ത ഇമേ സായകാഃ സര്വേ യുദ്ധേ പ്രാത്യയികാ മമ। കിം നു തത് കാരണം യേന രാവണേ മന്ദതേജസഃ
യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസം നൽകുന്നവയാണ് ഈ അമ്പുകൾ എല്ലാം; എന്നാൽ, ശക്തി കുറഞ്ഞ രാവണനോട് ഇവ പ്രവർത്തിക്കാത്തതെന്താണ് കാരണം?
ഇതി ചിന്താപരശ്ചാസീദപ്രമത്തശ്ച സംയുഗേ। വവര്ഷ ശരവര്ഷാണി രാഘവോ രാവണോരസി
ഇങ്ങനെ ചിന്തയിൽ മുഴുകിയും യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെയും രാഘവൻ രാവണന്റെ നെഞ്ചിൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
രാവണോഽപി തതഃ ക്രുദ്ധോ രഥസ്ഥോ രാക്ഷസേശ്വരഃ। ഗദാമുസലവര്ഷേണ രാമം പ്രത്യര്ദയദ് രണേ
അപ്പോൾ രാക്ഷസാധിപനായ രഥത്തിൽ നിന്നിരുന്ന രാവണനും കോപത്തോടെ ഗദയും മുശലവും മഴപോലെ വാരിവിട്ട് രാമനെ ആക്രമിച്ചു.
തത് പ്രവൃത്തം മഹദ് യുദ്ധം തുമുലം രോമഹര്ഷണമ്। അന്തരിക്ഷേ ച ഭൂമൌ ച പുനശ്ച ഗിരിമൂര്ധനി
അപ്പോൾ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും വീണ്ടും പർവതശിഖരത്തിലും വലിയ ഒരു ഭയങ്കരമായ, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
ദേവദാനവയക്ഷാണാം പിശാചോരഗരക്ഷസാമ്। പശ്യതാം തന്മഹദ് യുദ്ധം സര്വരാത്രമവര്തത
ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, രാക്ഷസന്മാർ ഇവർ എല്ലാം നോക്കി നിൽക്കേ ആ മഹത്തായ യുദ്ധം മുഴുവൻ രാത്രി നീണ്ടു.
നൈവ രാത്രിം ന ദിവസം ന മുഹൂര്തം ന ച ക്ഷണമ്। രാമരാവണയോര്യുദ്ധം വിരാമമുപഗച്ഛതി
രാമനും രാവണനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ഒരു രാത്രിയിലും പകലിലും പോലും, ഒരു നിമിഷം പോലും, ഒറ്റയടി പോലും നിർത്തിയില്ല.
ദശരഥസുതരാക്ഷസേന്ദ്രയോസ്തയോ- ര്ജയമനവേക്ഷ്യ രണേ സ രാഘവസ്യ। സുരവരരഥസാരഥിര്മഹാത്മാ രണരതരാമമുവാച വാക്യമാശു
ദശരഥപുത്രനും രാക്ഷസാധിപനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ആരും ജയിക്കാത്തത് കണ്ട ദേവന്മാരുടെ മഹാത്മാവായ രഥസാരഥി, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹത്തോടെ രാമനോട് വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു.
thumb|അഷ്ടാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ അഷ്ടാധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നൂറിനെട്ടാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
അഥ സംസ്മാരയാമാസ മാതലീ രാഘവം തദാ। അജാനന്നിവ കിം വീര ത്വമേനമനുവര്തസേ
അപ്പോൾ മാതലി രാഘവനോട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു: 'വീരാ, നീ എന്തിനാണ് അവനെ പിന്തുടരുന്നത്?' എന്നപോലെ അവൻ അറിയാത്തവനായി ചോദിച്ചു.
വിസൃജാസ്മൈ വധായ ത്വമസ്ത്രം പൈതാമഹം പ്രഭോ। വിനാശകാലഃ കഥിതോ യഃ സുരൈഃ സോഽദ്യ വര്തതേ
പ്രഭോ, അവനെ സംഹരിക്കാൻ പിതാമഹന്റെ ആയുധം നീ വിട്ടു കൊടുക്കണം; ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ നാശത്തിന്റെ സമയം ഇന്നു തന്നെ എത്തി.
തതഃ സംസ്മാരിതോ രാമസ്തേന വാക്യേന മാതലേഃ। ജഗ്രാഹ സ ശരം ദീപ്തം നിഃശ്വസന്തമിവോരഗമ്
മാതലിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാമൻ അതിവേഗം ഒരു ജ്വലിച്ച അമ്പ്, പാമ്പുപോലെ ശബ്ദിക്കുന്നതെടുത്തു.
