ന ഖല്വേതന്ന കുര്യാം തേ വചനം രാക്ഷസേശ്വര। തം തു മേ ഭ്രാതരം ദ്രഷ്ടും ഭരതം ത്വരതേ മനഃ
രാക്ഷസാധിപനേ, നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ പാലിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ സഹോദരനായ ഭരതനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മാം നിവര്തയിതും യോഽസൌ ചിത്രകൂടമുപാഗതഃ। ശിരസാ യാചതോ യസ്യ വചനം ന കൃതം മയാ
ചിത്രകൂട്ടത്തിൽ എന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നവനും, തലകുനിഞ്ഞ് അപേക്ഷിച്ചിട്ടും ഞാൻ അവന്റെ വാക്ക് കേൾക്കാതിരുന്നതുമാണ് ഭരതൻ.
കൌസല്യാം ച സുമിത്രാം ച കൈകേയീം ച യശസ്വിനീമ്। ഗുഹം ച സുഹൃദം ചൈവ പൌരാഞ്ജാനപദൈഃ സഹ
കൗസല്യയും സുമിത്രയും പ്രശസ്തയായ കൈകേയിയും, സുഹൃത്തായ ഗുഹയും, നഗരവാസികളും ഗ്രാമജനങ്ങളും —
അനുജാനീഹി മാം സൌമ്യ പൂജിതോഽസ്മി വിഭീഷണ। മന്യുര്ന ഖലു കര്തവ്യഃ സഖേ ത്വാം ചാനുമാനയേ
സൗമ്യനായ വിഭീഷണാ, എന്നെ അനുമതി നൽകണം. ഞാൻ ആദരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേഷ്യം വേണ്ട, സുഹൃത്തേ, ഞാൻ നിന്നോടും അനുമതി ചോദിക്കുന്നു.
ഉപസ്ഥാപയ മേ ശീഘ്രം വിമാനം രാക്ഷസേശ്വര। കൃതകാര്യസ്യ മേ വാസഃ കഥം സ്യാദിഹ സമ്മതഃ
രാക്ഷസാധിപാ, ദയവായി എനിക്ക് ആകാശരഥം ഉടൻ ഒരുക്കിക്കൊടുക്കണം. എന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഇവിടെ തുടരുന്നത് എങ്ങനെ യുക്തിയുള്ളതാകും?
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ രാക്ഷസേന്ദ്രോ വിഭീഷണഃ। വിമാനം സൂര്യസംകാശമാജുഹാവ ത്വരാന്വിതഃ
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാക്ഷസരുടെ രാജാവായ വിഭീഷണൻ വേഗത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ആകാശരഥം വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു.
തതഃ കാഞ്ചനചിത്രാങ്ഗം വൈദൂര്യമണിവേദികമ്। കൂടാഗാരൈഃ പരിക്ഷിപ്തം സര്വതോ രജതപ്രഭമ്
പിന്നീട് പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച, വൈഡൂര്യമണികളാൽ നിർമ്മിച്ച പീഠവും, വെള്ളി പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഗോപുരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ ആ രഥം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
പാണ്ഡുരാഭിഃ പതാകാഭിര്ധ്വജൈശ്ച സമലംകൃതമ്। ശോഭിതം കാഞ്ചനൈര്ഹര്മ്യൈര്ഹേമപദ്മവിഭൂഷിതൈഃ
വെളുത്ത പതാകകളും കൊടികളും അണിഞ്ഞു, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മാളികകളും സ്വർണ്ണപതാകളാൽ അലങ്കരിച്ച കമലങ്ങളുമുള്ള ആ രഥം അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
പ്രകീര്ണം കിങ്കിണീജാലൈര്മുക്താമണിഗവാക്ഷകമ്। ഘണ്ടാജാലൈഃ പരിക്ഷിപ്തം സര്വതോ മധുരസ്വനമ്
കിങ്കിണികൾ ചാർത്തിയ വലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, മുത്തുകളും രത്നങ്ങളും പതിച്ച ജനാലകളുമുള്ളതും, ചുറ്റും മുഴുവൻ ഘണ്ടകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, എല്ലായിടത്തും മധുരമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നതുമായിരിക്കുന്നു.
തം മേരുശിഖരാകാരം നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ। ബൃഹദ്ഭിര്ഭൂഷിതം ഹര്മ്യൈര്മുക്താരജതശോഭിതൈഃ
മേരു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ളതും, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമിച്ചതുമായ ആ രഥം, വലിയ വലിയ മുത്തുകളും വെള്ളിയും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭംഗിയാർന്നതായിരുന്നു.
