thumb|ത്ര്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ത്ര്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നൂറ് മൂന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
സ തു തേന തദാ ക്രോധാത് കാകുത്സ്ഥേനാര്ദിതോ ഭൃശമ്। രാവണഃ സമരശ്ലാഘീ മഹാക്രോധമുപാഗമത്
അപ്പോൾ കാകുത്സ്ഥന്റെ കോപത്തിൽ അതിയായി പീഡിതനായ രാവണൻ, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ചവൻ, വലിയ കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
സ ദീപ്തനയനോഽമര്ഷാച്ചാപമുദ്യമ്യ വീര്യവാന്। അഭ്യര്ദയത് സുസംക്രുദ്ധോ രാഘവം പരമാഹവേ
കണ്ണുകൾ തീപൊള്ളുന്ന പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ധനുസ് ഉയർത്തി രാവണൻ, രാഘവനെ അതിശയകരമായ യുദ്ധത്തിൽ കടുത്ത ആക്രമണത്തോടെ നേരിട്ടു.
ബാണധാരാസഹസ്രൈസ്തൈഃ സ തോയദ ഇവാമ്ബരാത്। രാഘവം രാവണോ ബാണൈസ്തടാകമിവ പൂരയന്
ആകാശത്തിൽ നിന്നു മഴപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെ, ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാവണൻ രാഘവനെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തടാകം നിറക്കുന്ന പോലെ മൂടി.
പൂരിതഃ ശരജാലേന ധനുര്മുക്തേന സംയുഗേ। മഹാഗിരിരിവാകമ്പ്യഃ കാകുത്സ്ഥോ ന പ്രകമ്പതേ
യുദ്ധത്തിൽ ധനുസിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട അമ്പുകളുടെ വലയിൽ മുഴുവനായി മൂടപ്പെട്ടിട്ടും, കാകുത്സ്ഥൻ ഒരു വലിയ പർവതംപോലെ അശകലമായി നില്ക്കുന്നു.
സ ശരൈഃ ശരജാലാനി വാരയന് സമരേ സ്ഥിതഃ। ഗഭസ്തീനിവ സൂര്യസ്യ പ്രതിജഗ്രാഹ വീര്യവാന്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉറച്ചു നിന്നു, തന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു അമ്പുകളുടെ മഴ തടഞ്ഞു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ ധൈര്യത്തോടെ അതെല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങി.
തതഃ ശരസഹസ്രാണി ക്ഷിപ്രഹസ്തോ നിശാചരഃ। നിജഘാനോരസി ക്രുദ്ധോ രാഘവസ്യ മഹാത്മനഃ
അതിനുശേഷം, അതിവേഗം കൈകളോടെ കോപംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ നിശാചരൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഹാത്മാവായ രാഘവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രഹരിച്ചു.
സ ശോണിതസമാദിഗ്ധഃ സമരേ ലക്ഷ്മണാഗ്രജഃ। ദൃഷ്ടഃ ഫുല്ല ഇവാരണ്യേ സുമഹാന് കിംശുകദ്രുമഃ
യുദ്ധത്തിൽ രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്താനായ രാമൻ, കാടിൽ പുഷ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ കിംശുകവൃക്ഷംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
ശരാഭിഘാതസംരബ്ധഃ സോഽഭിജഗ്രാഹ സായകാന്। കാകുത്സ്ഥഃ സുമഹാതേജാ യുഗാന്താദിത്യവര്ചസഃ
അമ്പുകളുടെ പ്രഹാരത്തിൽ ഉണർന്നു, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള കാകുത്സ്ഥൻ, യുഗാന്തത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന തന്റെ അമ്പുകൾ എടുത്തു.
തതോഽന്യോന്യം സുസംരബ്ധൌ താവുഭൌ രാമരാവണൌ। ശരാന്ധകാരേ സമരേ നോപലക്ഷയതാം തദാ
അതിനുശേഷം, രാമനും രാവണനും അത്യന്തം കോപത്തോടെ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അമ്പുകളുടെ ഇരുണ്ടിയിൽ അവർ ഒരുമുതൽ ഒരുത്തരെ കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തതഃ ക്രോധസമാവിഷ്ടോ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। ഉവാച രാവണം വീരഃ പ്രഹസ്യ പരുഷം വചഃ
അപ്പോൾ ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, കോപം നിറഞ്ഞ്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാവണനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
മമ ഭാര്യാ ജനസ്ഥാനാദജ്ഞാനാദ് രാക്ഷസാധമ। ഹൃതാ തേ വിവശാ യസ്മാത് തസ്മാത് ത്വം നാസി വീര്യവാന്
എന്റെ ഭാര്യയെ ജനസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു നീ, അജ്ഞാനത്തിലും അശക്തിയിലും പെട്ടവളായിരിക്കെ, കയ്യേറ്റം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തനായവൻ അല്ല.
