രാക്ഷസാധിപതികളായി. അവർ മധുവിനെയും കൈടഭനെയുംപ്പോലെ ദൈവങ്ങൾക്കു ഭയങ്കരമായ ശത്രുക്കളായി.
പ്രഹേതിര്ധാര്മികസ്തത്ര തപോവനഗതസ്തദാ । ഹേതിര്ദാരക്രിയാര്ഥേ തു പരം യത്നമഥാകരോത് ।। ൭.൪.
അവരിൽ പ്രഹതി ധാർമ്മികനും അന്നേ തപോവനത്തിൽ താമസിച്ചവനും ആയിരുന്നു. ഹതി മകനു വേണ്ടി വലിയ പരിശ്രമം നടത്തി.
സ കാലഭഗിനീം കന്യാം ഭയാം നാമ ഭയാവഹാമ് । ഉദാവഹദമേയാത്മാ സ്വയമേവ മഹാമതിഃ ।। ൭.൪.
അവൻ ഭയമെന്ന പേരുള്ള കാലഭാഗിനി എന്ന കന്യകയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; അതീവ വിവേകിയും ആത്മസംയമനമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
സ തസ്യാം ജനയാമാസ ഹേതീ രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ । പുത്രം പുത്രവതാം ശ്രേഷ്ഠോ വിദ്യുത്കേശ ഇതി ശ്രുതമ് ।। ൭.൪.
ഹതി, രാക്ഷസന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ, ആ ഭയയിൽ നിന്ന് ഒരു മകനെ ജനിപ്പിച്ചു. ആ മകൻ, പുത്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിദ്യുത്കേശൻ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.
വിദ്യുത്കേശോ ഹേതിപുത്രഃ സ ദീപ്താര്കസമപ്രഭഃ । വ്യവര്ധത മഹാതേജാസ്തോയമധ്യ ഇവാമ്ബുദഃ ।। ൭.൪.
ഹതിയുടെ മകനായ വിദ്യുത്കേശൻ ദഹിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശവാനായി വളർന്നു; വെള്ളത്തിനടിയിൽ വളരുന്ന മേഘംപോലെ.
സ യദാ യൌവനം ഭദ്രമനുപ്രാപ്തോ നിശാചരഃ । തതോ ദാരക്രിയാം തസ്യ കര്തും വ്യവസിതഃ പിതാ ।। ൭.൪.
ആ നിശാചരൻ യുവാവായപ്പോൾ, അവന്റെ വിവാഹം നടത്താൻ ഹതി തീരുമാനിച്ചു.
സന്ധ്യായാസ്തനയാം സോ ഽഥ സന്ധ്യാതുല്യാം പ്രഭാവതഃ । വരയാമാസ പുത്രാര്ഥം ഹേതീ രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ ।। ൭.൪.
അപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാരിൽ പ്രധാനനായ ഹതി, തന്റെ മകനായി ശക്തിയിൽ സംധ്യയെപ്പോലെ സംധ്യയുടെ പുത്രിയെ തേടി.
അവശ്യമേവ ദാതവ്യാ പരസ്മൈ സേതി സന്ധ്യയാ । ചിന്തയിത്വാ സുതാ ദത്താ വിദ്യുത്കേശായ രാഘവ ।। ൭.൪.
മറ്റൊരാളിന് ഈ പെൺകുട്ടിയെ നൽകേണ്ടതാണെന്ന് സന്ധ്യാ ആലോചിച്ചു; അങ്ങനെ അവൾ തന്റെ മകളെ വിദ്യുത്കേശന് നൽകി, രാഘവ.
സന്ധ്യായാസ്തനയാം ലബ്ധ്വാ വിദ്യുത്കേശോ നിശാചരഃ । രമതേ സ്മ തയാ സാര്ധം പൌലോമ്യാ മഘവാനിവ ।। ൭.൪.
സന്ധ്യയുടെ മകളെ ലഭിച്ച വിദ്യുത്കേശൻ, ആ രാക്ഷസൻ, അവളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, മഘവാൻ പോളോമിയോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ.
കേനചിത്ത്വഥ കാലേന രാമ സാലകടങ്കടാ । വിദ്യുത്കേശാദ്ഗര്ഭമാപ ഘനരാജിരിവാര്ണവാത് ।। ൭.൪.
കഴിഞ്ഞ കുറെക്കാലത്തിന് ശേഷം, രാമാ, സാലകടങ്കടാ വിദ്യുത്കേശനിൽ നിന്ന് ഗർഭം ധരിച്ചു, കാറ്റ് മേഘങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
തതഃ സാ രാക്ഷസീ ഗര്ഭം ഘനഗര്ഭസമപ്രഭമ് । പ്രസൂതാ മന്ദരം ഗത്വാ ഗങ്ഗാ ഗര്ഭമിവാഗ്നിജമ് ।। ൭.൪.
അവൾ, ആ രാക്ഷസി, മഴയാൽ നിറഞ്ഞ മേഘംപോലെ പ്രകാശമുള്ള ഗർഭം ധരിച്ചു, മന്ദരപർവതത്തിൽ പോയി പ്രസവിച്ചു, ഗംഗ ആഗ്നിജനെ പ്രസവിച്ചതുപോലെ.
