പ്രീതിയുക്തസ്തു സര്വേഷാം ദദൌ തേഷാം മഹാത്മനാമ്। തദേതദ് ദേവദേവസ്യ ധനൂരത്നം മഹാത്മനഃ
അവരെല്ലാവരോടും സന്തോഷത്തോടെ, ആ മഹാത്മാവ് ഈ ദേവദേവന്റെ വിലപ്പെട്ട വില്ല് അവർക്കു നൽകി.
ന്യാസഭൂതം തദാ ന്യസ്തമസ്മാകം പൂര്വജേ വിഭൌ। അഥ മേ കൃഷതഃ ക്ഷേത്രം ലാംഗലാദുത്ഥിതാ തതഃ
അപ്പോൾ അതിനെ ഞങ്ങളുടെ മൂത്ത പിതാവായ മഹത്വമുള്ളവനിൽ നിക്ഷേപമായി ഏൽപ്പിച്ചു. ഞാൻ വയൽ ഉഴുകുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നാണ് അവൾ ഉദിച്ചത്.
ക്ഷേത്രം ശോധയതാ ലബ്ധാ നാമ്നാ സീതേതി വിശ്രുതാ। ഭൂതലാദുത്ഥിതാ സാ തു വ്യവര്ധത മമാത്മജാ
വയൽ വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവളെ കണ്ടെത്തി. സീത എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ അവൾ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച് എന്റെ മകളായി വളർന്നു.
വീര്യശുല്കേതി മേ കന്യാ സ്ഥാപിതേയമയോനിജാ। ഭൂതലാദുത്ഥിതാം താം തു വര്ധമാനാം മമാത്മജാമ്
ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ മകളെ ഞാൻ വീര്യശुल्कം എന്ന നിലയിൽ നിശ്ചയിച്ചു. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച അവൾ എന്റെ മകളായി വളർന്നു.
വരയാമാസുരാഗത്യ രാജാനോ മുനിപുംഗവ। തേഷാം വരയതാം കന്യാം സര്വേഷാം പൃഥിവീക്ഷിതാമ്
മഹാമുനിയേ, രാജാക്കന്മാർ വന്ന് എന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അവളെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
വീര്യശുല്കേതി ഭഗവന് ന ദദാമി സുതാമഹമ്। തതഃ സര്വേ നൃപതയഃ സമേത്യ മുനിപുംഗവ
ഭഗവനേ, വീര്യശुल्कം അല്ലാതെ ഞാൻ എന്റെ മകളെ നൽകില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും, മഹാമുനിയേ,
മിഥിലാമപ്യുപാഗമ്യ വീര്യം ജിജ്ഞാസവസ്തദാ। തേഷാം ജിജ്ഞാസമാനാനാം ശൈവം ധനുരുപാഹൃതമ്
അവർ മിഥിലയിൽ എത്തി, വീര്യം തെളിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവർക്കായി ശിവന്റെ വില്ല് കൊണ്ടുവന്നു.
ന ശേകുര്ഗ്രഹണേ തസ്യ ധനുഷസ്തോലനേഽപി വാ। തേഷാം വീര്യവതാം വീര്യമല്പം ജ്ഞാത്വാ മഹാമുനേ
അവർ ആ വില്ല് പിടിക്കാനോ, ഉയർത്താനോ പോലും സാധിച്ചില്ല. അവരുടെ ശക്തി കുറവാണെന്ന് കണ്ടു, മഹാമുനിയേ,
പ്രത്യാഖ്യാതാ നൃപതയസ്തന്നിബോധ തപോധന। തതഃ പരമകോപേന രാജാനോ മുനിപുംഗവ
അവരെല്ലാം നിരസിക്കപ്പെട്ടു — ഇതറിയുക, തപസ്സുകാരാ; അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, മഹാമുനിയേ,
അരുന്ധന് മിഥിലാം സര്വേ വീര്യസംദേഹമാഗതാഃ। ആത്മാനമവധൂതം മേ വിജ്ഞായ നൃപപുംഗവാഃ
വീര്യത്തിൽ സംശയം തോന്നിയ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും മിഥിലയെ വളഞ്ഞു. അവർക്കു തന്നെ അപമാനിതരായി തോന്നി, രാജശ്രേഷ്ഠനായവരേ.
