സ താന് ഗൃഹീത്വാ ദുര്ധര്ഷോ രാഘവായ ന്യവേദയത്। മങ്ഗല്യം മങ്ഗലം സര്വം ലക്ഷ്മണായ ച വീര്യവാന്
അവയെ സ്വീകരിച്ച വിഭീഷണൻ, ആ എല്ലാ മംഗളവസ്തുക്കളും രാഘവനും വീരനായ ലക്ഷ്മണനും സമർപ്പിച്ചു.
കൃതകാര്യം സമൃദ്ധാര്ഥം ദൃഷ്ട്വാ രാമോ വിഭീഷണമ്। പ്രതിജഗ്രാഹ തത് സര്വം തസ്യൈവ പ്രതികാമ്യയാ
കൃത്യവും ലക്ഷ്യവും നിറവേറ്റിയ വിഭീഷണനെ കണ്ട രാമൻ, അവൻ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ ആ എല്ലാ സമ്മാനങ്ങളും സ്വീകരിച്ചു.
തതഃ ശൈലോപമം വീരം പ്രാഞ്ജലിം പ്രണതം സ്ഥിതമ്। ഉവാചേദം വചോ രാമോ ഹനൂമന്തം പ്ലവങ്ഗമമ്
അപ്പോൾ രാമൻ, കൂറ്റൻപോലെയുള്ള, കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന വീരനായ ഹനുമാനോടു这样 പറഞ്ഞു.
അനുജ്ഞാപ്യ മഹാരാജമിമം സൌമ്യ വിഭീഷണമ്। പ്രവിശ്യ നഗരീം ലങ്കാം കൌശലം ബ്രൂഹി മൈഥിലീമ്
സൗമ്യനായ വിഭീഷണൻ എന്ന മഹാരാജാവിനോട് അനുമതി വാങ്ങി, നീ ലങ്ക നഗരത്തിലേക്ക് കടന്ന്, മൈഥിലിക്ക് എന്റെ സുഖവാർത്ത അറിയിക്കണം.
വൈദേഹ്യൈ മാം ച കുശലം സുഗ്രീവം ച സലക്ഷ്മണമ്। ആചക്ഷ്വ വദതാം ശ്രേഷ്ഠ രാവണം ച ഹതം രണേ
വൈദേഹിക്ക്, എന്റെ സുഖവും, സുഗ്രീവന്റെയും ലക്ഷ്മണന്റെയും സുഖവും, കൂടാതെ യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതും നീ അറിയിക്കണം.
പ്രിയമേതദിഹാഖ്യാഹി വൈദേഹ്യാസ്ത്വം ഹരീശ്വര। പ്രതിഗൃഹ്യ തു സംദേശമുപാവര്തിതുമര്ഹസി
ഹരികളുടെ നാഥാ, ഈ സന്തോഷവാർത്ത വൈദേഹിക്ക് അറിയിക്കണം. സന്ദേശം നൽകി കഴിഞ്ഞാൽ നീ തിരിച്ചു വരിക.
thumb|ത്രയോദശാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ത്രയോദശാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ഇത് നൂറില്പതിമൂന്നാമത്തെ സർഗം ആണു. കേൾക്കൂ.
ഇതി പ്രതിസമാദിഷ്ടോ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। പ്രവിവേശ പുരീം ലങ്കാം പൂജ്യമാനോ നിശാചരൈഃ
രാമന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ, രാത്രി ജീവികളായ രാക്ഷസന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടെ, ലങ്കാപുരിയിൽ കടന്നു.
പ്രവിശ്യ ച പുരീം ലങ്കാമനുജ്ഞാപ്യ വിഭീഷണമ്। തതസ്തേനാഭ്യനുജ്ഞാതോ ഹനൂമാന് വൃക്ഷവാടികാമ്
ലങ്കാപുരിയിൽ കടന്ന്, വിഭീഷണനോട് അനുമതി വാങ്ങി, അവന്റെ സമ്മതത്തോടെ ഹനുമാൻ വൃക്ഷവാടികയിലേക്കു പോയി.
സമ്പ്രവിശ്യ യഥാന്യായം സീതായാ വിദിതോ ഹരിഃ। ദദര്ശ മൃജയാ ഹീനാം സാതങ്കാം രോഹിണീമിവ
അവിടെ, സീതയ്ക്ക് പരിചിതനായ ഹനുമാൻ, സന്തോഷം ഇല്ലാതെയും ഭയത്തോടെയും, ചന്ദ്രനില്ലാത്ത രോഹിണി നക്ഷത്രംപോലെ, അവളെ കണ്ടു.
