തദിദം നഃ കൃതം കാര്യമ് ത്വയാ ധര്മഭൃതാം വര । നിഹതോ രാവണോ രാമ പ്രഹൃഷ്ടോ ദിവമാക്രമ
ഇങ്ങനെ, ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും നല്ലവനായ നീ ഈ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി; രാമാ, രാവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു — സന്തോഷത്തോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്ന് കയറുക.
അമോഘം ബലവീര്യം തേ അമോഘസ്തേ പരാക്രമഃ । അമോഘം ദര്ശനം രാമ അമോഘസ്തവ സംസ്തവഃ ॥
നിന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല; നിന്റെ പരാക്രമം പരാജയപ്പെടില്ല; രാമാ, നിന്റെ ദർശനം പരാജയപ്പെടില്ല; നിന്റെ സ്തുതി ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല.
അമോഘാസ്തേ ഭവിഷ്യന്തി ഭക്തിമന്തോ നരാ ഭുവി । യേ ത്വാം ദേവമ് ധ്രുവം ഭക്താഃ പുരാണം പുരുഷോത്തമമ് ॥
ഭൂമിയിൽ നിന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന പുരാതന പരമപുരുഷനിൽ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയുള്ളവർ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല.
പ്രാപ്നുവന്തി സദാ കാമാന് ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച । ഇമമാര്ഷം സ്തവം നിത്യമ് ഇതിഹാസം പുരാതനമ് । യേ നരാഃ കീര്തയിഷ്യന്തി നാസ്തി തേഷാം പരാഭവഃ
ഈ പുരാതനമായ മഹത്തായ സ്തുതിയെ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും എപ്പോഴും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും; അവർക്കു പരാജയം ഉണ്ടാകില്ല.
thumb|അഷ്ടാദശാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടാദശാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇപ്പോൾ ശ്രീവാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നൂറ്റി പതിനെട്ടാമത്തെ സർഗം കേൾക്കുക.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ ശുഭം വാക്യം പിതാമഹസമീരിതമ്। അങ്കേനാദായ വൈദേഹീമുത്പപാത വിഭാവസുഃ
പിതാമഹൻ പറഞ്ഞ ഈ ശുഭമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അഗ്നിദേവൻ വൈദേഹിയെ തൻറെ മടിയിൽ എടുത്ത് ഉയർന്ന് നിന്നു.
വിധൂയാഥ ചിതാം താം തു വൈദേഹീം ഹവ്യവാഹനഃ। ഉത്തസ്ഥൌ മൂര്തിമാനാശു ഗൃഹീത്വാ ജനകാത്മജാമ്
അപ്പോൾ ഹവ്യവാഹൻ അഗ്നിദേവൻ ചിതയെ തള്ളി, ജനകന്റെ മകളായ വൈദേഹിയെ കൈവശംവെച്ച് ദൃശ്യരൂപത്തിൽ ഉടൻ ഉയർന്ന് നിന്നു.
തരുണാദിത്യസംകാശാം തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണാമ്। രക്താമ്ബരധരാം ബാലാം നീലകുഞ്ചിതമൂര്ധജാമ്
അവൾ ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി, തപ്തമായ പൊന്നാലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ച യുവതിയാണ്, കറുത്ത വളഞ്ഞ മുടിയുമുണ്ട്.
അക്ലിഷ്ടമാല്യാഭരണാം തഥാരൂപാമനിന്ദിതാമ്। ദദൌ രാമായ വൈദേഹീമങ്കേ കൃത്വാ വിഭാവസുഃ
അവളുടെ പൂക്കളും ആഭരണങ്ങളും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല; അവളുടെ രൂപം നിര്ദോഷമാണ്; അഗ്നിദേവൻ വൈദേഹിയെ രാമന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി നൽകി.
അബ്രവീത് തു തദാ രാമം സാക്ഷീ ലോകസ്യ പാവകഃ। ഏഷാ തേ രാമ വൈദേഹീ പാപമസ്യാം ന വിദ്യതേ
അപ്പോൾ ലോകത്തിന് സാക്ഷിയായ അഗ്നിദേവൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവളാണ് നിന്റെ വൈദേഹി; ഇവളിൽ ഒരു പാപവും ഇല്ല.'