തലൈഃ സ്ഫടികചിത്രാങ്ഗൈര്വൈദൂര്യൈശ്ച വരാസനൈഃ। മഹാര്ഹാസ്തരണോപേതൈരുപപന്നം മഹാധനൈഃ
സ്പടികം കൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ നിലങ്ങളും, വൈദൂര്യരത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഉത്തമാസനങ്ങളും, വിലയേറിയ തൂശുകളും, സമ്പത്തും നിറഞ്ഞതുമായിരിക്കുന്നു.
ഉപസ്ഥിതമനാധൃഷ്യം തദ് വിമാനം മനോജവമ്। നിവേദയിത്വാ രാമായ തസ്ഥൌ തത്ര വിഭീഷണഃ
അപ്രാപ്യവും അതിവേഗവും ആയ ആ വിമാനം അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, വിഭീഷണൻ അതിനെ രാമനോട് അറിയിച്ച് അവിടെ നിന്നു.
തത് പുഷ്പകം കാമഗമം വിമാന- മുപസ്ഥിതം ഭൂധരസംനികാശമ്। ദൃഷ്ട്വാ തദാ വിസ്മയമാജഗാമ രാമഃ സസൌമിത്രിരുദാരസത്ത്വഃ
ആ സമയത്ത്, മനസ്സിൽ മഹത്വമുള്ള രാമനും സൗമിത്രിയും ആ കാമഗമമായ, പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ള, പൂഷ്പകവിമാനം കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
thumb|ദ്വാവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ദ്വാവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തി രണ്ടാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കുക.
ഉപസ്ഥിതം തു തം കൃത്വാ പുഷ്പകം പുഷ്പഭൂഷിതമ്। അവിദൂരേ സ്ഥിതോ രാമമിത്യുവാച വിഭീഷണഃ
പൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പൂഷ്പകവിമാനം ഒരുക്കി അടുത്ത് നിർത്തിയപ്പോൾ, വിഭീഷണൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
സ തു ബദ്ധാഞ്ജലിപുടോ വിനീതോ രാക്ഷസേശ്വരഃ। അബ്രവീത് ത്വരയോപേതഃ കിം കരോമീതി രാഘവമ്
കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ, രാക്ഷസരുടെ രാജാവായ വിഭീഷണൻ വേഗത്തിൽ രാഘവനോടു സമീപിച്ചു: 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്നു ചോദിച്ചു.
തമബ്രവീന്മഹാതേജാ ലക്ഷ്മണസ്യോപശൃണ്വതഃ। വിമൃശ്യ രാഘവോ വാക്യമിദം സ്നേഹപുരസ്കൃതമ്
അപ്പോൾ, ലക്ഷ്മണൻ കേൾക്കുന്നിടത്ത്, മഹാതേജസ്സുള്ള രാഘവൻ ആലോചിച്ച്, സ്നേഹപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കൃതപ്രയത്നകര്മാണഃ സര്വ ഏവ വനൌകസഃ। രത്നൈരര്ഥൈശ്ച വിവിധൈഃ സമ്പൂജ്യന്താം വിഭീഷണ
ശ്രമപെട്ട് പ്രവർത്തിച്ച എല്ലാ വനവാസികൾക്കും വിവിധ രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും നൽകി ആദരിക്കണം, വിഭീഷണ.
സഹാമീഭിസ്ത്വയാ ലങ്കാ നിര്ജിതാ രാക്ഷസേശ്വര। ഹൃഷ്ടൈഃ പ്രാണഭയം ത്യക്ത്വാ സംഗ്രാമേഷ്വനിവര്തിഭിഃ
നിനക്കും ഈ കൂട്ടുകാര്ക്കുമൊപ്പമാണ്, രാക്ഷസരാജാവേ, ലങ്ക ജയിച്ചത്. അവർ സന്തോഷത്തോടെ ജീവൻ ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാതിരുന്നതാണ്.
ത ഇമേ കൃതകര്മാണഃ സര്വ ഏവ വനൌകസഃ। ധനരത്നപ്രദാനൈശ്ച കര്മൈഷാം സഫലം കുരു
ഇവരാണ് ഈ പ്രവർത്തികൾ പൂർത്തിയാക്കിയ വനവാസികൾ. ഇവരുടെ കർമ്മം ഫലപ്രദമാകാൻ ധനവും രത്നങ്ങളും നൽകി അവരെ ആദരിക്കണം.
