ഏവം സമ്മാനിതാശ്ചൈതേ നന്ദ്യമാനാ യഥാ ത്വയാ। ഭവിഷ്യന്തി കൃതജ്ഞേന നിര്വൃതാ ഹരിയൂഥപാഃ
ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സന്തോഷംകൊണ്ടു, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ വാനരനായകരെല്ലാവരും നന്ദിയോടെ തൃപ്തരാകും.
ത്യാഗിനം സംഗ്രഹീതാരം സാനുക്രോശം ജിതേന്ദ്രിയമ്। സര്വേ ത്വാമഭിഗച്ഛന്തി തതഃ സമ്ബോധയാമി തേ
ഉദാരനും, സമാഹരിക്കാനും, കരുണയുള്ളവനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും ആയ നിന്നെ എല്ലാവരും സമീപിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നോട് ഉപദേശം പറയുന്നത്.
ഹീനം രതിഗുണൈഃ സര്വൈരഭിഹന്താരമാഹവേ। സേനാ ത്യജതി സംവിഗ്നാ നൃപതിം തം നരേശ്വര
സന്തോഷം നൽകുന്ന ഗുണങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്തതും, യുദ്ധത്തിൽ അന്യായമായി ആക്രമിക്കുന്നതുമായ രാജാവിനെ ഭയപ്പെട്ട സൈന്യം ഉപേക്ഷിക്കും, മനുഷ്യരാജാവേ.
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ വാനരാംസ്താന് വിഭീഷണഃ। രത്നാര്ഥസംവിഭാഗേന സര്വാനേവാഭ്യപൂജയത്
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വിഭീഷണൻ ആ വാനരന്മാരെല്ലാവർക്കും രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും വിതരണം ചെയ്ത് ആദരിച്ചു.
തതസ്താന് പൂജിതാന് ദൃഷ്ട്വാ രത്നാര്ഥൈര്ഹരിയൂഥപാന്। ആരുരോഹ തദാ രാമസ്തദ് വിമാനമനുത്തമമ്
അങ്ങനെ രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും നൽകി ആദരിക്കപ്പെട്ട വാനരനായകരെ കണ്ടു, രാമൻ ആ ഉത്തമമായ വിമാനം കയറി.
അങ്കേനാദായ വൈദേഹീം ലജ്ജമാനാം മനസ്വിനീമ്। ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ വിക്രാന്തേന ധനുഷ്മതാ
ലജ്ജയോടെ മനസ്സുള്ള വൈദേഹിയെ അങ്കത്തിൽ ഇരുത്തി, ധനുസ്സുമായി വീരനായ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാമൻ കയറി.
അബ്രവീത് സ വിമാനസ്ഥഃ പൂജയന് സര്വവാനരാന്। സുഗ്രീവം ച മഹാവീര്യം കാകുത്സ്ഥഃ സവിഭീഷണമ്
കാകുത്സ്ഥൻ ആ ആകാശരഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, എല്ലാ വാനരന്മാരെയും മഹാവീരനായ സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും ആദരപൂർവ്വം ആദരിച്ചു.
മിത്രകാര്യം കൃതമിദം ഭവദ്ഭിര്വാനരര്ഷഭാഃ। അനുജ്ഞാതാ മയാ സര്വേ യഥേഷ്ടം പ്രതിഗച്ഛത
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ സൗഹൃദത്തിന്റെ കടമ നിറവേറ്റി. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്റെ അനുമതിയോടെ ഇഷ്ടാനുസരണം മടങ്ങാം.
യത് തു കാര്യം വയസ്യേന സ്നിഗ്ധേന ച ഹിതേന ച। കൃതം സുഗ്രീവ തത് സര്വം ഭവതാധര്മഭീരുണാ
സുഗ്രീവാ, നീ എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും സ്നേഹിതനും ആയിട്ടാണ് ഈ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ധർമ്മഭയത്തോടെ നിർവഹിച്ചത്.
കിഷ്കിന്ധാം പ്രതി യാഹ്യാശു സ്വസൈന്യേനാഭിസംവൃതഃ। സ്വരാജ്യേ വസ ലങ്കായാം മയാ ദത്തേ വിഭീഷണ। ന ത്വാം ധര്ഷയിതും ശക്താഃ സേന്ദ്രാ അപി ദിവൌകസഃ
നിന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം നീ വേഗത്തിൽ കിഷ്കിന്ദയിലേക്ക് മടങ്ങൂ. വിഭീഷണാ, ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയ ലങ്കയിൽ രാജാവായി നീ പാർക്കൂ. ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കു പോലും നിന്നെ തൊടാൻ കഴിയില്ല.
