കശ്ചിത് കമണ്ഡലും പ്രാദാന്മൌഞ്ജീമന്യോ മഹാമുനിഃ । ബൃസീമന്യസ്തദാ പ്രാദാത് കൌപീനമപരോ മുനിഃ ॥൧-൪-
ഒരാൾ കമണ്ഡലും, മറ്റൊരു മഹാമുനി മൗഞ്ജിയുമാണ് നൽകിയത്; മറ്റൊരാൾ ദണ്ഡും, മറ്റൊരു മুনি കൌപ്പീനവും നൽകി.
താഭ്യാം ദദൌ തദാ ഹൃഷ്ടഃ കുഠാരമപരോ മുനിഃ । കാഷായമപരോ വസ്ത്രം ചീരമന്യോ ദദൌ മുനിഃ ॥൧-൪-
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊരു മুনি അവർക്കു ഒരു കുതാരവും, മറ്റൊരാൾ കാശായ വസ്ത്രവും, മറ്റൊരു മুনি ചീരം വസ്ത്രവും നൽകി.
ജടാബന്ധനമന്യസ്തു കാഷ്ഠരജ്ജും മുദാന്വിതഃ । യജ്ഞഭാണ്ഡമൃഷിഃ കശ്ചിത് കാഷ്ഠഭാരം തഥാ പരഃ ॥൧-൪-
സന്തോഷത്തോടെ ഒരാൾ ജടാബന്ധനവും മരക്കയരും നൽകി; മറ്റൊരു ഋഷി യജ്ഞഭാണ്ഡവും, മറ്റൊരാൾ കട്ടികൊത്ത മരക്കൂമ്പാരവും നൽകി.
ഔദുമ്ബരീം ബ്രുസീമന്യഃ സ്വസ്തി കേചിത് തദാവദന് । ആയുഷ്യമപരേ പ്രാഹുര്മുദാ തത്ര മഹര്ഷയഃ ॥൧-൪-
ഒരാൾ ഔദുംബര ദണ്ഡും നൽകി; ചിലർ ആശംസകൾ പറഞ്ഞു; മറ്റു മഹർഷിമാർ സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘായുസ് ആശംസിച്ചു.
ദദുശ്ചൈവം വരാന് സര്വേ മുനയഃ സത്യവാദിനഃ । ആശ്ചര്യമിദമാഖ്യാനം മുനിനാ സമ്പ്രകീര്തിതമ് ॥൧-൪-
സത്യവാദികളായ എല്ലാ മുനികളും അവർക്കു ഇങ്ങനെ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി: 'ഈ അത്ഭുതമായ കഥ മഹർഷി പ്രസംഗിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.
പരം കവീനാമാധാരം സമാപ്തം ച യഥാക്രമമ് । അഭിഗീതമിദം ഗീതം സര്വഗീതേഷു കോവിദൌ ॥൧-൪-
കവികൾക്കു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ അടിസ്ഥാനമായും, ക്രമത്തിൽ പൂർത്തിയായതുമായ ഈ ഗാനമാണ്; എല്ലാ ഗാനങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ ഈ പാട്ട് പാടുകയായിരുന്നു.
ആയുഷ്യം പുഷ്ടിജനനം സര്വശ്രുതിമനോഹരമ് । പ്രശസ്യമാനൌ സര്വത്ര കദാചിത് തത്ര ഗായകൌ ॥൧-൪-
ദീർഘായുസും ബലവും നൽകുന്ന, എല്ലാവർക്കും ആസ്വാദ്യമായ ഈ പാട്ട് എവിടെയും, എപ്പോഴും ആ ഇരുവരും പാടുമ്പോൾ എല്ലാവരും അവരെ പ്രശംസിച്ചു.
രഥ്യാസു രാജമാര്ഗേഷു ദദര്ശ ഭരതാഗ്രജഃ । സ്വവേശ്മ ചാനീയ തതോ ഭ്രാതരൌ സ കുശീലവൌ ॥൧-൪-
റഥ്യകളും രാജമാർഗങ്ങളും വഴി ഭരതന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ ആ രണ്ട് കുശീലവന്മാരെ കണ്ടു, പിന്നെ അവരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പൂജയാമാസ പൂജാര്ഹൌ രാമഃ ശത്രുനിബര്ഹണഃ । ആസീനഃ കാഞ്ചനേ ദിവ്യേ സ ച സിംഹാസനേ പ്രഭുഃ ॥൧-൪-
ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച രാമൻ, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ട ആ ഇരുവരെയും ആദരിച്ചു; സ്വർണ്ണത്താൽ അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് അവരെ ആദരിച്ചു.
ഉപോപവിഷ്ടൈഃ സചിവൈര്ഭ്രാതൃഭിശ്ച സമന്വിതഃ । ദൃഷ്ട്വാ തു രൂപസമ്പന്നൌ വിനീതൌ ഭ്രാതരാവുഭൌ ॥൧-൪-
ഉപദേശകരും സഹോദരന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്നപ്പോൾ, രൂപസൗന്ദര്യവും വിനയവും നിറഞ്ഞ ആ ഇരുവരെയും രാമൻ കണ്ടു.