സമുത്സൃജ്യ തു സാ ഗര്ഭം വിദ്യുത്കേശരതാര്ഥിനീ । രേമേ തു സാര്ധം പതിനാ വിസ്മൃത്യ സുതമാത്മജമ് ।। ൭.൪.
വിദ്യുത്കേശനോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൾ ആ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; സ്വന്തം മകനെയോർത്തില്ല, ഭർത്താവിനൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു.
ഉത്സൃഷ്ടസ്തു തദാ ഗര്ഭോ ഘനശബ്ദസമസ്വനഃ । തയോത്സൃഷ്ടഃ സ തു ശിശുഃ ശരദര്കസമദ്യുതിഃ । നിധായാസ്യേ സ്വയം മുഷ്ടിം രുരോദ ശനകൈസ്തദാ ।। ൭.൪.
അവൾ ഉപേക്ഷിച്ച ആ കുഞ്ഞ്, മേഘഗർജ്ജനത്തോളം ശക്തമായ കരയലോടെ, ശരദ്കാലത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു; അവൻ വായിൽ കയ്യിട്ടു മൃദുവായി കരയാൻ തുടങ്ങി.
തതോ വൃഷഭമാസ്ഥായ പാര്വത്യാ സഹിതഃ ശിവഃ । വായുമാര്ഗേണ ഗച്ഛന്വൈ ശുശ്രാവ രുദിതസ്വനമ് ।। ൭.൪.
ശിവനും പാർവതിയും, വൃഷഭത്തിൽ കയറി, വായുവിന്റെ വഴി യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ, ആ കുഞ്ഞിന്റെ കരയലശബ്ദം കേട്ടു.
അപശ്യദുമയാ സാര്ധം രുദന്തം രാക്ഷസാത്മജമ് । കാരുണ്യഭാവാത്പാര്വത്യാ ഭവസ്ത്രിപുരസൂദനഃ ।। ൭.൪.
ഉമയോടൊപ്പം ശിവൻ ആ രാക്ഷസകുഞ്ഞിനെ കരയുന്നതായി കണ്ടു; പാർവതിയുടെ കരുണയാൽ ഭവൻ, ത്രിപുരവിളക്കൻ, ഹൃദയത്തിൽ ദയയോടെ നോക്കി.
തം രാക്ഷസാത്മജം ചക്രേ മാതുരേവ വയഃസമമ് । അമരം ചൈവ തം കൃത്വാ മഹാദേവോ ഽക്ഷരോ ഽവ്യയഃ ।। ൭.൪.
മഹാദേവൻ, അക്ഷരനും ശാശ്വതനുമായവൻ, ആ രാക്ഷസകുഞ്ഞിനെ അമ്മയോടു തുല്യമായ പ്രായത്തിൽ എത്തിച്ചു; അവനു അമരത്വവും നൽകി.
പുരമാകാശഗം പ്രാദാത്പാര്വത്യാഃ പ്രിയകാമ്യയാ । ഉമയാപി വരോ ദത്തോ രാക്ഷസാനാം നൃപാത്മജ ।। ൭.൪.
പാർവതിയെ സ്നേഹിച്ച്, ശിവൻ ആ കുഞ്ഞിന് ആകാശത്തിൽ ഒരു നഗരം നൽകി; ഉമയും രാക്ഷസന്മാർക്ക് ഒരു വരം നൽകി, രാജകുമാരാ.
സദ്യോപലബ്ധിര്ഗര്ഭസ്യ പ്രസൂതിഃ സദ്യ ഏവ ച । സദ്യ ഏവ വയഃപ്രാപ്തിര്മാതുരേവ വയസ്സമമ് ।। ൭.൪.
ആ കുഞ്ഞ് ഉടൻ ജനിച്ചു, ഉടൻ വളർന്നു, അമ്മയോടു തുല്യമായ പ്രായം ഉടൻ തന്നെ നേടി.
തതഃ സുകേശോ വരദാനഗര്വിതഃ ശ്രിയം പ്രഭോഃ പ്രാപ്യ ഹരസ്യ പാര്ശ്വതഃ । ചചാര സര്വത്ര മഹാന്മഹാമതിഃ ഖഗം പുരം പ്രാപ്യ പുരന്ദരോ യഥാ ।। ൭.൪.
വരദാനത്താൽ അഭിമാനത്തോടെ, ഭഗവാന്റെ മഹത്വം നേടിയ ശേഷം, ശിവന്റെ അരികിൽ സുകേശൻ വസിച്ചു; ആ മഹാമതിയായവൻ, ഒരു നഗരം ലഭിച്ച ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ അമരാവതിയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു.
സുകേശം ധാര്മികം ദൃഷ്ട്വാ വരലബ്ധം ച രാക്ഷസമ് । ഗ്രാമണീര്നാമ ഗന്ധര്വോ വിശ്വാവസുസമപ്രഭഃ ।। ൭.൫.
