ആപതന്തം ശരൌഘേണ വാരയാമാസ രാഘവഃ। ഉത്പതന്തം യുഗാന്താഗ്നിം ജലൌഘൈരിവ വാസവഃ
രാഘവൻ അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കുകൊണ്ട് വരികയായിരുന്ന ആ കുന്തത്തെ തടഞ്ഞു, ലോകം നശിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയെ ഇന്ദ്രൻ വെള്ളംകൊണ്ട് അണയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
നിര്ദദാഹ സ താന് ബാണാന് രാമകാര്മുകനിഃസൃതാന്। രാവണസ്യ മഹാന് ശൂലഃ പതങ്ഗാനിവ പാവകഃ
രാവണന്റെ ആ വലിയ കുന്തം രാമന്റെ ധനുസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന അമ്പുകൾയെ, തീയിൽ ചിതറുന്ന പുഴുക്കളെപ്പോലെ, ദഹിപ്പിച്ചു.
താന് ദൃഷ്ട്വാ ഭസ്മസാദ്ഭൂതാന് ശൂലസംസ്പര്ശചൂര്ണിതാന്। സായകാനന്തരിക്ഷസ്ഥാന് രാഘവഃ ക്രോധമാഹരത്
ആ കുന്തത്തിന്റെ സ്പർശത്തിൽ അമ്പുകൾ ആകാശത്ത് തന്നെ ചാരമായതും പൊടിയായി തകർന്നതും കണ്ട രാഘവന് കഠിനമായ കോപം പിറവിയായി.
സ താം മാതലിനാ നീതാം ശക്തിം വാസവസമ്മതാമ്। ജഗ്രാഹ പരമക്രുദ്ധോ രാഘവോ രഘുനന്ദനഃ
രഘുവംശത്തിലെ ആനന്ദം ആയ രാഘവൻ, മാതലി കൊണ്ടുവന്ന, ഇന്ദ്രൻ ആദരിച്ച ആ ശക്തിയെ അത്യന്തം കോപത്തോടെ പിടിച്ചു.
സാ തോലിതാ ബലവതാ ശക്തിര്ഘണ്ടാകൃതസ്വനാ। നഭഃ പ്രജ്വാലയാമാസ യുഗാന്തോല്കേവ സപ്രഭാ
വലിയ ബലത്തോടെ ഉയർത്തിയ ആ ശക്തി മണിയുടെ ശബ്ദംപോലുള്ള ധ്വനിയോടെ, തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ആകാശത്ത് ജ്വലിച്ചു, ഒരു കാലാന്ത്യത്തിലെ ഉല്കയെപ്പോലെ.
സാ ക്ഷിപ്താ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ തസ്മിഞ്ഛൂലേ പപാത ഹ। ഭിന്നഃ ശക്ത്യാ മഹാന് ശൂലോ നിപപാത ഗതദ്യുതിഃ
രാക്ഷസരാജാവിനോടെതിരെ എറിഞ്ഞ ആ ശക്തി അവന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ വീണു; ശക്തി തകർത്തതോടെ ആ വലിയ ത്രിശൂലം പ്രകാശം നഷ്ടമായി താഴെ വീണു.
നിര്ബിഭേദ തതോ ബാണൈര്ഹയാനസ്യ മഹാജവാന്। രാമസ്തീക്ഷ്ണൈര്മഹാവേഗൈര്വജ്രകല്പൈരജിഹ്മഗൈഃ
അതിനുശേഷം രാമൻ വജ്രംപോലുള്ള നേരേപോകുന്ന കഠിനമായ വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാവണന്റെ രഥത്തിലെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ തുളച്ചു.
നിര്ബിഭേദോരസി തദാ രാവണം നിശിതൈഃ ശരൈഃ। രാഘവഃ പരമായത്തോ ലലാടേ പത്ത്രിഭിസ്ത്രിഭിഃ
അപ്പോള് രാഘവൻ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ രാവണന്റെ നെഞ്ചിൽ കൂരിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു,额ത്ത് മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ടു അടിച്ചു.
സ ശരൈര്ഭിന്നസര്വാങ്ഗോ ഗാത്രപ്രസ്രുതശോണിതഃ। രാക്ഷസേന്ദ്രഃ സമൂഹസ്ഥഃ ഫുല്ലാശോക ഇവാബഭൌ
അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം മുഴുവൻ തുളച്ച രക്തം ഒഴുകുന്ന രാക്ഷസരാജാവ് കൂട്ടത്തിനിടയിൽ പൂത്ത അശോകമരത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു.