രോഷേണ മഹതാവിഷ്ടാഃ പീഡയന് മിഥിലാം പുരീമ്। തതഃ സംവത്സരേ പൂര്ണേ ക്ഷയം യാതാനി സര്വശഃ
വലിയ കോപത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായി അവർ മിഥില നഗരം പീഡിപ്പിച്ചു. ഒരു വർഷം തികയുമ്പോൾ അവരുടെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും തീർന്നു.
സാധനാനി മുനിശ്രേഷ്ഠ തതോഽഹം ഭൃശദുഃഖിതഃ। തതോ ദേവഗണാന് സര്വാംസ്തപസാഹം പ്രസാദയമ്
മഹാമുനിശ്രേഷ്ഠനേ, അതിനുശേഷം ഞാൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി. അപ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാ ദേവതകളെയും തപസ്സിലൂടെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി.
ദദുശ്ച പരമപ്രീതാശ്ചതുരംഗബലം സുരാഃ। തതോ ഭഗ്നാ നൃപതയോ ഹന്യമാനാ ദിശോ യയുഃ
ദേവന്മാർ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള വലിയ സൈന്യം നൽകി. പിന്നെ തോറ്റ രാജാക്കന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപെട്ടു.
അവീര്യാ വീര്യസംദിഗ്ധാഃ സാമാത്യാഃ പാപകാരിണഃ। തദേതന്മുനിശാര്ദൂല ധനുഃ പരമഭാസ്വരമ്
ശക്തിയില്ലാത്തതും, ശക്തിയിൽ സംശയമുള്ളതുമായ, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം, ആ രാജാക്കന്മാർ അപ്രഭാവം കാണിച്ചു. മഹർഷേ, അതാണ് അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ആ വില്ല്.
രാമലക്ഷ്മണയോശ്ചാപി ദര്ശയിഷ്യാമി സുവ്രത। യദ്യസ്യ ധനുഷോ രാമഃ കുര്യാദാരോപണം മുനേ। സുതാമയോനിജാം സീതാം ദദ്യാം ദാശരഥേരഹമ്
ധൈര്യശാലിയായവനേ, ഞാൻ ഈ വില്ല് രാമനും ലക്ഷ്മണനും കാണിക്കും. രാമൻ ഈ വില്ല് വലിച്ച് അണിയാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ദശരഥപുത്രനായി ജനിച്ച രാമനു ഞാൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതിരുന്ന എന്റെ മകൾ സീതയെ വിവാഹം നൽകും.
thumb|സപ്തഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ സപ്തഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിയേഴാം സർഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക.
ജനകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ। ധനുര്ദര്ശയ രാമായ ഇതി ഹോവാച പാര്ഥിവമ്
ജനകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹർഷിയായ വിശ്വാമിത്രൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'രാമനു വില്ല് കാണിക്കൂ.'
തതഃ സ രാജാ ജനകഃ സചിവാന് വ്യാദിദേശ ഹ। ധനുരാനീയതാം ദിവ്യം ഗന്ധമാല്യാനുലേപിതമ്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ജനകൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് കല്യാണമായ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ വില്ല് കൊണ്ടുവരാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
ജനകേന സമാദിഷ്ടാഃ സചിവാഃ പ്രാവിശന് പുരമ്। തദ്ധനുഃ പുരതഃ കൃത്വാ നിര്ജഗ്മുരമിതൌജസഃ
ജനകൻ കല്പിച്ചതനുസരിച്ച് മന്ത്രിമാർ നഗരം പ്രവേശിച്ചു. വില്ല് മുന്നിൽ വെച്ച്, ആ ശക്തിമാന്മാർ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
നൃണാം ശതാനി പഞ്ചാശദ് വ്യായതാനാം മഹാത്മനാമ്। മഞ്ജൂഷാമഷ്ടചക്രാം താം സമൂഹുസ്തേ കഥംചന
അഞ്ചായിരം ശക്തിയുള്ള പുരുഷന്മാർ ഒരുമിച്ച് പരിശ്രമിച്ച്, എട്ടുചക്രമുള്ള ആ വലിയ പെട്ടി എങ്ങനെയോ നീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
താമാദായ സുമഞ്ജൂഷാമായസീം യത്ര തദ്ധനുഃ। സുരോപമം തേ ജനകമൂചുര്നൃപതിമന്ത്രിണഃ
അവിടെ വില്ല് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ ഇരുമ്പ് പെട്ടി എടുത്ത്, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മന്ത്രിമാർ രാജാവ് ജനകനെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഇദം ധനുര്വരം രാജന് പൂജിതം സര്വരാജഭിഃ। മിഥിലാധിപ രാജേന്ദ്ര ദര്ശനീയം യദീച്ഛസി
'രാജാവേ, ഇതാണ് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആദരിച്ച അത്യുത്തമമായ വില്ല്. മിഥിലാപതി, മഹാരാജാവേ, നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഇതു കാണൂ.'