യം തസ്മൈ പ്രഥമം പ്രാദാദഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ। ബ്രഹ്മദത്തം മഹദ് ബാണമമോഘം യുധി വീര്യവാന്
അമ്പ് ആദ്യം രാമന് ഭഗവാൻ അഗസ്ത്യൻ തന്നതായിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ പരാജയമില്ലാത്തതും ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹവും ഉള്ളതുമായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതം പൂര്വമിന്ദ്രാര്ഥമമിതൌജസാ। ദത്തം സുരപതേഃ പൂര്വം ത്രിലോകജയകാംക്ഷിണഃ
ബ്രഹ്മാവ് പുരാതനകാലത്ത് ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി അതി ശക്തിയോടെ ഉണ്ടാക്കിയതും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദേവേന്ദ്രനു മുമ്പ് നൽകിയതുമാണ്.
യസ്യ വാജേഷു പവനഃ ഫലേ പാവകഭാസ്കരൌ। ശരീരമാകാശമയം ഗൌരവേ മേരുമന്ദരൌ
അമ്പിന്റെ ദണ്ഡത്തിൽ കാറ്റ്, അഗ്രഭാഗത്ത് അഗ്നി സൂര്യൻ, ശരീരത്തിൽ ആകാശം, ഭാരത്തിൽ മേരു മന്ദരപർവ്വതങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ജാജ്വല്യമാനം വപുഷാ സുപുങ്ഖം ഹേമഭൂഷിതമ്। തേജസാ സര്വഭൂതാനാം കൃതം ഭാസ്കരവര്ചസമ്
അത് തീപോല ജ്വലിച്ചു, മനോഹരമായ പക്ഷപക്ഷികൾക്കുള്ള പാറ, പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ തേജസ് സൂര്യനെപ്പോലും മറികടക്കുന്നു, എല്ലാ ജീവികളുടെ ശക്തിയിൽ നിന്നുമാണ് അതുണ്ടായത്.
സധൂമമിവ കാലാഗ്നിം ദീപ്തമാശീവിഷോപമമ്। നരനാഗാശ്വവൃന്ദാനാം ഭേദനം ക്ഷിപ്രകാരിണമ്
പുകപോലും കാലാഗ്നിപോലും ജ്വലിക്കുന്നതും, വിഷമുള്ള പാമ്പിനെപ്പോലും, മനുഷ്യൻ, ആന, കുതിര എന്നിവയുടെ കൂട്ടങ്ങളെ അതിവേഗം തുളയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നതുമാണ്.
ദ്വാരാണാം പരിഘാണാം ച ഗിരീണാം ചാപി ഭേദനമ്। നാനാരുധിരദിഗ്ധാങ്ഗം മേദോദിഗ്ധം സുദാരുണമ്
കതകുകളും ഇരുമ്പ് തടികളും പർവ്വതങ്ങളും തകർക്കാൻ കഴിയും; അതിന്റെ ശരീരം വിവിധ രക്തത്തിലും കൊഴുപ്പിലും തേച്ചിരിക്കുന്നു, അതി ഭയാനകമാണ്.
വജ്രസാരം മഹാനാദം നാനാസമിതിദാരുണമ്। സര്വവിത്രാസനം ഭീമം ശ്വസന്തമിവ പന്നഗമ്
വജ്രംപോലെ കഠിനം, വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ട്, പലവിധ ഇന്ധനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു, എല്ലാം ഭയപ്പെടുന്ന വിധം, പാമ്പുപോലെ ശബ്ദിക്കുന്നു.
കങ്കഗൃധ്രബകാനാം ച ഗോമായുഗണരക്ഷസാമ്। നിത്യഭക്ഷപ്രദം യുദ്ധേ യമരൂപം ഭയാവഹമ്
യുദ്ധത്തിൽ കാക്കകൾക്കും കഴുകന്മാർക്കും നെല്ലിക്കക്കിളികൾക്കും നായ്ക്കൾക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും എപ്പോഴും ഭക്ഷ്യമായും, യമന്റെ രൂപത്തിൽ ഭയവും മരണവും വിതരുന്നു.
