സുഗ്രീവേ സ ശരാന് ഘോരാന് വിസസര്ജ ചമൂമുഖേ। സ്ഥാപയാമാസ ചോദ്വിഗ്നാന് രാക്ഷസാന് സമ്പ്രഹര്ഷയന്
അവൻ കുരങ്ങുസേനയുടെ മുന്നിൽ സുഗ്രീവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഭയാനകമായ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു; കുരങ്ങുകൾ ഭയപ്പെട്ടു, രാക്ഷസന്മാർ സന്തോഷിച്ചു.
സോഽതിവിദ്ധഃ ശിതൈര്ബാണൈഃ കപീന്ദ്രസ്തേന രക്ഷസാ। ചുക്രോശ ച മഹാക്രോധോ വധേ ചാസ്യ മനോ ദധേ
ആ രാക്ഷസന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളിൽ കുരങ്ങുരാജാവ് കനത്ത പരിക്ക് ഏറ്റു; വലിയ കോപത്തിൽ അവൻ നിലവിളിച്ചു, അവനെ കൊല്ലാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
തതഃ പാദപമുദ്ധൃത്യ ശൂരഃ സമ്പ്രധനോ ഹരിഃ। അഭിപത്യ ജഘാനാസ്യ പ്രമുഖേ തം മഹാഗജമ്
അപ്പോൾ ആ വീരനായ കുരങ്ങൻ ഒരു വൃക്ഷം പിടിച്ച്, മുന്നോട്ട് ചാടി, അവന്റെ മുന്നിൽ തന്നെയുള്ള ആ വലിയ ആനയെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
സ തു പ്രഹാരാഭിഹതഃ സുഗ്രീവേണ മഹാഗജഃ। അപാസര്പദ് ധനുര്മാത്രം നിഷസാദ നനാദ ച
സുഗ്രീവന്റെ പ്രഹാരത്തിൽ ആ വലിയ ആന ഒരു വില്ലിന്റെ അളവോളം പിന്നോട്ട് പോയി, ഇരുന്ന്, വലിയ ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ടു.
ഗജാത് തു മഥിതാത് തൂര്ണമപക്രമ്യ സ വീര്യവാന്। രാക്ഷസോഽഭിമുഖഃ ശത്രും പ്രത്യുദ്ഗമ്യ തതഃ കപിമ്
അങ്ങനെ തകർന്ന ആനയിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, ആ ധൈര്യശാലിയായ രാക്ഷസൻ ശത്രുവായ കുരങ്ങനെ നേരിട്ട് മുന്നോട്ട് വന്നു.
ആര്ഷഭം ചര്മ ഖഡ്ഗം ച പ്രഗൃഹ്യ ലഘുവിക്രമഃ। ഭര്ത്സയന്നിവ സുഗ്രീവമാസസാദ വ്യവസ്ഥിതമ്
ആ രാക്ഷസൻ കാളയുടെ ത്വക്ക് കൊണ്ടുള്ള കവചവും വാളും എടുത്ത്, വേഗത്തിൽ നീങ്ങി, സുഗ്രീവനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ നേരിൽ എത്തി.
സ ഹി തസ്യാഭിസംക്രുദ്ധഃ പ്രഗൃഹ്യ വിപുലാം ശിലാമ്। വിരൂപാക്ഷസ്യ ചിക്ഷേപ സുഗ്രീവോ ജലദോപമാമ്
സുഗ്രീവൻ അത്യാക്രോഷത്തോടെ ഒരു വലിയ കല്ല് പിടിച്ചു, ഇടിമേഘംപോലെയുള്ള വിരൂപാക്ഷനിലേക്കു എറിഞ്ഞു.
സ താം ശിലാമാപതന്തീം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസപുംഗവഃ। അപക്രമ്യ സുവിക്രാന്തഃ ഖഡ്ഗേന പ്രാഹരത് തദാ
ആ കല്ല് വന്നു വീഴുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിരൂപാക്ഷൻ വേഗത്തിൽ മാറി, തന്റെ വാൾകൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടി തകർത്തു.
തേന ഖഡ്ഗപ്രഹാരേണ രക്ഷസാ ബലിനാ ഹതഃ। മുഹൂര്തമഭവദ് ഭൂമൌ വിസംജ്ഞ ഇവ വാനരഃ
ശക്തനായ രാക്ഷസന്റെ വാൾപ്രഹാരം ലഭിച്ച വാനരൻ, ഒരു നിമിഷം നിലത്ത് അന്ധനായപോലെ വീണു കിടന്നു.
സഹസാ സ തദോത്പത്യ രാക്ഷസസ്യ മഹാഹവേ। മുഷ്ടിം സംവര്ത്യ വേഗേന പാതയാമാസ വക്ഷസി
അവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ആ മഹാസമരത്തിൽ വിരൂപാക്ഷന്റെ നെഞ്ചിൽ ശക്തിയായി മുട്ടിയടിച്ചു.
