ഖരാശ്ച ഖരനിര്ഘോഷാ ഗഗനേ പരുഷാ ഘനാഃ। ഔത്പാതികാശ്ച നര്ദന്തഃ സമന്താത് പരിചക്രമുഃ
ആകാശത്ത് കയറ്റുകൾ കഠിനമായി കത്തിച്ചു; ഭയാനകമായ മേഘങ്ങൾ ഗർജിച്ചു; ദിശകളിൽ എല്ലായിടത്തും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സൂചനകൾ മുഴക്കം മുഴക്കി ചുറ്റി നടന്നു.
രാമം ദൃഷ്ട്വാ സുസംക്രുദ്ധമുത്പാതാംശ്ചൈവ ദാരുണാന്। വിത്രേസുഃ സര്വഭൂതാനി രാവണസ്യാഭവദ് ഭയമ്
രാമനെ അതിവൈരാഗ്യത്തോടെ കോപത്തോടെ കാണുമ്പോഴും, ഭയാനകമായ ആ സൂചനകൾ കണ്ടപ്പോഴും എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു; രാവണനും ഭയപ്പെട്ടു.
വിമാനസ്ഥാസ്തദാ ദേവാ ഗന്ധര്വാശ്ച മഹോരഗാഃ। ഋഷിദാനവദൈത്യാശ്ച ഗരുത്മന്തശ്ച ഖേചരാഃ
അപ്പോൾ, ആകാശവിമാനങ്ങളിൽ ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ, ഋഷിമാർ, ദാനവന്മാർ, ദൈത്യന്മാർ, ഗരുഡൻ, മറ്റു ആകാശവാസികൾ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദദൃശുസ്തേ തദാ യുദ്ധം ലോകസംവര്തസംസ്ഥിതമ്। നാനാപ്രഹരണൈര്ഭീമൈഃ ശൂരയോഃ സമ്പ്രയുധ്യതോഃ
അവർ ലോകനാശത്തിനായി ഒരുക്കിയ ആ മഹായുദ്ധം കണ്ടു; ഭയാനകമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് രണ്ടു വീരന്മാർ സമരം ചെയ്തു.
ഊചുഃ സുരാസുരാഃ സര്വേ തദാ വിഗ്രഹമാഗതാഃ। പ്രേക്ഷമാണാ മഹായുദ്ധം വാക്യം ഭക്ത്യാ പ്രഹൃഷ്ടവത്
അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആ മഹായുദ്ധം കാണുമ്പോൾ ഭക്തിയോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദശഗ്രീവം ജയേത്യാഹുരസുരാഃ സമവസ്ഥിതാഃ। ദേവാ രാമമഥോചുസ്തേ ത്വം ജയേതി പുനഃ പുനഃ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന അസുരന്മാർ 'പത്തുതലനായവനേ ജയിക്കൂ' എന്നു വിളിച്ചു; ദേവന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും രാമനോട് 'നിനക്കു ജയം' എന്നു പ്രസ്താവിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ക്രോധാദ് രാഘവസ്യ ച രാവണഃ। പ്രഹര്തുകാമോ ദുഷ്ടാത്മാ സ്പൃശന് പ്രഹരണം മഹത്
അതിനിടയിൽ, രാഘവനോടു കോപം കൊണ്ടു, ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാവണൻ വലിയ ആയുധം പിടിച്ചു, ആക്രമിക്കാൻ ഉത്സുകനായി.
വജ്രസാരം മഹാനാദം സര്വശത്രുനിബര്ഹണമ്। ശൈലശൃങ്ഗനിഭൈഃ കൂടൈശ്ചിത്തദൃഷ്ടിഭയാവഹമ്
വജ്രംപോലെ കഠിനവും, മഹാശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നതും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതും, മലശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള മൂർച്ചയുള്ള കൂറ്റുകളും ഉള്ളതുമായ ആ ആയുധം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ദൃശ്യമായി.
സധൂമമിവ തീക്ഷ്ണാഗ്രം യുഗാന്താഗ്നിചയോപമമ്। അതിരൌദ്രമനാസാദ്യം കാലേനാപി ദുരാസദമ്
മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രവും പുകകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ, യുഗാന്തത്തിലെ അഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്നതുമായ, അത്യന്തം ഭയാനകവും സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമായ, കാലത്തേക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ആയുധം.
ത്രാസനം സര്വഭൂതാനാം ദാരണം ഭേദനം തഥാ। പ്രദീപ്ത ഇവ രോഷേണ ശൂലം ജഗ്രാഹ രാവണഃ
എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും, കീറുകയും പിളർക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുമായ, കോപത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന രാവണൻ തീപിടിച്ച ശൂലംപോലെ ആ ആയുധം പിടിച്ചു.