അയോധ്യാം പ്രതി യാസ്യാമി രാജധാനീം പിതുര്മമ। അഭ്യനുജ്ഞാതുമിച്ഛാമി സര്വാനാമന്ത്രയാമി വഃ
ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ രാജധാനിയായ അയോധ്യയിലേക്ക് പോകുന്നു. നിങ്ങൾ എല്ലാവരോടും വിടപറയാനും ആലോചിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്താസ്തു രാമേണ ഹരീന്ദ്രാ ഹരയസ്തഥാ। ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ രാക്ഷസശ്ച വിഭീഷണഃ
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാനരാധിപന്മാരും എല്ലാ വാനരന്മാരും വിഭീഷണനും കൈകൂപ്പി ആദരപൂർവ്വം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
അയോധ്യാം ഗന്തുമിച്ഛാമഃ സര്വാന് നയതു നോ ഭവാന്। മുദ്യുക്താ വിചരിഷ്യാമോ വനാന്യുപവനാനി ച
അയോധ്യയിലേക്ക് പോകാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും നയിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഉത്സാഹത്തോടെ കാടുകളും തോട്ടങ്ങളും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കും.
ദൃഷ്ട്വാ ത്വാമഭിഷേകാര്ദ്രം കൌസല്യാമഭിവാദ്യ ച। അചിരാദാഗമിഷ്യാമഃ സ്വഗൃഹാന് നൃപസത്തമ
രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അഭിഷേകജലത്തിൽ നനഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിന്നെ കണ്ടു, കൗസല്യയെ വന്ദിച്ച്, ഞങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ നമ്മുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഏവമുക്തസ്തു ധര്മാത്മാ വാനരൈഃ സവിഭീഷണൈഃ। അബ്രവീദ് വാനരാന് രാമഃ സസുഗ്രീവവിഭീഷണാന്
വാനരന്മാരും വിഭീഷണനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധാർമ്മികനായ രാമൻ, സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും കൂടെ വാനരന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
പ്രിയാത് പ്രിയതരം ലബ്ധം യദഹം സസുഹൃജ്ജനഃ। സര്വൈര്ഭവദ്ഭിഃ സഹിതഃ പ്രീതിം ലപ്സ്യേ പുരീം ഗതഃ
എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമായത് ഞാൻ നേടിയത് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നാണ്. നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ ഞാൻ സത്യമായ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
ക്ഷിപ്രമാരോഹ സുഗ്രീവ വിമാനം സഹ വാനരൈഃ। ത്വമപ്യാരോഹ സാമാത്യോ രാക്ഷസേന്ദ്ര വിഭീഷണ
സുഗ്രീവാ, വാനരന്മാരോടൊപ്പം നീ വേഗത്തിൽ ആകാശരഥത്തിൽ കയറ്റു. വിഭീഷണാ, നീയും നിന്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം കയറൂ.
തതഃ സ പുഷ്പകം ദിവ്യം സുഗ്രീവഃ സഹ വാനരൈഃ। ആരുരോഹ മുദാ യുക്തഃ സാമാത്യശ്ച വിഭീഷണഃ
അതിനുശേഷം, സുഖത്തോടെ സുഖത്തോടെ സുഗ്രീവനും വാനരന്മാരും ആ ദിവ്യമായ പുഷ്പകരഥത്തിൽ കയറി. വിഭീഷണനും തന്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം അതിൽ കയറി.
തേഷ്വാരൂഢേഷു സര്വേഷു കൌബേരം പരമാസനമ്। രാഘവേണാഭ്യനുജ്ഞാതമുത്പപാത വിഹായസമ്
അവരെല്ലാവരും കയറിയപ്പോൾ, കുബേരന്റെ ആ ഉത്തമാസനം രാഘവന്റെ അനുമതിയോടെ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
ഖഗതേന വിമാനേന ഹംസയുക്തേന ഭാസ്വതാ। പ്രഹൃഷ്ടശ്ച പ്രതീതശ്ച ബഭൌ രാമഃ കുബേരവത്
ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ പ്രകാശമുള്ള ആ ആകാശരഥത്തിൽ ഇരുന്ന രാമൻ സന്തോഷത്തോടെയും തൃപ്തിയോടെയും കുബേരനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
തേ സര്വേ വാനരര്ക്ഷാശ്ച രാക്ഷസാശ്ച മഹാബലാഃ। യഥാസുഖമസമ്ബാധം ദിവ്യേ തസ്മിന്നുപാവിശന്
അവിടെ ആ മഹാബലശാലികളായ എല്ലാ വാനരന്മാരും കരടികളും രാക്ഷസന്മാരും ആ ദിവ്യവാഹനത്തിൽ സുഖമായി ഇടംകുറവില്ലാതെ ഇരുന്നു.