വൃക്ഷമൂലേ നിരാനന്ദാം രാക്ഷസീഭിഃ പരീവൃതാമ്। നിഭൃതഃ പ്രണതഃ പ്രഹ്വഃ സോഽഭിഗമ്യാഭിവാദ്യ ച
ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലിരുന്ന്, സന്തോഷം ഇല്ലാതെ, രാക്ഷസീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സീതയെ, ഹനുമാൻ ശാന്തമായി സമീപിച്ചു, നമസ്കരിച്ചു, അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ തമാഗതം ദേവീ ഹനൂമന്തം മഹാബലമ്। തൂഷ്ണീമാസ്ത തദാ ദൃഷ്ട്വാ സ്മൃത്വാ ഹൃഷ്ടാഭവത് തദാ
ശക്തനായ ഹനുമാനെ അവിടെ എത്തിയതുകണ്ട സീതാദേവി ആദ്യം മൗനമായി ഇരുന്നെങ്കിലും, പിന്നെ ഓർമ്മവന്നപ്പോൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
സൌമ്യം തസ്യാ മുഖം ദൃഷ്ട്വാ ഹനൂമാന് പ്ലവഗോത്തമഃ। രാമസ്യ വചനം സര്വമാഖ്യാതുമുപചക്രമേ
അവളുടെ സ്നേഹപൂർവമായ മുഖം കണ്ട ഹനുമാൻ, കുരങ്ങുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠൻ, രാമന്റെ വാക്കുകൾ മുഴുവനും പറയാൻ തുടങ്ങി.
വൈദേഹി കുശലീ രാമഃ സഹസുഗ്രീവലക്ഷ്മണഃ। കുശലം ചാഹ സിദ്ധാര്ഥോ ഹതശത്രുരമിത്രജിത്
വൈദേഹി, രാമനും സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനും സുഖമായിരിക്കുന്നു. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് ലക്ഷ്യം നേടിയ രാമൻ നിന്റെ സുഖം ചോദിക്കുന്നു.
വിഭീഷണസഹായേന രാമേണ ഹരിഭിഃ സഹ। നിഹതോ രാവണോ ദേവി ലക്ഷ്മണേന ച വീര്യവാന്
വിഭീഷണനും ഹരികളും ചേർന്ന്, വീര്യശാലിയായ ലക്ഷ്മണന്റെ സഹായത്തോടെ, രാമൻ, അമ്മേ, രാവണനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുകയുണ്ടായി.
പ്രിയമാഖ്യാമി തേ ദേവി ഭൂയശ്ച ത്വാം സഭാജയേ। തവ പ്രഭാവാദ് ധര്മജ്ഞേ മഹാന് രാമേണ സംയുഗേ
അമ്മേ, ഞാൻ നിനക്കു സന്തോഷവാർത്ത പറയുന്നു, വീണ്ടും നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു. നീ ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവളായതിനാൽ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ രാമൻ മഹാ വിജയമുണ്ടാക്കി.
ലബ്ധോഽയം വിജയഃ സീതേ സ്വസ്ഥാ ഭവ ഗതജ്വരാ। രാവണശ്ച ഹതഃ ശത്രുര്ലങ്കാ ചൈവ വശീകൃതാ
സീതേ, ഈ വിജയം ലഭിച്ചു. നീ ആശങ്കയില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കണം. ശത്രുവായ രാവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ലങ്കയും കീഴടക്കപ്പെട്ടു.
മയാ ഹ്യലബ്ധനിദ്രേണ ധൃതേന തവ നിര്ജയേ। പ്രതിജ്ഞൈഷാ വിനിസ്തീര്ണാ ബദ്ധ്വാ സേതും മഹോദധൌ
ഉറപ്പുള്ള വ്രതം പാലിച്ച് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ, നിന്നെ മോചിപ്പിക്കാൻ കടലിൽ പാലം പണിതു കടന്ന്, വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റി.
സമ്ഭ്രമശ്ച ന കര്തവ്യോ വര്തന്ത്യാ രാവണാലയേ। വിഭീഷണവിധേയം ഹി ലങ്കൈശ്വര്യമിദം കൃതമ്
നീ ഇപ്പോൾ രാവണന്റെ ഭവനത്തിൽ കഴിയുമ്പോഴും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ലങ്കയുടെ രാജത്വം ഇപ്പോൾ വിഭീഷണന്റെ കൈയിലാണു.
തദാശ്വസിഹി വിസ്രബ്ധം സ്വഗൃഹേ പരിവര്തസേ। അയം ചാഭ്യേതി സംഹൃഷ്ടസ്ത്വദ്ദര്ശനസമുത്സുകഃ
അതിനാൽ, ഭയമില്ലാതെ വിശ്രമിച്ചു, വീട്ടിൽ സ്വതന്ത്രമായി നീങ്ങുക. രാമൻ തന്നെ, നിന്നെ കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ സന്തോഷത്തോടെ വരുന്നു.