തച്ഛൂലം പരമക്രുദ്ധോ ജഗ്രാഹ യുധി വീര്യവാന്। അനീകൈഃ സമരേ ശൂരൈ രാക്ഷസൈഃ പരിവാരിതഃ
പരമകോപത്തോടെ വീരനായ രാവണൻ ആ ശൂലം യുദ്ധഭൂമിയിൽ പിടിച്ചു; വീരരായ രാക്ഷസസൈനികർ ചുറ്റും നിന്നു.
സമുദ്യമ്യ മഹാകായോ നനാദ യുധി ഭൈരവമ്। സംരക്തനയനോ രോഷാത് സ്വസൈന്യമഭിഹര്ഷയന്
വലിയ ശരീരമുള്ള രാവണൻ ആ ആയുധം ഉയർത്തി യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഭയാനകമായി ഗർജിച്ചു; കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്നതോടെ തന്റെ സൈന്യത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു.
പൃഥിവീം ചാന്തരിക്ഷം ച ദിശശ്ച പ്രദിശസ്തഥാ। പ്രാകമ്പയത് തദാ ശബ്ദോ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ ദാരുണഃ
അപ്പോള് ആ രാക്ഷസരാജാവിന്റെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഭൂമിയും ആകാശവും ദിക്കുകളും ഇടദിക്കുകളും എല്ലാം നടുങ്ങിച്ചു.
അതികായസ്യ നാദേന തേന തസ്യ ദുരാത്മനഃ। സര്വഭൂതാനി വിത്രേസുഃ സാഗരശ്ച പ്രചുക്ഷുഭേ
അതികായന്റെ ആ ഭയങ്കരമായ ഗർജ്ജന കേട്ട് എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു, സമുദ്രം പോലും കലങ്ങിപ്പോയി.
സ ഗൃഹീത്വാ മഹാവീര്യഃ ശൂലം തദ് രാവണോ മഹത്। വിനദ്യ സുമഹാനാദം രാമം പരുഷമബ്രവീത്
മഹാശക്തനായ രാവണൻ ആ വലിയ കുന്തം എടുത്ത്, വലിയൊരു ഗർജ്ജനയോടെ രാമനോടു കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
ശൂലോഽയം വജ്രസാരസ്തേ രാമ രോഷാന്മയോദ്യതഃ। തവ ഭ്രാതൃസഹായസ്യ സദ്യഃ പ്രാണാന് ഹരിഷ്യതി
രാമാ, ഈ വജ്രംപോലെയുള്ള കുന്തം ഞാൻ കോപത്തോടെ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് നിന്റെ സഹോദരനും കൂട്ടുകാരും ഉള്പ്പെടെ നിങ്ങളെ ഉടൻ കൊല്ലും.
രക്ഷസാമദ്യ ശൂരാണാം നിഹതാനാം ചമൂമുഖേ। ത്വാം നിഹത്യ രണശ്ലാഘിന് കരോമി തരസാ സമമ്
ഇന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണ വീരരായ രാക്ഷസന്മാരെപ്പോലെ, നിന്നെ കൊല്ലുന്നുവെന്ന അഭിമാനത്തോടെ ഞാൻ തനിക്കു തുല്യനാവും.
തിഷ്ഠേദാനീം നിഹന്മി ത്വാമേഷ ശൂലേന രാഘവ। ഏവമുക്ത്വാ സ ചിക്ഷേപ തച്ഛൂലം രാക്ഷസാധിപഃ
ഇപ്പൊള് നിന്നു കാണു രാഘവാ, ഈ കുന്തംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാക്ഷസാധിപൻ ആ കുന്തം എറിഞ്ഞു.
തദ് രാവണകരാന്മുക്തം വിദ്യുന്മാലാസമാവൃതമ്। അഷ്ടഘണ്ടം മഹാനാദം വിയദ്ഗതമശോഭത
രാവണന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന ആ കുന്തം മിന്നലുകൾ ചുറ്റിയതും എട്ടു മണികൾ അണിഞ്ഞതും വലിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചതും ആകാശത്ത് പ്രകാശിച്ചു.
തച്ഛൂലം രാഘവോ ദൃഷ്ട്വാ ജ്വലന്തം ഘോരദര്ശനമ്। സസര്ജ വിശിഖാന് രാമശ്ചാപമായമ്യ വീര്യവാന്
അത് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭയങ്കരമായ കുന്തം കണ്ട രാമൻ ധനുസ്സു വലിച്ച് വീര്യത്തോടെ അമ്പുകൾ വിട്ടു.
