തൌ തു ഗാന്ധര്വതത്ത്വജ്ഞൌ സ്ഥാനമൂര്ച്ഛനകോവിദൌ । ഭ്രാതരൌ സ്വരസമ്പന്നൌ ഗന്ധര്വാവിവ രൂപിണൌ ॥൧-൪-
ഗാനശാസ്ത്രവും സ്വരമൂർച്ചനയിലും നിപുണരായ, സ്വരസമ്പന്നരായ സഹോദരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാരെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷമായി.
രൂപലക്ഷണസമ്പന്നൌ മധുരസ്വരഭാഷിണൌ । ബിമ്ബാദിവോത്ഥിതൌ ബിമ്ബൌ രാമദേഹാത് തഥാപരൌ ॥൧-൪-
സൗന്ദര്യവും ശുഭലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞ, മധുരസ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന, രാമന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച രണ്ടു പ്രതിമകളെപ്പോലെയായിരുന്നു അവർ.
തൌ രാജപുത്രൌ കാര്ത്സ്ന്യേന ധര്മ്യമാഖ്യാനമുത്തമമ് । വാചോവിധേയം തത്സര്വം കൃത്വാ കാവ്യമനിന്ദിതൌ ॥൧-൪-
അവ രാജകുമാരന്മാർ, മുഴുവൻ ധാർമ്മികവും ഉത്തമവുമായ ആ കഥ പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചു, കുറ്റമില്ലാത്ത വിധത്തിൽ ആ കാവ്യം പാടിച്ചു.
ഋഷീണാം ച ദ്വിജാതീനാം സാധൂനാം ച സമാഗമേ । യഥോപദേശം തത്ത്വജ്ഞൌ ജഗതുഃ സുസമാഹിതൌ ॥൧-൪-
മഹർഷിമാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും സദുപദേശമുള്ളവരുടെ കൂട്ടായ്മകളിൽ, അവർ ആ കാവ്യം നിർദ്ദേശപ്രകാരം മനസ്സോടെ പാടി.
മഹാത്മാനൌ മഹാഭാഗൌ സര്വലക്ഷണലക്ഷിതൌ । തൌ കദാചിത് സമേതാനാമൃഷീണാം ഭാവിതാത്മനാമ് ॥൧-൪-
മഹാത്മാക്കളും മഹാഭാഗ്യശാലികളും എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതരുമായ ആ സഹോദരന്മാർ, ഒരിക്കൽ ശുദ്ധചിത്തരായ മഹർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ,
മധ്യേ സഭം സമീപസ്ഥാവിദം കാവ്യമഗായതാമ് । തച്ഛ്രുത്വാ മുനയഃ സര്വേ ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണാഃ ॥൧-൪-
സഭയുടെ നടുവിൽ, സമീപം നിന്നുകൊണ്ട്, അവർ ആ കാവ്യം പാടിയപ്പോൾ, കേട്ട മഹർഷിമാരെല്ലാവർക്കും കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.
സാധു സാധ്വിതി താവൂചുഃ പരം വിസ്മയമാഗതാഃ । തേ പ്രീതമനസഃ സര്വേ മുനയോ ധര്മവത്സലാഃ ॥൧-൪-
അവർ 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു; ആ മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും ധർമ്മത്തെ സ്നേഹിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
പ്രശശംസുഃ പ്രശസ്തവ്യൌ ഗായമാനൌ കുശീലവൌ । അഹോ ഗീതസ്യ മാധുര്യം ശ്ലോകാനാം ച വിശേഷതഃ ॥൧-൪-
ആഹാ, ഈ പാട്ടിന്റെ മാധുര്യവും, പ്രത്യേകിച്ച് ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യവും! പ്രശംസിക്കപ്പെടേണ്ട ഈ രണ്ട് കുശീലവന്മാരെ എല്ലാവരും പ്രശംസിച്ചു.
ചിരനിര്വൃത്തമപ്യേതത് പ്രത്യക്ഷമിവ ദര്ശിതമ് । പ്രവിശ്യ താവുഭൌ സുഷ്ഠു തഥാഭാവമഗായതാമ് ॥൧-൪-
നാളുകള്ക്കു മുമ്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ്, എന്നാൽ അതെല്ലാം കണ്ണിനു മുമ്പിൽ കാണുന്നതുപോലെ അവതരിപ്പിച്ചു; ഇരുവരും അകത്തു കടന്ന് അതിനർഹമായ രീതിയിൽ ആ കഥ പാടി.