സ രാമബാണൈരതിവിദ്ധഗാത്രോ നിശാചരേന്ദ്രഃ ക്ഷതജാര്ദ്രഗാത്രഃ। ജഗാമ ഖേദം ച സമാജമധ്യേ ക്രോധം ച ചക്രേ സുഭൃശം തദാനീമ്
രാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ദേഹമാകെ കനത്ത പരിക്കേറ്റ, രക്തം തൂവുന്ന ആ നിശാചരാധിപൻ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ക്ഷീണം അനുഭവിച്ചു; അപ്പോൾ അതീവ കോപവും അവനെ പിടിച്ചു.
thumb|ത്ര്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ത്ര്യധികശതതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ നൂറ് മൂന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
സ തു തേന തദാ ക്രോധാത് കാകുത്സ്ഥേനാര്ദിതോ ഭൃശമ്। രാവണഃ സമരശ്ലാഘീ മഹാക്രോധമുപാഗമത്
അപ്പോൾ കാകുത്സ്ഥന്റെ കോപത്തിൽ അതിയായി പീഡിതനായ രാവണൻ, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ചവൻ, വലിയ കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
സ ദീപ്തനയനോഽമര്ഷാച്ചാപമുദ്യമ്യ വീര്യവാന്। അഭ്യര്ദയത് സുസംക്രുദ്ധോ രാഘവം പരമാഹവേ
കണ്ണുകൾ തീപൊള്ളുന്ന പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ധനുസ് ഉയർത്തി രാവണൻ, രാഘവനെ അതിശയകരമായ യുദ്ധത്തിൽ കടുത്ത ആക്രമണത്തോടെ നേരിട്ടു.
ബാണധാരാസഹസ്രൈസ്തൈഃ സ തോയദ ഇവാമ്ബരാത്। രാഘവം രാവണോ ബാണൈസ്തടാകമിവ പൂരയന്
ആകാശത്തിൽ നിന്നു മഴപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെ, ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാവണൻ രാഘവനെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തടാകം നിറക്കുന്ന പോലെ മൂടി.
പൂരിതഃ ശരജാലേന ധനുര്മുക്തേന സംയുഗേ। മഹാഗിരിരിവാകമ്പ്യഃ കാകുത്സ്ഥോ ന പ്രകമ്പതേ
യുദ്ധത്തിൽ ധനുസിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട അമ്പുകളുടെ വലയിൽ മുഴുവനായി മൂടപ്പെട്ടിട്ടും, കാകുത്സ്ഥൻ ഒരു വലിയ പർവതംപോലെ അശകലമായി നില്ക്കുന്നു.
സ ശരൈഃ ശരജാലാനി വാരയന് സമരേ സ്ഥിതഃ। ഗഭസ്തീനിവ സൂര്യസ്യ പ്രതിജഗ്രാഹ വീര്യവാന്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉറച്ചു നിന്നു, തന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു അമ്പുകളുടെ മഴ തടഞ്ഞു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ ധൈര്യത്തോടെ അതെല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങി.
തതഃ ശരസഹസ്രാണി ക്ഷിപ്രഹസ്തോ നിശാചരഃ। നിജഘാനോരസി ക്രുദ്ധോ രാഘവസ്യ മഹാത്മനഃ
അതിനുശേഷം, അതിവേഗം കൈകളോടെ കോപംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ നിശാചരൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഹാത്മാവായ രാഘവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രഹരിച്ചു.
സ ശോണിതസമാദിഗ്ധഃ സമരേ ലക്ഷ്മണാഗ്രജഃ। ദൃഷ്ടഃ ഫുല്ല ഇവാരണ്യേ സുമഹാന് കിംശുകദ്രുമഃ
യുദ്ധത്തിൽ രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്താനായ രാമൻ, കാടിൽ പുഷ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ കിംശുകവൃക്ഷംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
ശരാഭിഘാതസംരബ്ധഃ സോഽഭിജഗ്രാഹ സായകാന്। കാകുത്സ്ഥഃ സുമഹാതേജാ യുഗാന്താദിത്യവര്ചസഃ
അമ്പുകളുടെ പ്രഹാരത്തിൽ ഉണർന്നു, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള കാകുത്സ്ഥൻ, യുഗാന്തത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന തന്റെ അമ്പുകൾ എടുത്തു.