മയാ വിരഹിതാം ദീനാം വര്തമാനാം മഹാവനേ। വൈദേഹീം പ്രസഭം ഹൃത്വാ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
എന്റെ കൂടെ ഇല്ലാതെ വനംവഴിയിൽ ദുഃഖത്തോടെ കഴിയുന്ന വൈദേഹിയെ നീ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് കൊണ്ടുപോയി; അതുകൊണ്ട് തന്നെ നീ വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
സ്ത്രീഷു ശൂര വിനാഥാസു പരദാരാഭിമര്ശനമ്। കൃത്വാ കാപുരുഷം കര്മ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
രക്ഷയില്ലാത്ത സ്ത്രീകളെ ഉപദ്രവിക്കുകയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോടു മോഹം കാണിക്കുകയും ചെയ്ത നീ, ഈ നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ തന്നെ വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ഭിന്നമര്യാദ നിര്ലജ്ജ ചാരിത്രേഷ്വനവസ്ഥിത। ദര്പാന്മൃത്യുമുപാദായ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
മര്യാദകൾ ലംഘിച്ച, ലജ്ജയില്ലാത്ത, സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്ത, അഹങ്കാരത്തിൽ മരണത്തെ തന്നെ ക്ഷണിച്ചുവാങ്ങിയ നീ, വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ശൂരേണ ധനദഭ്രാത്രാ ബലൈഃ സമുദിതേന ച। ശ്ലാഘനീയം മഹത്കര്മ യശസ്യം ച കൃതം ത്വയാ
വളരെയധികം ധനവും സഹോദരന്റെ സഹായവും കൊണ്ടു നീ വലിയൊരു പ്രശംസനീയമായ കൃത്യം ചെയ്തു, പ്രശസ്തിയും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഉത്സേകേനാഭിപന്നസ്യ ഗര്ഹിതസ്യാഹിതസ്യ ച। കര്മണഃ പ്രാപ്നുഹീദാനീം തസ്യാദ്യ സുമഹത് ഫലമ്
അഹങ്കാരത്താൽ ചെയ്ത, നിന്ദ്യവും ദോഷകരവുമായ ആ പ്രവൃത്തിയുടെ വലിയ ഫലം നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കണം.
ശൂരോഽഹമിതി ചാത്മാനമവഗച്ഛസി ദുര്മതേ। നൈവ ലജ്ജാസ്തി തേ സീതാം ചൌരവദ് വ്യപകര്ഷതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള നീ, വീരനാണെന്ന് സ്വയം കരുതുന്നു; എന്നാൽ സീതയെ കള്ളനുപോലെ അപഹരിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ല.
യദി മത്സംനിധൌ സീതാ ധര്ഷിതാ സ്യാത് ത്വയാ ബലാത്। ഭ്രാതരം തു ഖരം പശ്യേസ്തദാ മത്സായകൈര്ഹതഃ
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ ബലാൽ സീതയെ അപമാനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ട ഖരയെ നീ കണ്ടേനേ.
ദിഷ്ട്യാസി മമ മന്ദാത്മംശ്ചക്ഷുര്വിഷയമാഗതഃ। അദ്യ ത്വാം സായകൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്നയാമി യമസാദനമ്
നിന്റെ പോലെ ബുദ്ധിഹീനനായവനെ എന്റെ കണ്ണ് മുന്നിൽ കാണാൻ എനിക്ക് ഭാഗ്യം കിട്ടി; ഇന്ന് ഞാൻ കൂർമ്മായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നിന്നെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കും.
അദ്യ തേ മച്ഛരൈശ്ഛിന്നം ശിരോ ജ്വലിതകുണ്ഡലമ്। ക്രവ്യാദാ വ്യപകര്ഷന്തു വികീര്ണം രണപാംസുഷു
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് വേർപെടുത്തിയ, ദഹിക്കുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളുള്ള നിന്റെ തല യുദ്ധഭൂമിയിലെ പൊടിയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുമ്പോൾ മൃഗങ്ങൾ അതിനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകട്ടെ.