നന്ദനം വാനരേന്ദ്രാണാം രക്ഷസാമവസാദനമ്। വാജിതം വിവിധൈര്വാജൈശ്ചാരുചിത്രൈര്ഗരുത്മതഃ
വാനരരാജാക്കന്മാരുടെ നന്ദനം, രാക്ഷസന്മാരുടെ സംഹാരം, വിവിധ വജ്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ഗരുഡപോലെയുള്ള കുതിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തമുത്തമേഷും ലോകാനാമിക്ഷ്വാകുഭയനാശനമ്। ദ്വിഷതാം കീര്തിഹരണം പ്രഹര്ഷകരമാത്മനഃ
ലോകങ്ങളുടെ ഭയം ഇല്ലാതാക്കുന്ന, ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിന്റെ അഭിമാനമായ, ശത്രുക്കളുടെ കീർത്തി ഇല്ലാതാക്കുന്ന, രാമന് ആനന്ദം നൽകുന്ന അതി ഉത്തമമായ അമ്പാണ് അത്.
അഭിമന്ത്ര്യ തതോ രാമസ്തം മഹേഷും മഹാബലഃ। വേദപ്രോക്തേന വിധിനാ സംദധേ കാര്മുകേ ബലീ
ശക്തനായ രാമൻ, വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന വിധം മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി ആ മഹത്തായ അമ്പ് തന്റെ വില്ലിൽ സ്ഥാപിച്ചു.
തസ്മിന് സംധീയമാനേ തു രാഘവേണ ശരോത്തമേ। സര്വഭൂതാനി സംത്രേസുശ്ചചാല ച വസുംധരാ
രാഘവൻ ആ ഉത്തമമായ അമ്പ് വില്ലിൽ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു, ഭൂമിയും വിറച്ചു.
സ രാവണായ സംക്രുദ്ധോ ഭൃശമായമ്യ കാര്മുകമ്। ചിക്ഷേപ പരമായത്തഃ ശരം മര്മവിദാരണമ്
രാമൻ രാവണനോട് അത്യന്തം കോപത്തോടെ വില്ല് മുഴുവൻ വലിച്ചു, ജീവൻ തുളയ്ക്കുന്ന ആ അമ്പ് വിട്ടു.
സ വജ്ര ഇവ ദുര്ധര്ഷോ വജ്രിബാഹുവിസര്ജിതഃ। കൃതാന്ത ഇവ ചാവാര്യോ ന്യപതദ് രാവണോരസി
വജ്രംപോലും, യമന്റെ ശക്തിപോലും, തടയാനാകാത്ത ആ അമ്പ് രാവണന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു.
സ വിസൃഷ്ടോ മഹാവേഗഃ ശരീരാന്തകരഃ പരഃ। ബിഭേദ ഹൃദയം തസ്യ രാവണസ്യ ദുരാത്മനഃ
അത്യന്തം വേഗത്തിൽ വിട്ട ആ അമ്പ്, ജീവൻ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളത്, ദുഷ്ടനായ രാവണന്റെ ഹൃദയം തുളച്ചു.
രുധിരാക്തഃ സ വേഗേന ശരീരാന്തകരഃ ശരഃ। രാവണസ്യ ഹരന് പ്രാണാന് വിവേശ ധരണീതലമ്
രക്തത്തിൽ തഴുകിയ, അതിവേഗത്തിൽ പറന്ന ആ ജീവഹാരിയായ അമ്പ്, രാവണന്റെ ജീവൻ എടുത്തു ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നു.
സ ശരോ രാവണം ഹത്വാ രുധിരാര്ദ്രകൃതച്ഛവിഃ। കൃതകര്മാ നിഭൃതവത് സ തൂണീം പുനരാവിശത്
രാവണനെ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ, രക്തത്തിൽ തൂവിയ ആ അമ്പ്, തന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കി, ശാന്തമായി തിരികെ ക്വിവറിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യ ഹസ്താദ്ധതസ്യാശു കാര്മുകം തത് സസായകമ്। നിപപാത സഹ പ്രാണൈര്ഭ്രശ്യമാനസ്യ ജീവിതാത്
കൊല്ലപ്പെട്ട രാവണന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് അമ്പ് കെട്ടിയ വില്ല്, അവന്റെ ജീവൻ വിടരുമ്പോൾ, അതിവേഗത്തിൽ നിലത്തേക്ക് വീണു.
ഗതാസുര്ഭീമവേഗസ്തു നൈര്ഋതേന്ദ്രോ മഹാദ്യുതിഃ। പപാത സ്യന്ദനാദ് ഭൂമൌ വൃത്രോ വജ്രഹതോ യഥാ
വലിയ തേജസ്സുള്ള, ജീവൻ വിട്ട, ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള രാക്ഷസാധിപൻ, വജ്രംകൊണ്ട് വീഴ്ത്തപ്പെട്ട വൃത്രനെപ്പോലെ, രഥത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.