ഉവാച ലക്ഷ്മണം രാമഃ ശത്രുഘ്നം ഭരതം തഥാ । ശ്രൂയതാമേതദാഖ്യാനമനയോര്ദേവവര്ചസോഃ ॥൧-൪-
രാമൻ ലക്ഷ്മണനോടും ശത്രുഘ്നനും ഭരതനോടും പറഞ്ഞു: 'ദേവതാപ്രഭയുള്ള ഈ ഇരുവരുടെ കഥ കേൾക്കട്ടെ.'
വിചിത്രാര്ഥപദം സമ്യഗ്ഗായകൌ സമചോദയത് । തൌ ചാപി മധുരം രക്തം സ്വചിത്തായതനിഃസ്വനമ് ॥൧-൪-
നാനാർത്ഥവും ഭാവവും നിറഞ്ഞ ആ കഥ പാടാൻ ഗായകരെ രാമൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു; അവർ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ഉയർന്ന സ്വരത്തിൽ മധുരവും ഭാവപൂർണ്ണവുമായ് പാടി.
തന്ത്രീലയവദത്യര്ഥം വിശ്രുതാര്ഥമഗായതാമ് । ഹ്ലാദയത് സര്വഗാത്രാണി മനാംസി ഹൃദയാനി ച । ശ്രോത്രാശ്രയസുഖം ഗേയം തദ് ബഭൌ ജനസംസദി ॥൧-൪-
തന്ത്രിയും താളവും പൂർണ്ണമായ് ചേർത്ത്, അർത്ഥം വ്യക്തമായി പാടിയപ്പോൾ, ആ പാട്ട് എല്ലാവരുടെയും ശരീരവും മനസ്സും ഹൃദയവും ആനന്ദിപ്പിച്ചു; കേൾവിക്ക് ആസ്വാദ്യമായ ആ ഗാനം ജനസമൂഹത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ഇമൌ മുനീ പാര്ഥിവലക്ഷണാന്വിതൌ । ::കുശീലവൌ ചൈവ മഹാതപസ്വിനൌ । മമാപി തദ് ഭൂതികരം പ്രചക്ഷതേ । ::മഹാനുഭാവം ചരിതം നിബോധത ॥൧-൪-
ഈ രണ്ടു വനംവാസികൾ രാജകുലത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവരും, സംഗീതത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും, വലിയ തപസ്സുകാരുമാണ്. ഇവരെ കുറിച്ച് ഞാൻ പോലും അത്ഭുതത്തോടെ പറയുന്നു. ഇവരുടെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികളുടെ കഥ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
തതസ്തു തൌ രാമവചഃ പ്രചോദിതാ- ::വഗായതാം മാര്ഗവിധാനസമ്പദാ । സ ചാപി രാമഃ പരിഷദ്ഗതഃ ശനൈ- ര്ബുഭൂഷയാസക്തമനാ ബഭൂവ ഹ ॥൧-൪-
അതിനുശേഷം രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ ഇരുവരും ശരിയായ രീതിയിൽ പാടാൻ തുടങ്ങി. രാമൻ സഭയിൽ ഇരുന്ന്, ആ ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മനസ്സോടെ മുഴുകി പോയി.
thumb|പഞ്ചമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ പഞ്ചമഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമാൻ വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ സര്ഗം ഇനി കേൾക്കൂ.
സര്വാ പൂര്വമിയം യേഷാമാസീത് കൃത്സ്നാ വസുംധരാ । പ്രജാപതിമുപാദായ നൃപാണാം ജയശാലിനാമ് ॥൧-൫-
സകല ഭൂമി മുമ്പ്, വിജയികളായ രാജാക്കന്മാർക്ക്, പ്രജാപതി മുതൽ, പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമായിരുന്നു.
യേഷാം സ സഗരോ നാമ സാഗരോ യേന ഖാനിതഃ । ഷഷ്ടിപുത്രസഹസ്രാണി യം യാന്തം പര്യവാരയന് ॥൧-൫-
അവരിൽ സഗരൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ സമുദ്രം താണ്ടി; അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ അവനെ ചുറ്റി നടന്നു.
ഇക്ഷ്വാകൂണാമിദം തേഷാം രാജ്ഞാം വംശേ മഹാത്മനാമ് । മഹദുത്പന്നമാഖ്യാനം രാമായണമിതി ശ്രുതമ് ॥൧-൫-
അവ മഹാത്മാക്കളായ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ വരിയിൽ നിന്നാണ് രാമായണം എന്ന മഹത്തായ കഥ ഉദിച്ചുവന്നത്.
തദിദം വര്തയിഷ്യാവഃ സര്വം നിഖിലമാദിതഃ । ധര്മകാമാര്ഥസഹിതം ശ്രോതവ്യമനസൂയതാ ॥൧-൫-
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഈ കഥ മുഴുവൻ ആദ്യം മുതൽ, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയോടൊപ്പം, നിങ്ങൾക്ക് അസൂയയില്ലാതെ കേൾക്കാൻ പറഞ്ഞുതരുന്നു.