ആപതന്തം ശരൌഘേണ വാരയാമാസ രാഘവഃ। ഉത്പതന്തം യുഗാന്താഗ്നിം ജലൌഘൈരിവ വാസവഃ
രാഘവൻ അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കുകൊണ്ട് വരികയായിരുന്ന ആ കുന്തത്തെ തടഞ്ഞു, ലോകം നശിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയെ ഇന്ദ്രൻ വെള്ളംകൊണ്ട് അണയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
നിര്ദദാഹ സ താന് ബാണാന് രാമകാര്മുകനിഃസൃതാന്। രാവണസ്യ മഹാന് ശൂലഃ പതങ്ഗാനിവ പാവകഃ
രാവണന്റെ ആ വലിയ കുന്തം രാമന്റെ ധനുസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന അമ്പുകൾയെ, തീയിൽ ചിതറുന്ന പുഴുക്കളെപ്പോലെ, ദഹിപ്പിച്ചു.
താന് ദൃഷ്ട്വാ ഭസ്മസാദ്ഭൂതാന് ശൂലസംസ്പര്ശചൂര്ണിതാന്। സായകാനന്തരിക്ഷസ്ഥാന് രാഘവഃ ക്രോധമാഹരത്
ആ കുന്തത്തിന്റെ സ്പർശത്തിൽ അമ്പുകൾ ആകാശത്ത് തന്നെ ചാരമായതും പൊടിയായി തകർന്നതും കണ്ട രാഘവന് കഠിനമായ കോപം പിറവിയായി.
സ താം മാതലിനാ നീതാം ശക്തിം വാസവസമ്മതാമ്। ജഗ്രാഹ പരമക്രുദ്ധോ രാഘവോ രഘുനന്ദനഃ
രഘുവംശത്തിലെ ആനന്ദം ആയ രാഘവൻ, മാതലി കൊണ്ടുവന്ന, ഇന്ദ്രൻ ആദരിച്ച ആ ശക്തിയെ അത്യന്തം കോപത്തോടെ പിടിച്ചു.
സാ തോലിതാ ബലവതാ ശക്തിര്ഘണ്ടാകൃതസ്വനാ। നഭഃ പ്രജ്വാലയാമാസ യുഗാന്തോല്കേവ സപ്രഭാ
വലിയ ബലത്തോടെ ഉയർത്തിയ ആ ശക്തി മണിയുടെ ശബ്ദംപോലുള്ള ധ്വനിയോടെ, തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ആകാശത്ത് ജ്വലിച്ചു, ഒരു കാലാന്ത്യത്തിലെ ഉല്കയെപ്പോലെ.
സാ ക്ഷിപ്താ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ തസ്മിഞ്ഛൂലേ പപാത ഹ। ഭിന്നഃ ശക്ത്യാ മഹാന് ശൂലോ നിപപാത ഗതദ്യുതിഃ
രാക്ഷസരാജാവിനോടെതിരെ എറിഞ്ഞ ആ ശക്തി അവന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ വീണു; ശക്തി തകർത്തതോടെ ആ വലിയ ത്രിശൂലം പ്രകാശം നഷ്ടമായി താഴെ വീണു.
നിര്ബിഭേദ തതോ ബാണൈര്ഹയാനസ്യ മഹാജവാന്। രാമസ്തീക്ഷ്ണൈര്മഹാവേഗൈര്വജ്രകല്പൈരജിഹ്മഗൈഃ
അതിനുശേഷം രാമൻ വജ്രംപോലുള്ള നേരേപോകുന്ന കഠിനമായ വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാവണന്റെ രഥത്തിലെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ തുളച്ചു.
നിര്ബിഭേദോരസി തദാ രാവണം നിശിതൈഃ ശരൈഃ। രാഘവഃ പരമായത്തോ ലലാടേ പത്ത്രിഭിസ്ത്രിഭിഃ
അപ്പോള് രാഘവൻ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ രാവണന്റെ നെഞ്ചിൽ കൂരിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു,额ത്ത് മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ടു അടിച്ചു.
സ ശരൈര്ഭിന്നസര്വാങ്ഗോ ഗാത്രപ്രസ്രുതശോണിതഃ। രാക്ഷസേന്ദ്രഃ സമൂഹസ്ഥഃ ഫുല്ലാശോക ഇവാബഭൌ
അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം മുഴുവൻ തുളച്ച രക്തം ഒഴുകുന്ന രാക്ഷസരാജാവ് കൂട്ടത്തിനിടയിൽ പൂത്ത അശോകമരത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു.
സ രാമബാണൈരതിവിദ്ധഗാത്രോ നിശാചരേന്ദ്രഃ ക്ഷതജാര്ദ്രഗാത്രഃ। ജഗാമ ഖേദം ച സമാജമധ്യേ ക്രോധം ച ചക്രേ സുഭൃശം തദാനീമ്
രാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ദേഹമാകെ കനത്ത പരിക്കേറ്റ, രക്തം തൂവുന്ന ആ നിശാചരാധിപൻ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ക്ഷീണം അനുഭവിച്ചു; അപ്പോൾ അതീവ കോപവും അവനെ പിടിച്ചു.