ഏവം സമ്മാനിതാശ്ചൈതേ നന്ദ്യമാനാ യഥാ ത്വയാ। ഭവിഷ്യന്തി കൃതജ്ഞേന നിര്വൃതാ ഹരിയൂഥപാഃ
ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സന്തോഷംകൊണ്ടു, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ വാനരനായകരെല്ലാവരും നന്ദിയോടെ തൃപ്തരാകും.
ത്യാഗിനം സംഗ്രഹീതാരം സാനുക്രോശം ജിതേന്ദ്രിയമ്। സര്വേ ത്വാമഭിഗച്ഛന്തി തതഃ സമ്ബോധയാമി തേ
ഉദാരനും, സമാഹരിക്കാനും, കരുണയുള്ളവനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും ആയ നിന്നെ എല്ലാവരും സമീപിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നോട് ഉപദേശം പറയുന്നത്.
ഹീനം രതിഗുണൈഃ സര്വൈരഭിഹന്താരമാഹവേ। സേനാ ത്യജതി സംവിഗ്നാ നൃപതിം തം നരേശ്വര
സന്തോഷം നൽകുന്ന ഗുണങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്തതും, യുദ്ധത്തിൽ അന്യായമായി ആക്രമിക്കുന്നതുമായ രാജാവിനെ ഭയപ്പെട്ട സൈന്യം ഉപേക്ഷിക്കും, മനുഷ്യരാജാവേ.
ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ വാനരാംസ്താന് വിഭീഷണഃ। രത്നാര്ഥസംവിഭാഗേന സര്വാനേവാഭ്യപൂജയത്
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വിഭീഷണൻ ആ വാനരന്മാരെല്ലാവർക്കും രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും വിതരണം ചെയ്ത് ആദരിച്ചു.
തതസ്താന് പൂജിതാന് ദൃഷ്ട്വാ രത്നാര്ഥൈര്ഹരിയൂഥപാന്। ആരുരോഹ തദാ രാമസ്തദ് വിമാനമനുത്തമമ്
അങ്ങനെ രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും നൽകി ആദരിക്കപ്പെട്ട വാനരനായകരെ കണ്ടു, രാമൻ ആ ഉത്തമമായ വിമാനം കയറി.
അങ്കേനാദായ വൈദേഹീം ലജ്ജമാനാം മനസ്വിനീമ്। ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ വിക്രാന്തേന ധനുഷ്മതാ
ലജ്ജയോടെ മനസ്സുള്ള വൈദേഹിയെ അങ്കത്തിൽ ഇരുത്തി, ധനുസ്സുമായി വീരനായ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാമൻ കയറി.
അബ്രവീത് സ വിമാനസ്ഥഃ പൂജയന് സര്വവാനരാന്। സുഗ്രീവം ച മഹാവീര്യം കാകുത്സ്ഥഃ സവിഭീഷണമ്
കാകുത്സ്ഥൻ ആ ആകാശരഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, എല്ലാ വാനരന്മാരെയും മഹാവീരനായ സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും ആദരപൂർവ്വം ആദരിച്ചു.
മിത്രകാര്യം കൃതമിദം ഭവദ്ഭിര്വാനരര്ഷഭാഃ। അനുജ്ഞാതാ മയാ സര്വേ യഥേഷ്ടം പ്രതിഗച്ഛത
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ സൗഹൃദത്തിന്റെ കടമ നിറവേറ്റി. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്റെ അനുമതിയോടെ ഇഷ്ടാനുസരണം മടങ്ങാം.
യത് തു കാര്യം വയസ്യേന സ്നിഗ്ധേന ച ഹിതേന ച। കൃതം സുഗ്രീവ തത് സര്വം ഭവതാധര്മഭീരുണാ
സുഗ്രീവാ, നീ എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും സ്നേഹിതനും ആയിട്ടാണ് ഈ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ധർമ്മഭയത്തോടെ നിർവഹിച്ചത്.
കിഷ്കിന്ധാം പ്രതി യാഹ്യാശു സ്വസൈന്യേനാഭിസംവൃതഃ। സ്വരാജ്യേ വസ ലങ്കായാം മയാ ദത്തേ വിഭീഷണ। ന ത്വാം ധര്ഷയിതും ശക്താഃ സേന്ദ്രാ അപി ദിവൌകസഃ
നിന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം നീ വേഗത്തിൽ കിഷ്കിന്ദയിലേക്ക് മടങ്ങൂ. വിഭീഷണാ, ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയ ലങ്കയിൽ രാജാവായി നീ പാർക്കൂ. ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കു പോലും നിന്നെ തൊടാൻ കഴിയില്ല.