thumb|ത്രയോവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ത്രയോവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇപ്പോൾ നൂറ്റിരുപത്തിമൂന്നാം സർഗം കേൾക്കൂ. മഹത്വമുള്ള വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നൂറ്റിരുപത്തിമൂന്നാം സർഗം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
അനുജ്ഞാതം തു രാമേണ തദ് വിമാനമനുത്തമമ്। ഹംസയുക്തം മഹാനാദമുത്പപാത വിഹായസമ്
രാമന്റെ അനുമതിയോടെ ആ അതുല്യമായ, ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ, മഹാശബ്ദമുള്ള ആകാശരഥം ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
പാതയിത്വാ തതശ്ചക്ഷുഃ സര്വതോ രഘുനന്ദനഃ। അബ്രവീന്മൈഥിലീം സീതാം രാമഃ ശശിനിഭാനനാമ്
അതിനുശേഷം രഘുനന്ദനൻ ചുറ്റും നോക്കി, ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സീതയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കൈലാസശിഖരാകാരേ ത്രികൂടശിഖരേ സ്ഥിതാമ്। ലങ്കാമീക്ഷസ്വ വൈദേഹി നിര്മിതാം വിശ്വകര്മണാ
കൈലാസപർവതത്തിന്റെ ചൂഡിപോലുള്ള ത്രികൂടശിഖരത്തിൽ വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച ലങ്കയെ നോക്കൂ, വൈദേഹി.
ഏതദായോധനം പശ്യ മാംസശോണിതകര്ദമമ്। ഹരീണാം രാക്ഷസാനാം ച സീതേ വിശസനം മഹത്
ഈ യുദ്ധഭൂമിയെ നോക്കൂ, സീതേ, മാംസം രക്തം എല്ലാം കലർന്ന വലിയ വാനരരാക്ഷസന്മാരുടെ വധഭൂമി.
ഏഷ ദത്തവരഃ ശേതേ പ്രമാഥീ രാക്ഷസേശ്വരഃ। തവ ഹേതോര്വിശാലാക്ഷി നിഹതോ രാവണോ മയാ
ഇവിടെ തന്നെയാണ് നിനക്കായി ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ട രാക്ഷസാധിപൻ രാവണൻ, അനേകം വരങ്ങൾ ലഭിച്ച, ഭയങ്കരൻ, വിശാലകണ്ഠി.
കുമ്ഭകര്ണോഽത്ര നിഹതഃ പ്രഹസ്തശ്ച നിശാചരഃ। ധൂമ്രാക്ഷശ്ചാത്ര നിഹതോ വാനരേണ ഹനൂമതാ
ഇവിടെ തന്നെയാണ് കുംഭകർണ്ണനും നിശാചരനായ പ്രഹസ്തനും കൊല്ലപ്പെട്ടത്; ഇവിടെയാണ് വാനരനായ ഹനുമാൻ ധൂമ്രാക്ഷനെയും സംഹരിച്ചത്.
വിദ്യുന്മാലീ ഹതശ്ചാത്ര സുഷേണേന മഹാത്മനാ। ലക്ഷ്മണേനേന്ദ്രജിച്ചാത്ര രാവണിര്നിഹതോ രണേ
ഇവിടെ മഹാത്മാവായ സുഷേണൻ വിദ്യുന്മാലിയെ കൊല്ലുകയും, ലക്ഷ്മണൻ യുദ്ധത്തിൽ രാവണപുത്രനായ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അങ്ഗദേനാത്ര നിഹതോ വികടോ നാമ രാക്ഷസഃ। വിരൂപാക്ഷശ്ച ദുഷ്പ്രേക്ഷോ മഹാപാര്ശ്വമഹോദരൌ
ഇവിടെ അങ്കദൻ വികടനാമമുള്ള രാക്ഷസനെ കൊല്ലുകയും, വിരൂപാക്ഷൻ, ദുഷ്പ്രേക്ഷൻ, മഹാപാർശ്വൻ, മഹോദരൻ എന്നിവരും വീണുപോയി.