വരദാനം ലഭിച്ച, ധാർമ്മികനായ സുകേശനെ കണ്ടു, വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവനായ ഗ്രാമണി, സമാനമായ തേജസ്സോടെ അവിടെ എത്തി.
തസ്യ ദേവവതീ നാമ ദ്വിതീയാ ശ്രീരിവാത്മജാ । ത്രിഷു ലോകേഷു വിഖ്യാതാ രൂപയൌവനശാലിനീ । താം സുകേശായ ധര്മേണ ദദൌ രക്ഷഃശ്രിയം യഥാ ।। ൭.൫.
അവനു ദേവവതീ എന്ന പേരിൽ രണ്ടാംമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ള, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും പ്രശസ്തയായവൾ; അവളെ സുകേശന് ധർമ്മപ്രകാരം നൽകി, രാക്ഷസസമ്പത്തിനെ നൽകുന്നതുപോലെ.
വരദാനകൃതൈശ്വര്യം സാ തം പ്രാപ്യ പതിം പ്രിയമ് । ആസീദ്ദേവവതീ തുഷ്ടാ ധനം പ്രാപ്യേവ നിര്ധനഃ ।। ൭.൫.
വരദാനത്താൽ ശക്തിയുള്ള പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച ദേവവതീ, ധനം ലഭിച്ച ദരിദ്രൻപോലെ സന്തോഷിച്ചു.
സ തയാ സഹ സംയുക്തോ രരാജ രജനീചരഃ । അഞ്ജനാദഭിനിഷ്ക്രാന്തഃ കരേണ്വേവ മഹാഗജഃ ।। ൭.൫.
അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസൻ, കറുത്ത കാടിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന വലിയാനയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ദേവവത്യാം സുകേശസ്തു ജനയാമാസ രാഘവ ।। ൭.൫.
ദേവവതിയിൽ നിന്ന് സുകേശൻ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു, രാഘവ.
ത്രീന് പുത്രാന് ജനയാമാസ ത്രേതാഗ്നിസമവിഗ്രഹാന് । മാല്യവന്തം സുമാലിം ച മാലിം ച ബലിനാം വരമ് । ത്രീംസ്ത്രിനേത്രസമാന്പുത്രാന്രാക്ഷസാന്രാക്ഷസാധിപഃ ।। ൭.൫.
അവൻ മൂന്ന് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; ത്രേതായുഗത്തിലെ യാഗാഗ്നിയെപ്പോലെ രൂപമുള്ളവരും, മാല്യവാൻ, സുമാലി, മാലി എന്നിങ്ങനെയും, ശക്തിയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവരും; ഈ മൂന്ന് പുത്രന്മാരും, സുകേശന്റെ മക്കളും, രാക്ഷസാധിപതികളും, മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവനോടു സമാനരുമായിരുന്നു.
ത്രയോ ലോകാ ഇവാവ്യഗ്രാഃ സ്ഥിതാസ്ത്രയ ഇവാഗ്നയഃ । ത്രയോ മന്ത്രാ ഇവാത്യുഗ്രാസ്ത്രയോ ഘോരാ ഇവാമയാഃ ।। ൭.൫.
അവിടെ അവർ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ പോലെ അചഞ്ചലമായി നില്ക്കുന്നു, മൂന്നു തീകൾ പോലെ കത്തുന്നു, മൂന്നു ശക്തമായ മന്ത്രങ്ങൾ പോലെ ശക്തരാണ്, മൂന്നു ഭയങ്കരമായ രോഗങ്ങൾ പോലെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരാണ്.
ത്രയഃ സുകേശസ്യ സുതാസ്ത്രേതാഗ്നിസമതേജസഃ । വിവൃദ്ധിമഗമംസ്തത്ര വ്യാധയോപേക്ഷിതാ ഇവ ।। ൭.൫.
സുകേശന്റെ മൂന്നു മക്കളും യാഗാഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവർ, അവിടെ അവഗണിക്കപ്പെട്ട രോഗങ്ങൾ വളരുന്നതുപോലെ ശക്തിയിൽ വളർന്നു.
വരപ്രാപ്തിം പിതുസ്തേ തു ജ്ഞാത്വേശ്വരതപോബലാത് । തപസ്തപ്തും ഗതാ മേരും ഭ്രാതരഃ കൃതനിശ്ചയാഃ ।। ൭.൫.
തങ്ങളുടെ അച്ഛൻ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ വരം ലഭിച്ചതറിയുമ്പോൾ, ആ സഹോദരങ്ങൾ ഉറച്ച മനസ്സോടെ മേരു പർവതത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
പ്രഗൃഹ്യ നിയമാന്ഘോരാന്രാക്ഷസാ നൃപസത്തമ । വിചേരുസ്തേ തപോ ഘോരം സര്വഭൂതഭയാവഹമ് ।। ൭.൫.
കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച രാക്ഷസന്മാർ, രാജാവേ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തപസ്സുകൾ ചെയ്തു, എല്ലായിടത്തുമുള്ള ജീവികൾക്കും ഭയമുണ്ടാക്കി.