നൈവ വാചാ ന മനസാ നൈവ ബുദ്ധ്യാ ന ചക്ഷുഷാ। സുവൃത്താ വൃത്തശൌടീര്യം ന ത്വാമത്യചരച്ഛുഭാ
വാക്കിനാലോ, മനസ്സിലോ, ബുദ്ധിയിലോ, കണ്ണുകൊണ്ടോ, ഈ സദ്ഗുണമുള്ള, ഉജ്ജ്വലമായ സ്ത്രീ ഒരിക്കലും നിന്നെ മറികടന്നിട്ടില്ല, ഭദ്രനായവളേ.
രാവണേനാപനീതൈഷാ വീര്യോത്സിക്തേന രക്ഷസാ। ത്വയാ വിരഹിതാ ദീനാ വിവശാ നിര്ജനേ സതീ
രാവണൻ, ശക്തിയും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞ ആ ദാനവൻ, ഇവളെ അപഹരിച്ചു. നിന്നിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, ദു:ഖിതയായി, സഹായമില്ലാതെ, കാട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു ഇവൾ. എങ്കിലും സത്യനിഷ്ഠയോടെ നിന്നു.
രുദ്ധാ ചാന്തഃപുരേ ഗുപ്താ ത്വച്ചിത്താ ത്വത്പരായണാ। രക്ഷിതാ രാക്ഷസീഭിശ്ച ഘോരാഭിര്ഘോരബുദ്ധിഭിഃ
അവളെ അന്തഃപുരത്തിൽ പൂട്ടി കാത്തു, ഭയാനകമായ മനസ്സുള്ള ക്രൂരരാക്ഷസികൾ കാവലിരുത്തി. എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനും നിന്നിലായിരുന്നു, നിന്നോടുള്ള ഭക്തിയായിരുന്നു.
പ്രലോഭ്യമാനാ വിവിധം തര്ജ്യമാനാ ച മൈഥിലീ। നാചിന്തയത തദ്രക്ഷസ്ത്വദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ
നാനാവിധം പ്രലോഭിപ്പിച്ചും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും, മൈഥിലി ഒരിക്കലും മനസ്സിലോ ചിന്തിച്ചില്ല, അവളുടെ അന്തരാത്മാവ് മുഴുവനും നിന്നിലായിരുന്നു.
വിശുദ്ധഭാവാം നിഷ്പാപാം പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ മൈഥിലീമ്। ന കിംചിദഭിധാതവ്യാ അഹമാജ്ഞാപയാമി തേ
നിര്മലമായ മനസ്സും പാപരഹിതത്വവും ഉള്ള മൈഥിലിയെ നീ സ്വീകരിക്കണം. ഇനി ഒന്നും പറയേണ്ടതില്ല; ഞാൻ അതിനായി കല്പിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രീതമനാ രാമഃ ശ്രുത്വൈവം വദതാം വരഃ। ദധ്യൌ മുഹൂര്തം ധര്മാത്മാ ഹര്ഷവ്യാകുലലോചനഃ
അങ്ങനെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ, സന്തോഷത്തോടെ, ആനന്ദഭരിതനായ കണ്ണുകളോടെ, ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ ധൃതിമാനുരുവിക്രമഃ। ഉവാച ത്രിദശശ്രേഷ്ഠം രാമോ ധര്മഭൃതാം വരഃ
ഇങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, മഹാശക്തനും ധൈര്യശാലിയും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനും ആയ രാമൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
അവശ്യം ചാപി ലോകേഷു സീതാ പാവനമര്ഹതി। ദീര്ഘകാലോഷിതാ ഹീയം രാവണാന്തഃപുരേ ശുഭാ
ലോകത്തിന് മുന്നിൽ സീതയെ നിർമലമാക്കേണ്ടതായിരുന്നു; കാരണം, സദ്ഗുണമുള്ള ഇവൾ ദീർഘകാലം രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ബാലിശോ ബത കാമാത്മാ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। ഇതി വക്ഷ്യതി മാം ലോകോ ജാനകീമവിശോധ്യ ഹി
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ ബാലിശനും കാമാസക്തനും ആണെന്ന് ലോകം എന്നെ പറയുമായിരുന്നു, ഞാൻ ജാനകിയെ പരീക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ.
അനന്യഹൃദയാം സീതാം മച്ചിത്തപരിരക്ഷിണീമ്। അഹമപ്യവഗച്ഛാമി മൈഥിലീം ജനകാത്മജാമ്
ജനകപുത്രിയായ സീതയുടെ ഹൃദയം മറ്റൊന്നിലുമില്ല; അവൾ എന്റെ മനസ്സിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ഞാനും അറിയുന്നു.