അയോധ്യാ നാമ നഗരീ തത്രാസീല്ലോകവിശ്രുതാ । മനുനാ മാനവേന്ദ്രേണ യാ പുരീ നിര്മിതാ സ്വയമ് ॥൧-൫-
അവിടെ അയോഗ്യ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ രാജാവായ മനു തന്നെ ആ നഗരം പണിതതായിരുന്നു.
ആയതാ ദശ ച ദ്വേ ച യോജനാനി മഹാപുരീ । ശ്രീമതീ ത്രീണി വിസ്തീര്ണാ സുവിഭക്തമഹാപഥാ ॥൧-൫-
ആ മഹാനഗരം പത്തു യോജനയും രണ്ട് യോജനയും നീളവും, മൂന്ന് യോജന വീതിയുമുള്ളതായിരുന്നു; മനോഹരമായ പ്രധാനവീഥികൾ അതിൽ സുതാര്യമാക്കി വിഭജിച്ചിരുന്നു.
രാജമാര്ഗേണ മഹതാ സുവിഭക്തേന ശോഭിതാ । മുക്തപുഷ്പാവകീര്ണേന ജലസിക്തേന നിത്യശഃ ॥൧-൫-
അത് വലിയ രാജപഥം കൊണ്ടും, എല്ലായ്പ്പോഴും പുതിയ പുഷ്പങ്ങൾ വിതറിയും വെള്ളം തളിച്ചും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
താം തു രാജാ ദശരഥോ മഹാരാഷ്ട്രവിവര്ധനഃ । പുരീമാവാസയാമാസ ദിവി ദേവപതിര്യഥാ ॥൧-൫-
ആ നഗരത്തിൽ മഹാരാജാവ് ദശരഥൻ തന്റെ രാജ്യത്തെ വളർത്തി, ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കുന്നതുപോലെ വസിച്ചു.
കപാടതോരണവതീം സുവിഭക്താന്തരാപണാമ് । സര്വയന്ത്രായുധവതീമുഷിതാം സര്വശില്പിഭിഃ ॥൧-൫-
അത് വാതിലുകളും തൊരണങ്ങളും, വിഭജിച്ചിട്ടുള്ള ചന്തകളും, എല്ലാ യന്ത്രങ്ങൾക്കും ആയുധങ്ങൾക്കും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതും, എല്ലാ കലാകാരന്മാരും അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതുമാണ്.
സൂതമാഗധസമ്ബാധാം ശ്രീമതീമതുലപ്രഭാമ് । ഉച്ചാട്ടാലധ്വജവതീം ശതഘ്നീശതസംകുലാമ് ॥൧-൫-
അത് രഥികന്മാരും ഗായകരും നിറഞ്ഞതും, അപാരമായ ഭംഗിയുള്ളതും, ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങളും പതാകകളും ഉള്ളതും, ശതഘ്നികൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതാണ്.
വധൂനാടകസങ്ഘൈശ്ച സംയുക്താം സര്വതഃ പുരീമ് । ഉദ്യാനാമ്രവണോപേതാം മഹതീം സാലമേഖലാമ് ॥൧-൫-
ആ നഗരം എല്ലായിടത്തും കലാകാരികളും നർത്തകികളും കൂട്ടമായി വസിച്ചിരുന്നതും, ഉദ്യാനങ്ങളും മാവുന്തോട്ടങ്ങളും ഉള്ളതും, വലിയ ശാലമരങ്ങളുടെ വളയത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായിരുന്നതാണ്.
ദുര്ഗഗമ്ഭീരപരിഖാം ദുര്ഗാമന്യൈര്ദുരാസദാമ് । വാജിവാരണസമ്പൂര്ണാം ഗോഭിരുഷ്ട്രൈഃ ഖരൈസ്തഥാ ॥൧-൫-
ആ നഗരം ആഴമുള്ള കുഴികളും ഉറപ്പുള്ള കോട്ടകളും ഉള്ളതും, മറ്റാർക്കും എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, കുതിരകളും ആനകളും പശുക്കളും ഒട്ടകങ്ങളും കഴുതകളും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നതാണ്.
സാമന്തരാജസങ്ഘൈശ്ച ബലികര്മഭിരാവൃതാമ് । നാനാദേശനിവാസൈശ്ച വണിഗ്ഭിരുപശോഭിതാമ് ॥൧-൫-
അത് സാമന്തരാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും ബലികർമ്മങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും ചുറ്റിയതും, വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നതാണ്.
പ്രാസാദൈ രത്നവികൃതൈഃ പര്വതൈരിവ ശോഭിതാമ് । കൂടാഗാരൈശ്ച സമ്പൂര്ണാമിന്ദ്രസ്യേവാമരാവതീമ് ॥൧-൫-
അത് രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മഹത്തായ കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊണ്ടും, പർവതങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭംഗിയിലും, ഉയർന്ന മാളികകളും നിറഞ്ഞതും, ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിയെപ്പോലെയുള്ളതുമായിരുന്നതാണ്.