ഏവമുക്താ തു സാ ദേവീ സീതാ ശശിനിഭാനനാ। പ്രഹര്ഷേണാവരുദ്ധാ സാ വ്യാഹര്തും ന ശശാക ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ചന്ദ്രനുപോലുള്ള മുഖമുള്ള സീതാദേവി അത്യന്തം സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു, സംസാരിക്കാൻ അവൾക്കു കഴിയാതെ പോയി.
തതോഽബ്രവീദ്ധരിവരഃ സീതാമപ്രതിജല്പതീമ്। കിം ത്വം ചിന്തയസേ ദേവി കിം ച മാം നാഭിഭാഷസേ
അപ്പോൾ ആ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ സീതയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'ദേവി, നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നത്? എനിക്കു നീ എന്തുകൊണ്ട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല?'
ഏവമുക്താ ഹനുമതാ സീതാ ധര്മപഥേ സ്ഥിതാ। അബ്രവീത് പരമപ്രീതാ ബാഷ്പഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധർമ്മപഥത്തിൽ ഉറച്ച സീതാ, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, കണ്ണുനിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
പ്രിയമേതദുപശ്രുത്യ ഭര്തുര്വിജയസംശ്രിതമ്। പ്രഹര്ഷവശമാപന്നാ നിര്വാക്യാസ്മി ക്ഷണാന്തരമ്
എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വിജയവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷംകൊണ്ടു ഞാൻ ഒരു ക്ഷണം വാക്കുകളില്ലാതെ നിന്നു.
നഹി പശ്യാമി സദൃശം ചിന്തയന്തീ പ്ലവംഗമ। ആഖ്യാനകസ്യ ഭവതോ ദാതും പ്രത്യഭിനന്ദനമ്
നിന്റെ ഈ കഥയ്ക്ക് മറുപടിയായി എന്തെങ്കിലും അനുയോജ്യമായത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ കണ്ടെത്താനാവുന്നില്ല, വാനരാ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ന ഹി പശ്യാമി തത് സൌമ്യ പൃഥിവ്യാമപി വാനര। സദൃശം യത്പ്രിയാഖ്യാനേ തവ ദത്ത്വാ ഭവേത് സുഖമ്
സൗമ്യ, ഭൂമിയിൽ എത്രയൊക്കെ വസ്തുക്കളുണ്ടെങ്കിലും, നിന്റെ ഈ സന്തോഷവാർത്തയ്ക്ക് യോജിച്ചൊന്നും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; അതു നിനക്കു സന്തോഷം തരികയും ചെയ്യില്ല.
ഹിരണ്യം വാ സുവര്ണം വാ രത്നാനി വിവിധാനി ച। രാജ്യം വാ ത്രിഷു ലോകേഷു ഏതന്നാര്ഹതി ഭാഷിതമ്
പൊന്നോ വെള്ളിയോ, വിവിധ രത്നങ്ങളോ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും രാജത്വമോ, നിന്റെ ഈ വാക്കിനോട് തുല്യമാകാൻ കഴിയില്ല.
ഏവമുക്തസ്തു വൈദേഹ്യാ പ്രത്യുവാച പ്ലവംഗമഃ। പ്രഗൃഹീതാഞ്ജലിര്ഹര്ഷാത് സീതായാഃ പ്രമുഖേ സ്ഥിതഃ
വൈദേഹിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ വാനരൻ സന്തോഷത്തോടെ കൈകൂപ്പി സീതയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഭര്തുഃ പ്രിയഹിതേ യുക്തേ ഭര്തുര്വിജയകാംക്ഷിണി। സ്നിഗ്ധമേവംവിധം വാക്യം ത്വമേവാര്ഹസ്യനിന്ദിതേ
ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും വിജയത്തിനും ആഗ്രഹിക്കുന്നവളായ ദോഷമില്ലാത്തവളേ, ഇങ്ങനെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നതാണ് യോജിച്ചത്.
തവൈതദ് വചനം സൌമ്യേ സാരവത് സ്നിഗ്ധമേവ ച। രത്നൌഘാദ് വിവിധാച്ചാപി ദേവരാജ്യാദ് വിശിഷ്യതേ
സൗമ്യേ, നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ സാരവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞതാണ്; അതു എത്ര രത്നങ്ങളേക്കാളും ദേവതകളുടെ രാജത്വത്തേക്കാളും ഉത്തമമാണ്.