തേഷാം നൃപോ വചഃ ശ്രുത്വാ കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത। വിശ്വാമിത്രം മഹാത്മാനം താവുഭൌ രാമലക്ഷ്മണൌ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രാജാവ് കയ്യുയർത്തി, മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനോടും രാമനും ലക്ഷ്മണനും അഭിമുഖമായി പറഞ്ഞു.
ഇദം ധനുര്വരം ബ്രഹ്മഞ്ജനകൈരഭിപൂജിതമ്। രാജഭിശ്ച മഹാവീര്യൈരശക്തൈഃ പൂരിതം തദാ
'ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ ഉത്തമവില്ല് ജനകർ ആദരിക്കുകയും, മഹാശക്തിയുള്ള രാജാക്കന്മാർ അന്നേരം വലിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.'
നൈതത് സുരഗണാഃ സര്വേ സാസുരാ ന ച രാക്ഷസാഃ। ഗന്ധര്വയക്ഷപ്രവരാഃ സകിന്നരമഹോരഗാഃ
'ദേവന്മാരോ, അസുരന്മാരോ, രാക്ഷസന്മാരോ, ഗന്ധർവന്മാരോ, യക്ഷന്മാരോ, കിന്നരന്മാരോ, മഹാസർപ്പന്മാരോ, ഇവരിൽ ആരും ഈ വില്ല് വലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.'
ക്വ ഗതിര്മാനുഷാണാം ച ധനുഷോഽസ്യ പ്രപൂരണേ। ആരോപണേ സമായോഗേ വേപനേ തോലനേ തഥാ
'മനുഷ്യർക്കു ഈ വില്ല് വലിക്കാനോ, വില്ല് അണിയാനോ, വളയ്ക്കാനോ, ഉയർത്താനോ കഴിയുമോ?'
തദേതദ് ധനുഷാം ശ്രേഷ്ഠമാനീതം മുനിപുംഗവ। ദര്ശയൈതന്മഹാഭാഗ അനയോ രാജപുത്രയോഃ
'മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, വില്ലുകളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഇത് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവാനേ, ഈ രാജപുത്രന്മാർക്ക് ഇത് കാണിക്കൂ.'
വിശ്വാമിത്രഃ സരാമസ്തു ശ്രുത്വാ ജനകഭാഷിതമ്। വത്സ രാമ ധനുഃ പശ്യ ഇതി രാഘവമബ്രവീത്
ജനകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനേ രാമാ, ഈ വില്ല് നോക്കൂ.'
മഹര്ഷേര്വചനാദ് രാമോ യത്ര തിഷ്ഠതി തദ്ധനുഃ। മഞ്ജൂഷാം താമപാവൃത്യ ദൃഷ്ട്വാ ധനുരഥാബ്രവീത്
മഹർഷിയുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം രാമൻ വില്ല് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ചെന്നു. പെട്ടി തുറന്ന് വില്ല് കണ്ടു, പിന്നെ സംസാരിച്ചു.
ഇദം ധനുര്വരം ദിവ്യം സംസ്പൃശാമീഹ പാണിനാ। യത്നവാംശ്ച ഭവിഷ്യാമി തോലനേ പൂരണേഽപി വാ
'ഈ ദിവ്യവും ഉത്തമവുമായ വില്ല് ഞാൻ എന്റെ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിക്കും. ഉയർത്താനും വലിക്കാനും ഞാൻ ശ്രമിക്കും.'