മുഷ്ടിപ്രഹാരാഭിഹതോ വിരൂപാക്ഷോ നിശാചരഃ। തേന ഖഡ്ഗേന സംക്രുദ്ധഃ സുഗ്രീവസ്യ ചമൂമുഖേ
വാനരന്റെ മുട്ടിയടിയേറ്റ്, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വിരൂപാക്ഷൻ കോപത്തോടെ വാൾ എടുത്ത് സുഗ്രീവന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ ആക്രമിച്ചു.
കവചം പാതയാമാസ പദ്ഭ്യാമഭിഹതോഽപതത്। സ സമുത്ഥായ പതിതഃ കപിസ്തസ്യ വ്യസര്ജയത്
അവൻ സുഗ്രീവന്റെ കവചം നിലത്ത് വീഴ്ത്തി, കാലുകൊണ്ട് അടിച്ചപ്പോൾ സുഗ്രീവൻ താഴെ വീണു; പിന്നെ വാനരൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് അതിനെ തിരിച്ചെറിഞ്ഞു.
തലപ്രഹാരമശനേഃ സമാനം ഭീമനിഃസ്വനമ്। തലപ്രഹാരം തദ് രക്ഷഃ സുഗ്രീവേണ സമുദ്യതമ്
സുഗ്രീവന്റെ കൈപ്രഹാരം ഇടിമിന്നലിന്റെ ഭയങ്കരശബ്ദംപോലെയായിരുന്നു; ആ കൈപ്രഹാരം രാക്ഷസനിലേക്കു ഉയർത്തി.
നൈപുണ്യാന്മോചയിത്വൈനം മുഷ്ടിനോരസി താഡയത്। തതസ്തു സംക്രുദ്ധതരഃ സുഗ്രീവോ വാനരേശ്വരഃ
കൗശലത്തോടെ രക്ഷപ്പെട്ട്, അവൻ രാക്ഷസന്റെ നെഞ്ചിൽ മുട്ടിയടിച്ചു; അതിനുശേഷം വാനരരാജാവായ സുഗ്രീവൻ കൂടുതൽ കോപിച്ചു.
മോക്ഷിതം ചാത്മനോ ദൃഷ്ട്വാ പ്രഹാരം തേന രക്ഷസാ। സ ദദര്ശാന്തരം തസ്യ വിരൂപാക്ഷസ്യ വാനരഃ
തന്റെ പ്രഹാരം രാക്ഷസൻ ഒഴിവാക്കിയതറിഞ്ഞു, വാനരൻ വിരൂപാക്ഷന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഒരു ദൗർബല്യം കണ്ടു.
തതോഽന്യം പാതയത് ക്രോധാച്ഛങ്ഖദേശേ മഹാതലമ്। മഹേന്ദ്രാശനികല്പേന തലേനാഭിഹതഃ ക്ഷിതൌ
അതിനുശേഷം, കോപത്തോടെ, അവൻ മറ്റൊരു ശക്തമായ കൈപ്രഹാരം വിരൂപാക്ഷന്റെ താടിയിൽ ഇടിമിന്നൽപോലെ അടിച്ചു, അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
പപാത രുധിരക്ലിന്നഃ ശോണിതം ഹി സമുദ്ഗിരന്। സ്രോതോഭ്യസ്തു വിരൂപാക്ഷോ ജലം പ്രസ്രവണാദിവ
വിരൂപാക്ഷൻ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു, ചുവന്ന രക്തം ഒഴുകിച്ച്, പർവ്വതത്തിൽ നിന്നു വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ നിലത്ത് വീണു.
വിവൃത്തനയനം ക്രോധാത് സഫേനം രുധിരാപ്ലുതമ്। ദദൃശുസ്തേ വിരൂപാക്ഷം വിരൂപാക്ഷതരം കൃതമ്
കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ വീർപ്പോടെ, വായിൽ നുരയും രക്തവും കലർന്ന നിലയിൽ, അവൻ കൂടുതൽ ഭയാനകനായ വിരൂപാക്ഷനെ അവർ കണ്ടു.
സ്ഫുരന്തം പരിവര്തന്തം പാര്ശ്വേന രുധിരോക്ഷിതമ്। കരുണം ച വിനര്ദന്തം ദദൃശുഃ കപയോ രിപുമ്
അവന്റെ ശരീരം വിറച്ച്, വലിച്ചുമറിഞ്ഞ്, വലതുവശം രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു, ദു:ഖത്തോടെ നിലവിളിക്കുന്ന ശത്രുവിനെ വാനരങ്ങൾ കണ്ടു.
തഥാ തു തൌ സംയതി സമ്പ്രയുക്തൌ തരസ്വിനൌ വാനരരാക്ഷസാനാമ്। ബലാര്ണവൌ സസ്വനതുശ്ച ഭീമൌ മഹാര്ണവൌ ദ്വാവിവ ഭിന്നസേതൂ
അങ്ങനെ ആ രണ്ടു ശക്തിമാന്മാർ, വാനരനും രാക്ഷസനും, യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, ഭയാനകമായ രണ്ട് മഹാസമുദ്രങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ചു.