നിപത്യോരസി ഗൃധ്രാസ്തേ ക്ഷിതൌ ക്ഷിപ്തസ്യ രാവണ। പിബന്തു രുധിരം തര്ഷാദ് ബാണശല്യാന്തരോത്ഥിതമ്
നീ നിലത്ത് വീഴുമ്പോൾ, രാവണാ, അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഉണ്ടായ മുറിവുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന രക്തം ദാഹംകൂട്ടിയ കഴുകന്മാർ കുടിക്കട്ടെ.
അദ്യ മദ്ബാണഭിന്നസ്യ ഗതാസോഃ പതിതസ്യ തേ। കര്ഷന് ത്വന്ത്രാണി പതഗാ ഗരുത്മന്ത ഇവോരഗാന്
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളഞ്ഞ്, ജീവൻ വിട്ട് നിലത്ത് വീണിരിക്കുന്ന നിന്നെ പക്ഷികൾ നിന്റെ അന്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചെടുക്കട്ടെ, ഗരുഡൻ പാമ്പുകളെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ.
ഇത്യേവം സ വദന് വീരോ രാമഃ ശത്രുനിബര്ഹണഃ। രാക്ഷസേന്ദ്രം സമീപസ്ഥം ശരവര്ഷൈരവാകിരത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന വീരനായ രാമൻ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന രാക്ഷസാധിപനായ രാവണന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
ബഭൂവ ദ്വിഗുണം വീര്യം ബലം ഹര്ഷശ്ച സംയുഗേ। രാമസ്യാസ്ത്രബലം ചൈവ ശത്രോര്നിധനകാംക്ഷിണഃ
ശത്രുവിന്റെ സംഹാരത്തിനായി രാമന്റെ ശക്തിയും ധൈര്യവും യുദ്ധത്തിലെ ആനന്ദവും ഇരട്ടിയായി, ആയുധങ്ങളുടെ ശക്തിയും കൂടിയിരുന്നു.
പ്രാദുര്ബഭൂവുരസ്ത്രാണി സര്വാണി വിദിതാത്മനഃ। പ്രഹര്ഷാച്ച മഹാതേജാഃ ശീഘ്രഹസ്തതരോഽഭവത്
തനിക്കറിയാവുന്ന എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായി; ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ മഹാശക്തനായ രാമൻ കൈവേഗത്തിൽ ഇനിയും വേഗതയോടെ ആയുധങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു.
ശുഭാന്യേതാനി ചിഹ്നാനി വിജ്ഞായാത്മഗതാനി സഃ। ഭൂയ ഏവാര്ദയദ് രാമോ രാവണം രാക്ഷസാന്തകൃത്
തനിക്കുള്ളിലെ ഈ ശുഭസൂചനകൾ മനസ്സിലാക്കി, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന രാമൻ രാവണനെ ഇനിയും ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു.
ഹരീണാം ചാശ്മനികരൈഃ ശരവര്ഷൈശ്ച രാഘവാത്। ഹന്യമാനോ ദശഗ്രീവോ വിഘൂര്ണഹൃദയോഽഭവത്
വാനരന്മാരുടെ കല്ലുകളും രാഘവന്റെ അമ്പുകളും പതിക്കുമ്പോൾ, പത്തുമുഖനായ രാവണന്റെ മനസ്സ് അലയടിച്ചു.
യദാ ച ശസ്ത്രം നാരേഭേ ന ചകര്ഷ ശരാസനമ്। നാസ്യ പ്രത്യകരോദ് വീര്യം വിക്ലവേനാന്തരാത്മനാ
അവൻ ആയുധങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും വില്ല് വലിക്കാനുമാകാതെ, ഉള്ളിലെ ധൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് എതിര്ക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി.
ക്ഷിപ്താശ്ചാശു ശരാസ്തേന ശസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച। മരണാര്ഥായ വര്തന്തേ മൃത്യുകാലോഽഭ്യവര്തത
അവൻ വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞ അമ്പുകളും പലതരം ആയുധങ്ങളും മരണത്തിനായി ലക്ഷ്യമിട്ടതായിരുന്നു; മരണസമയം അടുത്തിരുന്നു.