തതോഽന്യോന്യം സുസംരബ്ധൌ താവുഭൌ രാമരാവണൌ। ശരാന്ധകാരേ സമരേ നോപലക്ഷയതാം തദാ
അതിനുശേഷം, രാമനും രാവണനും അത്യന്തം കോപത്തോടെ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അമ്പുകളുടെ ഇരുണ്ടിയിൽ അവർ ഒരുമുതൽ ഒരുത്തരെ കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തതഃ ക്രോധസമാവിഷ്ടോ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। ഉവാച രാവണം വീരഃ പ്രഹസ്യ പരുഷം വചഃ
അപ്പോൾ ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, കോപം നിറഞ്ഞ്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാവണനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
മമ ഭാര്യാ ജനസ്ഥാനാദജ്ഞാനാദ് രാക്ഷസാധമ। ഹൃതാ തേ വിവശാ യസ്മാത് തസ്മാത് ത്വം നാസി വീര്യവാന്
എന്റെ ഭാര്യയെ ജനസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു നീ, അജ്ഞാനത്തിലും അശക്തിയിലും പെട്ടവളായിരിക്കെ, കയ്യേറ്റം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തനായവൻ അല്ല.
മയാ വിരഹിതാം ദീനാം വര്തമാനാം മഹാവനേ। വൈദേഹീം പ്രസഭം ഹൃത്വാ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
എന്റെ കൂടെ ഇല്ലാതെ വനംവഴിയിൽ ദുഃഖത്തോടെ കഴിയുന്ന വൈദേഹിയെ നീ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് കൊണ്ടുപോയി; അതുകൊണ്ട് തന്നെ നീ വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
സ്ത്രീഷു ശൂര വിനാഥാസു പരദാരാഭിമര്ശനമ്। കൃത്വാ കാപുരുഷം കര്മ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
രക്ഷയില്ലാത്ത സ്ത്രീകളെ ഉപദ്രവിക്കുകയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോടു മോഹം കാണിക്കുകയും ചെയ്ത നീ, ഈ നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ തന്നെ വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ഭിന്നമര്യാദ നിര്ലജ്ജ ചാരിത്രേഷ്വനവസ്ഥിത। ദര്പാന്മൃത്യുമുപാദായ ശൂരോഽഹമിതി മന്യസേ
മര്യാദകൾ ലംഘിച്ച, ലജ്ജയില്ലാത്ത, സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്ത, അഹങ്കാരത്തിൽ മരണത്തെ തന്നെ ക്ഷണിച്ചുവാങ്ങിയ നീ, വീരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ശൂരേണ ധനദഭ്രാത്രാ ബലൈഃ സമുദിതേന ച। ശ്ലാഘനീയം മഹത്കര്മ യശസ്യം ച കൃതം ത്വയാ
വളരെയധികം ധനവും സഹോദരന്റെ സഹായവും കൊണ്ടു നീ വലിയൊരു പ്രശംസനീയമായ കൃത്യം ചെയ്തു, പ്രശസ്തിയും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഉത്സേകേനാഭിപന്നസ്യ ഗര്ഹിതസ്യാഹിതസ്യ ച। കര്മണഃ പ്രാപ്നുഹീദാനീം തസ്യാദ്യ സുമഹത് ഫലമ്
അഹങ്കാരത്താൽ ചെയ്ത, നിന്ദ്യവും ദോഷകരവുമായ ആ പ്രവൃത്തിയുടെ വലിയ ഫലം നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കണം.
ശൂരോഽഹമിതി ചാത്മാനമവഗച്ഛസി ദുര്മതേ। നൈവ ലജ്ജാസ്തി തേ സീതാം ചൌരവദ് വ്യപകര്ഷതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള നീ, വീരനാണെന്ന് സ്വയം കരുതുന്നു; എന്നാൽ സീതയെ കള്ളനുപോലെ അപഹരിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ല.
യദി മത്സംനിധൌ സീതാ ധര്ഷിതാ സ്യാത് ത്വയാ ബലാത്। ഭ്രാതരം തു ഖരം പശ്യേസ്തദാ മത്സായകൈര്ഹതഃ
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ ബലാൽ സീതയെ അപമാനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ട ഖരയെ നീ കണ്ടേനേ.
ദിഷ്ട്യാസി മമ മന്ദാത്മംശ്ചക്ഷുര്വിഷയമാഗതഃ। അദ്യ ത്വാം സായകൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്നയാമി യമസാദനമ്
നിന്റെ പോലെ ബുദ്ധിഹീനനായവനെ എന്റെ കണ്ണ് മുന്നിൽ കാണാൻ എനിക്ക് ഭാഗ്യം കിട്ടി; ഇന്ന് ഞാൻ കൂർമ്മായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നിന്നെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കും.