വിനാശിതം പ്രേക്ഷ്യ വിരൂപനേത്രം മഹാബലം തം ഹരിപാര്ഥിവേന। ബലം സമേതം കപിരാക്ഷസാനാ- മുദ്വൃത്തഗങ്ഗാപ്രതിമം ബഭൂവ
വലിയ ശക്തിയുള്ള വിരൂപാക്ഷൻ, കാഴ്ചയിൽ ഭ്രാന്തനായവൻ, വാനരരാജാവിനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, വാനര-രാക്ഷസസൈന്യം നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന ഗംഗപോലെയായി.
thumb|സപ്തനവതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡേ സപ്തനവതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൬-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തിഒൻപതാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കാം.
ഹന്യമാനേ ബലേ തൂര്ണമന്യോന്യം തേ മഹാമൃധേ। സരസീവ മഹാഘര്മേ സൂപക്ഷീണേ ബഭൂവതുഃ
ആ മഹാസമരത്തിൽ പരസ്പരം വേഗത്തിൽ സൈന്യങ്ങൾ നശിക്കുമ്പോൾ, അവ ഒരു വലിയ വേനലിൽ ഉണങ്ങിയ തടാകംപോലെയായി.
സ്വബലസ്യ തു ഘാതേന വിരൂപാക്ഷവധേന ച। ബഭൂവ ദ്വിഗുണം ക്രുദ്ധോ രാവണോ രാക്ഷസാധിപഃ
തന്റെ സൈന്യം നശിച്ചതും, വിരൂപാക്ഷൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ട രാക്ഷസാധിപൻ രാവണൻ ഇരട്ടിയായി കോപിച്ചു.
പ്രക്ഷീണം സ്വബലം ദൃഷ്ട്വാ വധ്യമാനം വലീമുഖൈഃ। ബഭൂവാസ്യ വ്യഥാ യുദ്ധേ ദൃഷ്ട്വാ ദൈവവിപര്യയമ്
തന്റെ സൈന്യം കുറയുകയും മുൻപന്തിയിലെ വീരന്മാർകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അനുകൂലത മാറിയതും കണ്ടു, അവന് വലിയ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഉവാച ച സമീപസ്ഥം മഹോദരമനന്തരമ്। അസ്മിന് കാലേ മഹാബാഹോ ജയാശാ ത്വയി മേ സ്ഥിതാ
അടുത്തുനിന്ന മഹോദരനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ സമയത്ത്, മഹാബാഹുവായവനേ, എന്റെ ജയാശകൾ ഇപ്പോൾ നിന്റെ മേലാണ്.'
ജഹി ശത്രുചമൂം വീര ദര്ശയാദ്യ പരാക്രമമ്। ഭര്തൃപിണ്ഡസ്യ കാലോഽയം നിര്വേഷ്ടും സാധു യുധ്യതാമ്
'വീരാ, ശത്രുസൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കു; ഇന്നാണ് നിന്റെ വീര്യം കാണിക്കേണ്ട സമയം. യജമാനന്റെ കടമ നിറവേറ്റാൻ ഇതാണ് അവസരം; ധൈര്യത്തോടെ പോരാടു!'
ഏവമുക്തസ്തഥേത്യുക്ത്വാ രാക്ഷസേന്ദ്രോ മഹോദരഃ। പ്രവിവേശാരിസേനാം സ പതങ്ഗ ഇവ പാവകമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹോദരൻ 'ശരി' എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ ശത്രുസൈന്യത്തിലേക്ക്, ഒരു പുഴുവിന്റെ പോലെ അഗ്നിയിലേക്ക് ചാടുന്നതുപോലെ, കടന്നു പോയി.
തതഃ സ കദനം ചക്രേ വാനരാണാം മഹാബലഃ। ഭര്തൃവാക്യേന തേജസ്വീ സ്വേന വീര്യേണ ചോദിതഃ
പിന്നീട്, യജമാനന്റെ വാക്കുകളും സ്വന്തം ധൈര്യവും കൊണ്ട് ഉത്സാഹിതനായി, മഹാബലശാലിയായ മഹോദരൻ വാനരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ വലിയ നാശം വിതറി.
വാനരാശ്ച മഹാസത്ത്വാഃ പ്രഗൃഹ്യ വിപുലാഃ ശിലാഃ। പ്രവിശ്യാരിബലം ഭീമം ജഘ്നുസ്തേ സര്വരാക്ഷസാന്
വലിയ ആത്മാവുള്ള വാനരന്മാർ വൻപാറകൾ പിടിച്ചു, ഭയങ്കരമായ ശത്രുസൈന്യത്തിലേക്ക് കടന്നു, എല്ലാ റാക്ഷസന്മാരെയും തകർത്തു.