ഇമാമപി വിശാലാക്ഷീം രക്ഷിതാം സ്വേന തേജസാ। രാവണോ നാതിവര്തേത വേലാമിവ മഹോദധിഃ
വിസാലമായ കണ്ണുകളുള്ള ഈ സ്ത്രീ, സ്വന്തം പുണ്യശക്തിയിൽ സംരക്ഷിതയായി, മഹാസമുദ്രം കരയൊഴിയാത്തതുപോലെ, രാവണനും അവളെ മറികടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പ്രത്യയാര്ഥം തു ലോകാനാം ത്രയാണാം സത്യസംശ്രയഃ। ഉപേക്ഷേ ചാപി വൈദേഹീം പ്രവിശന്തീം ഹുതാശനമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ഉറപ്പു നൽകാൻ, സത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതനായി, ഞാൻ വൈദേഹിയെ അഗ്നിപരീക്ഷയ്ക്ക് അനുവദിച്ചു.
ന ഹി ശക്തഃ സുദുഷ്ടാത്മാ മനസാപി ഹി മൈഥിലീമ്। പ്രധര്ഷയിതുമപ്രാപ്യാം ദീപ്താമഗ്നിശിഖാമിവ
ദുഷ്ടഹൃദയനായവൻ, അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെ പ്രാപിക്കാനാവാത്ത മൈഥിലിയെ, മനസ്സിലോ പോലും അപമാനിക്കാൻ കഴിയില്ല.
നേയമര്ഹതി വൈക്ലവ്യം രാവണാന്തഃപുരേ സതീ। അനന്യാ ഹി മയാ സീതാ ഭാസ്കരസ്യ പ്രഭാ യഥാ
രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ സതിയായി കഴിഞ്ഞ ഇവൾക്ക് ദുർബലത്വം അർഹ്യമല്ല; സീത എന്നെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചവളാണ്, സൂര്യന്റെ പ്രകാശം സൂര്യനിൽ മാത്രമുള്ളതുപോലെ.
വിശുദ്ധാ ത്രിഷു ലോകേഷു മൈഥിലീ ജനകാത്മജാ। ന വിഹാതും മയാ ശക്യാ കീര്തിരാത്മവതാ യഥാ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിർമലയായ മൈഥിലി, ജനകപുത്രി, എനിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ല; ആത്മാവിനെപ്പോലെ കീര്ത്തിയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ.
അവശ്യം ച മയാ കാര്യം സര്വേഷാം വോ വചോ ഹിതമ്। സ്നിഗ്ധാനാം ലോകനാഥാനാമേവം ച വദതാം ഹിതമ്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പറയുന്ന ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ ഞാൻ നിർബന്ധമായും അനുസരിക്കണം; ജനങ്ങളുടെ പ്രിയനായ നേതാക്കളായ നിങ്ങൾ പറയുന്നത് എനിക്ക് ഹിതം തന്നെയാണ്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ വിജയീ മഹാബലഃ പ്രശസ്യമാനഃ സ്വകൃതേന കര്മണാ। സമേത്യ രാമഃ പ്രിയയാ മഹായശാഃ സുഖം സുഖാര്ഹോഽനുബഭൂവ രാഘവഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, വിജയിയും മഹാബലശാലിയുമായ രാമൻ, തന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾക്ക് പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട്, പ്രിയപ്പെട്ടവളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, യശസ്സോടെ, യോജിച്ച സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
thumb|ഏകോനവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകോനവിംശത്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ ഒൻപതൊമ്പതാം സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ ശുഭം വാക്യം രാഘവേണാനുഭാഷിതമ്। തതഃ ശുഭതരം വാക്യം വ്യാജഹാര മഹേശ്വരഃ
രാഘവൻ പറഞ്ഞ ഈ ശുഭവാക്യം കേട്ടശേഷം, മഹാദേവൻ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
പുഷ്കരാക്ഷ മഹാബാഹോ മഹാവക്ഷഃ പരംതപ। ദിഷ്ട്യാ കൃതമിദം കര്മ ത്വയാ ധര്മഭൃതാം വര
കമലനയനനായ മഹാബാഹുവും വിശാലവക്ഷസ്സും ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനും ആയ നീ, ധർമ്മശീലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനായി, ഈ മഹത്തായ കര്മ്മം നിന്റെ ഭാഗ്യത്താൽ പൂർത്തിയാക്കിയതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.